آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 9 ب. عملی ژورنالیسم - خبر یازاق

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 9

ب. عملی ژورنالیسم - خبر یازاق



بو حیسسه دهT ایکی خبری گوناز تی وی نین وبسایتئندان گوتوروب، عملی بیر ایش اوچون، اوخویوب و یاخجی-پیسین اورتایا قویماقلا، درسیمیزی ایرلی آپارئرئق.

1. بیر اینجی خبرین بیری اوزون لینکین آشاغادا گورورسوز.

بو خبر، تبریز ایمام جوماسئنئن خبری دیر کی اورمو گولو حاقدا دانئشئب. جالیب بیر خبر اولدو. گورمه نیزی سیفاریش ادیرم.

https://www.gunaz.tv/…/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%8…

2. ایکینجی خبر ایسه، اردبیل زیندانی و محبوسلار حاقدا دیر. بو خبر چوخ چوخ اوزون و بیر مقاله کیمی دیر. اوندان 4-5 یاخجی و قیسسا خبر یازماق اولار. اگر بو زیندانی، بیر نئچه گون گوندمده ساخلاساق، بلکه ایران سیاسیلرین و زیندان مقاملارئن، بیر پارا ایصلاحا مجبور اده ریک آمما بیر یئرده و 1180 کلمه لیک بیر خبرده، سادهجن بیر گون گوندمده اولور و سونرا ایتیر باتئر. هئش اثری اولمور. ایله بیل کی بیز خبری "اثری اولماماق" اوچون یازئرئق!

بو خبرین ایچینده، بیر نئجه خبری قوربانلئق ادیریک. بللی اولور کی بیز بو جور خبرلری یازماق ایله، نئجه خالقی و اوخوجونو، یوروب، قاچئردئرئق و ... کیمی موضوعلاردا اورتایا چئخیر.

بو درسه دیققتینیزی ایستیرم.

https://www.gunaz.tv/…/%D9%85--%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8…



بو درسی گورمک لازیم دیر تا هر شئیدن بیر آز اورگنک!



انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

ایگیرمی اوچ ژانویه2018

hedayat222@yahoo.com

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 9 الف. تئوری- هانکی ژورنالیسم؟

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 9

الف. تئوری- هانکی ژورنالیسم؟



بو درس ده، ژورنالیسمی و ژورنالیست لری اوچ دسته یه بولدوم و هر بیرینه گورا تعریف و ایضاحلار وئردیم.

1. موحافیظه کار، مونفعیل، آینا و فیکیرسیز ژورنالیست: منجه گونئی آزربایجانین بوگونکو گونونده، 99% قازت یازارلاری، بو تیپدن دیرلر. یعنی طهران مطبوعاتی، گونئی آزربایجان مطبوعاتی یانئندا، چوخ روشنفکر و چوخ اینقیلابی گورونورلر.

نیه؟

چوخلو ایجتیماعی، سیاسی، ایقتیصادی، تاریخی، روانشوناسی، استعمار-موستعمیره دلیللری وار.

آزربایجان مطبوعاتی او قدر دالی قالمئش کی طهران مطبوعاتئنا یاخئن دوشنمیر!



2. مونتقید یا اعتیراضچی یا راحاتسیز یا ایصلاحاتچی ژورنالیسم: بو آدلارئن هامئسی بو جور ژورنالیسمه یاناشئر و هرهسیغ بو ژورنالیسمین بیر طرفین آچیقلئر.

ایران رسمی لری و قانونلاری، او قدر چتینلیک یارادیر کی، آداملاردا، مونتقیدچیلیک و اعتراضچئلئق یا ایصلاحچی اولماق قووهنی اولدورور.

چون اونلار، ساده اینتیقادی دوشمنلیک کیمی گورورلر و نوماینده لردن، یازارلاردان و قازته چی لردن ایستیرلر، "انتقاده سازنده" (یارادئجی اینتیقاد) اتسین لر. بونون آنلامی بودور کی ...

3. اینقیلابی یا دئوریمچی یا دئییشیکچی ژورنالیسم: بو ژورنالیسم، "مونتقید ژورنالیسمدن چوچ چوخ درین و موحافیظه کار ژورنالیسمین ترسینه دیر و یارادئچی دیر.

بو ژورنالیسم و ژورنالیستین ذهنینده بیر آیده آل و بیر جننت وار. ژورنالیست، موجود سیستیمی قبول اتمیر و اونو یئحماق و یئرینه یئنی بیر سیستیمی گتیرمک ایستیر. بو سیستمسده، اینسانئن فیکیری و یاشام طرزی ...

بو درسده، بو موضوعلار حاقدا بیر چوخ میثاللار و مسئله لر آچیقلارنیر کی آزربایجان میللی یازارلاری اوچون، سیاسی باخئش و تحلیل لرین بیر باشقا یونه چئویره بیلر.



انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

ایگیرمی اوج ژانویه 2018

hedayat222@yahoo.com

تهدیدهای توخالی اطلاعات

وزارت اطلاعات ایران با ارسال یک پیام ساده، تلاش می کند تا قدرت و تسلط خود بر اوضاع داخلی را نشان داده و همه را بترساند.
این قبیل پیام ها، یک نوع تاکتیک و جنگ روانی قدیمی برای ترساندن و بیرون راندن حریف از میدان مبارزه است.
طبیعی است که افرادی با دریافت این نوع از پیام های تهدید آمیز، تصور بکنند که اداره اطلاعات، بر رفتار آن ها اشراف دارد و آن ها را کنترل می کند.
در حالی که این پیام، نشان می دهد که رژیم بسیار نگران و در هراس است و می خواهد با تهدید همه، مخالفان را با کمترین هزینه از اعتراض باز دارد.
چرا این پیام یک تهدید تو خالی است؟
چون این پیام برای یک فرد مشخص ارسال نشده است. برای همه افراد جامعه ارسال می شود. اگر برای یک فرد ارسال می شد، نام آن فرد در متن پیام گنجانده می شد.
یک بولوف توخالی است که در میان مردم به "یکدستی زدن" معروف است. ادازه اطلاعات نه توان و نه امکانات تحت نظر قرار دادن همه را ندارد ولی می تواند در دل افراد در جامعه نگرانی و ترس ایجاد کرده، آن ها را از هر نوع فعالیت سیاسی-اجتماعی و مدنی دور بکند!
ما این تهدیدهای تو خالی را تجربه و زندگی کرده ایم
نترسید!
انصافعلی هدایت

دیالوگ: توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران - بخش دوم

برنامه هفته چهلم دیالوگ
مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
میهمانان برنامه:
دکتر هوشنگ امیر احمدی
یوسف عزیزی بنی طرف
محسن ابراهیمی
ناصر کرمی.

برنامه دیالوگ هرهفته روزهای شنبه ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز از تلویزیون گوناز بطور زنده به روی آنتن می رود
گوناز تی وی
سیم دی ۱۳۹۶
در زیر ویدئو، مقدمه ای بقلم مدیر برنامه، به عنوان ورودیه مبحث تقدیم شده است. سپس سوال هایی را از مهمانان برنامه پرسیده ام که پاسخ های قابل تاملی دریافت داشته ام
امید که من و دیالوگ، توانسته باشیم، به بخش هایی از سوال های شما پاسخ گرفته باشیم
لطفا انتقادهایتان را از من و برنامه دریغ نفرمایید

