Friday, February 16, 2024

سیاست نه‌دیر و گونئی آزربایجاندا سیاست‌ نئجه گئدیر، گئتمه‌لیدیر ده؟

 


سیاست نه‌دیر و گونئی آزربایجاندا سیاست‌ نئجه گئدیر، گئتمه‌لیدیر ده؟

  

قوزئی آزربایجاندا گئدن سئچیم‌لر، پرزیدنت ایلهام علی‌یئف‌ین یئنی‌دن باشقانلیقا سئچیلمه‌سی، پارلمان‌دا آنایاسایا و قورآنا ال باسیبان میللتین حاقلارین قورماسینا‌ آند ایچمه‌سی و آزربایجانی تورک دونیا عاییله سیندن اعلان اتمه‌سی، چوخ اونملی سیاسال قونولار و خبرلردیر.


گونئی آزربایجان اوچون بو سیاسال‌ خبرلرین نه اونمی وار؟ 

او سیاسال داورانیشلارین یئری هارادیر؟

او سیاسال داورانیشلارا نئجه باخمالییق؟


ائونجه، خبرین و سیاسال خبرلرین آنلامی نه‌دیر و اینسانلارین یاشامیندا نه‌قدر اتگیسی وار، اونی آچیقلاماق گرکیر. 


خبر و سیاسال خبر، هر او بیلگی دیر کی سیزین، یاخین یا اوزاقدا گیدن قونولار و حادیثه‌لر حاقدا ایلگینیزی چکیر و بئله‌لیک ایله، سیزی اونلارا، اونلاری دا سیزه باغلیر. هابئله، سیزین یاشامینیز، بو باغلیلیقدان و او بیلگیدن، دوز یادا دولایی اتگیله‌نیر. 


هر نه‌قدر خبر و او ایش یا حادیثه، هم روحسال همده فیزیکسل باخیمدان سیزه‌ یاخین یا اوزاق اولورسا، سیزین دویغولارینیزدا، ایشلرینیزده و یاشامینیزدا، یاخشی یادا پیس اتکی بوراخئر.


 عاینی زاماندا، او خبرین یئری و روحسال ایلگیسی، هر نه قدر سیزله یاخین اولورسا، اوقدراونون اتگیسی سیزین اوزه‌رینیزده چوخ و درین اولور. هر نه قدر اوزاقدا اولور ایسه، او قدر اتگیسی ده آز اولور.


قوزئی آذربایجان، گونئی ایله هر آچیدا قونشو دور و روح بیردیر. گوجلو دوولتلر اونلاری بیر بیرلریندن آیئرسالاردا، اونلار، ایستر ایسته‌مز بیردیرلر. اوندان دولایی، اوتایدا گئدن ایشلر، سیاست‌لر و دوشونجه‌لر، بو تایدا دا اتگیسینی بوراخیر.


آذربایجان جومهوریّتینده بیر سیچیم ائوز وئریب. بو بیلگی و او ایش، گونی‌ آزربلایجانلیلاری دا، ایستر ایسته‌مز باغلار.


چون بو ایکییه‌ بولونموش آزربایجان، بیربیرلریندن روحسال و فیزیکسل اتکیلنیرلر. چون، ایکیسی، بیر وارلیق دیرلار. عاینی حالدا، فارس و ایران قونوسو، باخیشی و توتومودا، بو اتگیلری داها درین و داها گئنیش بیر سوییه‌یه گوتورور.


پرزیدنت ایلهام علی‌یئف جنابلاری اعلان اتدیب کی او، تکجه قوزئی آزربایجانین‌ اون میلیون نوفوسونون پرزیدنت دئییل، بلکه دونیانین هر بیر یانیندا اولان اللی میلیوندان چوخ آزربایجانلی‌لارین پرزیدنت دیر. 


او، ایرانا ایشاره اده‌رک، آزربایجان‌لیلارین دیلینین رسمی اولوبان اوخونماماسینا اعتیراض اتمیش و آذربایجانی تورک دونیاسی عاییله‌سینین بیر عوضوو سایمیش.


بو قونولار، گونئی‌له ایلگیلی، ایران- فارسلاریدا باغلار. فارسلاری دوشمنلیک یولوندا، تورکلری ایسه قارداشلیق یولوندا اتگیلیر. 


بوندان یانا دیر کی ایستر-ایسته‌مز، هم گونئلی‌لر، همده ایران-فارسچیلار، قوزئی آزربایجاندا کی توم گئدیشاتا‌ داها درین باخماق زوروندا قالیرلار.


قوزئی آزربایجاندا سیاست‌ و سئچیملر، گونئی‌لیلرین اوستونده، بیر چوخ آچیدان اتگی بوراخیر. اتگیله‌رین ان باشیندا، سیاست و سیاسال اتگی‌ دورور. 


هر سئچیم و سئچیمله ایلگیلی داورانیشلار و دوشونجه‌لر سیاستین بیر پارچاسی دیر. اوندان دولایی، قوزئی‌ده گئدن سئچیملر و ایلهام علی‌یئف جنابلارینین یئنی‌دن سئچیلمه‌سی، قوزئی آزربایجان خالقی و گله‌جه ایله یاناشی، گونئی آزربایجان‌، ایران، بولگه میللت‌لر، تورک دونیاسی، هابئله اوروپا، آمریکا و … نین سیاستلرینین‌ نئجه‌لیگینده و شکیللنمه‌سینده درین یئری اولاجاق.


دوغال اولاراق، گونئی آزربایجان‌لیلار بو سیاسی داورانیشی‌ گورمه‌دیم توتامازلار‌. توتسالار بئله، سیاست اوزون اونلارا زورلا سوخار.


عاینی زاماندا، سیاست، گله‌جگی گورمک دیر.‌ ائرمنی ایشغالی صولحه و سونا چاتمامیش. ایران، روس، فئرانسا و هیندوستان ارمنستانی دستکلیرلیر و سیلاحلاندیریرلار.


اولابیلیر، ایران، هیندوستان و فرانسالئلار گلجکده، ائرمنی الی ایله یئنی بیر ساواش چیخارسینلار. 


بو احتیمالدان دولایی، هر ایکی آزربایجانلئلار و اونلارین سیاسال، اوردوسال و … گوجلری هر احتماللا قارشیلاشمایا حاضیر اولمالی دیرلار. 


گونئی‌لیلر، بیر چوخ توپلومسال مسئله‌لرده قوزئی ده قورولان دوولت-میللتین گوجونه، تجروبه‌سینه، اوردوسونا، و … اومود گوزون تیکمیش. 


بولگه‌ده، ایرانلا باشقا دوولت‌لر آراسیندا، کوردلر ایله تورکلر آراسیندا و … هر هانکی بیر چاتیشما و ساواش چیخارسا، یادا ایراندا بیر آنی دئوریم‌ اولورسا، آزربایجان جومهورلوقونون‌ دوولتچیلیک، اوردوچولوق، حوقوق و ایداره‌چیلیک تجروبه‌لرینه دایانماق و قوزئی‌دن کومک آلماق گرکیر.


