Tuesday, February 6, 2024

دینله ایلگیلی‌ دوشونجه‌لریمین اوزتی






دینله ایلگیلی‌ دوشونجه‌لریمین اوزتی


سوردو:
بئی، دین حاقدا نه دوشونورسونوز؟

جاوابلادیم:

دین، چوخ اونملی, توپلومسال بیر مسئله دیر.
یعنی؛ توم توپلوم‌لاردا، دین مسئله‌سی واردیر. رنگی، آز چوخلوقو فرق ادیر.

منجه، دین و ایدئولوژی، هر ایکیسی ده، بیر شی دیر. بیر ایشی گورورلر. بیر آماجا خیدمت ادیرلر.

من، بولارین هر ایکی‌سین ده، ترازینین بیر کفه‌سینه-گوزونه قویورام.

چون کی یا دین  حکومتین اوزو دور یادا حکومت اونو اداره ادیر یادا دین، حکومته یاردیم ادیر.

یعنی؛ دین ده، ایدئولوزی کیمی، اوز قانون و اراده‌سین، میلتین بوینونا، باسیر، گچیردیر.

البتته، هر اینسان، اوزونون عاغلی ایله، دینی یا دینلری دوشونور؛ اینانیر، اینانماز، او، باشقا قونو دور.

هر اینسان، دینی یا اوزونون دینین، بیر باشقا جوره تعریف ادیر. هر کسین دیندن باشقا بیر آنلاییشی اولور.

 او اوزدن ده، فلسفه ده دییرلر کی هر بیر متنی اوخوماق، دوشونمک، آنلاماق و ایدراک اتمک، هر آدامدان، او بیری آداما فرق ادیر. 

یعنی؛ هر آدام، همن بیر بللی متنی، یازینی، سوزو، باشقا جور دوشونور کی یازارین، سوز صاحیبینین، ان باشدا کی دوشوندویون دن فرقیلی اولور.

بو آنلامدا، متن‌لرین، یازیلارین، سوزلرین فرقیلی دوشونمک ده، هانکی متنین اولوب اولماماسی، فرق اتمیر. فرقیلی دوشونمک حاقدا، متن‌لرین بیر بیری ایله فرقی یوخ دور. هر متن اولا بیلر.

 مثلن؛ سیزین بیر شعرینیز وار. سیز او شعری فولان زامان، فولان دویقو ایله، دوشونجه ایله، آماج ایله و یازدیقینیز بللی سوزجوکلر ایله یازمیسینیز.

 او شعری، سیز یازیبسینیز. اونو یازاندا، بیر جوره دویقو و دوشونجنیز وار‌ ایمیش.

 سونرالار، حتی اوزدنوز ده، اونو، هر سری اوخویارکن، اولا بیلر کی همن شعری فرقلی دوشونه‌سینیز. هر دفعه فرقیلی آنلایاسینیز. آیری جوره دویغولاناسینیز.

 فرض ادین کی او شعری، اون دفعه اوخویوبسونوز. او شعری، اون دفعه فرقلی دوشونوبسونوز.

 ایندی، بیر شاعیر اولاراق، قایئدین باخین، بیر شعریزه. 
عجبا او شعری، اون دفعه اوخویارکن، اون دنه فرقیلی دویقونوز اولور مو؟
 ان باشدا کی یازدیقینیز دویقو ایله فرقیله‌نیرمی؟

عجبا  او شعرینیزی، فرقیلی تفسیر الیه بولورسونوز مو؟
همن شعری، فرقله آنلایا بولورسونوز مو؟
 اونو، فرقیلی آنلادا بیلیرسینیز می؟

 منجه، دین‌لرده بوجور دور. چون، دین‌لرینده هامیسی، بیر متن، بیر سوز، بیر فیکیر و بیر دوشونجه توپلوسو دورلار.

 البته کی، من، الیمیزده اولان یازیلمیش متن‌لردن، دینلردن دانیشیرام. یعنی شفاهی لردن دانیشمیرام.

 چونکو، حدیث‌لر، ریوایت‌لر دینین متنی دئیرلر. حدیث دئدیک‌لری،دین دئیل. چون، حدیث‌لر، دینه اضافه اولونموش، بیر عیدده، ایسلام تاریخینده و گئچمیشینده کی عالیملرین، ملالارین باخیشلاری دیر. سوزلری دیرلر.
حدیث‌لر، ریوایت‌لر، هر نه قدر موقددس اولونموش اولسالار بئله، دینین و دین صاحیبی‌نین باخیشی، سوزو، دوشونجه‌سی، فیکیری و فرمانی دئیل.

ایسلامدا، ایکی قونونو، بیر بیریندن آیئرت اتمه‌لی دیر. آللاه و آللهین خبرچیسی یا سوزجوسو، یادا ائلچیسی، ایکی آیری و باشقا وارلیق دیرلار. 

اونون اوچونده، ایسلامدا، اسلامچیلیقدا ایکی آیری آیری شهادت گتیرمه‌لی دیر:
اشهد ان لا اله الا الله.
اشهد ان محمدا عبده و رسوله.

یعنی، آللاه دین صاحیبی دیر و محمد (ص) حضرتلری، خبرچی و ائلچی دیر. ائلچینین ایشی، وظیفه‌سی، خبری، ددغرو دوزگون گتیریب، توپلوما یئتیرمک دیر. 

اگر همن ائلچی، خبری، آللاهین یوخ، کندی سوزله‌ری ایله آچیقلاییرسا، بو آچیقلاما، اونون کندی دوشونجه‌سی، آللاهین وئردی‌یی خبرلردن دیر. دین و آللاهین دینی، سوزو دئییل. بونلان دولایی دا اونا "حدیث" گ، تورکجه سی یئنی و تازه دئییلیر. چون، آللاهین سوزوندن سونرا دئییلمیش دیر.

بونلان بئله کی محمد حصرتلری، وحییه و آللاها هامیدان داها یاخین دیر، آمما محمدی حصرتلرینین سوزولری، آللاهین سوزو دئییل.

مثلن، حضرت محمدین (ص) قورآن اوزرینده، قورآن آیه‌لریندن علاوه سوزله‌ری و دانیشدیقی وارسا، او حضرتین اوز نظری و دوشونجه‌سی دیر. دین و دین صاحیبی‌نین نظری، سوزو دئیل.

دین صاحیبی‌نین نظری، هر نه‌دیرسه، قورآندا کی آیت‌لرده کی سوزجوک‌لرین تک به‌تکی دیر.
 
محمد حضرتلرینین، هر نه فرماییشی، او آیت‌لرده کی سوزجوکلرین اساسئندان علاوه اولورسا، او علاوه‌لر، دین دئییل. چون آللاهین و دین صاحیبی‌نین اوزونون سوزو دئییل. بلکه محمد حصرتله‌رینین او سوزجوکلردن و قاوراملاردان آنلادیقی انلائیش، باخیش، دوشونوش، فیکیر، تفسیر و ایدراکی دیر.

 دوزد دور کی محمد حضرتلری (ص) ایسلام دینین گتیریب. اما دین صاحیبی، اسلام دا، حضرت محمد (ص) دئیل دیر. الله دیر.

 اگر محمد حضرتلری، الله‌ین وحی ایله ویریلمیش سوزونه و دینینه، بیر سوز اوز یانیندان، علاوه ادیرسه، داها او سوز، وحی دئییل. او، وحی‌دن علاوه سوز، او حضرتین، شخصی دوشونجه‌سی، ایسلام و دینین صاحیبی‌نین سوزو حاقدا دیر. اونون شخصی و انسانلیقین او چاغدا کی دوشونجه چرچیوه‌سینده‌کی دوشونجه سی دیر.

نجه کی عیسی حصرتلرینین ده وحی دن علاوه، شخصی دوشونجه‌سی، آجیقلاماسی اولابیلر.
 موسی حضرتلرینین ده شخصی آچیقلانالاری اولا‌بیلر. 
او بیری پیغمبر‌لرین ده شخصی آنلایئشلاری اولابیلر.