https://youtu.be/IzLvaPvqLr8

توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران در چند روز گذشته و برای هزارمین بار در ایران و اما این بار در یک مجله وابسته به "بانک سپه ایران"، تورکان مورد بدترین نوع تهاجم و دشمنی و کینه قرار گرفتند. باز هم، مسئولان این بانک، همچون مسئولان دیگر سازمان ها، وزارتخانه ها، روزنامه ها، مجله ها، شبکه های رادیویی و تلویزیونی، فیلم ها، سریال ها، تاترها، و ... اعلام کردند که توهین به تورکان، غیر عمدی و اشتباهی رخ داده است. چرا این همه اشتباه غیر عمدی بر علیه تورکان و عرب ها و گیلکی ها و لر ها و ... رخ می دهد اما بر علیه ایران، ایرانیت، فارس، زبان فارسی یا بر ضد سیستم سیاسی موجود رخ نمی دهد؟ با قرار گرفتن رضا میرپنج سابق بر پشت سکان کشتی سیاست در "ممالک محروسه ایران" پس از حاکمیت هزار ساله تورکان، سیاست "یکسان سازی" و "فارسیزاسیون" ملل تورک، عرب، بلوچ، تورکمن و ... در همه این سرزمین های تاریخی آغاز شد. تمامی سیاست های فرهنگی، آموزشی، اقتصادی، سرمایه گذاری، رفاه اجتماعی، بهداشتی، فکری، رسانه ای، اجتماعی و ... بر یکسان سازی افراد این ملل ناهمگون و متمایز از هم استوار گردید. یکسان سازیی که اساس آن بر ساختن یک هویت جعلی "فارس تهرانی" بنا شده بود. در این سیاست، تمامی نام ها، نقشه ها و مرزهای سرزمین های تاریخی ممالک محروسه را تغییر دادند تا آن ملل همسایه و متمایز از هم را در هم تنیده و به آن ها "هویت" یکسان و استانداردی که باید "فارسی" هم می بود، بدهند ولی نام آن را "ایرانیت" گذاشتند تا برتری و محوریت فارسیسم را در پس پرده ایرانیت، پنهان بکنند. لاکن، آن چه از تعریف محتوایی "ایرانیت" برمی آید، تنها و تنها تکیه بر زبان و تاریخ فارسی و فارسیسم است. شاید بتوان شیعه گری نوع فارسیسم را هم به این مشخصه های دوگانه علاوه کرد. از ابزارهای یکسان سازی و تولید انبوه و "کارخانه ای هویت ایرانی" برای هر فرد تورک، عرب، بلوچ، تورکمن، کرد، لر، بختیاری، مازنی، گیلکی و ... شیرازی هم، در مرحله اول، نادیده گرفتن موجودیت و هستی آنان، در مرحله بعدی، انکار هستی و هویت آن ها بود اما تحقیر زبان و لهجه، تحقیر وطن، تحقیر نژاد، تحقیر تاریخ، تحقیر ادبیات، تحقیر موسیقی، تحقیر هنرها، تحقیر رهبران و پیشروان تاریخی این ملل در هر زمینه ای، تحقیر دستاورهای بشری آنان، و حتی تحقیر روابط خانوادگی آنا، اصلی ترین ابزار ابراز سیاست تنفر از هویت جمعی این ملل بودند . سیاست تحقیر این ملل، نه تنها در جوک های مردم کوچه و بازار بلکه در میان رسانه های دولتی و خصوصی، کتاب های رسمی نظام آموزشی در مدارس و دانشگاه ها بلکه در میان سیاستمداران و روشنفکران سراسری هم رواج داده شد. کار این سیاست چنان رونق گرفت که توهین، جوک تلقی شد. مللی که در گذشته مشخصه های هویتی برای خود داشتند، دیگر، هویتشان با توهین و تحقیر، تعریف و معرفی می شدند. زنان پاکدامن و نجیب شمالی و رشتی فاحشه شدند. هر زنی به فاحشه و هر خانه ای به جنده خانه بدل گشت و هر مردی قرمساقی در خانه خود شد. هدف، مبارزه با هویت "گیلکی" و سرکوب هویت این مردمان این سرزمین و ملت تاریخی بود. تورک ها را "خر" نامیدند. صدها هزار جوک تحقیر آمیز و توهین آمیز ساختند تا هویت افتخار آفرین "تورک" مورد حمله و توهین و تحقیر قرار گیرد تا نه تنها به تورک بودن خود افتخار نکنند، بلکه از تورک بودن، درک و فهمی پست و عقب مانده داشته باشند. ماجرای لرها، بسیار بدتر از تورکان است. برای همین هم لرها تلاش می کنند تا در صف اول ایرانیت به مفهموم فارس و فارسیسم قرار بگیرند تا از زیر آور میلیون ها تن تحقیر و توهین، نجات یابند. عرب ها، ملخ خور، سوسمار خوار، دختر کش، بی رحم و اشغالگر ایران فارس ها تعریف و معرفی شدند تا هویت عربیشان را از دست بدهند. این سیاست ها هنوز هم در حالی دوام دارد که دولت و روشنفکر و احزاب به اصطلاح سراسری، از "برادری" و یکپارچگی" ملل تورک، قشقایی، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد، گیلک، بختیاری، مازنی و ... و حتی شیرازی، سخن می گویند. هر آن چه با این سیاست تفرقه افکنانه و دشمنانه، در این یک قرن کاشتند، در این اواخر به طوفان بدل شد که باید در آینده درو بکنند. گر چه، آن سیاست ها توانستند اندکی در گسترش زبان فارسی، نقش بازی بکنند. اگر میلیون ها تورک با "هارای هارای من تورکم!" فریاد هویتگرایانه سر می دهند و اگر گروهی "مرگ بر فارس" سر می دهند، عکس العمل احساسی و نوعی دفاع، در مقابل یک قرن توهین و تحقیر و سیاست های هویت زدایی و ضدیت با این ملل است. عرب ها و تورکمنان و بلوچ ها و کردها و لرها و ... هم صداهای خودشان را دارند. نفرت و دشمنی نسبت به سیاست های پان فارسیستی و پان ایرانیستی در شعارها و تفکر همه ملل دیده می شود. به سیاست مقابله به مثل این ملل در مقابل پانفارسیسم بدل شده است. من: انصافعلی هدایت، در طول "دیالوگ" امشب تلاش خواهم کرد تا به سوال های زیر، از مهمانان گرامی، پاسخ بگیرم. مهمانان برنامه امشب، آقایان: 1. دکتر هوشنگ امیر احمدی؛ متفکر و سیاستمدار و استاد دانشگاه از آمریکا 2. یوسف عزیزی بنی طرف؛ نویسنده، یکی از بنیانگذاران "کانون نویسندگان ایران" و روزنامه نگار از لندن 3. محسن ابراهیمی؛ نویسنده و متفکر چپ، روزنامه نگار و فعال سیاسی از تورنتو 4. ناصر کرمی؛ نویسنده و فعال سیاسی از آلمان

مشخصه های تعریف ایرانیت چیست؟
چرا تاکید بر رسمیت زبان فارسی و مخالفت با رسمی شدن زبان های دیگر در ایران، پانفارسیسم و ضد ارزش نیست اما تاکید بر رسمیت زبان تورکی یا زبان های دیگر بموازات زبان فارسی پان تورکیسم یا گان عربیسم و پان ... است؟
بر اساس کدام منافع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی نه تنها اجازه دادند بلکه به تشویق جوک سازی ها بر علیه ملل غیر فارس یا غیر "فارس تهرانی" پرداختند؟
گفته می شود که دفتری در اداره فرهنگ زمان پهلوی ها و همچنین در دوره جمهوری اسلامی وجود داشته و دارد که جوک های نشریات خارجی را بومی و ضو ملل کرده و در نشر آن ها می کوشد. آیا واقعا چنین سیاستی وجود داشته است؟
چرا دروغ ها و تحریف های رایج در کتاب های درسی مدارس و دانشگاه ها و رسانه های دولتی، بر علیه ملل غیر فارس، ساخته و ترویج می شوند؟
چرا هدف جوک های تحقیر آمیز، ملل تورک، عرب، لر، گیلکی، بختیاری و ... هستند؟
چرا رسانه های ایرانیان انباشته از این نوع جوک های دشمن تراشانه و ضد هویت ملل هستند؟
چرا دولت های یک قرن اخیر که از قضا پانفارس هم بوده اند، اراده ای برای مبارزه با این نوع توهین و تحقیرها بر ضد ملل ساکن ایران را نداشته و ندارند؟
چرا احزاب، روشنفکران، اساتید دانشگاهی، هنرمندان، روزنامه نگاران و روشنفکران با جوک ها و توهین ها و هویت زدایی از ملل تورک و عرب و بلوچ و تورکمن و ... مخالفت نمی کنند؟
چرا همیشه به سهو و اشتباه، جوک ضد تورک و ضد عرب و ضد لر ساخته و رواج می یابد ولی جوک های ضد ایرانیت و ضد فارس بطور سهوی و اشتباهی هم ساخته نمی شوند؟
آیا جوک هایی که تا کنون و بر علیه این ملل ساخته می شوند و ساخته شده اند، به همبستگی ملی یاری رسانده اند؟
نقش این توهین ها و تحقیرها و جوک ها در تعمیق دشمنی و شکاف عمیق تر در میان ملل ساکن ایران کنونی چیست؟
آیا احتمال می دهید که در پس این همه توهین و تحقیر و جوک های ضد هویتی، ملل ساکن ایران تمایلی به ادامه هموطنی با پانفارسیسم داشته باشند؟
این جوک ها و توهین ها و تحقیرها، تا چه اندازه ای در تولید دشمنی در میان ملل نقش داشته و دارند؟
نقش این همه توهین و تحقیر و جوک در فرو پاشی احتمالی ایران چقدر است؟
چه می توان کرد که از گسترش توهین و نژادپرستی در جوک سازی ها جلوگیری کرده، از افزایش دشمنی ها جلوگری کرد؟
آیا جوک های ضد هویت ملل و تحقیر آمیز می توانند، منشاء جنگ های خونین در میان ملل در ایران بشوند؟
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
بیستم ژانویه 2018
hedayat222@yahoo.com

***

دیالوگ: توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران - بخش اول

برنامه هفته چهلم دیالوگ
مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
میهمانان برنامه:
دکتر هوشنگ امیر احمدی
یوسف عزیزی بنی طرف
محسن ابراهیمی
ناصر کرمی.

