شرقه بایراملیق
یاغیش یاغمیر بورادا
قارا بولوتلار گویه میخلانیب دنه دنه
ایللر دیر کوسوب گوی یئردن بورادا.
گؤیده یاغمورلو بولوت ییرینه
اؤلوم ملکلری جئتلرله دولاشیر بورادا.
داغیلیر ائولر، ییخیلیر ائللر
اوشاقلارین دوداقلاریندا دونموش زامان بورادا.
گولوشلری، دهمیرله اوزلرینه تیکیلیب
گؤزلردن قانلی چشمهلر آخیر بوردا.
قوجالار، قاریلار، اوشاقلار دیمهدن
دیشلرین قئجیتمیش بومبالار، کیچیک جانلاری اوپوجوکله بوغور بورادا.
پارتلایئش دالغالاری، تیکه پارچا بدنلری
گؤندهریر یئردن ماوی گویه
دهمیردن اؤلوم آللهینین گوزلریندن قان آخیر
دیشلهریندن اوشاقلارین بیشمیش اتی آسلانیر.
هر ائوده، بیر قبریستان دوغور آنالار
دوغارکن گؤزلریندنآخان سئلده گوللر آچیر بورادا.
پاییز، اینسانلارین اتی، قانی ایله
یئرده، دیواردا رساملیق اویرهنیز
فرش چکیر، پرده آسلاییر بورادا.
یاشایان آنا وارسا
قیزلارین اویونجاقلارین
قوجاقلاییب،
مرثیه اوخور، باشینا، دیزینه دویور
دوغدوغو گونه، ساحاتا لعنت اوخور بورادا.
بوراسی، شرقین مسلمانلار ائولکهسی
بوراده یاغیش یاغمیر داها
بوراده هركس اؤلوم گؤزلوور
هركس اؤلوم یاشیر.
بابا نوئل، اوچاقلا اؤلومو بیراملیق سپهلیر
هر کیم پایانی دوشن اؤلومو سئچیر.
بورادا اللی ایلدیر قربان کسیلیر مسلمانلار
باتینین آج، دویماز گؤزلرینه
مسلمان، گونشین دوغوشون،
قانلا سوواریر،
وطن توپراغین بورادا.
علی ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶
"Doğu’ya Bayramlık"
Yağmur yağmıyor burada,
Kara bulutlar göğe çivilenmiş tane tane,
Yıllardır küs gökyüzü yere burada.
Gökte yağmurlu bulut yerine,
Ölüm melekleri jetlerle dolaşır burada.
Dağılır evler, yıkılır ocaklar,
Çocukların dudaklarında donmuş bir zaman burada.
Gülüşleri, demirle yüzlerine dikilmiş,
Gözlerden kanlı çeşmeler akar burada.
Yaşlı, kadın, çocuk demeden,
Dişlerini gıcırdatan bombalar, küçük canları öpücükle boğar burada.
Patlayış dalgaları, parça parça bedenleri
Gönderir yerden mavi göğe;
Demirden ölüm tanrısının gözlerinden kan akar,
Dişlerinden çocukların pişmiş eti sarkar.
Her evde bir kabristan doğurur analar,
Doğururken gözlerinden akan selde güller açır burada.
Eylül, insanların etiyle, kanıyla
Yerde, duvarda ressamlık öğrenir;
Halılar dokur, perdeler asar burada.
Yaşayan bir ana varsa,
Kızlarının oyuncaklarını kucaklayıp mersiyeler okur;
Başına, dizine dövünür,
Doğduğu güne, saate lanet okur burada.
Burası Şark’ın, Müslümanların ülkesi,
Burada yağmur yağmıyor artık,
Burada herkes ölümü gözler, herkes ölümü yaşar.
Noel Baba, uçakla ölümü bayramlık niyetine serper,
Herkes payına düşen ölümü seçer.
Burada elli yıldır kurban edilir Müslümanlar,
Batı’nın aç, doymaz gözlerine.
Müslüman, güneşin doğuşunu kanla sular,
Vatan toprağını burada...
Ali Hedayat- 21 Nisan 2026
"A Holiday Gift for the East"
Rain does not fall here,
Dark clouds are nailed to the sky, one by one,
For years, the heavens have been estranged from the earth here.
Instead of rain-heavy clouds in the sky,
Angels of death roam in jets here.
Houses crumble, families fall apart,
Time is frozen on the lips of children here.
Their smiles are stitched to their faces with iron,
Fountains of blood flow from eyes here.
Without sparing the old, the women, or the child,
Gritting-teethed bombs smother tiny souls with a kiss here.
Blast waves send torn bodies
From the earth into the blue sky;
Blood flows from the eyes of the iron god of death,
From its teeth, the scorched flesh of children hangs.
In every home, mothers give birth to a graveyard,
While giving birth, roses bloom in the flood of their tears here.
Autumn learns the art of painting
With the flesh and blood of humans on the walls and floors;
It spreads carpets and hangs curtains of gore here.
If there is a mother still breathing,
She cradles her daughters' toys and chants dirges;
She beats her head and knees,
Cursing the day and hour she was born here.
This is the East, the land of Muslims,
Rain no longer falls here,
Here, everyone awaits death, everyone lives death.
Santa Claus scatters death from planes like holiday treats,
Each chooses the death that falls to their lot.
For fifty years, Muslims have been sacrificed here,
To the hungry, insatiable eyes of the West.
The Muslim waters the rising of the sun with blood,
The soil of the motherland here...
Ali Hidayet – 21 April 2026