گونئی آزربایجان‌لیلارین‌، ایران و قونشو میللت‌لره قارشی میللی حاقلاری، منفعت‌لری، ریقابت‌لری و دوشمن‌لری وار. اونلاری الده اتمک، قوروماق و دوشمنلیک‌لرین ضرر زیانیندان قورونماق اساس‌دیر.


 بو منفعتلری الده اتمک و ضررلری‌ آزالتماق اوچون، قوزئی آزربایجان، تورکیه جومهورلوقو و تورک دونیاسی ایله یاخیندان ایلگیلنمک، چوخ اونملی دیر. 


بوندان دولایی دیر کی آزربایجان جومهورلوقوندا و تورک دونیاسیندا گئدن هر بیر سیاست، گونئی آزربایجانین میللی منفعت و ماراقلاریله‌ اوست اوسته دوشور.


بونلان بئله کی اوکراین‌ و روس، گونئی آزربایجاندان اوزاق گورونور آمما اورادا گیدن ساواش، توم میللت‌لر ایله بیرگه، گونئی‌ آزربایجانلیلاریدا اوز پیس اتگیسینه آلیب.


روس-اوکراین ساواشین بیر تره‌زییه قویوب اولچسک و باشقا احتیماللارلا دارتساق، گوره‌ریک کی فارسلارین، ارمنی‌لرین  عربلرین، تورکلرین، کوردلرین، یهودی‌لرین و … هر گئدیشاتی، گونیی‌ده باغلار. 


اونون اوچون، گونئی آزربایجانین سیاسال دوشونورلری، بولگه دوولت‌لرین هر بیر گیدیشاتین گوز آلتیندا‌ توتمالی دیرلار.


اگر ایران، بیر ساواشا گیریر ایسه، کوردلر داها چوخ سیلاحلانیرسا یادا کورد تیرورچولاری بولگه‌دن گیدیرسه یا کوردلر سیلاحسیزلانیرسا، فئرانسا‌-هندوستان و ایران، ارمنی‌لری بیر یئنی ساواسا ایته‌لرلرسه، فیلیسطین-اسرائییل‌ ساواشلاری یئنی بیر سیاسی سیستیمین‌ یارانماسینا یا یئنی بیر سیاسال-اوردوسل قورومون یارانماسینا گئدیرسه، گونیی آزربایجاندا نه‌لر اوز وئره‌بیلیر و نه‌لر دئییشمه‌لی اولاربیلر، دییه سورمالی، جاوابلار تاپمالی و هر جور شراییطه، حاضیرلیقدا اولمالی دیر.


بونون اوچون  بولگه‌ده و حتّی بولگه ایله ایلگیله‌نن دوولتلر ایله گوجله‌رین، سیاسال،  توپلومسال، تکنولوژیسل، سیلاحسال، اوردوسال، تیجاریسل و … اینکیشافلارین، بیرلشمه‌لرین، آیریلیشمالارین گوز آرد اتمک بویوک یانلیشلیق اولار.


 بو یانلیشلیق، مین‌لر بلکه‌ده یوزلرمین آزربایجانلی تورکون جانینا مال اولابیلیر. گونئی آزربایجان دوشونور و سیاسی‌لری، مین‌لر جانی یانلیشلیقدان دولایی وئرمه‌مک اوچون سیاسال و ایستیخباری‌ گوزلرین، دورد گوزلو آچیق توتمالی دیر.


گونئی آزربایجاندا یاشایان دوشونورلرین، چئوره‌دکی قارداشلار، دوستلار، رقیب‌لر و دوشمن‌لرین ایندیکی و گلجکده‌کی ایستیراتئژی و تاکتیکلرینه‌ ماراقسیز و توتومسوز قالماق حاقلاری یوخ دور. 


بئله بیر لوکس باخیش، گونئی آزربایجانی ایله اونون خالقین، بو کره، یخلوقا سوروکلر. دونیادا، یانلیش یاپان اینسانلارا و توپلوملارا رحم و ائورک یانماق یوخ دور. 


یعنی، رئال دونیادا اینسانلیق دییه بیر قونو‌ یوخ دور. هم گوجسوز اولوب، همده اینسانلیق کیمی گوزل و آغزی دولدوران سوزله‌ره اینانیب، تهلوکه‌لری سایمایز اولورسانیز، گوجلولر، بیر آندا سیزین وطنی ایشغال ادیب، سیزی سویقیریملا یوخ ادرلر. بو، آجیدا اولسا، حیاتین و سیاستین ان‌ دوغال‌ ایشی و یاپدیریمی دیر.


 تاریخ بویو، خوش گورو یوخوسونا گیرن میللت‌لردن، یانلیش یاپان میللت‌لردن، خوشگورو اساسینا داورانان میللت‌لردن، گوزل سوزله‌ره اینانان‌ میللت‌لردن، ساواشا حاضیر اولمایان میللت‌لردن یئر اوزونده بیر نشان یوخ دور. 


تاریخ‌ده، بویوک اینکیشافلی تمددون‌لر، خوشگورولره دایاناراق، یئنی گلمیش و گنج گوجلره یئنیلمیش، محو اولوبان آرادان گئتمیش‌لر.


یانلیش یاپارسینیزسا، دونیا سیزین سوقئریما گئتمه‌نیزه، گوزلرین یومار. یانلیش یاپانلار، جزالارین چکیرلر. سیز، قئرقینا گئدندن سونرا، بوتون دونیا های کوی سالسین، سیزه نه یئترکی. 


نئجه کی قاجار تورک‌لویونون سونوندا، تورکلر خوشگورو، دیموکراسی، آزادلیق، مشروطه، فارسللرا داها چوخ حوقوق، اینسان حاقّی و خوش نیّت‌لره آللانیب، بو خسته‌لیکلره توتولاراق، حاکیمیّتلرین، دوولتلرین، گوجلرین، اوردولارین، ایداره‌سیستیملرین، دیللرین، تاریخ‌لرین و … الدن وئریب، کوکسوز فارسلیقا اودوزدوقدان سونرا، ایکی-اوچ کره قئرقئنا معروض قالدیلار.


قاجارلاردان سونرا، تورکلر، وطن‌لرینده، وطنسیز، دوولتسیز، حاقسیز، حوقوقسوز، دیلسیز، آغیزسئز، دئموکراسیسیز، قانونسوز، مجلیس‌سیز، مشروطه‌سیز، رهبرسیز، وطن بویدا فارس زیندانیندا‌ قالماقا محکوم اولدولار. 


 دونیا، بیر اینجی دونیا ساواشیندان بو گونه دک، تورکلرین سیندیریلماسیندان، تیکه‌تیکه بولونمه‌سیندن، کیملیک‌لرینین دانیلماسیندان-دئییشیلمه‌سیندن، حاقلارینین یوخ اولماسیندان، تورک‌لوکلرینین و آدلارینین دئییشیلمه‌سیندن، تاریخ‌لرینین دانیلماسیندان و … سئوینج ایچینده اولاراق، لال قالمادی بلکه تورکلویو سیلمه‌یه، پوزمایا چالیشدی. تورکلرین بئینین یودو، یئخادی.