برنامه دیالوگ هرهفته روزهای شنبه ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز از تلویزیون گوناز بطور زنده به روی آنتن می رود
گوناز تی وی
سیم دی ۱۳۹۶
در زیر ویدئو، مقدمه ای بقلم مدیر برنامه، به عنوان ورودیه مبحث تقدیم شده است. سپس سوال هایی را از مهمانان برنامه پرسیده ام که پاسخ های قابل تاملی دریافت داشته ام
امید که من و دیالوگ، توانسته باشیم، به بخش هایی از سوال های شما پاسخ گرفته باشیم
لطفا انتقادهایتان را از من و برنامه دریغ نفرمایید

https://youtu.be/7Mk70X0FT5M

توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران
در چند روز گذشته و برای هزارمین بار در ایران و اما این بار در یک مجله وابسته به "بانک سپه ایران"، تورکان مورد بدترین نوع تهاجم و دشمنی و کینه قرار گرفتند. باز هم، مسئولان این بانک، همچون مسئولان دیگر سازمان ها، وزارتخانه ها، روزنامه ها، مجله ها، شبکه های رادیویی و تلویزیونی، فیلم ها، سریال ها، تاترها، و ... اعلام کردند که توهین به تورکان، غیر عمدی و اشتباهی رخ داده است.
چرا این همه اشتباه غیر عمدی بر علیه تورکان و عرب ها و گیلکی ها و لر ها و ... رخ می دهد اما بر علیه ایران، ایرانیت، فارس، زبان فارسی یا بر ضد سیستم سیاسی موجود رخ نمی دهد؟
با قرار گرفتن رضا میرپنج سابق بر پشت سکان کشتی سیاست در "ممالک محروسه ایران" پس از حاکمیت هزار ساله تورکان، سیاست "یکسان سازی" و "فارسیزاسیون" ملل تورک، عرب، بلوچ، تورکمن و ... در همه این سرزمین های تاریخی آغاز شد.
تمامی سیاست های فرهنگی، آموزشی، اقتصادی، سرمایه گذاری، رفاه اجتماعی، بهداشتی، فکری، رسانه ای، اجتماعی و ... بر یکسان سازی افراد این ملل ناهمگون و متمایز از هم استوار گردید. یکسان سازیی که اساس آن بر ساختن یک هویت جعلی "فارس تهرانی" بنا شده بود.
در این سیاست، تمامی نام ها، نقشه ها و مرزهای سرزمین های تاریخی ممالک محروسه را تغییر دادند تا آن ملل همسایه و متمایز از هم را در هم تنیده و به آن ها "هویت" یکسان و استانداردی که باید "فارسی" هم می بود، بدهند ولی نام آن را "ایرانیت" گذاشتند تا برتری و محوریت فارسیسم را در پس پرده ایرانیت، پنهان بکنند.
لاکن، آن چه از تعریف محتوایی "ایرانیت" برمی آید، تنها و تنها تکیه بر زبان و تاریخ فارسی و فارسیسم است. شاید بتوان شیعه گری نوع فارسیسم را هم به این مشخصه های دوگانه علاوه کرد.
از ابزارهای یکسان سازی و تولید انبوه و "کارخانه ای هویت ایرانی" برای هر فرد تورک، عرب، بلوچ، تورکمن، کرد، لر، بختیاری، مازنی، گیلکی و ... شیرازی هم، در مرحله اول، نادیده گرفتن موجودیت و هستی آنان، در مرحله بعدی، انکار هستی و هویت آن ها بود اما تحقیر زبان و لهجه، تحقیر وطن، تحقیر نژاد، تحقیر تاریخ، تحقیر ادبیات، تحقیر موسیقی، تحقیر هنرها، تحقیر رهبران و پیشروان تاریخی این ملل در هر زمینه ای، تحقیر دستاورهای بشری آنان، و حتی تحقیر روابط خانوادگی آنا، اصلی ترین ابزار ابراز سیاست تنفر از هویت جمعی این ملل بودند .
سیاست تحقیر این ملل، نه تنها در جوک های مردم کوچه و بازار بلکه در میان رسانه های دولتی و خصوصی، کتاب های رسمی نظام آموزشی در مدارس و دانشگاه ها بلکه در میان سیاستمداران و روشنفکران سراسری هم رواج داده شد.
کار این سیاست چنان رونق گرفت که توهین، جوک تلقی شد. مللی که در گذشته مشخصه های هویتی برای خود داشتند، دیگر، هویتشان با توهین و تحقیر، تعریف و معرفی می شدند.
زنان پاکدامن و نجیب شمالی و رشتی فاحشه شدند. هر زنی به فاحشه و هر خانه ای به جنده خانه بدل گشت و هر مردی قرمساقی در خانه خود شد. هدف، مبارزه با هویت "گیلکی" و سرکوب هویت این مردمان این سرزمین و ملت تاریخی بود.
تورک ها را "خر" نامیدند. صدها هزار جوک تحقیر آمیز و توهین آمیز ساختند تا هویت افتخار آفرین "تورک" مورد حمله و توهین و تحقیر قرار گیرد تا نه تنها به تورک بودن خود افتخار نکنند، بلکه از تورک بودن، درک و فهمی پست و عقب مانده داشته باشند.
ماجرای لرها، بسیار بدتر از تورکان است. برای همین هم لرها تلاش می کنند تا در صف اول ایرانیت به مفهموم فارس و فارسیسم قرار بگیرند تا از زیر آور میلیون ها تن تحقیر و توهین، نجات یابند.
عرب ها، ملخ خور، سوسمار خوار، دختر کش، بی رحم و اشغالگر ایران فارس ها تعریف و معرفی شدند تا هویت عربیشان را از دست بدهند.
این سیاست ها هنوز هم در حالی دوام دارد که دولت و روشنفکر و احزاب به اصطلاح سراسری، از "برادری" و یکپارچگی" ملل تورک، قشقایی، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد، گیلک، بختیاری، مازنی و ... و حتی شیرازی، سخن می گویند.
هر آن چه با این سیاست تفرقه افکنانه و دشمنانه، در این یک قرن کاشتند، در این اواخر به طوفان بدل شد که باید در آینده درو بکنند. گر چه، آن سیاست ها توانستند اندکی در گسترش زبان فارسی، نقش بازی بکنند.
اگر میلیون ها تورک با "هارای هارای من تورکم!" فریاد هویتگرایانه سر می دهند و اگر گروهی "مرگ بر فارس" سر می دهند، عکس العمل احساسی و نوعی دفاع، در مقابل یک قرن توهین و تحقیر و سیاست های هویت زدایی و ضدیت با این ملل است.
عرب ها و تورکمنان و بلوچ ها و کردها و لرها و ... هم صداهای خودشان را دارند. نفرت و دشمنی نسبت به سیاست های پان فارسیستی و پان ایرانیستی در شعارها و تفکر همه ملل دیده می شود. به سیاست مقابله به مثل این ملل در مقابل پانفارسیسم بدل شده است.
من: انصافعلی هدایت، در طول "دیالوگ" امشب تلاش خواهم کرد تا به سوال های زیر، از مهمانان گرامی، پاسخ بگیرم.
مهمانان برنامه امشب، آقایان:
1. دکتر هوشنگ امیر احمدی؛ متفکر و سیاستمدار و استاد دانشگاه از آمریکا
2. یوسف عزیزی بنی طرف؛ نویسنده، یکی از بنیانگذاران "کانون نویسندگان ایران" و روزنامه نگار از لندن
3. محسن ابراهیمی؛ نویسنده و متفکر چپ، روزنامه نگار و فعال سیاسی از تورنتو
4. ناصر کرمی؛ نویسنده و فعال سیاسی از آلمان