اونلارین شخصی آنلایئشلاری، اونلارین دین‌دن اولان، اونلارین شخصی تحلیلی، دوشونجه‌سی دیر.
بیرده بو وار کی عاغیللی دوشمن‌لر، عاغیلسیز دوستلار، یالانچی‌لار، چیخارچی‌لار، دین دوشمن‌لری، و ... هر نه  یالان‌لاری، جعلیات‌لاری وار ایمیش، هامیسین حدیث‌لره ایله ریوایت‌لره یئرلشدیرمیش‌لر. 

اگر حدیث‌لر ایله ریوایت‌لری و یالان تاریخسل حیکایه‌لری، ابسلام دینین ذاتیندان آیئرساق، قورآنا ال آتساق، هم دینین یوکو آزالاجاق، هم دینله یاشام راحاتلاشاجاق، هم موسلمانلار خورافه‌لردین، یالانلارین و جعلیاتین چنبریندن قورتاراجاقلار. همده ایسلام، ان باشداکی اولگو ایسلام کیمی، دوستلوق، راحاتلیق، رحمت و شفقت دینی اولاجاق. اینسانلار اونا عشق ایله یاناشاجاق‌لار.
 بلکه‌ده مذهب ساواشلاری دا اورتادان قالخار و ایسلام دونیاسی یئنی شاهلانماق چاغین و اویقارلیقین یاشار.
 
هر حالدا، دین‌لر، توپلوملاردا،  بیر اجتماعی قانون و مقررات دیرلار.

 دین‌لر، جامعه وتوپلومون نظمی اوچون دورلر.

 عجبا، دین‌لر، بو گونلرده، بو چاغدا ایش وئریر؟ ایش وئرمیر؟

 بو سورولارا وئریلن جاوابلاری، هر چاغدا، او چاغین توپلوملاری ایله بیرئی‌لری و دوشونجه لری بویدا بللی ادرلر.

 مثلن، کانادا و آمریکادا، منیم ایندیکی یاشادیغیم یئرلرده، هابئله اروپادا دا، دین توپلومسال سونوجا وارا بیلمیر. یئتیشه بیلمیر. توپلومسال قونولاری چوزه بیلمیر.

اونون اوچون، دین ضعیفله‌سه یا آرادان گئتسه بئله، دییرلر؛ هر کس گئتسین، اوز عبادتین ایله‌سین.

یعنی؛ دین، توپلومون ایشینه دیخالت اتمسین، دئییرلر. اما بو سوزلر، بیر یالان سوزلر دیر.

 چون عینی حالدا، بو توپلارین بیر چوخوندا کیلیسالارین سایی، موسلمان ائولکه‌لرینده‌کی مچیدلرین ساییندان چوخ دور. 

هر حالدا، آداملار کیلیسایا گئدیرلر. دینچی دوشونجه‌لرین آل وئر ادیرلر. سونرا دا، او دوشونجه‌لری، ائولرینده قویوب، ایداره‌لرینه، سیاست و دوشونجه مرکزلرینه گئتمیرلر.

 بلکه همن دینچی دوشونجه‌لر ایله ایشلیر و او دوشونجه‌لر اوستوندن سیایت یاپیرلار.

 یعنی؛ دولایی‌سی ایله ده اولسا، دین و دینسال گوروشلر، توپلومون اوستونده کی سیاست‌لری بللندیریرلر.

اصلینده، ایسلام فیلسوفلارینا باخساق، دین و دینچیلیک حاقدا ایکی‌ دنه اونملی دوشونجه وار. یعنی؛ جیددی نظر، ایکی دنه دیر.

 بیری، عمر خیامین دوشونجه‌سی دیر کی دییر؛ الله یوخ دور. قیامت ده یوخ دور. یاشام بودور کی وار. بوندان سونرا بیر یاشام اولمایاجاق. اونون اوچون  یین. ایچین. کیفیزی چکین.

 فارسین یاشام و دونیایا باخشی یون‌لری، فلسفه‌سی، دین‌لری بودور.

 فارس دیللی، فارس دوشونجه‌لی توپلولوقلار، خیامین فلسفه‌سی یا دوشونجه‌سی اوستونده گیدیر.

 یعنی؛ فارس‌لار "دم را غنیمت دان" دوشونجه‌سینده دیرلر. فارسلارین دوشونجه سینده، گلجه‌یه یئر یوخ. اونلار  گلجه‌یه فیکیرلشمیرلر.

اوندان دولایی، گیچمیش، اونلارین خیاللاریندا دیر. گیچمیش، فارسلیق اوچون چوخ اونملی دیر. اونون اوچون‌ ده، فارس‌لارین ان گوجلو،  ان سئویملی چاغلاری، گئچمیشده دیر.‌ هپ اونا دونمک، اورایا چاتماق ایستیرلر.

فارسلارین حیات فلسفه‌سینده، صاباحا، گله جه‌یه یئر یوخ دور. هر نه وارسا  بو گون وار. آن‌دا، حالدا وار. صاباح و گله‌جک یوخ دور کی اونو دوشونسون‌لر، اونا برنامه توکسون‌‌لر. 

گله جه‌یی دوشونمه‌دیی اوچون، فیکیر ورمه‌دیی اوچون ده، ایستر-ایسته مز، هر ساحه‌ده دالیه، گئریه قالان توپلوم اولمایا محکوم دور. بو، باخیش، عمر خیامین باخیشی دیر.

بونون قارشیسیندا، تورک‌اولان؛ ابو حامد محمد غزالی‌نین دونیایا باخیشی دورور.

 غزالی دییر کی فلسفه و علمی ایله اللها یتیشماق اولماز.

بو آنلامدا، اللهی، عبادتینن، اورک ایلن، تعبد ایلن، تقلید ایلن تاپار، اونا ایله‌شیرسین. 
عزالی بویورور کی؛ گوزون یوماجاقسین. اوزون، اوزونه دیجکسین کی محمد (ص) حضرت‌لری، بو سوزلری بویوروب. من او حضرتی، دوغرو دوزگون تانیر و اونون سوزلرینه ان ایچیمدن اینانیرام. اوندان دولایی دا آللاهین وارلیقینا اینانیرام. اونا تسلیم اولورام.

تورک فیلسوفونون باخیشیندا، آللاه‌، علم ایله، دلیل ایله ثابیت اولماز. آللاه‌، اینانج و ایچدن قبول ایشی دیر.

بو باخیشدا، گئچمیشدن ال چکه‌جکسین. اوندا اولان پیس حتتا یاخجی بیلدیگین ایشلریندن توبه اده‌جکسین. اونلاردان داها یاخجیسین ایشله‌مک ایچین، قیام ادیب، صاباحی و گله جه‌گی یاراداجاقسین.

 چون سن یارادیجی و آللاهین روحونا صاحیب‌سین. آللها تای، سنینده خلق و ایجاد اتمک گوجون وار. 

دونیایا بو باخیش دا، گئچمیش، گیچیب گیدیب. گئچمیش الیمیزدن چیخمیش. داها، دوغرو، یانلیشلاریمیزی ایصلاح اتمک ایمکانی یوخ دور. 

لاکن، صاباحی و گله‌جه‌یی، ایندیدن و بوگوندن پیلانلامالی، ایشله‌مه‌لی و یاراتمالی دیر. 

چون، بیر تورک شاعیر ده دیمیش، ای موللا‌، آلداتما منی، اونلار کی اوددا یاناجاق‌لار، اودو بوردان آپارارجاق‌لار.

یعنی؛ تورکون دونیا باخیشیندا، یارین‌لار، صاباح‌لار، گله‌جک‌لر وار. 

موسلمان تورک اولاراق، او گله‌جه‌یه اینانمالیسین. او گله‌جه‌یی، ایراده‌ن ایله و ایسته‌دیین کیمی یاراتماق حاققین وار.

باشقا سوز ایله، تورکون باخیشیندا، گئچمیش و بوگون، اونم داشیمیز. 