 تورکلر ایسه‌ خوشگورولری، دیموکرات اولمالاری، آزادلیقا ایچدن اینانمالاری، قانون، مجلس و مشروطه‌یه اینانیبان ایشلمه قویمالاری، مسیحی دونیاسینین و اونلارین ال آلتیسی اولان فارسللرین خوش امما ایچی بوش سوزله‌رینه اینانمالاری و … ایچین چوخ شئی‌لرین ایتیریب‌، الدن وئریب‌لر. توپراقلار، حاکیمیت‌لر، دوولت‌لر، جانلار، ماللار، کیملیکلر، … الدن وئریب، هئچ نه آلمامیشلار.


توپلومسال یاشام دئدیکلری وارلیق، هر بیر شئیدن اونجه، سیاسال وارلیق دیر. اونو، سیاسال وارلیقدان قئراقدا گورمک‌، ان بویوک و گری دونولمز یانلیشلیق و سیاستی دوشنمه‌مزلیک دیر.


توپلوم اینسانی‌ ایسه، بیر سیاسال جاناوار وارلیقی دیر. ایکی اینسانین‌ بئله، بیر یئرده گلمه‌سی، سیاسال داورانیش دیر، منفعت اساسلی و ضررلرین دفعی اوچون بیر سیاسال داورانیش دیر.


بوندان دولایی، هر بیر بیرئیین و توپلومون، گوجونه، ثروتینه، سایئنا، توپراقئنین آز چوخلوقونا باخمایاراق، داورانئشی‌ سیاسال داورانیش دیر، سیاسال موحاسیبه‌ دیر.


ائولیلیک‌لر، اوشاق(لار) صاحیبی اولماق کیمی قونولار بئله سیاسال قونولاردیر و سیاسال حساب کیتاب اوزینه یاپیلیرلار. 

 

بوندان دولایی، تورک و گونئی آزربایجان اینسانی دا، او قدرده‌ گئری قالمیش دئییل کی سیاسال‌ داورانماسین. چون اونون هر داورانیشی، سیاسال‌ بیر داورانیش‌ دیر. 


سیاسال داورانیش، جیوارداکی، یاخین یا اوزاقداکی‌ سیاسال‌ وارلیقلارین داورانیشلارین و گلجک اوچون یاپئلانارین، دوشونجه‌لرین اویرنمک، ائوز کونتورولونا‌ (ایختیارینا) آلماق یادا ان‌ آزی، گوز آلتیندا توتماق، منفعتلرین چوخالتماق، زیان‌ ضررلرین ان‌ آزا‌ ایندیرمک دئمک  دیر. 


خوشگورولو و آحماق بیر سیاسال توپلوم و اینسان ایسه، باشقا سیاسال وارلیقی‌، ائوز گوزو و اختیاری آلتیندا توتماق یئرینه، باشقاسینین‌ گوزتیمی‌ آلتیندا اولمانی سئچمیش اولابیلن بیر وارلیق دیر.


بوندان دولایی، دوشونمک اولار کی هر بیر سیاسال وارلیقین و مدنیّتین، سیاسال رقیبی، سیاسال دوشمنی ده وار.


بوندان دیر کی قوزئی آزربایجان ایله تورکیّه جومهورلوقلارینین سون سیاسال، اکونومیسل، تکنولوژیسال‌، تورک دوشمن‌لرین‌ پوسگورتمک، هر جور اینکیشافلاری، تورک وطنین دوشمن ایشغالیندان آزاد اتمک، دوشمنی گئری اوتورتماق، تیرورچولاری‌ اتکیسیز اتمک  کیمی سیاسال تورک-میللی داورانیشلار، هم گونئی آزربایجانلی‌لارا و همده بوتون تورک دونیاسینا، یئنی بیر میللی روح، تورک روحو و ائوزگوون‌ وئرمیش.


یعنی گونئی‌لی آذربایجانلیلار کی یوز ایله یاخین ایران-فارس باسقیسی و سومورگه‌سی آلتیندا قالمیش، ازیلمیش‌دیرلر، قوزئی آزربایجان و تورکیّه‌نین سون گلیشمه‌لری و گوج قایناقلارین الده اتمه‌لرینه دایاناراق، اینانیبلار کی هر بیر ایشین و آشامانین عوهده‌سیندن‌ گله‌بیلیرلر. 


چون، اونلار اوچون سیاسال ایراده، قاراباغی آلماقلا، تورکیّه‌نین هر طرفلی اینکیشافی ایله یئنیدن معنا اولدو‌.



انصافعلی هدایت 











ایران جدید در راهی اشتباهی رفته است که امثال سعید نفیسی ها طراحی کرده اند

 


ایران جدید در راهی اشتباهی رفته است که امثال سعید نفیسی ها طراحی کرده اند



حیف هزاران میلیارد لاری که صرف شستشوی مغزی-آموزشی ده‌ها میلیون در ایران کرده اند تا عقب ماندگی را به این ملل تحمیل بکنند


وقتی امروز (در شانزدهم فوریه 2024) مقاله سعید نفیسی در باره تاسیس کشور جدید به نام ایران را خواندم، از میزان بی منطق بودن، دری‌وری گویی نفیسی شگفت زده شدم.

 در تعجب فرو رفتم که چطور، یک عقب مانده فکری و منطقی مثل او را به عنوان یک اندیشمند و متفکر، به جامعه باسواد و دانشگاهی در ایران تحمیل کرده‌اند؟


از آن بدتر این است که در هشتاد و نه سال گذشته، میلیون‌ها متخصص و تحصیل کرده از دانشگاه‌های داخل ایران جدید و خارج از آن، یا این مقاله را نخوانده اند و یا چنان تحت سیطره و سایه این چنین اسم‌ها مانده اند که جسارت نکرده‌اند  نوشته او را از نظر تاریخی، ادبی، منطقی، و … نقد بکنند.


این نشان می‌دهد که دانشگاه‌ها در ایران جدید و استعماری (استعمار ذهنی هم)، تسلیم بدون چون و چرای سیاست و سیاستمداران و تئورسین‌های نژادپرستی بوده اند و هستند. 


شاید به امین خاطر است که آن‌ها نمی توانند پایشان را از خط قرمزی که سیاستمداران کشیده اند و می کشند، بیرون بگذارند.


از سوی دیگر، همین بی توجهی و عدم جسارت برای نقد سعید نفیسی‌‌ها نشان می دهد که جامعه و بخصوص تحصیل کرده ها، مسحور چنان افرادی، سیاست‌هایشان و تسلیم نژادپرستی تحمیلی آن‌ها که بر جامعه باسواد (نه روشنفکر) حاکم بوده اند و هستند و هر چرت و پرتی را به نام وطن پرستی قبول می‌کرده اند و قبول می کنند.


همچنین، متوجه شدم که عمق شستشوی مغزی-آموزشی در همان اوایل قرن چهاردهم اسلامی هم خیلی وسیع تر و عمیق تر از تصورات من بوده است.


 عامل اصلی تن دادن به شستشوی مغزی-آموزشی در آن دوره هم ایدئولوژی بوده است که سیستم به ما پمپاژ می کرده است. در ان  روزگار نژادپرستی سیاسی آریایی، ایدئولوژی مطرح و روز سیاسی در اروپای غربی توسعه یافته بوده اینست.


سعید نفیسی ها هم جوامع در ایران جدید را به مثابه محلی برای تقلید و کپی کردن و تحمیل سیستم‌های مختلف آموزشی، اداری، سیاسی، حقوقی، تبلیغی، ایدئولوژیکی و نژادپرستی اروپا تبدیل کرده بودند.