مشخصه های تعریف ایرانیت چیست؟
چرا تاکید بر رسمیت زبان فارسی و مخالفت با رسمی شدن زبان های دیگر در ایران، پانفارسیسم و ضد ارزش نیست اما تاکید بر رسمیت زبان تورکی یا زبان های دیگر بموازات زبان فارسی پان تورکیسم یا گان عربیسم و پان ... است؟
بر اساس کدام منافع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی نه تنها اجازه دادند بلکه به تشویق جوک سازی ها بر علیه ملل غیر فارس یا غیر "فارس تهرانی" پرداختند؟
گفته می شود که دفتری در اداره فرهنگ زمان پهلوی ها و همچنین در دوره جمهوری اسلامی وجود داشته و دارد که جوک های نشریات خارجی را بومی و ضو ملل کرده و در نشر آن ها می کوشد. آیا واقعا چنین سیاستی وجود داشته است؟
چرا دروغ ها و تحریف های رایج در کتاب های درسی مدارس و دانشگاه ها و رسانه های دولتی، بر علیه ملل غیر فارس، ساخته و ترویج می شوند؟
چرا هدف جوک های تحقیر آمیز، ملل تورک، عرب، لر، گیلکی، بختیاری و ... هستند؟
چرا رسانه های ایرانیان انباشته از این نوع جوک های دشمن تراشانه و ضد هویت ملل هستند؟
چرا دولت های یک قرن اخیر که از قضا پانفارس هم بوده اند، اراده ای برای مبارزه با این نوع توهین و تحقیرها بر ضد ملل ساکن ایران را نداشته و ندارند؟
چرا احزاب، روشنفکران، اساتید دانشگاهی، هنرمندان، روزنامه نگاران و روشنفکران با جوک ها و توهین ها و هویت زدایی از ملل تورک و عرب و بلوچ و تورکمن و ... مخالفت نمی کنند؟
چرا همیشه به سهو و اشتباه، جوک ضد تورک و ضد عرب و ضد لر ساخته و رواج می یابد ولی جوک های ضد ایرانیت و ضد فارس بطور سهوی و اشتباهی هم ساخته نمی شوند؟
آیا جوک هایی که تا کنون و بر علیه این ملل ساخته می شوند و ساخته شده اند، به همبستگی ملی یاری رسانده اند؟
نقش این توهین ها و تحقیرها و جوک ها در تعمیق دشمنی و شکاف عمیق تر در میان ملل ساکن ایران کنونی چیست؟
آیا احتمال می دهید که در پس این همه توهین و تحقیر و جوک های ضد هویتی، ملل ساکن ایران تمایلی به ادامه هموطنی با پانفارسیسم داشته باشند؟
این جوک ها و توهین ها و تحقیرها، تا چه اندازه ای در تولید دشمنی در میان ملل نقش داشته و دارند؟
نقش این همه توهین و تحقیر و جوک در فرو پاشی احتمالی ایران چقدر است؟
چه می توان کرد که از گسترش توهین و نژادپرستی در جوک سازی ها جلوگیری کرده، از افزایش دشمنی ها جلوگری کرد؟
آیا جوک های ضد هویت ملل و تحقیر آمیز می توانند، منشاء جنگ های خونین در میان ملل در ایران بشوند؟
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
بیستم ژانویه 2018
hedayat222@yahoo.com

دوشونجه لر مئیدانی: توهین لر، تحقیرلر، جوکلار و ایرانئن گله جگی

برنامه: دوشونجه لر مئیدانی

موضوع: توهین لر، تحقیرلر، جوکلار و ایرانئن گله جگی

آپارئجئ: انصافعلی هدایت

قوناق: دوقتور ضیاء صدر الاشرافی

بو هفته دن، شنبه گونلری و منیم حوضوروم اولان تورکجه بولومون آدین "دوشونجه لر مئیدانی" قویدوق. بوندان بویانا، دوشنوجه لر مئیدانی برنامه سی ایله هر هفنه شنبه گونلری بیر یا ایکی تورک وطنداشئمئزلا بیرلیکده، سیزلرین ائولریزه قوناق اولاجایئق.

بو هفته منیم قوناغیم؛ دوقتور ضیاء صدرالاشرافی جنابلاری دیر. 

برنامه نین باشلانئشئندا، من، فارسیسمین تورکلرله ضید اولان توهین لر و تحقیرلر حاقدا  ائوز دوشونجه لریمی خولاصه ده اولسا تقدیم اتدیم. سونرا دوقتور ضیاء جنابلاری منیم سورولارئمی جاوابلادئلار.

فارسیسمین اخلاقسیز و غیر اینسانی ایشلریندن بیری میللتلره و خوصوصیله ده تورک میللتینه توهین دیر. تورک میللتی بو توهین لرین قارشئسئندا تامام جسارت ایله دورمالی و "ایران سپه بانکئن" تحریم اتمه لی دیر. هر تورکه و.اجیب دیر کی پوللارئن بو بانکلاردان، (هر یئرده اولور، اولسون) چکمه لی و بو بانکا درین مالی ضرر وورمالی دیر.

بو ویدئویا باخمانئزی خواهیش ادیرم

هر کسدن خواهیشم وار، برنامیه و منه گورا اولان نقد و اینتیقادین منه یازسئن. میننتله نقدلریزه گوز تیکمیشم!

انصافعلی هدایت

hedayat222@yahoo.com

https://youtu.be/e6kOAxnmCZg

توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران

توهین ها، تحقیرها، جوک ها و آینده ایران
در چند روز گذشته و برای هزارمین بار در ایران و اما این بار در یک مجله وابسته به "بانک سپه ایران"، تورکان مورد بدترین نوع تهاجم و دشمنی و کینه قرار گرفتند. باز هم، مسئولان این بانک، همچون مسئولان دیگر سازمان ها، وزارتخانه ها، روزنامه ها، مجله ها، شبکه های رادیویی و تلویزیونی، فیلم ها، سریال ها، تاترها، و ... اعلام کردند که توهین به تورکان، غیر عمدی و اشتباهی رخ داده است.
چرا این همه اشتباه غیر عمدی بر علیه تورکان و عرب ها و گیلکی ها و لر ها و ... رخ می دهد اما بر علیه ایران، ایرانیت، فارس، زبان فارسی یا بر ضد سیستم سیاسی موجود رخ نمی دهد؟
با قرار گرفتن رضا میرپنج سابق بر پشت سکان کشتی سیاست در "ممالک محروسه ایران" پس از حاکمیت هزار ساله تورکان، سیاست "یکسان سازی" و "فارسیزاسیون" ملل تورک، عرب، بلوچ، تورکمن و ... در همه این سرزمین های تاریخی آغاز شد.
تمامی سیاست های فرهنگی، آموزشی، اقتصادی، سرمایه گذاری، رفاه اجتماعی، بهداشتی، فکری، رسانه ای، اجتماعی و ... بر یکسان سازی افراد این ملل ناهمگون و متمایز از هم استوار گردید. یکسان سازیی که اساس آن بر ساختن یک هویت جعلی "فارس تهرانی" بنا شده بود.
در این سیاست، تمامی نام ها، نقشه ها و مرزهای سرزمین های تاریخی ممالک محروسه را تغییر دادند تا آن ملل همسایه و متمایز از هم را در هم تنیده و به آن ها "هویت" یکسان و استانداردی که باید "فارسی" هم می بود، بدهند ولی نام آن را "ایرانیت" گذاشتند تا برتری و محوریت فارسیسم را در پس پرده ایرانیت، پنهان بکنند.
لاکن، آن چه از تعریف محتوایی "ایرانیت" برمی آید، تنها و تنها تکیه بر زبان و تاریخ فارسی و فارسیسم است. شاید بتوان شیعه گری نوع فارسیسم را هم به این مشخصه های دوگانه علاوه کرد.
از ابزارهای یکسان سازی و تولید انبوه و "کارخانه ای هویت ایرانی" برای هر فرد تورک، عرب، بلوچ، تورکمن، کرد، لر، بختیاری، مازنی، گیلکی و ... شیرازی هم، در مرحله اول، نادیده گرفتن موجودیت و هستی آنان، در مرحله بعدی، انکار هستی و هویت آن ها بود اما تحقیر زبان و لهجه، تحقیر وطن، تحقیر نژاد، تحقیر تاریخ، تحقیر ادبیات، تحقیر موسیقی، تحقیر هنرها، تحقیر رهبران و پیشروان تاریخی این ملل در هر زمینه ای، تحقیر دستاورهای بشری آنان، و حتی تحقیر روابط خانوادگی آنا، اصلی ترین ابزار ابراز سیاست تنفر از هویت جمعی این ملل بودند .
سیاست تحقیر این ملل، نه تنها در جوک های مردم کوچه و بازار بلکه در میان رسانه های دولتی و خصوصی، کتاب های رسمی نظام آموزشی در مدارس و دانشگاه ها بلکه در میان سیاستمداران و روشنفکران سراسری هم رواج داده شد.
کار این سیاست چنان رونق گرفت که توهین، جوک تلقی شد. مللی که در گذشته مشخصه های هویتی برای خود داشتند، دیگر، هویتشان با توهین و تحقیر، تعریف و معرفی می شدند.
زنان پاکدامن و نجیب شمالی و رشتی فاحشه شدند. هر زنی به فاحشه و هر خانه ای به جنده خانه بدل گشت و هر مردی قرمساقی در خانه خود شد. هدف، مبارزه با هویت "گیلکی" و سرکوب هویت این مردمان این سرزمین و ملت تاریخی بود.
تورک ها را "خر" نامیدند. صدها هزار جوک تحقیر آمیز و توهین آمیز ساختند تا هویت افتخار آفرین "تورک" مورد حمله و توهین و تحقیر قرار گیرد تا نه تنها به تورک بودن خود افتخار نکنند، بلکه از تورک بودن، درک و فهمی پست و عقب مانده داشته باشند.
ماجرای لرها، بسیار بدتر از تورکان است. برای همین هم لرها تلاش می کنند تا در صف اول ایرانیت به مفهموم فارس و فارسیسم قرار بگیرند تا از زیر آور میلیون ها تن تحقیر و توهین، نجات یابند.
عرب ها، ملخ خور، سوسمار خوار، دختر کش، بی رحم و اشغالگر ایران فارس ها تعریف و معرفی شدند تا هویت عربیشان را از دست بدهند.
این سیاست ها هنوز هم در حالی دوام دارد که دولت و روشنفکر و احزاب به اصطلاح سراسری، از "برادری" و یکپارچگی" ملل تورک، قشقایی، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد، گیلک، بختیاری، مازنی و ... و حتی شیرازی، سخن می گویند.
هر آن چه با این سیاست تفرقه افکنانه و دشمنانه، در این یک قرن کاشتند، در این اواخر به طوفان بدل شد که باید در آینده درو بکنند. گر چه، آن سیاست ها توانستند اندکی در گسترش زبان فارسی، نقش بازی بکنند.
اگر میلیون ها تورک با "هارای هارای من تورکم!" فریاد هویتگرایانه سر می دهند و اگر گروهی "مرگ بر فارس" سر می دهند، عکس العمل احساسی و نوعی دفاع، در مقابل یک قرن توهین و تحقیر و سیاست های هویت زدایی و ضدیت با این ملل است.
عرب ها و تورکمنان و بلوچ ها و کردها و لرها و ... هم صداهای خودشان را دارند. نفرت و دشمنی نسبت به سیاست های پان فارسیستی و پان ایرانیستی در شعارها و تفکر همه ملل دیده می شود. به سیاست مقابله به مثل این ملل در مقابل پانفارسیسم بدل شده است.
من: انصافعلی هدایت، در طول "دیالوگ" امشب تلاش خواهم کرد تا به سوال های زیر، از مهمانان گرامی، پاسخ بگیرم.
مهمانان برنامه امشب، آقایان:
1. دکتر هوشنگ امیر احمدی؛ متفکر و سیاستمدار و استاد دانشگاه از آمریکا
2. یوسف عزیزی بنی طرف؛ نویسنده، یکی از بنیانگذاران "کانون نویسندگان ایران" و روزنامه نگار از لندن
3. محسن ابراهیمی؛ نویسنده و متفکر چپ، روزنامه نگار و فعال سیاسی از تورنتو
4. ناصر کرمی؛ نویسنده و فعال سیاسی از آلمان

