ظاهراً، شما نویسنده کتاب برای کودکان هستید و باید کودکان را از هر نوع شستشوی ذهنی، تحقیر دیگران، اعمال تبعیض، احساس تبعیض، پیشداوری، انکار هویت ملی ملل یا اقوام و ... دور نگه دارید.
از شما انتظار می رود که به کودکان، حس انسانیت، احترام به دیگر انسان ها، رعایت ادب، احترام به حقوق برابر زن و مرد و ملل، مخالفت با هر نوع تحقیر، تبعیض و توهین و ... را آموزش بدهید.
آیا شما آگاهید که در کتابتان، چه افکار ضد انسانی را به خورد بچههای ما می دهید و ذهن آن ها را بر علیه کودکان و ملل دیگر مسموم می کنید؟
آیا متوجه هستید که بچهای، با خواندن شما (کتاب شما، یعنی با آشنایی با افکار و احساسات شما) در باره دیگران و بخصوص قشقایی ها، نگاهی تحقیر آمیزی خواهند داشت؟
چرا که شما، قضاوت و پیشداوریهای فکری، سیاسی و قومی خودتان را به بچهها انتقال داده اید؟
آیا شما نمی دانید که در حال ساختن ذهن بچه ها و خوانندگان کتابتان و در حقیقت، در حال شستشوی مغزی کودکان هستید؟
شما در صدد ساختن کدام جامعه و انسان برای آینده هستید؟
آیا تخم دشمنی در میان قشقاییها با دیگران را می کارید تا در آینده، محصولتان را درو بکنید؟
اگر در آینده و بر اساس آموزش های کتاب شما، یک کودک تورک قشقایی، در اعتراض به کودک دیگری که او را «کولی» می خواند و تحقیر می کند، کشته بشود یا کسی را بکشد، آیا پاسخگوی افکاری که کاشته اید، خواهید بود؟
آیا مسئولیت این رفتار اجتماعی که مسبب آن رفتاراجتماعی شما هستید را می پذیرید؟
راستی، ریشه فکر تحقیر تورکهای قشقایی، از کجا در شما پیدا شده است؟ نه این که شما هم محصول کتاب های نسل قبلی و شستشوی مغزی شده اید؟
چرا این نژادپرستی و تحقیر ملت تورک قشقایی را به کتاب خود ریخته و دیگران را به این ویروس مسری ذهنی آلوده کرده اید؟
با کدام امکان و وسایل می توانید، خسارات روانی-روحی تخریبات خودتان را جبران بکنید؟
برای جمع آوری و از بین بردن همه کتاب هایی که در آن ها ملتی را تحقیر کرده یا به آنان توهین کردهاید یا پیشداوری های ذهنی خودتان را نوشته و کودکان را آلوده و مسموم کرده اید، چه تدابیری اندیشیده اید؟
آیا واقعا، بابت تحقیر ملت تورک قشقایی، در درون خود، پشیمان شده اید؟
آیا می دانید که تحقیر و توهین شما به قشقایی ها، به منزله تحقیر و توهین به همه تورک ها در هر کجای جهان است؟
آیا از ملت تورک قشقایی و دیگر تورک ها تقاضای عفو کردهاید؟
راستی، اگر شما اشتباه کرده و متوجه عمق موضوع نبوده اید و عمدی در کار نبوده است، چرا ادیتور، وزارت ارشاد، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و ناشر کتاب هم متوجه تحقیر تورکها نشده اند؟
در حالی که میدانیم، شمشیر سانسور، بر روی تک تک کلمه های نویسندگان فرود میآید؟
آیا عمد و سیاست رسمی ارگانها و نهادهای دولتی ایران، توهین و تحقیر به ملل نبوده و نیست؟ و آگاهانه تورکها را تحقیر نمیکنند؟ و شما در این رودخانه توهین تحقیر از فرصت بدست آمده برای توهین به تورکها استفاده نکرده اید؟
و نسل آینده را بر علیه تورک ها شستشوی مغزی نمی کنند؟
امیدوارم، صادقانه پاسخی برای خودتان داشته باشید.
چون من (انصافعلی هدایت) به عنوان یکنویسنده، می دانم که نویسندگان، هیچ کلمهای را انتخاب نمی کنند، مگر این که در پشت آن کلمه، یک هدف داشته باشند.
اگر قرار بر آن باشد که دیگرانی ما را استعمار بکنند و من به آن استعمار رضایت داشته باشیم، چرا تحت استعمار، تورکیه، یا آمریکا، یا فرانسه، یا ... یا حتتا تحت استعمار روسیه نروم که صدها بار، وضعیت بهتری نسبت به استعمار فارس ها دارند.
مثلا، من ملت تورک، در سبستم استعماری فارس ها، هیچ حق انسانی- ملی-وطنی و حاکمیتی ندارم.
در استعمار ایرانی-فارسی، ملتی هستیم که در وطن خودش زندانی است. حقوق زندانی هم به ما داده نمیشود.
اگر بجای مستعمره ایران، مستعمره بدترین قدرتی مانند روسیه بودیم، حداقل بخشی از حقوق انسانی-ملی-وطنی و حاکمیتی خودمان را می داشتیم.
پس اگر مجبور به انتخاب بد، بدتر و بدترین از میان کشورهای استعمارگر باشیم، من بهترین استعمارگر که همان استعمار «بد» است را انتخاب می کنم.
به عقیده من، سیستم استعماری انگلستان بد، سیستم استعماری روسیه بدتر و سیستم استعماری فارس-ایران بدترین نوع استعمار و رابطه انسانی-حقوقی- ملی و حاکمیتی است.
من هیچ وقت، از بین مناسب، خوب، ایدهآل در یک سو و بد، بدتر و بدترین، در دیگر سو، بدترین را در بدترین شرایط هم انتخاب نمیکنم.