وقتی جامعه تحصیل کرده چنان شستشوی مغزی-آموزشی بشود که نتواند به نقد بنشیند و رابطه سخنان، جملات و کلمات را در یک‌ متن ساده بفهمد، فاتحه آن جامعه خوانده شده است.


وقتی جامعه به درک و قبول چنین دروع‌ها و شستشوی مغزی-آموزشی تن بدهد و علیه آن‌ها نشورد، طبیعی است که رشد و توسعه نخواهد یافت.


طبیعی است که در چنان سیستم تقلیدی از ظواهر غرب صنعتی، تحصیل کردگان به نوکر دولت، کارمند و مزدبگیران عوامل قدرت (سیستم سیاسی و تبلیغات پروپاگاندایی) بدل خواهند شد تا به توجیه منویات شاه و رهبر و سیاستمداران بپردازند تا از رانت همراهی با آن‌ها بهره‌مند بشوند.


واقعا، به حال و روز تحصیل کردگان و سیستم آموزشی گریه کرد و افسوس خورد که چطور عمر ده‌ها میلیون سرمایه های انسانی تحصیل کرده و هزاران میلیارد دلار سرمایه دلاری را در مسیری که امثال سعید نفیسی تعیین کرده اند، هدر داده اند.



انصافعلی هدایت 




http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/1974033/%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D9%BE%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA








Wednesday, February 14, 2024

عشق تیجارت، عاشیق، تاجیر دئییل


!عاشقي ياشا

!عاشق آدینا تیجارت یاپما

!عاشقي یاشایان‌لارین‌ گونو قوتلو اولسون


aşkı yaşa!

Aşk Adına Ticarət Yapma!

Aşkı Yaşayanların Günü Qutlu olsun!


عشق را زندگی بکن

بنام عشق  تجارت پیشه مکن.

به آنان که عشق را زندگی می‌کنند، مبارک باد

İnsafaıi Hidayet

انصافعلی هدایت 





انصافعلی هدایت

Monday, February 12, 2024

ایران سیاسی فاقد تمدن است

 



ایران سیاسی فاقد تمدن است


در گفتگوی جالب امروز با جناب آقای طاهرعلی ابونضال الاحوازی به موضوع "وجود یا عدم حضور تمدن در ایران سیاسی" پرداختیم که در متن زیر و در ویدئو ملاحظه خواهید فرمود.


تمدن، تعریف‌های مختلفی دارد که متناسب با خواست دولت‌ها و سیاستمداران، ایدئولوژیست‌ها، متخصصان و … هر سیستم سیاسی طراحی شده و توسط سیستم آموزش‌های اجباری، همگانی، مستقیم و غیرمستقیم به ملل و انسان‌ها تحمیل می شود.


دولت‌هایی که تمامی قدرت را قبضه کرده‌اند، با تبلیغات زیاد، اجازه نمی‌دهند تا تعاریف دیگری از سیاست، نقش سیاسی، تمدن، ملت، دولت، فرهنگ، جامعه، و … از طرف افراد، انجمن‌ها، احزاب و اجتماعات مختلف و مستقل ارائه بشود تا در رقابت با هم قرار بگیرند.


نبود چنین تعاریفی از سوی افراد، ملل و احزاب مستقل، باعث می‌شود تا علاوه بر فقر فکری-فلسفی، سلطه فکری، سیاسی، علمی و حقوقی در اختیار و انحصار دولت متمرکز بشود. در حالی که چنین‌نباید باشد، بلکه هم تعاریف و هم سلطه فکری، سیاسی، علمی،و حقوقی در اختیار ملل و افراد باشد.


تمرکز این امور در دولت، به دیکتاتوری سیاسی، حقوقی، اجرایی و … می‌انجامد.


در نتیجه، افراد و ملل هم احساس می‌کنند که حق تعریف مسائل اجتماعی، سیاسی، تمدنی، تاریخی، فرهنگی و … در انحصار دولت و نهادهای تحت حمایت دولت است.


نهادینه شدن این نوع نگرش دو طرفه، باعث می‌شود تا افراد، احزاب، جمعیت‌ها و ملل احساس بکنند که فاقد حقوقی در آن زمینه‌ها هستند.


لذا، جامعه به جمود فکری-فلسفی دچار می‌شود.ملل و افراد احساس می‌کنند که حق و توانایی تعریف چنان موصوعاتی ندارند.‌


در چنین شرایط و اجتماعاتی، حق تولید فکری، فلسفی، علمی، اجتماعی، حقوقی، اقتصادی، تکنولوژیکی و … را به دولت محول می‌کنند و تبدیل به مقد و مصرف کننده دولت می‌شوند.

 دولت هم برای پاسخ به نیازهای آن‌ها، رو به واردات و تامین منافع وفاداران وابستگان بخود می‌برد.

در نتیجه، قوع تفکر، خلاقیت و ابتکار ملل، جوامع و افراد تسلیم اراده دولت دیکتاتوری شده، به تقلید از مفاهیم تحمیلی می پردازند و آن‌‌ها را بکار می‌گیرند.

 برای همین هم، در کشور و جوامع مصرف کننده و مقلد، توسعه رخ نمی دهد. چون شرایط در اجتماع صادر کننده و مصرف کننده در یک سطح برابر فکری، اجتماعی، تجربی و تکنولوژیک قرار ندارد که نتایج مشابهی را ایجاد بکنند.


در حالی که باید تعریف تمامی مفاهیم در همه زمینه‌ها آزاد بوده و در اختیار افراد، جوامع و ملل باشد تا هر فرد و ملتی بر اساس دانش، تجربه، ادراک تاریخی، سیاسی، دینی و از منظر شناخت منافع ملی و از دیگرمنظرها آن‌ها را تعریف بکنند تا هم علم رشد بکند و هم از منافع و مفاهیم مختلف، درک ها و شناخت‌های بسیار متنوع و مختلفی تولید بشود‌.


 این روش موجب رشد عقلی، ادراکی و شناختی جوامع و ملل می‌شود. هر کسی می‌داند و باور‌می‌کند که می تواند در جامعه نقش بازی کرده و در سرنوشت آن سهیم باشد.


تعریف رایج غربی از تمدن، بسیار جدید بوده و به تکامل، توسعه و پیچیدگی‌های سیستم و نهادهای جدید دولت بر‌می‌گردد. 


لذا غرب مسیحی، مفهوم تمدن را به "توسعه و پیچیدگی دولت و نهادهای سیستم اداری جامعه" مرتبط ساخته‌ است.


در مقابل، دنیای عرب، تمدن را یک حرکت در طول تاریخ می داند که شامل تمامی حرکت‌ها، جریان‌ها و دستاوردهای سیاسی، فکری، اداری، هنری، معماری، اختراعات، اکتشافات، دین، اخلاق و … می‌شود.


در این‌میان  در ایران سیاسی-فارسی، تعریف روشنی از تمدن وجود ندارد. در ایران کنونی، تعاریف تمدن و فرهنگ در هم تنیده شده‌اند. لذا کاملا مشخص نیست که مرز این دو مفهوم، چقدر در دل دیگری قرار گرفته است یا کدامیک در زیر مجموعه دیگری قرار دارد.