انصافعلی هدایت

مشخصه های تعریف ایرانیت چیست؟
چرا تاکید بر رسمیت زبان فارسی و مخالفت با رسمی شدن زبان های دیگر در ایران، پانفارسیسم و ضد ارزش نیست اما تاکید بر رسمیت زبان تورکی یا زبان های دیگر بموازات زبان فارسی پان تورکیسم یا گان عربیسم و پان ... است؟
بر اساس کدام منافع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی نه تنها اجازه دادند بلکه به تشویق جوک سازی ها بر علیه ملل غیر فارس یا غیر "فارس تهرانی" پرداختند؟
گفته می شود که دفتری در اداره فرهنگ زمان پهلوی ها و همچنین در دوره جمهوری اسلامی وجود داشته و دارد که جوک های نشریات خارجی را بومی و ضو ملل کرده و در نشر آن ها می کوشد. آیا واقعا چنین سیاستی وجود داشته است؟
چرا دروغ ها و تحریف های رایج در کتاب های درسی مدارس و دانشگاه ها و رسانه های دولتی، بر علیه ملل غیر فارس، ساخته و ترویج می شوند؟
چرا هدف جوک های تحقیر آمیز، ملل تورک، عرب، لر، گیلکی، بختیاری و ... هستند؟
چرا رسانه های ایرانیان انباشته از این نوع جوک های دشمن تراشانه و ضد هویت ملل هستند؟
چرا دولت های یک قرن اخیر که از قضا پانفارس هم بوده اند، اراده ای برای مبارزه با این نوع توهین و تحقیرها بر ضد ملل ساکن ایران را نداشته و ندارند؟
چرا احزاب، روشنفکران، اساتید دانشگاهی، هنرمندان، روزنامه نگاران و روشنفکران با جوک ها و توهین ها و هویت زدایی از ملل تورک و عرب و بلوچ و تورکمن و ... مخالفت نمی کنند؟
چرا همیشه به سهو و اشتباه، جوک ضد تورک و ضد عرب و ضد لر ساخته و رواج می یابد ولی جوک های ضد ایرانیت و ضد فارس بطور سهوی و اشتباهی هم ساخته نمی شوند؟
آیا جوک هایی که تا کنون و بر علیه این ملل ساخته می شوند و ساخته شده اند، به همبستگی ملی یاری رسانده اند؟
نقش این توهین ها و تحقیرها و جوک ها در تعمیق دشمنی و شکاف عمیق تر در میان ملل ساکن ایران کنونی چیست؟
آیا احتمال می دهید که در پس این همه توهین و تحقیر و جوک های ضد هویتی، ملل ساکن ایران تمایلی به ادامه هموطنی با پانفارسیسم داشته باشند؟
این جوک ها و توهین ها و تحقیرها، تا چه اندازه ای در تولید دشمنی در میان ملل نقش داشته و دارند؟
نقش این همه توهین و تحقیر و جوک در فرو پاشی احتمالی ایران چقدر است؟
چه می توان کرد که از گسترش توهین و نژادپرستی در جوک سازی ها جلوگیری کرده، از افزایش دشمنی ها جلوگری کرد؟
آیا جوک های ضد هویت ملل و تحقیر آمیز می توانند، منشاء جنگ های خونین در میان ملل در ایران بشوند؟
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
بیستم ژانویه 2018
hedayat222@yahoo.com

نویسندگان و مترجمان بیمار ایرانی، روشنفکران و ملل ایرانی را مسموم کرده اند

انصافعلی هدایت

راهکاری برای آشتی ملل ایرانی با افکار و انسانیت در دنیای اطراف

من: انصافعلی هدایت، شخصا به ترجمه های مترجمان "فارس زبان" هیچ اعتماد و اعتقادی ندارم. مترجم پانفارسیست، بطور عمد و برنامه ریزی شده، آثار نویسندگان خارجی را تحریف کرده و یک اثر جدید اما برنامه ریزی شده و هدفدار خلق می کند تا افکار شخصی و عقب مانده و بیمار خودش را ولی به نام روشنفکر غربی به مردم بخت برگشته و گوش و زبان بسته ملل ایرانی تزریق کند.

این کتابی که ترجمه شده است، اثر فکر مشوش خود مترجم بیمار ایران است که تحت نام "ترجمه" ارائه می دهد تا خواننده ایرانی در مقابل آن اندیشه های پانفارسیست و پان ایرانیست مقاومت نکند.

چرا مترجم و نویسنده پانفارسیست و پان ایرانیست به چنین تحریفی در ترجمه یا در نوشتن فکر خود، به نام دیگری دست می زند؟

چون خواننده اثر  مترجم و نویسنده ایرانی متصور شود که همه دنیا و بخصوص روشنفکران، نویسندگان و متفکران غربی (پیشگامان جوامع غربی) هم مثل نویسنده، مترجم و در نتیجه مانند خود خواننده ایرانی، به برتری نژاد آریا و فارس معتقد است. 

مترجم و نویسنده فارس، چون از زبان دیگرانی که نامی و شهرتی در انسانیت و آزادیگی و روشنفکری در دنیا بهم آورده اند، سوء استفاده می کند، مقاومت در مقابل افکار ضد انسانی، نژادپرستانه، پانفارس و پان ایرانیستی را در خواننده و بطور زنجیره وار، در کل جامعه می شکند. او افکارش را به نام دیگرانی که چنان نمی اندیشند و ننوشته اند، به خواننده  (در مرحله بعد، به کل بدنه ملل و تک تک افراد) تحمیل و تزریق می کند. در نتیجه افکار بیمار او، همه افراد را مسموم و بیمار کرده است. 