گئچمیش ده، هر نه ایمیش‌سن، هر کیم ایمیش‌سن، داها و ایندی  اونملی دئییل.

 صاباحی، گله‌جه‌یی، نیجه تاسارلامان و یاراتمان اونملی دیر.

بو باخیشدا، بیر چوخ دوولت-میللت‌لردن، بیر چوخ ساحه ده گیری‌یه‌ قالمیش اولمامیزی قبول ادیب، توبه اتمک لازیم و صاباحی، او دوولتلردن و میللت‌لردن داها گوزل و سئویملی تیکمک و یاراتماق بیزیم الیمیزده دیر. 

بو بیزیم سئچیمیمیز دیر کی ایره‌لی گئدک، یا گئری قالاق.

چون، تورکون و ایسلامین دونیا گوروشونده، جننت هابیله جهننم، گلجک‌ده اولاجاقلار.

 بیز، تورک موسلمان‌لار اولاراق، بوگون، بو گونکو ایشیمیز، پیلان و تاساریلاریمیز ایله او گله‌جه‌یی، او جننتی، او جهننمی یارادیریق.

بوردان دیر کی من تورک ایله فارسین شیعه لیگینین سونوجلارینا و دیندن فرقیلی آنلایشلارینا واریرام.
 
منجه، بو آیریلیقلار، سونوجلار ایله دوشونجه‌لر، تورکلری فارسلاردا قئرماقا و آیئرماقا یئترلی دیرلر.

حورمتیم‌له
 انصافعلی هدایت










Monday, February 5, 2024

از خودبیگانگی، باخت زندگی و هویت‌های ملی به نفع هویت‌های مهاجم است

 


از خودبیگانگی، باخت زندگی و هویت‌های ملی به نفع هویت‌های مهاجم است


از خودبیگانگی؛ باخت هویت‌های ملی در دو جبهه جنگ خود علیه خود و جنگ با هویت‌های دیگری است و از خودبیگانگی، باخت زندگی و هویت‌های ملی به نفع هویت‌های مهاجم است. از خودبیگانگی، باخت زندگی و هویت‌های ملی به نفع هویت‌های مهاجم است.


امروز عکس حاج محمدرضا شاه پهلوی را در حین انجام مناسک حج دیدم.

 دوباره، با سوال‌هایی در باره زندگی متناقض و دو زیستی رهبران و الیت‌های ایرانی مواجه شدم.

آیا چون اعضای خانواده حاج محمدرضا پهلوی، رهبران و طبقه الیت ایران نیز قربانی نتایج وخیم از خودبیگانگی‌های رایج در ایران شده‌اند؟

ایرانی‌ها و رهبرانشان، در حالی مخالف تورک و عرب و دین هستند که به حج می‌روند، برای امامان، اما‌م‌زاده‌ها، برای هر کس و ناکسی زیارتگاه می‌سازند و به  تجارت دین مشغولند.

برایم این سوال دوباره مطرح شد: 
  • پهلوی‌ها چه آسیب‌هایی از نتایج حاصل از خودبیگانگی و آسیمیله دیده‌اند؟؟
  • آسیمیله‌گی چه تاثیری بر رفتار و دیدگاه انسان از خود‌بیگانه و الیت ایرانی گذاشته است؟
  •  آسیمیله شدن و از خودبیگانگی، چه رفتارهای متضادی را به انسان‌ها تحمیل می‌کند؟

به نظر من، اغلب افراد در ایران فارسزده، مانند تمامی اعضای خاندان پهلوی، رهبران سیاسی-دینی، طبقه الیت، اساتید دانشگاهی، نویسندگان، و .‌‌.‌. آسیمیله شده و از خود بیگانه شده‌اند.

 آسیمیله و از خودبیگانه، کس یا کسانی هستند که تحت تاثیر سیستم شستشوی مغزی، تبلیغات، مهندسی ذهنی، منافع مادی-روانی قرار داشته یا بخاطر رهایی از ترس از مجازات‌ها به آسیمیله شدن و از خودبیگانگی تن داده‌اند.
 افراد از خودبیگانه یا آسیمیله، اصالت، ریشه و هویت‌های ملی و حتی بخشی از هویت‌های فردی خودشان را یا فراموش کرده‌اند و یا بخاطر منافع مادی-روانی یا به دلیل ترس از انواع مجازات‌های وارده وانمود می‌کنند که هویت‌هایشان را از دست داده‌اند. 

آسیمیله‌ها برای حفظ آن منافع، امکانات، موقعیت و نقش اجتماعی، ایجاد دایره امن برای خود و برای اثبات وفاداری به قدرت مسلط، نه تنها هویت‌های ملی خودشان را انکار کرده اند، بلکه با آن‌ها در ستیز دایمی بوده و می‌جنگند و خون ملت خودشان را هم می ریزند.

اعمال خشونت و انجام جنایت، به طبیعت ثانوی آسیمیله‌ها بدل می‌شود. یعنی اگر مجال و فرصت انجام و اعمال خشونت، خونریزی و کشتار را داشته باشند و از مجازات‌های بعدی نترسند‌و ایمن باشند، به بدترین جنایت‌های ممگن دست می‌زنند.

اما چون از خودبیگانگان از مجازات می‌ترسندو دایره امنیت ان‌ها تامین نشده است یا فرصت انجام جنایت را ندارند، با خشونت کلامی و رفتاری در اجتماع ظاهر شده، خونخواری درونی خودشان را نشان می‌دهند.

اگر از این زاویه، به اعضای خانواده پهلوی‌ها، به عنوان ارشدترین رهبران ایران در یک دوره چند نسلی بنگریم، متوجه خواهیم شد که همه اعضای خاندان پهلوی از زنان تورک زاده شده‌اند. 

اگر آن‌ها شیر مادر خورده باشند، شیر تورک خورده‌ و در دامن تمدن تورکی بزرگ شده‌اند ولی طوری آسیمیله و از خودبیگانه شده‌اند که تورک و تورک زبان بودن را دون شان خود دانسته، به دشمنی با تورک‌ها، زبان و تمدن تورکی اقدام کرده، حتی چند بار دست به قتل عام‌ تورک‌ها زده‌اند.

برای همین است که ادعا می کنم؛ خاندان پهلوی، تورک‌، تورک زبان و تورک فرهنگ اما آسیمیله و از خودبیگانه هستند.

 متاسفانه، بخاطر منافع مالی-سیاسی بسیار زیاد فارس شدن، زبان فارسی، اراده و خواست قدرت‌های خارجی به عنوان ارباب آن‌ها، تن به آسیمیله‌‌شدن داده و فارس‌ها و فارسی را برتر از تورک‌ها و تورکی گرفته‌اند. 

همچنین بخاطر منافع سیاسی-مالی و فرمانبری از قدرت مسلطی که آن‌ها را بر اریکه تخت شاهی نشانده بود که سیاست‌های انکار هویت ملی-مادری خودشان: تورکی و تورک‌ها را انتخاب کرده‌اند و با هویت‌های اصیل، تاریخی و ملی خودشان دشمنی کرده‌اند و دشمنی می‌کنند.

 متاسفانه، حاصل از خودبیگانگی و آسیمیله شدن پهلوی‌ها، هیچ ثمره‌ای جز نام ننگین، بیماری‌های روانی، خودکشی ها، اعتیاد، فرار به غربت، مرگ در غربت از یک طزف و دشمنی ملل با آن‌ها از طرف دیگر و بی هویتی نداشت.

 البته که پاداش آن همه ستیز بل هویت‌های ملی، جز پول و ثروت چیز دیگری نبود.

  از میان‌ ملل تورک آزربایجان، تورک قشقایی، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد، لور-بختیاری، گیلک، مازنی، طالش و توده‌های فارس بی‌هویت ملی، هیچ ملتی آن‌ها را از آن خود ندانست. 