در حالی که هر تعریفی، از هر مفهومی، باید دارای صفات و مشخصات "جامع و مانع" باشد.


 یعنی باید هم دارای همه مشخصه‌ها و هر چیزهایی باشد که لازم است در تعریف یک‌ مفهوم‌ گنجانده بشود. هم باید تعریف آن قدر گسترده نباشد که هر چیزی را شامل بشود. 


 من (انصافعلی هدایت) به عنوان یک فرد، حق دارم که دربه اندازه تجربه، سواد  خواست، اراده و تخصص‌های خودم و همچنین شرایط اجتماعی که در ان‌ها زیسته‌ام، از هر مفهومی، تعریف اختصاصی خودم را ارائه بدهم.


تمدن از نظر من: مجموعه وضعیت و شرایطی است که یک جامعه در طول حیات خود آن را بدست آورده و زیست آن جامعه، در دل آن مجموعه‌های هماهنگ، در جریان است و بدون وجود آن‌ها زندگی متوقف می‌شود.


به عقیده من، ایران سیاسی-فارس دارای تمدن نیست و فاقد علائم، نمودها و دستاوردهای تمدنی است.


رهبران فکری، سیستم شستشوی مغزی-آموزشی ایران سیاسی، بر روی دو-سه مفهوم، به عنوان تمدن "ایرانی" متمرکز شده و آن‌ها را دلیل وجود تمدن ایران سیاسی عنوان کرده اند که شامل زبان فارسی، نوروز و مذهب زرتشتی می‌شود.


گر چه هر سه این عناصر، می‌توانند جزوی از یک تمدن باشند اما جزو بخش نرم یا معنوی تمدن هستند که فارس‌ها آن‌ها را "فرهنگ" می نامند.


بنابراعلام برخی از رهبران و دولت فارس، بیش از هفتاد و پنج درصد (75٪) جمعیت ایران، دو زبانه هستند.‌


یعنی  زبان فارسی، زبان اکثریت ملل در ایران سیاسی نیست. فارسی. زبانی تحمیلی و آموزشی است که توسط دولت مسلط، به ملل مستعمره تحمیل می‌شود تا برای ایجاد جامعه و ملتی مشابه و یکسان در آینده استفاده بکنند.


به گفته رئیس فرهنگستان فارسی: غلامعلی حداد عادل، بیش از شصت درصد (60٪ +) زبان فارسی را کلمات و لغات عربی تشکیل می‌دهند. حدود پانزده درصد (25٪ +) را هم زبان‌های تورکی، انگلیسی، آلمانی، روسی، و … پر کرده اند.


همین ترکیب زبانی نشان می‌دهد که زبان فارسی، یک زبان جدید و ترکیبی همانند زبان "اردو" است ولی زبان اردو، توانایی علمی بیشتری، نسبت به فارسی دارد. عمر و تجربه زبان اردو، بر عمر و تجربه کارکردی فارسی می‌چربد.


چون زبان اغلب ملل در ایران سیاسی، زبان فارسی نیست و کارکرد زبان فارسی، تنها به سیستم اداری، حکومتی و نهادهای اداری آن محدود می شود، لذا فارسی نمی‌تواند محصول تمدنی باشد که هم در زندگی اکثریت جمعیت جریان داسته باشد و هم بدون فارسی، زندگی فردی و جمعی متوقف بشود.


لذا، فارسی، عنصر تمدنی تمامی ملل در ایران سیاسی نیست. چون هر ملتی، زبان مخصوص و ملی تاریخی بخود را دارد و زندگی هر ملتی بدون فارسی، بدون هر گونه خللی در جریان خواهد بود اما اگر زبان ملی هر ملتی که محصول تمدن هزاران ساله آن‌ ملت است، برای یک لحظه تصوری سلب بشود، زندگی در هر سطحی از آن متوقف خواهد شد.


گر چه ادعا می کنند که "نوروز"، عید باستانی همه ملل مستعمره ایران؛ "ایرانیان" بوده و است اما عرب‌ها، تورکمن‌ها نوروز را نمی شناسند. 


عید اول سال در میان تورک‌ها هم "بایرام" و "ایل بایرامی" نامیده می شده و می‌شود و تا پنجاه سال قبل، به شکل و شمایل کنونی و رایج شده توسط رسانه‌های دیداری و تبلیغات "فرهنگ نوروزی" نبود. 


من، بخاطر دارم که بزرگان فامیل و روستا، بایرام را جشن ملی نمی‌دانستند و آن را اول بهار (یاز بایرامی) نامیده و با روز آغاز امامت امام‌ علی یا جلوس وی بر تخت خلافت، همزمان می‌دانستند. آن روز برلی شیعیان جعفری، روز مقدسی بود که دید و بازدید مختصری انجام می دادند.

مناسبت آن روز مقدس، لباس نو یا تمیز می‌پوشیدند. صله‌رحم می کردند و به دیدن همدیگر می رفتند. قهرها، آشتی می‌کردند. هدیه کوچکی به خردسالان داده می شد. 


در میان تورک‌ها، از آن آداب و رسوم و فرهنگ پر زرق و برق نوروز پروپاگاندای کنونی خبری نبود. اصلا، در دل سرما و برف و یخبندان آزربایجان، پانزده روز تعطیلی و حیف و میل کردن میلیون‌ها کیلو خواربار که نیاز اولیه و حتی مقدس بودند، وجهی از اعراب نداشت.


آداب و رسوم جاری عید، بعد از ورود تلویزیون، دادن رشوه دولتی بسیار بزرگ به مردم برای مشارکت در این جشن‌ها، آموزش آداب و رسوم عید در رسانه‌ها و کتاب‌ها، الگو سازی برای نوروز در پنجاه سال اخیر رشد کرده و به شکل موجود رسیده است.


ملاحظه بفرمایید که در کشورهای غربی، به کارگران و کارمندان عیدی داده نمی شود. باید پرسید که چرا در ایران عقب مانده، کل اقتصاد برای مانزده روز تعطیل می شود؟


در حالی که در ایران، عیدی (رشوه‌ای سراسری  است که برای همرنگی جماعات و ملل با رسانه‌های فارسی در برپایی نوروز داده می‌شود) دو برابر حقوق ماهیانه است و حداقل تعطیلی عید هم پانژده روز است. 


دولت، با استفاده از درآمدهای نفتی، به کارمندان و کارگران، پول و پانزده روز مرخصی با حقوق می‌دهد تا همه را به رفتاری یکسان‌تشویق بکند.


 ولی با این‌حال، بسیاری از ملل با نوروز ایرانی‌‌ها همراهی نمی‌کنند و عید اصلی آن‌ها، عید قربان و فطر است. 


ملاحظه می شود که نوروز، جزو نمادهای تمدنی بسیاری از ملل نبوده و از تاریخ مشترک ملل این منطقه نمی‌آید بلکه جدیدا و به کمک پول نفت، گاز و رسانه‌های دیداری همگون‌‌سازی شده و می‌شود.


زرتشتی، دین بسیار کوچکی در ایران سیاسی هشتاد و پنج میلیون نفری است.