بگونه ای که همه ما در مقابل افکار جدیدی که واکسن این بیماری هستند، مقاومت می کنیم و آن ها را نمی پذیریم. در عین حال و در نهایت تاسف، باید اعتراف بکنم که اصلا افکار جدیدی که مخالف نظر و فکر هژمونیک و مسلط نویسنده "رسمی" ایرانی باشد، نمی تواند وارد ایران بشود و وارد هم نشده است. 

در نتیجه، همه ما بیماری فکری و نگرشی نویسندگان و مترجمان ایرانی را گرفته ایم و متاسفانه در مقابل واکسن های نجات بخش هم مقاوت نشان می دهیم.

در دوران پهلوی ها و ملاها، تنها فکر تازه ای که وارد جوامع ملل ایرانی شده بود، افکار چپگرایانه، کمونیستی و سوسیالیستی بودند که آن هم به ویروس غیر قابل علاج پانفارسیسم و پان ایرانیسم آلوده شده بود.

برای نمونه، از تحریف عمدی نویسنده و مترجم ایرانی، دو کتاب را به عنوان مثال می آورم تا با عمق بیماری نویسنده و مترجم ایرانی آشنا بشویم:

1. یک متفکر چینی هزاران سال قبل، کتابی در زمینه جنگ و استراتژی های جنگی و تاکتیک های آن نوشته است که تقریبا به اکثر زبان های مهم دنیا ترجمه شده است. کتاب "هنر جنگ"، اثر "سان تسو" است. 

متن انگلیسی این کتاب (با فونت های مختلف) بین 46 صفحه تا 56 صفحه و برای دانلود رایگان در دسترس است اما همین کتاب در زبان فارسی، توسط یم "دکتر" به 204 صفحه افزایش یافته است. 

آیا زبان فارسی این همه عقب مانده است که نمی تواند کلمات را بدرستی ترجمه بکند و برای ترجمه یک کلمه چینی، باید از ده ها کلمه فارسی استفاده بکند؟ یا این که نویسنده نژادپرست پانفارسیست، کتاب جدیدی از افکار خودش را نوشته و هر از گاهی هم از یک جمله از نویسنده چینی؛ "سان تسو" به عنوان شاهد ادعایش وارد کتاب خود کرده است؟

2. کتاب دیگری که مایلم در باره آن بنویسم، "قحطی بزرگ" است که نویسنده و محقق دانشگاهی مقیم آمریکا؛ جناب "محمدقلی مجد" آن را نوشته است که در آن از اسناد وزارت خارجه آمریکا استفاده کرده و روشن می کند که "انگلستان" با سیاست های خود باعث قحطی و در نتیجه کشتار بیش از نیمی از جمعیت ملل ایرانی شده است ولی "مترجم پانفارس و ضد تورک" این اثر علمی و تاریخی، آن را از سطر اول تحریف کرده و بر علیه تورک ها در آورده است.

برای همین، متفکر جوان ملل ایرانی مجبور است تا برای فهم علم، سیاست، اقتصاد و ... دیگر علوم انسانی، خودش را از دست تحریف های نژادپرستانه پانفارسیسم برهاند و الا در همین "منجلاب عقب ماندگی فکری" خواهد ماند.

اگر قرار بود، در یکصد سال گذشته، جوامع ملل ساکن ایران ترقی کرده و با افکار و اندیشه های علمی و روز دنیا آشنا شده و در نتیجه باعث دگرگونی روابط و افکار و اندیشه و سیستم سیاسی-اجتماعی این ملل می شد، چنین نتیجه ای نداده است، بلکه جوامع ملل ساکن در ایران کنونی، هر روز نسبت به قبل از مشروطه، عقب تر رفته اند و می روند. 

چرا؟

چون، نویسندگان و مترجمان ایرانی، مرزهای کتاب، فکر و اندیشه را به سود پانفارسیسم، چنان مسدود کرده و بسته اند که هیچ فکر متحول و دگرگون کننده ای وارد جوامع ملل ایرانی نمی شود. در نتیجه ما هر روز در گرداب عقب ماندگی عمیق تر فرو رفته و دست و پا می زنیم. همچنان که افکار چپی هم رنگ و بوی پانفارسیستی و پان ایرانیستی گرفته و از استعمار ایرانی در مقابل حقوق ملل دفاع کرد.

تنها راه ممکن برای "توسعه اندیشه جوانان ملل ساکن ایران" برون رفت از سایه هژمونی زبان فارسی

، رهایی از سیطره و تسلط فکر مترجمان و نویسندگان نژادپرست و پانفارسیست و آشتی با دنیا و آشنایی با اندیشه های "پیش برنده"است. تا زمانی که از آن چه به زبان فارسی و ایرانیت مربوط است نبریم و فاصله نگیریم و با زبان ها و ملل دنیا آشتی نکنیم، در تورهای تنیده عنکبوت های پانفارس و پان ایرانیسم اسیر خواهیم ماند. برای همین، باید با زبان های دنیا و بخصوص با زبان ها تورکی و عربی (که دشمن فرضی نشان داده شده اند) آشتی کرد.

چرا که برای غلبه بر یک مشکل، نه تنها باید آن مشکل را شناخت، بلکه باید بر آن حمله برده و مقابله کنیم. در مورد موضوع بحث این نوشته هم، باید با ترس ها و ویرانی های فکری و روانی که توسط نویسنده و مترجم پانفارس و پان ایرانیست ایجاد شده است، روبرو گشته و آن ها را آگاهانه نابود سازیم تا رها شویم.

چهار پنج نسل ملل ایرانی 90 سال گذشته، با هر کلمه و هر جمله ای، با "پانفارسیسم" و با "ضدیت با افکار و انسان های اطرف و دنیا" پر و تربیت شده ایم.

چون این چند نسل، پانفارس و "هیپنوتیزم" شده، تربیت شده است، باید اول آن تربیت و هیپنوتیزم را بشکند و خود را از این زنجیرهای فکری و تربیتی و آموزشی که به عنوان "حقایق علمی و تاریخی و اجتماعی" قبول کرده ایم و به آن ها ایمان آورده ایم، آزاد سازیم تا بتوانیم بپذیریم که در حالی که پانفارسیسم مشغول انباشتن ما با اندیشه ها و رفتارهای نژادپرستانه بوده است و کتاب هایی بنام افکار جدید دنیا به ما می فروخته است، ما را از هر چه اندیشه جدید و انسان و انسانیت بوده، هراسان و دورتر می کرده است.

باید با این "نفرت و ترس از اندیشه و جسم و نژاد دیگری" در درون خود مواجه شویم و خودمان را از آنچه به ما تزریق شده است، آزاد سازیم تا بتوانیم آزاد شده و خودمان را از نو بازسازی فکری و علمی بکنیم.

ما باید "هارد" (حافظه تاریخی) اندیشه ها و آموخته هایی را که در یکصد سال گذشته دریافت کرده ایم و با آن ها پر شده ایم را "فرمت" و "دیلیت" بکنیم. باید از از نو، به پر کردن خودمان با افکار و نگرش های نو به جهان و کشورهای همسایه بپردازیم.

می دانم و آگاه هستم که این، راهی بسیار سخت و دردناک است. چرا که ما یک قرن تلاش کرده ایم تا هویتی بسیار ضد انسانی و نژادپرستانه به خودمان بدهیم و هویتی دروغین و متمایز در منطقه و جهان داشته باشیم. برای این منظور یک قرن به ما تلقین کرده اند. یک قرن ما را پر کرده اند. سلول های من پر از مفاهیم دروغین و ضد توسعه است.

بعد از یک قرن و ناگهان، متوجه می شویم که یک قرن تغییر، نژادپرستی و ضدیت با انسان ها و افکارشان و حمله به هویت تورک، عرب، هندی، چینی و ... که در ما انباشته شده است تا "ایران!" توسعه یابد، جوابی نداده و یک قدم ما را به قافله تمدن پیشگام و بشری نزدیک نکرده است.

پس، مسیری که ما را در آن می برده اند، اشتباهی انتخاب شده بود است. باید از ادامه دادن به این راه صرف نظر کنیم و نگوییم که یک قرن سرمایه گذاری کرده ایم و این سرمایه گذاری ها نباید به هدر برود. نمی توانیم از آن همه سرمایه دست برداریم. باید بدانیم که اگر امروز به تغییر راه نپردازیم، فردا دیرتر و جبران عقب ماندگی، بسیار عمیق تر خواهد بود و نسل بعدی ما، بیشتر از ما، بر پدرانشان لعنت ابدی خواهند فرستاد.