هیچ ملتی آن خانواده را متعلق به هویت‌های ملی خود نیافت. هیچ ملتی آن‌ها را به عنوان بخشی از فرزندان ملتش نپذیرفت. هیچ ملتی، منافع آن خانواده را به عنوان‌ منافع خود ندید و هیچ ملتی پهلوی‌ها را برسمیت نشناخت.

تنها ملتی که پتانسیبی برلی حمایت از پهلوی‌ها داشت و می‌توانست از پهلوی‌ها حمایت و پشتیبانی بکند، تورک‌ها بودند. 

به هر حال، پهلوی‌ها هم‌ تورک و فرزندان ملت تورک بودند اما بخاطر دشمنی‌های آشکار و پنهان پهلوی‌ها با تورک‌ها و زبان تورکی، ملت تورک هم آن‌ها را از خود راند و از پهلوی‌ها هیچ حمایتی، در هیچ زمینه‌ای نکرد. 

اغلب حکام و رهبران در آسیا و جهان سوم و رهبران احزاب در اروپا و آمریکا، به حمایت ملتی پشت گرم هستند که در روز مبادا، آن ملت، از فرزند خود، با بذل جان و مال حمایت می‌کند. 

برای نمونه صدام‌ حسین، بشار اسد، و ... را در نظر بگیرید که وقتی تمامی ملل یا نیروهای مسلح به آن‌ها خیانت کردند، تنها ملت خودشان از آنها حمایت کردند.

 اما پهلوی‌ها بجای پشت گرمی به ملت تورک، به فارس‌ها، زبان فارسی، نیروهای مسلح و حمایت کشورهای غربی پشت گرم شدند.

لذا، پهلوی‌ها علاوه بر دشمنی و ضدیت با تورک‌ها و زبان تورکی، دستانشان را به خون قتل‌عام‌های چند باره تورک‌ها و دیگر ملل آغشته کردند.

در نتیجه سیاست‌ها و کشتار فجیع تورک‌ها و برپایی جشن و سرور در سراسری ایران بمناسبت سالگرد قتل عام تورک‌ها، این ملت هم از آن‌ها حمایت نکرد.

در پی بی پشتوانه ماندن پهلوی‌ها از سوی تورک‌ها بود که هر دو شاه این خانواده، چند بار مجبور به فرار از حکومت، مرگ و دفن در کشورهای بیگانه شدند.

 هیچ کشور غربی هم اجازه نداد که جسد آن دو شاه، در خاک آن‌ها دفن بشود.
گر چه بارها از ارتش، هیچ حمایت جدی ندیدند، اما باز هم تورک‌ها را انتخاب نکردند.

لذا به هنگام‌ بروز بحران‌های اجتماعی و انقلاب، راهی جز فرار بخارج نداشتند. 

این سرنوشتی است که خامنه‌ای، رهبران فعلی ایران، نیروهای اپوزیسیون، الیت‌ها، سرمایه داران، روحانیان و اساتید دانشگاه و اهالی قلم هم با همان وضع روبرو هستند. 

مناسفانه سرنوشت فرزندان و جوانان پهلوی هم نمی‌تواند سرمشقی برای جوانان در ایران فارسزده باشد.

 چرا که جوانان در ایران هم، کم و بیش به سرنوشت جوانان و اعضای خاندان پهلوی مبتلا شده‌اند.

جوانان بدون هویت چند نسل در ایران، به سرنوشت جوانان آسیمیله شده پهلوی، دچار شده، دست به خودکشی زده‌اند و می‌زنند یا به دامن اعتیاد افتاده‌اند. قداره بندی و قمه‌کشی، لات‌بازی رواج یافته و از همدیگر، انتقام چیزی را می‌گیرند که نمی شناسند چیست؟
 ولی هر دختر، پسر، زن و مردی می‌خواهد بسرعت و یک شبه سرمایه دار شده، تشخص مالی و امکانات زیادی داشته باشد و این‌، جز از راه فریب، دزدی، اختلاس و کشتار هم ممکن نیست. داشتن زندگی لوکس، به ایده‌آل هر بیکار، عاطب و باطلی بدل شده است. 

چرا که از خود بیگانگی و بریدن از هویت‌های ملی ملت خود، جنگ با ملت و هویت‌های ملی، باعث زیست دوگانه و چند گانه و رواج چند شخصیتی در داخل روح، عقل، رفتار، فکر، و عمل هر انسان آسیمیله شده و از خودبیگانه می‌شود.

فرد بریده از هویت‌های ملی ملت خود، در تضاد و جنگ دایمی روانی-درونی بین خود واقعی و خود بیگانه‌اش است. در درون فرد بی‌هویت، گفتگوی دایمی و نژاع روانی سنگینی در جریان است.

  • وقتی فرد از خود بیگانه، نتواند خود را از این جنگ بی انتها برهاند،
  •  اگر او نتواند بر فشارهای روانی تحمیل‌ ارزش‌های مصلحتی بیرونی فایق آید، 
  • زمانی که نتواند بین ارزش های متضاد درون خانه-خانواده و ارزش‌های تحمیلی و مصلحتی، یکی را آزادانه انتخاب بکند، 
  • هنگامی که نتواند با ارزش های سیستم شستشوی مغزی بجنگد، 
  • وقتی حق انتخاب از میان اجتماع اصیل و اجتماع مصلحتی را نداشته باشد،
  • و .‌.‌. 
طبیعی است که فرد بی‌هوبت ملی اصیل، توانایی تحمل زیست دوگانه یا چندگانه را نخواهد داشت و اگر نتواند از جامعه انتقام بگیرد، به خودش آسیب خواهد زد.

فرد از خود بیگانه، حتی در میان جمع خودی هم، تک و تنهاست. 

تنهایی به معنای واقعی، زمانی رخ می‌دهد که فرد از ریشه‌های اصیل ملی خود بریده و به هویت‌های ناسازگار، بیگانه و بدون ریشه در عمق وجود او پرتاب شده باشد.
فرد بی هویت یا فرد دارای چند هویت تحمیلی و در ستیز با هم، برای رهایی از تنهایی حاصل از جنگ خود علیه خود، 
  • عقده‌های انباشته شده درون خودش را با زور گویی، لات‌بازی، قمه‌ کشی خالی می‌کند
  •  یا با خرج زیاد پول، دادن پارتی و دادن رشوه‌های اجتماعی، جای خالی هویت‌های ملی را پر می کند.
  • یا در یک‌ مسابقه بی سرانجام مالی، چشم و همچشمی اسیر شده اند.
  • او تنهاییش را به افراد بی هویت دیگر تحمیل می‌کند 
  • یا تلاش می‌کند تا تنهاییش را با دیگران تقسیم بکند
  •  یا تنهاییش را برای چند لحظه فراموش بکند، روی به مواد مخدر می برد.
  • یا با جراجی‌های زیبایی و پلاستیک، تلاش می‌کند تا از حس تنفر و انتقام از جسمی و روحیش فرار بکند 
و همین‌ها، آغاز و سرمنشاء بزه و بزهکاری‌های افراد در اجتماعی می‌شوند. رفتارهایی که به مسابقه بی‌پایان بدل شده‌اند و می‌شوند.

چرا که فرد از خودبیگانه، در درون خود، با جنگی دایمی و ناشناخته و بدون منبع مواجه است. هیچ کس نیز قادر نیست او را درک کرده، به او یاری برساند.

تنهایی واقعی آن زمانی است که فرد بی‌هویت، چنان تنهایی عمیقی را تجربه می‌کند که می‌خواهد با پول، پارتی، الکل  یا مصرف مواد مخدر، آرایش غلیظ و عمل‌های زیبایی، آن عقده‌ها و تنهای‌ها، حس طردشدگی را فراموش بکند.

او می‌خواهد و تصور می‌کند که می تواند خودش را در جمع، در پارتی، در مسابقه چشم و همچشمی با در و همسایه‌ها، در انواع عمل جراحی‌های زیبایی و ... بیشتر گم و فراموش بکند. 

در حقیقت، فرد از خودبیگانه می خواهد و تلاش می‌کند تا خودش را به دیگران، با هویتی متفاوت بقبولاند و هم هویت با آنان دیده بشود اما نمی‌تواند.