 تعداد زرتشتی‌‌ها، با قدمت بلند تاریخی (بر اساس ادعاهای فارس‌ها و زرتشتی‌ها)، از تعداد معتقدان بهائیت جدید هم کمتر است. در عین حالی که فارس‌ها آن را به عنوان دین رسمی، وارد قانون اساسی کرده اند اما طبق آمار اداره آمار، در سرشماری نفوس و مسکن سال هزار و سیصد و نود و پنج  (1395) تعداد زرتشتی‌ها بیست و سه هزار و یکصد و نه (23109) نفر بوده است.


نمی توان زرتشتی را دین محسوب کرده و به عنوان بخش کوچک و جزئی از تمدن ملل و حتی توده‌های فارس‌ها در ایران سیاسی به قلم آورد.


در ایران سیاسی جدید که کمتر از نود سال عمر دارد، دو تمدن اصلی در زندگی روزانه تمامی ملل نقش بازی می کنند که بر عکس گفته های سیدمحمد خاتمی: رئیس جمهور دو دوره ایران سیاسی، تمدن‌ها با هم در دشمنی و تضاد نیستند.

 

آن ‌چه محمد خاتمی یا نویسندگان "گفتگوی تمدن‌ها" را به اشتباه و جنگ تمدن‌ها سوق داده است، نه جنگ و حتی رقابت تمدن‌ها که نزاع اقشار عقب مانده‌‌ای بوده است که منافع شخصی و گروهشان در مقابله با تمدن‌ها بخطر افتاده بوده است.


مثلا، تروریسم، حاصل تمدن هیچ ملتی و دینی نیست اما ایران سیاسی با ترور و تروریسم، به جنگ بعضی از محصولات تمدنی و تمدن غرب مسیحی رفته است.


این مقابله احمقانه با تمدن غربی، با دوربین عکاسی، اتومبیل، واکسن آبله، آموزش مدرسه ای، و … شروع شده و با مبارزه با کاست ویدئو، سی‌دی، ماهواره، اینترنت و … ادامه دارد.


نمی توان نام مقابله یک گروه عقب مانده ای که از منافع حرفه‌ایشان دفاع‌ می‌کنند را نزاع یا جنگ تمدنی گذاشت. بلکه‌ مقاومت بخش بسیار کوچکی از جامعه در مقابل نوآوری های تمدنی است.


یعنی، تمدن‌ها با همدیگر نمی‌جنگند، بلکه به هم کمک کرده و در رشد همدیگر تاثیر مثبت می‌گذارند.

 

آیا بین تمدن چین، هند، غرب مسیحی، و اسلام، جنگی برای نابودی همدیگر وجود داشته و دارد یا از محصولات تمدنی همدیگر بهره برده‌اند و می‌برند؟


مقابه ضعیف برخی از اقشار با برخی از محصولات تمدن‌ها، به این سبب بوده و است که منافع، موقعیت اجتماعی و شغلی‌شان افراد و اقشاری مانند روحانی‌ها، نوحه خوان‌ها  فال‌بین‌ها، گیاه درمانگرها و … با پیدایش علم و تکنولوژی جدید بخطر افتاده و منافع مادی فردی یا گروهشان در معرض خطر بوده است.


بنابراین، می توانیم‌ چنین نتیجه بگیریم که رهبران سیاسی، اداری و سیستم‌های شستشوی مغزی-آموزشی در ایران سیاسی، در حال ساختن تمدنی هستند که ممکن است در آینده، اگر دوام بیاورد، از بین نرود و به چند کشور مستقل تقسیم نشود، شاید در قرن‌های بعدی، به‌ یک  تمدن تبدیل بشود.


زبان فارسی، دولت و نهادهای فارس محور، نوروز، مرزهای جغرافیایی کنونی ایران سیاسی، پانفارسیسم، پان‌ایرانیسم، ضدیت با اسلام و مسلمانان، دشمنی با حقوق ملل غیر فارس‌ زبان، نژادپرستی فارس محور، ساخت ملتی یکدست و بدون تفاوت‌‌ها، محورهای اصلی فکری، فلسفی، سیاسی آن تمدن خیالی و در حال شکل‌گیری خواهند بود.


همان طور که در بالا اشاره شد، در ایران سیاسی کنونی، دو تمدن اصلی در میان همه ملل در جریان زندگی دست بدست هم داده و زندگی مجموعه ملل را به پیش می برند.


این دو تمدن اصلی، خمیرمایه‌های اصلی تمدن‌های ملل تورک، عرب، بلوچ، کرد، گیلک، مازن  طالش و حتی توده‌های فارس را شکل می‌دهند.


 یکی از آن‌ دو  "تمدن وارداتی غرب مسیحی" است که با غلبه غرب مسیحی در جنگ‌ جهانی اول و شکست اغلب دول از آن، بطور سازمان یافته ای و بشکل تقلیدی وارد و تحمیل شده است.

 

تمدن غربی با دوربین عکسبرداری، وسایل و ابزارآلات موسیقی فرنگی، معماری ساختمان‌ها و خيابان‌‌ها، تاتر، پوشش زنانه و  مردانه غربی، نوع آرایش، مصرف زدگی افراطی، روابط اجتماعی، خانواده هسته‌ای، مجلس، قوانین، سازمان‌ها، ادارات، اتومبیل، رانندگی، واردات صنعتی، واردات کشاورزی، حمل و نقل زمینی، دریایی، هوایی، ریلی، قوای سه گانه دولت، مجلس و عدلیه، ارتش، نیروهای مسلح و سلاح‌های جنگی، شیوه‌ها، تاکتیک‌ها و استراتژی‌های جنگی، نهادهای دولتی، احزاب، جمعیت‌های سیاسی و مدنی، روزنامه‌ها، کتاب و چاپ، فلسفه و جهان‌بینی‌های غربی، علوم و فنون، رادیو، تلویزیون، ماهواره، سینما، سریال، پورن، نوع نگارش جدید فارسی بر اساس نگارش غربی، تلاش برای یادگیری زبان‌های اروپایی، مهاجرت به غرب مسیحی، زبان علوم و فنون جدید و به زبان‌های اروپایی، تحقیقات به زبان‌های اروپایی، سیستم آموزش مدرسه ای، دانشگاهی، دارو، درمان، بهداشت، بیمارستان، دکتر، دموکراسی، آزادی‌ها، حقوق بشر، حق رای، انتخابات و … نمودهای تمدن غرب مسیحی هستند که بدون آن‌ها زندگی افراد و جوامع امروزی تعطیل می شوند.


آیا تمدنی وجود دارد که با آثار تمدنی غرب مسیحی در ستیز تمدنی بوده باشد؟


 این نمودهای تمدن غرب مسیحی، جریان زندگی فردی و ملی، حتی نوع جنگ‌ها و صلح‌ها را هم در اختیار خود گرفته است و در حال تغییر جهان است. 


می‌توان مشاهده کرد که دستاوردهای تمدنی غربی، در مدت کمتر از دو قرن، به چه میزانی در تاروپود زندگی انسان‌ها تنیده شده اند.


تمدن، یک مجموعه با زیر مجموعه‌های زیادی است و به مجموعه همه این‌ها با هم تمدن گفته می شود.