برای آغاز حرکت در راه این تغییر، باید ابتدا، با تورک ها و عرب ها و هندی ها و چینی ها آشتی کرده و با یادگیری زبان آن ها، با افکار آنان آشنا شده و یاد بگیریم که باید به آنان و افکارشان احترام بگذاریم. سپس باید با دشمنی بیجا و نفرتی که در دل ما کاشته اند، روبرو شده و بر آن نوع احساسات غلبه بکنیم. 

با شکست این دشمن در درون من و تو، راه برای درک علل توسعه دنیا و فهم علل عقب ماندگی خود ما، مثل آفتاب، از پشت ابرهای کدورت و دشمنی با فکر و انسانیت، بیرون خواهد آمد.

در پی ایم مقدمه طولانی، آیا می دانید که مدت ها بوده که مبحثی در زیر عنوان "عقل اسلامی" وجود داشته و کسانی در جهان عرب، به "نقد عقل اسلامی" مشغول بوده اند؟

من؛ انصافعلی هدایت، از این نویسنده پر کار و متفکر عرب، چندین کتاب جالب بدست آوردم که برای دانلود مجانی در اینترنت (گوگول) قرار داده اند.

در دنیای اطراف ما، افکار بسیاری وجود دارند که بنا به دلایلی و بطور "برنامه ریزی شده"، اجازه ورود به میان ملل ایرانی را نیافته و"سانسور" شده است و روشنفکر دینی و غیر دینی این ملل از آن هامحروم مانده اند. چون اعراب را فاقد توانایی فکر و اندیشه می دانستیم.

کتاب "فکر عربی" در لینک زیر قابل دسترسی است:

file:///C:/Users/ensaf_000/Downloads/%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%83%D8%B1%20%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D9%8A%20%D9%84%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%A7%D8%B1%D9%83%D9%88%D9%86-books4arab.com.PDF

کتاب "الدین و النص و الحقیقه" هم در این لینک قابل استفاده است:

https://ia801507.us.archive.org/0/items/books4arab-349/397.pdf

کتاب "الفکر الاسلامی قراءه علمیه" هم در اینجا لمیده است:

file:///C:/Users/ensaf_000/Downloads/%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%83%D8%B1%20%D8%A7%D9%84%D8%A5%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%A1%D8%A9%20%D8%B9%D9%84%D9%85%D9%8A%D8%A9%20-%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%A3%D8%B1%D9%83%D9%88%D9%86%20(books4arab.com).pdf

و کتاب "من الاجتهاد الی نقد العقل الاسلامی" را هم از این مرتبط بدست می آورید:

file:///C:/Users/ensaf_000/Downloads/%D9%85%D9%86%20%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%A5%D9%84%D9%89%20%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%82%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D8%A5%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%20-%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%A3%D8%B1%D9%83%D9%88%D9%86%20(books4arab.com).pdf

علاوه بر این کتاب ها، ده ها ویدئو از سخنرانی های این متفکر هم در "یوتبوب" موجود است. ولی برای آشنایی با این افکار و اندیشه ها، لازم است تا زبان "عربی" که در میان اکثر جوامع روشنفکری ایرانیان با تحقیر روبرو است را بیاموزیم و بدانیم. تنها راه آشنایی با افکاری در جهان پرامون ما، رهایی از هژمونی نویسندگان و مترجمان پانفارس و پان ایرانیست است!

انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

بیستم ژانویه 2018

hedayat222@yahoo.com

اصولی چند از قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان:

مادۀ چهارم:

حاکميت ملي در افغانستان به ملت تعلق دارد که به طور مستقيم يا وسط نمايندگان خود آن را اعمـا ل مي کند.

ملت افغانستان عبارت است از تمام افرادي که تابعيت افغانستان را دارا باشند.

ملت افغانستان متشکل از اقوام پشتون، تاجک،‌ هزاره، ازبک، ترکمن،‌ بلوچ،‌ پــــشه يي، نـورستاني، ايماق، عرب، قرغيز، قزلباش، گوجر، بـراهـــوي وسايـر اقـوام مي باشد.

برهر فرد از افراد ملت افغانستان کلمه افغان اطلاق مي شود.

هيچ فرد از افراد ملت از تابعيت افغانستان محروم نمي گردد.

امور مربوط به تابعيت وپناهندگي توسط قانون تنظيم مي گردد.

مادۀ ششم:

دولت به ايجاد يک جامعه مرفه و مترقي بر اساس عدالت اجتماعي، حفظ کرامت انساني، حمايت حقوق بشر، تحقق دموکراسي، تامين وحدت ملي، برابري بين همه اقوام و قبايل و انکشاف متوازن در همه مناطق کشور مکلف مي باشد.

مادۀ هفتم:

دولت منشور ملل متحد، معاهدات بين الدول، ميثاق هاي بين المللي که افغانستان به آن ملحق شده است و اعلاميۀ جهاني حقوق بشر را رعايت مي کند.

دولت از هر نوع اعما ل تروريستي، زرع و قاچـاق مواد مـخدر و توليد و استعمال مسکرات جلوگيري مي کند.

مادۀ هشتم:

دولت سياست خارجي کشور را بر مبناي حفظ استقلال، منافع ملي و تماميت ارضي و عدم مداخله، حسن همجواري، احترام متقابل و تساوي حقوق تنظيم مي نمايد.

مادۀ دوازدهم:

دافغانستان بانک، بانک مرکزي دولت و مستقل مي باشد.

نشر پول و طرح و تطبيق سياست پولي کشور، مطابق به احکام قانون، از صلاحيت بانک مرکزي مي باشد.

بانک مرکزي در مورد چاپ پول با کميسيون اقتصادي ولسي جرگه مشوره مي نمايد.

تشکيل و طرز فعاليت اين بانک توسط قانون تنظيم مي شود.

مادۀ شانزدهم:

از جمله زبانهاي پشتو، دري، ازبکي، ترکمني، بلوچي، پشه يي، نورستاني، پاميري و ساير زبــانهاي رايج در کشور، پشتو و دري زبانهاي رسمي دولت مي باشند.

در مناطقيکه اکثريت مردم به يکي از زبانهاي ازبکي، ترکمني، پشه يي، نورستاني، بلوچي و يا پاميري تکلم مي نمايند آن زبان علاوه بر پشتو و دري به حيث زبان سوم رسمي مي باشد و نحوۀ‌ تطبيق آن توسط قانون تنظيم مي گردد.

دولت براي تقويت و انکشاف همه زبانهاي افغانستان پروگرامهاي مؤثر طرح و تطبيق مي نمايد.

نشر مطبوعات و رسانه هاي گروهي به تمام زبانهاي رايج در کشور آزاد مي باشد.

مصطلحات علمي و اداري ملي موجود در کشور حفظ مي گردد.

مادۀ بيستم:

سرود ملي افغانستان به زبان پشتو و با ذکر الله اکبر و نام اقوام افغانستان مي باشد.

مادۀ بيست و دوم:

هر نوع تبعيض و امتياز بين اتباع افغانستان ممنوع است.

اتباع افغانستان اعم از زن و مرد در برابر قانون داراي حقوق و وجايب مساوي مي باشند.

مادۀ بيست و سوم:

زندگي موهبت الهي و حق طبيعي انسان است. هيچ شخص بدون مجوز قانوني از اين حق محرومنمي گــردد.

مادۀ بيست و چهارم:

آزادي حق طبيعي انسان است. اين حق جز آزادي ديگران و مصالح عامه که توسط قانون تنظيم مي گردد، حدودي ندارد.

آزادي و کرامت انسان از تعرض مصؤن است.

دولت به احترام و حمايت آزادي و کرامت انسان مکلف مي باشد.

مادۀ بيست و هشتم:

...

هيچ افغان به سلب تابعيت و يا تبعيد در داخل يا خارج افغانستان محکوم نمي شود.

مادۀ بيست و نهم:

تعذيب انسان ممنوع است.

هيچ شخص نمي تواند حتي به مقصد کشف حقايق از شخص ديگر، اگرچه تحت تعقيب، گرفتاري يا توقيف و يا محکوم به جزا باشد،‌ به تعذيب او اقدام کند يا امر بدهد.

تعيين جزايي که مخالف کرامت انساني باشد، ممنوع است.

مادۀ سي ام:

...

اقرار به جرم عبارت است از اعتراف متهم با رضايت کامل و در حالت صحت عقل، درحضور محکمه با صلاحيت.

مادۀ سي و سوم:

اتباع افغانستان حق انتخاب کردن و انتخاب شدن را دارا مي باشند.

شرايط و طرز استفاده از اين حق توسط قانون تنظيم ميگردد.

مادۀ سي و چهارم:

آزادي بيــان از تعـرض مصون است.

...

مادۀ سي و پنجم:

اتباع افغانستان حق دارند به منظور تامين مقاصد مادي و يا معنوي، مطابق به احکام قانون، جميعتها تاسيس نمايند.