ننایج این نوع رفتارهایی که ثمره جنگ هویت‌ها و بی‌هویتی‌های اجتماعی و تحمیلی با هویت‌های اصیل ملی هستند، در میان مهاجران، بخصوص مهاجران جوان نسل اول بیشتر دیده می شوند.

 چون ارزش‌های هویتی ملی ملت مهاجر، در جنگ دایمی با ارزش‌های تحمیلی جامعه مهاجر پذیر هستند.

 این جنگ‌های زیر پوستی و درونی، خودشان را به شکل افراط‌کاری، بزهکاری، نارضایتی از دضع موجود و ‌‌‌‌... در جامعه مقصد نشان می‌دهند.

از طرف دیگر، هویت‌های تحمیلی جامعه مهاجر پذیر می‌خواهد مهاجران و ارزش‌های هویتی ان‌ها را در خودش حل بکند. می خواهد آن‌ها را از آن چه هستند  خالی کرده، با ارزش‌های تحمیلی خودش پر بکند. رقابت سالم در میان این دو ارزش‌های هویتی اصیل و تحمیلی ممکن نیست.
 پیروزی ارزش‌های تحمیلی و باخت ارزش‌های هویت‌های اصیل از قبل مهندسی شده است.

بسیاری از بزه‌ها و افراط کاری‌ها، ناسازگاری‌ها، شورش‌ها، لات بازی‌ها، دزدی‌ها، اعتیادها، نفرت از خود، نفرت از زبان، نفرت از خانواده و فامیل، نفرت از ملت، نفرت از چهره و اندام‌های خود در جامعه، رواج عملیات جراحی زیبایی‌ها با هزینه‌های کلان، همشکل سازی با مد روز با هر هزینه روانی و مالی، تمارض به قبول تمام ارزش‌های هویتی جامعه مقصد، تقلید خنده‌دار لهجه جامعه مقصد و ‌‌... در اعتراض به این باخت اجباری و مهندسی شده رخ می‌دهند.

 متاسفانه، وقتی ناسازگاری‌ها عمیق تر می شود، تنها راه درمان این‌تضاد و جنگ درونی، جنگ هویت‌ها، جنگ ارزش های جامعه مهاجر و جامعه مهاجر پذیر و ‌‌... خودکشی یا اعتیاد یا فرار به جامعه کاملا متفاوت است تا فردی که با خود هم می‌جنگد، از جهان خارج  و واقعی قطع رابطه کرده، به انزوای درونی و یا توهم حل آن‌ تنازع دست یابد تا بتواند زندگی را تحمل بکند. 

به نظرم، می توان بر روی معتادان و خودکشی‌های موفق و ناموفق در ایران، تحقیقی علمی انجام داد و مشخص کرد که سهم از خودبیگانگی، آسیمیله‌‌ شدن‌ها، زیستن در میان پاندول‌های هویت تورکی اصیل و هویت تحمیلی فارسی در میان‌مهاجران و در میان کسانی که تحت فشار تحمیل ارزش‌ها و هویت‌های تحمیلی فارسی هستند، در میزان خودکشی‌ها، اقدام به خودکشی‌ها، اعتیاد و فرار از ایران به جهان خارج چند درصد است و چه نقشی در این رفتارهای در حال گسترش دارد؟


انصافعلی هدایت









Saturday, February 3, 2024

نام و امضای من، نشانه شخصیت و هویت‌های ملی من است

 



نام و امضای من، نشانه شخصیت و هویت‌های ملی من است

 نوشت:
چه کسی نوشته ای را می نویسد و زیرش هم نام خودش را می نویسد که تو دومیش باشی. این چه اداهایی است که در می آوری؟

نوشتم:

 تو و امثال تو و آدم‌هایی که بی هویت هستند، هویت فکری، سیاسی، ملی، حقوقی، فلسفی و ادارکی ندارند، خودشان، هویت‌هایشان را تعریف نکرده، پنهان می کنند.

من، هویت شخصی، هویت سیاسی، هویت فکری-فلسفی، هویت حقوقی و هویت‌های ملی تورکی خود را دارم و از آن‌ها دفاع می کنم.

 هویت‌هایم را خودم و بر اساس هویت‌های ملی تورک تعریف کرده ام. 
 لذا، دوست و دشمن هویت‌های ملی خودم و ملتم را می‌شناسم.
 
من هم انسانم و ترس‌هایی را داشتم و دارم ولی بخاطر ترس‌هایم، هویت‌هایم را مخفی نمی‌کنم.

من، از آن‌ افرادی نیستم که  از افشای هویت خود می‌ترسند.
 از آن‌هایی که دوست دارند قهرمان تاریکی‌ها باشند، نیستم. 
من از آن‌هایی که در تاریکی فحش و شعاری داده و در می‌روند، متنفرم. 
از افرادی که قدرت قبول مسئولیت حرف‌ها، کارها و نوشته‌های خودشان را ندارند، بیزارم.

من؛ انصافعلی هدایت، با هویت‌های ملی تورک، مسیولیت‌هایی را برای شخص خودم تعیین و تعریف کرده‌ام. پای مسئولیت‌هایم ایستاده‌ام و تک‌‌تک آن‌ها را امضاء می‌کنم. 

چرا که، هر جمله ای که می گویم یا می نویسم و رفتاری که آگاهانه انجام می‌دهم، بخشی از هویت‌های شخصی، فکری و ملی من هستند.

لذا، من، حتی نوشته‌ها و افکار تک جمله‌ای خودم را هم امضاء می کنم تا خواننده من، بداند که با یک سخصیت قدرتمند، با اعتماد بنفس و مشخصی طرف است که مسئولیت سخن، گفته‌ و دفتارش را می پذیرد.

چرا که اولین شرط روشنفکری و مسئولیت ملی و اجتماعی یک فرد با هویت تورک، پذیرش مسئولیت سخن، نوشته و اعمالش است و آن‌ها را بخشی از هویت‌های انتخابی خود می‌داند.

وقتی من و همفکران تورک و هویت طلب من،  سخنی را می گوییم، یا می نویسیم و یا کاری را انجام می دهیم یا از انجام دادن کاری خودداری می کنیم، مسئولین آن‌ها را حمل می‌کنیم و شهامت پاسخ دادن به آن‌ها را هم داریم.

با احترام
انصافعلی هدایت








ایرانیان باستان، شعور تولید و حفاظت کتاب نداشته‌اند

 


ایرانیان باستان، شعور تولید و حفاظت کتاب نداشته‌اند

آیا امپراطوری‌های جهانگیر فارس‌ها، به سطحی از شعور و فکر، برای تولید یک کتاب یا کتابخانه نرسیده بوده‌اند؟


بیایید در پی این خبر و فیلم، ایران، کتاب و کتابخانه در ایران خیالی را با تبت مقایسه بکنیم.

اخیرا، چند خبر و فیلم مستند، در رابطه با کشف غیر منتظره یک کتابخانه‌ بسیار سری، پنهان و محافظت شده، در کشور "تبت" تهیه و منتشر شده است. 
می توانید، یکی از آن‌ مستندها را  در لینک زیر مشاهده بفرمایید.

آگاهیم که "تبت" کشوری کوهستانی، سرد و به بام بلند کره زمین معروف است.

تبت، سرزمینی بسیار نامساعد برای زندگی انسان‌هاست. لذا زاد و ولد و زندگی در تبت بسیار سخت و دشوار است.

باید همین دشواری‌ها، خود زندگی، خود انسان و تولیدات فکری و مادی انسان‌ها را نیز مقدس کرده باشد.

بخاطر همین شرایط سخت و دشوار، تعداد جمعیت تبت بسیار اندک است و در فقر شدید زندگی کرده‌اند و زندگی می کنند.