 ممکن است بتوان از تحمیل و تهاجم فرهنگی سخن گفت ولی نمی‌توان از تحمیل و تهاجم تمدنی محسوس ناله کرد.


لذا باید، در حین همکاری و داد و ستد تمدنی آرام، به رقابت و اصلاح تمدنی، با استفاده از دستاوردهای تمدن‌های دیگر پرداخت.


حالا میزان و چگونگی تمدن ادعایی ایرانی-فارسی را با تمدن غربی-مسیحی مقایسه بفرمایید تا متوجه معنای تمدن و همکاری تمدنی بشوید. 


با یک‌‌ مقایسه، متوجه خواهیم شد که تمدن‌ها در جنگ با هم نبوده اند و در رقابت با هم، بطور کامل از بین نمی‌روند‌. 


چرا که در تاریخ تمدن‌ها، هیچ تمدنی بطور کامل از بین نرفته است بلکه اشکال و نمودهایی از هر تمدن، در زندگی جاری ملل یا ملتی در جریان است.


مثلا اختراع خط، خرید و فروش دختران بنام ازدواج، اهلی کردن حیوانات وحشی، اختراع چرخ، تاسیس نها دولت، مالکیت خصوصی بر زمین، داد و ستد و شکلی از پول، مالیات، و … را کدام‌ تمدن و ملت، ایجاد کرده باشد مهم نیست ولی آن تمدن‌ها، هم اکنون، در زندگی هر فرد ما نقش مهمی بازی می‌کنند. 


دومین تمدن مهم و خمیرمایه تمدن‌های این منطقه از جهان، تمدن اسلامی-عربی است که سابقه چهارده قرنی در گوشه گوشه ‌های زندگی فردی، جمعی و ملی این منطقه دارد.

 

تمدن اسلامی-عربی به قدری قدرتمند است که حتی تمدن غربی را هم بعد از دریافت از غرب مسیحی، به رنگ خود درمی‌آورد.


تمدن عربی-اسلامی به خواب‌ ما، بیداری‌ ما، رابطه زناشویی ما، به تعداد فرزندان ما، رابطه فرزندان با والدین و بالعکس، به روابط اجتماعی، به داد و ستدها، به دعواها و نزاع‌ها، به ازدواج ما، به مرگ و بعد از مرگ‌ ما، به جنگ ما، به صلح ما، به فکر ما، به ایمان و فلسفه ما، به آرزوهای‌ ما، به مالیات، دولت، ارتش، جنگ، صلح، اتومبیل، عید، مسافرت، لباس، آرایش، حمام، توالت، قوای سه گانه، نهادهای اجتماعی، سیستم آموزشی، رسانه‌‌ها، و … رنگ و مهر خاص عربی-اسلامی را می‌زند.


تمدن اسلامی-عربی چنان در جان و دل جوامع و ملل در منطقه چنگ انداخته است که حتی با تغییر دین و تغییر کشور هم از ما جدا شدنی نیستند.


تغییر دین، بی دینی، قبول یک دین دیگر، مهاجرت به کشورهای کمونیستی یا مسیحی هم نمی‌توانند آن‌ نمودهای تمدن اسلامی-عربی را از ما جدا بکنند.

 شاید تصور بکنیم که می‌توانیم  از آن‌ها خلاص بشویم یا خلاص شدن از آن‌ها ممکن‌تر است اما تجربه‌ها نشان می‌دهند که نمی توان بطور کامل از تمدن‌ها خلاص شد. این است قدرت تمدن.


 تمدن چیزی نیست که نظریه‌های مارکس، دیکتاتوری‌های استالینیستی و دیگر رهبران شرقی در حدود یک قرنی بتوانند آن‌ها را از جوامعی که بسیار سوسیالیست و کمونیست شده‌اند، بزدایند. 


در کنار این دو تمدنی که در سلول‌های زندگی فردی، جمعی و ملی ملل در ایران رخنه کرده اند، تورک‌های آزربایجان جنوبی، تورک‌های قشقایی، تورک‌های تورکمن، عرب‌ها، کردها، لورها-بختیاری‌ها، گیلک‌ها، مازنی‌ها، طالش‌ها، یهودی‌ها، مسیحی‌ها، ارمنی‌ها و … تمدن‌هایی را به شکل محدودتری، در زیر سایه همان دو تمدن اصلی زیست می کنند.


از آن‌ چه آورده شد، نتیجه می گیریم که در ایران سیاسی کنونی، تمدنی به نام :تمدن ایرانی-فارسی" و فرهنگی به نام "فرهنگ ایرانی-فارسی" وجود خارجی ندارد‌ و داشتن تمدن و فرهنگ ایرانی-فارسی  توهمی بیش نیست.


 چرا که چنان تمدن و فرهنگی در زندگی فردی، خانوادگی، جمعی و ملی ملل و حتی ایران سیاسی جاری نیست.

 انسان‌ها براحتی می توانند بدون زبان فارسی زندگی بکنند اما بدون نمودهای تمدن‌های غربی و اسلامی زندگی فردی و جمعی متوقف می شود.


انصافعلی هدایت 





https://youtu.be/ukg_uJ8d8tw?si=xL66rpqV0QftMOrJ




Sunday, February 11, 2024

ادامه دستگیری‌ها، تورک‌ها را رادیکال‌تر می‌کند


ادامه دستگیری‌ها، تورک‌ها را رادیکال‌تر می‌کند


رهبران تورک تمام نمی شوند. با دستگیری هزاران فعال ملی تورک‌ در ایران فارسزده، حرکت ملی و استقلال طلبانه تورک‌ها متوقف نخواهد شد.


چرا که رهبری حرکت ملی تورک‌ها، سیال بوده، در میان میلیون‌ها تورک در حرکت است.


چون، هر روشنفکر تورک، یک رهبر است و نهاد رهبری تورک، تمام شدنی نیست که با دستگیری تعدادی از رهبران تورک، نهاد رهبری تورک‌ها تمام بشود.


بر عکس تمامی تبلیغاتی که سیستم شستشوی مغزی-آموزشی ایران فارسزده انجام داده است تا تورک‌ها از دو نهاد "رهبری" و "ایدئولوژی" متنفر و رویگران بشوند تا تورک‌ها با آن دو نهاد مخالفت کرده و آن دو نهاد را مضر حرکت‌های اجتماعی بدانند اما حرکت ملی تورک‌ها، با آن دو نهاد رهبری و ایدئولوژی مخالف نیست، بلکه هر تورکی، یک رهبر است.


 یکی از ویژگی‌های حرکت ملی تورک‌ها، تولید انبوه رهبر، در سطوح مختلف اجتماعی، برای تداوم نهاد رهبری، در هر شرایط سیاسی، اجتماعی، جنگ خارجی، جنگ‌های داخلی، انقلابی و ... است. 

حرکتی که در میان دیگر ملل کمتر دیده می شود.


من (انصافعلی هدایت) به عنوان یک استقلال طلب، طرفدار این بازداشت‌ها بوده، از این‌ دستگیری‌ها بسیار خوشحال هستم.