...

مادۀ چهل و يکم:

اشخاص خارجي در افغانستان حق ملکيت اموال عقاري را ندارند.

...

مادۀ چهل وسوم:

تعليم حق تمام اتباع افغانستان است که تا درجه ليسانس در مؤسسات تعليمي دولتي به صورت رايگان از طرف دولت تأمين مي گردد.

دولت مکلف است به منظور تعميم متوازن معارف در تمام افغانستان، تأمين تعليمات متوسطه اجباري، پروگرام مؤثر طرح و تطبيق نمايد و زمينه تدريس زبان هاي مادري را در مناطقي که به آنها تکلم مي کنند فراهم کند.

مادۀ چهل و پنجم:

دولت نصاب واحد تعليمي را، بر مبناي احکام دين مقدس اسلام و فرهنگ ملي و مطابق با اصول علمي، طرح و تطبيق مي کند و نصاب مضامين ديني مکاتب را، برمبناي مذاهب اسلامي موجود در افغانستان، تدوين مي نمايد.

مادۀ چهل و نهم:

...

تحميل کار بر اطفا ل جواز ندارد.

مادۀ پنجاهم:

...

اتباع افغانستان حق دسترسي به اطلاعات از ادارات دولتي را در حدود احکام قانون دارا مي باشند. اين حق جز صدمه به حقوق ديگران و امنيت عامه حدودي ندارد.

...

مادۀ پنجاه و دوم:

دولت وسايل وقايه و علاج امراض و تسهيلات صحي رايگان را براي همه اتباع مطابق به احکام قانون تامين مينمايد.

...

مادۀ پنجاه و سوم:

...

دولت حقوق متقاعدين را تضمين نموده، براي کهن سالان، زنان بي سرپرست، معيوبين و معلولين و ايتام بي بضاعت مطابق به احکام قانون کمک لازم به عمل مي آورد.

مادۀ پنجاه و هشتم:

دولت به منظور نظارت بر رعايت حقوق بشر در افغانستان و بهبود و حمايت از آن،کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان را تاسيس مي نمايد.

هر شخص مي تواند در صورت نقض حقوق بشري خود، به اين کميسيون شکايت نمايد.

کميسيون مي تواند موارد نقض حقوق بشري افراد را به مراجع قانوني راجع سازد و در دفاع از حقوق آنها مساعدت نمايد.

...

مادۀ هشتاد سوم:

...

در قانون انتخابات بايد تدابيري اتخاذ گردد که نظام انتخاباتي، ‌نمايندگي عمومي و عادلانه را براي تمام مردم کشور تأمين نمايد و به تناسب نفوس از هر ولايت طور اوسط حداقل دو وکيـل زن در ولسي جرگه عضويت يابد.

مادۀ هشتاد و چهارم:

...

3- يک ثلث باقي مانده از جمله شخصيت هاي خبير و با تجربه به شمول دو نفر از نمايندگان معلولين و معيوبين و دو نفر از نمايندگان کوچي ها به تعيين رئيس جمهور براي مدت پنج سال.

رئيس جمهور تعداد پنجاه فيصداز اين اشخاص را ازبين زنان تعيين مي نمايد.

مادۀ يکصد و دوم:

هرگاه عضو شـوراي ملي به جــرمي متهم شـود،‌ مامور مسئول از موضوع به مجلسي که متهم عضو آن اسـت اطلاع مي دهد و متهم تحـت تعقيب عدلي قرار گرفته مي تواند.

در مورد جرم مشهود، مامور مسئول مي تواند متهم را بدون اجازه مجلسي که او عضو آن مي باشد تحت تعقيب عدلي قرار دهد و گرفتار نمايد.

...

مادۀ يکصد و دهم:

لويه جرگه عالي ترين مظهر اراده مردم افغانستان مي باشد.

لويه جرگه متشکل است از:

1- اعضاي شوراي ملي.

2- رؤساي شوراهاي ولايات و ولسواليها، وزرا، رئيس و اعضاي ستره محکمه و لوي

څارنوال مي توانند در جلسات لويه جرگه بدون حق راي اشتراک ورزند.

مادۀ يکصد و بيست و يکم

بررسي مطابقت قوانين، فرامين تقنيني، معاهدات بين الدول و ميثاق هاي بين المللي با قانون اساسي و تفسير آنها بر اساس تقاضاي حکومت و يا محاکم، ‌مطابق به احکام قانون از صلاحيت ستره محکمه مي باشد.

مادۀ يکصد وبيست و هشتم:

در محاکم افغانستان، محاکمه به صورت علني داير مي گردد و هر شخص حق دارد با رعايت احکام قانون در آن حضور يابد.

محکمه مي تواند در حالاتيکه در قانـون تصريح گرديده، يا سري بودن محاکمه ضروري تشخيص گردد، جلسات سـري داير کند ولي اعلام حکم بايد به هــر حا ل علني باشد.

مادۀ يکصد و سي ام:

محاکم در قضاياي مورد رسيدگي، احکام اين قانون اساسي و ساير قوانين را تطبيق مي کنند.

...

مادۀ يکصد و سي و سوم:

هرگاه قاضي به ارتکاب جنايت متهم شود، ستره محکمه مطابق به احکام قانون به حالت قاضي رسيدگي نموده، پس از استماع دفاع او،‌ در صورتيکه ستره محکمه اتهام را وارد بداند پيشنهاد عزلش را به رئيس جمهور تقديم و با منظوري آن از طرف رئيس جمهور،‌ قاضي متهم از وظيفه معزول و مطابق به احکام قانون مجازات مي شود.

مادۀ يکصد و سي و پنجم:

اگر طرف دعوا زباني را که محاکمه توسط آن صورت مي گيرد، نداند، حق اطلاع به مواد و اسنادقضيه و صحبت در محکمه به زبان مادري، توسط ترجمان برايش تأمين ميگردد.

مادۀ يکصدوسي وششم:

ادارۀ جمهوري اسلامي افغانستان براساس واحدهاي اداره مرکزي و ادارات محلي،‌ طبق قانون،‌ تنظيم ميگردد.

ادارۀ مرکزي به يک عده واحدهاي اداري منقسم ميگردد که در راس هر کدام يک نفر وزير قرار دارد.

واحد ادارۀ محلي،‌ ولايت است. تعداد، ساحه، اجزا و تشکيلات ولايات و ادارات مربوط، بر اساس تعداد نفوس،وضع اجتماعي و اقتصادي و موقعيت جغرافيايي توسط قانون تنظيم ميگردد.

مادۀ يکصد و سي وهشتم:

در هر ولايت يک شوراي ولايتي تشکيل مي شود.

اعضاي شوراي ولايتي، طبق قانون،‌ به تناسب نفوس، از طريق انتخابات آزاد، عمومي، سري ومستقيم از طرف ساکنين ولايت براي مدت چهارسال انتخاب ميگردند.

...

مادۀ يکصد و چهلم:

براي تنظيم امــور و تأمين اشتراک فعا ل مردم در ادارۀ محلي،‌ در ولسوالي ها و قريه ها، مطابق به احکام قانون،‌ شوراها تشکيل مي گردند.

...

مادۀ يکصد و چهل و يکم:

براي ادارۀ امور شهري، شاروالي تشکيل مي شود.

...

مادۀ يکصد و چهل و نهم:

اصل پيروي از احکام دين مقدس اسلام و نظام جمهوري اسلامي تعديل نمي شوند.

تعديل حقوق اساسي اتباع صرف به منظور بهبود حقوق آنان مجاز مي باشد.

...

مادۀ يکصد و پنجاه و يکم:

رئيس جمهور،‌ معاونين رئيس جمهور، وزرا،‌ رئيس و اعضاي ستره محکمه، لوي څارنوا ل،‌ روساي بانک مرکزي و امنيت ملي، واليان و شاروالها در مدت تصدي وظيفه نمي توانند هيچ معامله انتفاعي را با دولت انجام دهند.

مادۀ يکصد و پنجاه دوم:

رئيس جمهور، معاونين رئيس جمهور، وزرا،‌ رؤسا و اعضاي شوراي ملي وستره محکمه،‌ لوي څارنوا ل و قضات نمي توانند در مدت تصدي وظيفه به مشاغل ديگري اشتغال ورزند.

مادۀ يکصد وپنجاه وهشتم:

لقب باباي ملت و امتيازاتي که توسط لويه جرگه اضطراري سال يکهزار و سه صد و هشتاد و يک هجري شمسي به اعليحضرت محمد ظاهر شاه،‌ پادشاه سابق افغانستان،‌ اعطا شده است با رعايت احکام اين قانون اساسي مادام الحيات براي ايشان محفوظ مي باشد.