به نظر می رسد که به تبع تقدیس زندگی انسان در تبت یا در هر اجتماع دیگری، باید صرف عمر و هزینه برای تولید فکر، خط، تولید فکر کتابت، خود حرفه کتابت، کتابت از هر نوع و با هر موضوعی، تولید نسخه‌های زیادی از یک کتاب، تولید فکر  نگهداری کتاب و تاسیس کتابخانه‌ هم باید مقدس شده باشند.

 کتابت شامل هر نوع نوشتاری با هیروکلیف، خط میخی، نقاشی، گلی، سفالی، چوبی، پوستی، بافتنی، حکاکی و سنگ‌تراشی، کاغذی و ... می شده و می شود.

 تولید کتاب و کتابخانه‌ها در تبت و در آن شرایط و با آن نیروی انسانی فقیر،  و بخصوص تولید فکر ساخت و نگهداری کتابخانه های غیر علنی، سری، بسیار سری و بسیار محرمانه، (بسیار مهمتر از تولید و نگهداری سلاح اتمی) نیز باید مقدس و همچنین باید برای آن انسان‌های فقیر بسیار پر هزینه بوده باشد.

اگر یک جامعه، به سطحی از تمدن، مدنیت، شعور و آگاهی برسید که کتاب و کتابت را تقدیس بکند، آن جامعه نمی‌تواند از هزینه‌های بسیار زیاد برای ایجاد و حفط آثار متنوع تمدنی در رابطه با کتاب، کتابت و فکر خودداری بکند.

 در خبرها و فیلم‌های مستند منتشر شده، گفته می شود که در بالای کوه‌های بسیار بلند و سرد تبت، کتابخانه‌ای با بیش از هشتاد و چهار هزار مجلد کتاب قدیمی، خطی و دست‌نویس نادر پیدا شده است.

این کتاب‌ها، به چند زبان ملل آسیایی نوشته شده‌ و در کتابخانه‌ای پنهان در پشت دیوارهای یک معبد و در دل کوهستان پنهان شده بوده‌اند. 

 "کتابخانه ساکایا مانستری" چنان سری ساخته و سری نگه‌داری شده است که حتی دولتمردان تبت، چین کمونیست و روحانیان این معبد هم تصور می‌کرده‌اند که پشت دیوارهای معبد، صخره و کوه بوده باشد.

فکر ساخت کتابخانه معبد ساکایا سری، چنان آینده نگرانه و استراتژیک بوده است که این همه کتاب و آن کتابخانه را از چندین تهاجم خارجی و داخلی ویرانگر، در طی چندین قرن در امنیت نگه‌داشته است.

 از جمله، وقتی که در انقلاب فرهنگی دوره "مائو" در چین کمونیست، به آن معبد حمله کرده و آن را به همراه هر چیزی که در آن بود، به  آتش کشیدند و تخریب کردند، آن کتابخانه و ده‌ها هزار کتاب منحصر بفردش در امان ماندند.

این خبر و کشف ناگهانی این همه کتاب‌های قدیمی، این احتمال را افزایش داده است که تعداد بیستری از این نوع کتاب‌ها و کتابخانه ها در تبت (و احتمالا در دیگر نقاط آسیا) بوده باشد.

می‌دانیم که در طول تاریخ، فکر، خط، کتاب و کتابت، در تمامی فرهنگ‌ها تقدیش شده‌اند.

 حتی، خود خط، کتابت و کتاب یا به دین تبدیل شده‌اند و یا به بخش اصلی از دین رایج در جوامع بدل و تقدیس شده‌اند.

همچنین، شواهد تاریخی نشان می دهند که حاملان خط، کتاب و کتابت هم تقدیس می شده‌اند و تقدیس می‌شوند.

اسلام به عنوان یک دین و جهان‌بینی، به فکر و تفکر، به قلم، به کتاب و کتابت، و به خواندن متون، هم احترام گذاشته و هم آن‌ها را چنان به اوج برده که به آن‌ها قسم خورده یا بر اهمیت آن‌ها تاکید بسیار عجیبی کرده است.

مثلا در قرآن، کلمه "کتاب و کتابت" 232 بار، "عقل و تعقل" 49 بار، "فکر و تفکر" 19 بار، "قلم" 2 بار، و "سطر" یک بار ذکر شده‌اند که حکایت از تقدس آن‌ها در اسلام است. در مقابل بر "صلاة" فقط 65 بار تاکید شده است.

 یعنی، در محضر قرآن و الله، نماز در مقابله با کتاب و کتابت ارزش چندانی ندارد. 

از نوادر قرآن آن است که قرآن، تنها دو بار به سرزنش افراد مرتبط با کتاب و کتابت پرداخته است. 
آن‌ هم مزمت کتابدارانی بوده است که به اوج تخصص منحصر بفرد کتابت و کتابخوانی دسته یافته اما متفکر نشده‌اند.
چرا که آن متخصصان، در متن همان تخصص، آموخته‌ها و مکتسبات نسل‌های قبل از خودشان جامد شده‌اند.

 یعنی، قرآن آن افرادی را سرزنش می کند که نوآوری نداشته و تقلیدگر قدما و نگرش نسل‌های قبل از خودشان بوده اند و نمی توانسته‌اند، دایره محدود افکار قدیمی‌ها را بشکنند و از نظر فکری، دوباره متولد بشوند. 

اگر هر ملتی، به سطحی از فکر، تمدن و مدنیت برسد که بتواند فکر جدیدی یا نوعی از خط و فکر تولید کتاب تولید بکند، آن ملت، به راه حل هایی برای نگهداری و محافظت از آن‌ دستاوردهای تمدنی خود هم خواهد رسید.

 چنان تمدنی، حتما به فکر تکثیر تولیدات فکری، کتاب‌ها و دیگر تولیدات مادی و ملموس و همچنین محافظت از آن‌ها در مقابل دشمنان تمدن و مدنیت هم به راه‌حل‌هایی خواهد رسید.
 
نمی توان تصور کرد؛ ملتی در یکی-دو هزار سال قبل، دارای تمدن و مدنیتی درخشان از مجموعه‌های افکار، کتاب‌ها، مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها بوده است اما در همان حال، فکرش چنان بسته و محدود بوده است که نتوانسته به آن سطح از تفکر برسد که بتواند به تکثیر آن‌ها پرداخته و از آن‌ها محافظت بکند.

یعنی غیر ممکن است که چنان تمدن و مدنیتی وجود داشته باشد ولی درک نکرده باشد که افکار، خط و  کتاب‌های تولید شده‌اش بسیار مقدس هستند و باید از آن‌ها در مقابل دشمنان خارجی و مخالفان و مرتجعان خودی محافظت کرد.
 الا این که تصور بکنیم؛ آن‌ها چنان ساده و احمق بوده‌اند که با جنگ، خونریزی، غارت و ... آشنا نبوده‌اند. 

چنین جامعه‌ای هم نمی توانسته به چنان سطحی از رشد فکری، تمدنی و مدنی دست یافته، فکر، کتابت و کتاب تولید کرده باشد.

همین طور، بسیار عجیب خواهد بود که چنان تمدنی، چرا نتوانسته به تولید نسخ زیاد از افکار و کتاب‌هایش اقدام بکند؟

 چرا آن‌ها نتوانسته‌اند برای روز مبادا، نسخه‌هایی از آن افکار و کتاب ها را در بناهای سری محافظت بکنند؟

در این مستند ویدئوئی شاهد می‌شویم که هلاکوخان مغول، دستور جمع آوری و نگهداری از آن مجموعه کتاب‌‌ها را داده است.

در پی حمایت‌های همه جانبه مغول‌ها، تبتی‌ها که به سطحی از شعور تولید فکر، کتاب و کتابت رسیده اند، دشمنی با کتاب و فکر را هم محاسبه کرده بوده‌اند.

تبتی ها برای حل این مشکل و حفظ کتاب‌ها برای نسل‌های آینده، احتمالا از هر کتاب، چند نسخه را در کتابخانه‌های بسیار سری تحت نظر رهبران دینی نگه می‌داشته‌اند.