 هر چقدر روشنفکران، نویسندگان، شاعران، فعالان سیاسی-مدنی تورک و ..‌‌. بیشتر دستگیر بشوند، جوامع ملت تورک‌، بیشتر به دشمنی ایران، فارس‌ها، سپاه پاسداران، بسیج، اطلاعاتی‌ها و … با ملت تورک آگاه‌تر شده و به استقلال خواهان حرفه ای و دشمن ایران و فارس خواهند پیوست.


وقتی روشنفکران معتدل تورک، زندان‌ها را پر بکنند، رهبری حرکت ملی تورک‌ها از نسل حرفه‌ای‌ها و محافظه کاران تورک، به نسل جوانتر، عجول و رادیکال منتقل خواهد شد.


نسل جوان هم صبر ایوب نسل روشنفکران، نویسندگان، فعالانی سیاسی-مدنی و ... حرفه ای را ندارد.


نسل جوان، نسل عمل، نسل نتیجه‌خواه است. نتایج سریع هم با مبارزه مدنی حرفه ای و محافظه کارانه بدست نمی‌آیند.


از طرف دیگر، جوامع در ایران، با انواع شکاف‌ها و اختلافات عمیق و دشمنی‌های درونی روبرو هستند.


 نارضایتی‌ها از حاکمیت به اوج خود رسیده است. مردم جان به لب رسیده، آماده جنگ، کشتن و کشته شدن هستند.


کافی است که جوامع تورک، از نویسندگان، از فعالان، از روشنفکران، از شاعران حرفه ای و از محافظه‌کار تخلیه بشوند تا نسل جوانتر، میدان‌دار مبارزه با پانفارسیسم، پان‌ایرانیسم و استقلال خواهی تورک‌ها بشوند.


در طرف دیگر، احتمال تهاجم خارجی (هر چند ضعیف) وجود دارد و امیدی برای نیل به آرزوی نابودی رژیم در میان ملل در ایران است. 


نسل جدید و رهبران جوانتر تورک‌ها، خواهان آمادگی ملل برای جنگ با ایران و فارس‌ها هستند.


ما برای جنگ با شما آماده می‌شویم.


انصافعلی هدایت 






منتقد من، موضوع تازه‌ای را برای تفکر در من ایجاد کرد

 


منتقد من، موضوع تازه‌ای را برای تفکر در من ایجاد کرد


نتقد من، موضوع تازه‌ای را برای تفکر در من ایجاد کرد

دوستی از سر لطف، وقت گرانقیمتش را گذاشته، تعدادی از مقالات من را خوانده و نقطه نظرهایش را برایم نوشته است.


 او، انتقادهای جالبی از تفکر من، از سبک نوشتاری من، از زاویه دید من، از فرق زبانی که می‌نویسم با زبانی که می‌اندیشم و ... ارائه کرده است.


با امتنان از وی، نوشتم:


بسیار ممنونم که نقطه نظرات خودتان را با من در میان‌گذاشتید و باعث خوشحالی و ارتقای فکری من شدید.


به عقیده من، انتقاد از فکر، نوشتار و حتی رفتار دیگران، هم بخود منتقد کمک می‌کند تا خودش را بهتر کرده و آینده با گذشته را بهتر از حال ببیند و هم به انسان‌های دیگر، بخصوص با صاحبان فکر، سبک خاص، موقعیت سیاسی و اجتماعی و ... کمک می کند تا خودشان را برای بهتر شدن اصلاح بکنند.


در حقیقت، نقد و انتقاد، یک نعمت، یک محرک چند سویه و چند سطحی هستند.


انتقاد، دارای چند کارکرد علنی و پنهان یا زیر پوستی است.


یکی از کارکرد‌های زیرپوستی انتقاد، آن است که در اغلب موارد، منتقد تلاش می‌کند تا با چوب انتقاد خود یا با فرمان اتومبیل نقد خود، مسیر فرد، فکر یا سیستم مورد نقد را به سمت و سویی که منتقد می‌خواهد، تغییر بدهد.


این نکته در نقد و انتقاد، بسیار حساس است. 

یعنی، اگر منتقد تلاش بکند تا نویسنده یا سیستم را در مسیر علمی، توسعه یابنده (آینده‌نگر)، خیر و رفاه عمومی و ایجاد تغییرات مثبت در آینده رهنمون بشود یا زوایای تاریک و مغفول مانده را روشن بکند، تاثیر بسیار مثبتی در جهت توسعه خود منتقد، انتقاد شونده و جامعه خواهد گذاشت.


اما اگر منتقد بخواهد، بر اساس تجربه، علم،  زوایه دید، منافع، فلسفه، نگرش سیاسی و دینی خود، انتقاد شونده را در مسیر مورد نظر خود، راهنمایی و رهبری بکند، کارکرد منفی نقد و انتقاد خود را نشان خواهند داد.


 متاسفانه، کارکرد منفی نقد و انتقاد، در اکثر موارد، بطور ضمنی اعمال می شوند. آشکار نیستند و جزو افکار و احساسات نانوشته ولی خواندنی و ادراکی هستند.


در اکثر مواقع، منتقد، بطور ناخودآگاه، تلاش می کند تا صاحب فکر، عقیده، روش، سبک رفتاری، نگارشی، سیاسی، دینی، فلسفی، اجتماعی و زاویه دید متفاوت و خارج از چهارچوب استانداردهای رایج در جامعه خودش را با فرمان انتقاد، به درون چهارچوب‌ها، قالب‌های رایج، استاندارد شده و مورد اقبال جامعه باز گرداند.


در حالی که نویسنده، متفکر، سیاستمدار، فیلسوف و ... تلاش می‌کرده تا آن‌ها قالب‌های فکری، دینی، سیاسی، رفتاری، آموزشی، تربیتی، تاریخی و … و حتی مقدس را بشکند.


در اغلب موارد، نقد و انتقاد در پی تحمیل فشار روانی-اجتماعی به انتقاد شونده است تا او را  به تسلیم در مقابل نرم‌ها، هنجارهای جاری واداشته و مجبور به همرنگ شدن با جماعت، تفکر حاکم و سبک زیست جاری در اجتماع خاص، در زمان و مکان خاص بکند. 


گر چه در اغلب موارد، منتقدان تلاش‌می‌کنند تا انتقادگران را تسلیم وضع موجود (در هر زمینه ای که باشد) بکنند اما و با این همه، نقد، نکات بسیاری برای توسعه فکری، تیز کردن چاقو و لبه تیز قوه تفکر، دیدن زاویه‌های تنگ و نادیده، اصلاح اشتباهات و پاسخ به سوال ها یا فرصت دیدن مسایل از زاویه‌اهای دیگر و تازه را می‌دهد.


مثلا، همین نقد شما، من را مجبور به نوشتن این متن و تفکر در موضوع نقد و چگونگی نقد و انتقاد و کارکردهای آن کرد.


من تا این لحظه، به موضوع نقد و انتقاد، از این منظر نگاه نکرده بودم. به نظرم، نقد و انتقاد، حتما کارکردهای دیگری هم دارد که باید در باره آن بیندیشیم.


 باز هم بسیار ممنون هستم.


با احترام

انصافعلی هدایت













بئیین موهندیسلیگینه قارشی تورکجه اسکی کیتابلار 357

  بئیین موهندیسلیگینه قارشی تورکجه اسکی کیتابلار 357 https://youtube.com/live/soEVsHPBnV8