آن رهبران و استراتژیست‌های فکری و آینده‌نگر، احتمالا خود کتابت و کتاب را دین فرض می کرده اند و پنهان کردن تعدادی از آن‌ها را هم واجب دینی می‌دانسته‌اند تا در صورت دستیابی دشمنان به یک یا چند کتابخانه، حداقل، یکی از کتابخانه‌ها ایمن بماند.

 پانفارس‌ها و پان‌ایرانیست‌ها  ادعا می کنند که  در یکی- دو هزار سال قبل، دارای تمدن، مدنیت، فکر، کتاب، کتابت، مدرسه و دانشگاه، بوده‌اند.

 آیا اجداد فارس‌ها و خود ایرانی پندارها، به سطحی از شعور و  درک احتمالات و خطرها نرسیده بودند تا از هر کتاب، چند نسخه را در کتاب‌خانه‌های سری، از حملات دشمنان احتمالی پنهان بکنند و برای نسل‌های تشنه بعدی فارس زبان‌ها نگهداری بکنند؟

لازم است بدانیم که در تمامی فرهنگ ها، تمدن‌ها و اجتماعات بشری گذشته که به سطحی از آگاهی، شعور و توانایی دستیابی به تولید فکر، تولید نوعی از خط و تولید کتاب رسیده بودند، لابد به سطحی از فکر آموزش آن خط، نوشتن، تکثیر، نگهداری و محافظت از آن کالای بسیار گران قیمت و نایاب هم رسیده بوده‌اند.

آن کالا به قدری گران‌قیمت بوده که برای تولید آن، نه تنها طلا که عمرها و جان‌ها داده می شده است.

این خطوط و کسانی که بتوانند آن‌ها را نوشته و بخوانند، افرادی مقدس، فهیم و حتی استراتژیست می بوده‌اند.

نمی توان تصور کرد که یک جامعه‌ای به سطحی از شعور و توانایی تولید فکر، خط برای ثبت آن افکار، به تکنولوژی تولید و تکثیر کتابت رسیده‌ باشد اما و در عین حال، به سطحی از فکر نرسیده باشد و نداند که باید کتاب‌ها را در چند لایه غیر قابل دسترس و پنهان نگهداری کرد.

خود تولید کننده خط و نگهداری از کتابت، عین دین بوده و هزینه برای آن‌ها و کشته شدن در راه آن‌ها از بالاترین نوع افتخار در راه منافع آن اجتماع بوده است.

بحث را با چند سوال خاتمه بدهیم: 
آیا ایرانی ها (فارس‌زبان‌های مدعی تمدن، کتابت، آموزش، مدرسه، دانشگاه و کتابخانه‌های گسترده در ایران خیالی) برای حفظ آن همه میراث تمدنی خیالی، راه حلی پیدا نکرده بوده‌اند؟

چرا هیچ کتابی، چه به صورت تکی، چه کتابخانه‌ای، از حفریات موسسات دولتی، خارجی‌ها و قاچاقچیان آثار تاریخی بدست نیامده است؟ در حالی که سراسر ایران جدید را شخم زده اند.

آیا ایرانی‌های فارس، به آن سطح از درک وشعور نرسیده بوده‌اند که دارایی‌های فردی خود مانند طلا، نقره، روی و مس را برای مقابله با هر احتمالی پنهان می کرده‌اند ولی دارایی مذهبی، دینی و ارزشمند خود، چون آثار مکتوب و خطی خودشان را پنهان نمی‌کرده اند؟
شما تعجب نمی‌کنید؟
چه نتیجه‌ای گرفتید؟

انصافعلی هدایت














بیر تکلیفی دوشونه‌لیم

 


بیر تکلیفی دوشونه‌لیم


گوزل بیری، ضریفجه‌سینه یازدی:

ایکی "پان"؛ پانفارس-پان‌ایرانیست ییرینه، بیرین پانفارس، بیرین‌ ده ایرانشهر یازسان داها گوزل اولار.


سوزو دوشونه‌رک یازدیم:

 پانین آنلامی، آزدا اولسا، آچیلمیش، آمما ایرانشهرینین آنلامی منه آیدین دئییل. 

بیر یالان گورونو سالیبلار دیللره. اوزله‌ری ده بیلمیر نه‌دیر، بو ایرانشهرلیک.

 بیرده، فارس، همن ایران دیر، ایران ایسه فارس. بونو آنلامیشیق. 

ایران-شهر فارس اولارمی؟

دوشونه‌لیم.

منده دوشونوم. 


انصافعلی هدایت


Thursday, February 1, 2024

فارسلار، فارسلیق و خورافه‌لر


فارسلار، فارسلیق و خورافه‌لر


سوردو:


 سیز نیه عربلری مودافیعه ادیرسیز؟ عرلر بیزیم باشیمیزا گول ووروبلار؟ عربلردن، بیز تورکلره یئتیشن جهالت و خورافات دیر. بئله، میللتیمیز عرب دینی سایه‌سینده جاهیللشیبلر کی اوز تورک کیملیکلرینه بئله دوشمان اولوبلار. ایندی گونئی آزربایجانین بوتون شهرلرینده هر کیمه تورکلویوموزدن‌ دانیشاندا، ایلک ائله دیندارلار بیزه پان تورک دئییز.

 لوطن منیم یورومومو سیلمئیین.


جاوابلادیم:


 یوخ دوستوم، سیلمم. هله کی سیز بیر ادبلی اینتیقادلا یاناشمیسیز. 

 من، بو یازی‌دا عربلری‌ ساوونمامیشام. فارسلارین یالانلارین آچیقلامیشام. 

سیز، نه‌دن، فارسلارین پاسینین‌ آچیلماسیندان‌ راحاتسیز اولموسوز؟ منیده عرب‌لره باغلامیسیز؟ 

خورافات، هر توپلومدا وار. اولاجاق‌ دا. خرافات عربلرده، فارس شیعه‌لیگیندن، مین پای آز دیر. 

مثلن: عربلر، رسول اللهین‌ شریف مزارین، ایماملارین، صحابه‌لرین، و ... قبیرله‌رین زیارت اتمز، زیارتینه‌ده ایذین وئرمز، اولولردن شفا ایسته‌مز، اونلارا نذیر نیاز اتمزلر.

عربلر، اینسانلاری آللاهین‌ یئرینه‌ قویمانی کوفور بیلرلر. عربلرده موسیقی، رقص آزاد دیر.


 او حالدا کی  فارس دین و شیعه‌لیگینده، ایماملاری، ایمامزاده‌لری، حتی جمکران قویوسون بئله آللاهدان‌ اوستون توتور. اونلاردان شفا ایستیرلر.


فارس شیعه لیگینده، ایر فارس شیعه‌سی، بیریئسل و توپلومسال گوناهلاری و حاقسیزلئقلاری ادرسه، حوسین حضرتله‌رینه‌ آغلاماقلا‌، باغیشلانیر. 

بودا هر تورلو گوناها، اوغورلوقا، جینایته، ایختیلاصا، میللت‌لرین ملی حاقلارین دانماغا، اونلارا یاپای (مصنوعیو) کیملیک وئرمه‌یه ایذین ویریر. ظولوم و سیتم ادیر. 

سون چاغدا، جننتی ساتماغا بئله باشلامیشلار.


دوستوم، فارس‌لار، بیزیم حاکیمییتیمیزی، دوولتمیزی، توپراقیمیزی، تاریخیمیزی و ...  دانیرلار.

فارس‌لارین یالانلارین آچماق، تورکلرین بئینین ایرانچیلیق و فارس شیعه لیگیندن قورتارماق دئمک دیر.


انصافعلی هدایت







نقد یک دروغ تاریخی-فارسی ساخته


نقد یک دروغ تاریخی-فارسی ساخته

یک خانم تحصیل کرده (احیانا فارس)، با سوز و گداز و با  استناد به تاریخ پر از دروغ‌های پانفارس‌های پان‌ایرانیست، در باره تاریخ کلمه "عجم" توضیح می‌دهد.
می گوید: وقتی "قطیبه"؛ فرمانده سپاه عرب، "خوارزم" را تسخیر کرد، روز سوم، همه مردم شهر را در میدان شهر جمع کرد. سپس چهار هزار نفر از فضلای شهر را جدا کرده، سر برید و گفت؛ اگر از این به بعد کسی به فارسی صحبت بکند، زبانش را از بیخ ببرند. مردم از آن روز یا با هم حرف نمی زدند و یا با ایما و اشاره صحبت می کردند. از آن روز، به ایرانی‌ها عجم می گویند. عجم یعنی "گنگ". و چنین شد که به ایرانی‌ها لقب عجم داده شد.

کشف دروع‌ها:

مراد عرب‌ها از دو کلمه "عرب" و "عجم"، تفکیک اجتماعی و جامعه شناسانه است. در جانعه شناسی عرب‌های گذشته تاریخی، به همه افراد و اجتماعات غیر عرب‌، لهجه‌های عربی مخلوط با زبان‌های دیگر، همچنین خطوط غیر عربی، از کلمه "عجم" و "اجم" می گوید.

یعنی، مراد عرب از عجم، تمامی مردمان نه تنها فارس‌ها که مردمان مالزی، اندونزی، آفریقایی‌ها و ... هم هستند.

فهم ایرانی‌ها از جامعه شناسی عرب‌، درکی اشتباه، نژادپرستانه و خود حقیر پندارانه است.

لطفا، به ترکیب "خوارزم را تسخیر کرد" دقت بکنید. 

تصور تاریخ نویس و جاعل تاریخ پانفارس پان‌ایرانیست از "خوارزم" یک شهر به "معنی جدید" است. 

چرا که فارس‌ها، تاریخ حمله عرب، به این منطقه را جدیدا و در دوره رواج شهرنشینی و شهرها، با مفهوم جدید نوشته‌اند.

 ایرانسهری‌های متوهم، مفهوم شهر خوارزم را بشکل شهر جدید در دوران نیمه دوم قرن بیستم می بینند که در آن‌ها چند صدهزار یا چند میلیون نفر زندگی می کنند. 

تاریخ-رمان نویس ایرانی فراموش می کند که تا شصت سال قبل، بیش از هشتاد درصد جمعیت در آسیا، در روستاها ساکن بوده یا کوچ رو بوده‌اند.

تصور دروغ پردازی ایرانی آن است که شهری به نام خوارزم، با "میدان بسیار بزرگ" وجود داشته است که تمامی مردمان شهر را در خود جای می داده است.

 حتی در قرن بیست و یکم هم چنان میدان وسیعی که همه اهالی یک شهر در آن جمع بشوند، وجود ندارد. چه برسد به شهرهای قدیمی که اغلب هم در داخل حصارهایی محصور بوده‌اند. 

تصور غلط ایران از روند شهرنشینی، نتیجه غلط داده است.

همچنین تاریخ-رمان نویس پانفارس پان‌ایرانیست آن‌چنان جاهل است که نمی‌داند خوارزم نام یک شهر نیست. بلکه نام یک منطقه بسیار گستره چغرافیایی با چند شهر و روستا است.

همچنین رمان-تاریخ نویس فارسزده نمی داند که منطقه وسیع خوارزم در ایران یا در نزدیکی ایران (جدیدا متولد شده) نیست و در وسعت ازبکستان و تورکمنستان پهن شده است.

دروغ دیگر نویسندگان بیشعور ایرانی، در باره تعداد جمعیت خوارزم است. جمعبت فعلی سراسر منطقه خوارزم در دو کشور تورک، کمتر از  دو میلیون نفر است. 

چطور می توان شهری به این بزرگی، در حدود هزار و سیصد سال قبل تصور کرد که چهار هزار انسان فاضل را از دیگر فضلا جدا کرده و سربرید‌ه‌اند.

آیا در تهران‌چند میلیونی کنونی، چهار هزار انسان فاضل وجود دارد که در  خوارزم قدیم وجود داشته باشد؟
 
آیا متوجه هستید که چهار هزار انسان فاضل، به چهار هزار خانه با خانواده‌های گسترده آن زمان ختم می شود که حداقل، نیم میلیون تا یک میلیون انسان را شامل می شود؟

 چرا، فرمانده عرب که می خواهد آن‌ها را به مسلمانی تشویق بکند، چهار هزار انسان فاضلی که تسلیم شده و اهل جنگ نیستند، جزیه و مالیات خواهند داد، مسلمان خواهند شد را بکشد؟
 مگر خوارزمی‌ها، بعد از دادن کشته‌ در جنگ تسلیم نشده اند؟

 جاعل فارسزده ایرانی، در ذهن بیمار خود، تصور می کند که  مردم خوارزم، فارس و فارسی زبان بوده‌اند.

چرا فرمانده عرب، از مردم تورک و تورک زبان منطقه خوارزم بخواهند که دیگر بفارسی صحبت نکنند؟

چرا که رمان نویسان ایرانی، نمی‌دانند که مردمان منطفه خوارزم تورک زبان بوده‌اند و هستند.

 اگر مردم خوارزم با هم صحبت نمی کردند، چگونه می توانستند اسلام را بپذیرند؟ فلسفه اسلامی تولید بکنند؟

مگر می‌توان و ممکن است که با تهدید، ترس و اجبار، مردمانی را در یک لحظه، از یک زبان، فرهنگ و تاریخ بریده، به زبان دیگر کوچ داد؟

حتی کوچ جغرافیایی هم با این سرعت ممکن نیست.
آیا تغییر زبانی بدون آموزش زبانی ممکن است؟

اگر در نگرش پان‌ایرانیستی مسموم، قرار شده است که مردم خوارزم فقط عربی را یاد گرفته و صحبت بکنند، زبان خودشان را فراموش بکنند، چرا زبان مردم خوارزم، عربی نشده است و توکری مانده است؟

چرا زبان ملی تورک مردمان خوارزم فراموش نشده است؟

به چه علت پانفارس‌های پان‌ایرانیست فکر می کنند که خوارزمی‌ها فارس بوده اند؟ 

ایرانی‌ها، بر روی" ایرانی بودن" مردمان برخی از کشورهای همسایه تاکید می کنند. 
آن‌ها باید روشن بکنند که چه کسانی، با چه مشخصات و تعریفی از ایرانیت، در هنگام حمله عرب‌ها به خوارزم، ایرانی بوده‌اند و یا خودشان را ایرانی می دانسته‌اند؟

ایران، یک واژه سیاسی بسیار جدید است که نمی‌توانسته در گذشته و تاریخ وجود داشته باشد. 

در تاریخ و جغرافیای آسیا، هیچ سرزمینی، کوهی، دشتی، دره ای، جنگلی، روستایی، شهری به نام ایران وجود نداشته است.

می توان از مردمانی با صفت خوارزم و خوارزمی سخن گفت. چرا که خوارزم نام یک منطقه جغرافیایی است و می توان جمعیت ان منطقه را خوارزمی نامید. 

ولی جغرافیایی که ایران نامیده بشود و بتوان مردمان آن را ایرانی نامید و آن مردمان خودشان را ایرانی تعریف بکنند، وجود نداشته است.

همه این دروغ‌ها و تلاش‌های پان ایرانیست‌ها، جهت ساختن شناسنامه جعلی برای ایران جدیدی است که هنوز نود ساله نشده است.

 البته کلمه جدید ایران، مفاومی جعرافیایی نیست بلکه نام سیستم حاکمیتی و سیاسی حاکم بر این جغرافیا است که با تغییر نام منطقه از ایران به تورکوستان یا هر نام دیگر، از بین خواهد رفت و اثری از آن جز در کتاب‌های جعلی  که بر اساس ترس، رشوت، طمع و پول نوشته شده اند، نخواهد ماند.

انصافعلی هدایت
















بئیین موهندیسلیگینه قارشی تورکجه اسکی کیتابلار 292

  بئیین موهندیسلیگینه قارشی تورکجه اسکی کیتابلار 292 https://youtube.com/live/3iyA9DZwBYs