مهندسی جهل 170
https://youtube.com/live/C_8z2TouYWk
نعت الرسول
در این جلسه با کتاب خطی، دستنویس، قدیمی چند صد ساله تخصصی به زبان تورکی آشنا شدیم که در
طول صفحات کتاب، دست خط نویسنده یا نویسندگان آن بارها تغییر کرده است.
این تغییر نوع خط هم به نوع نازکی و درشتی نوک و نوع خود قلم مربوط است، هم دست خطبه نویسندگان متعدد و هم به احساسات متغییر نویسنده مرتبط است.
موضوع کتاب در باره حضرت رسول است ولی تنها شامل آن نمی شود بلکه به دهها مسئله می پردازد. نویسنده یا نویسندگان آن مطالب را در حدود پانصد صفجه جمع کرده اند.
مهم نیست که با ما مطالب کتاب، با توجه به معلوماتی که امروزه به خورد ما داده اند، موافق باشیم یا مخالف باشیم. مهم آن است که زبان و فکر این نوشته و کتاب و نویسنده یا نویسندگان تورکی بوده و است. این کتاب بخشی هر چند کوچک، از مجموعه ای است که به تورک ها، به تمدن فکری، علمی، تاریخی، و جهان بینی تورک ها مربوط است.
ما از دریچه، پنجره و عینک زبان به دنیا نگاه کرده، اطراف را با آن می بینیم، با آن می سنجیم، با آن می شناسیم، با آن درک می کنیم، با زبان تفسیر می کنیم، با زبان واقعیت ها را دیده و قبول کرده یا رد می کنیم، با زبان است که وحجود و عدم رااستنباط و با همان زبان استدلال می کنیم. و این زبان در این کتاب، زبان تورکی است که زبان پدران تورک ماست. پدران تورک ما، با آن زبان دنیا را دیده، شناخته، فهمیده، ادراک کرده، به دیگران فهمانده، رابطه قدرت با زبان را درک کرده، به همان زبان به روابز در جهان معنا داده اند و برای تسلط بر آن جهان، اقدام کرده و اراده بخرج داده اند.
البته که هر کتابی که در زمانه ما نوشته شده باشد و چه در گذشن=ته و چه در آینده، پر از ایده های درست وغلطی است که در زمان و مکان خود، درست هم جلوه می کرده است. انسان ها با توسل به آن درست و غلطی که درست می انگاشته اند، جهان را درست فهم می کرده اند. با همان درست و غلط هایی که ما امروزه، آن ها را غلط و نادرست می دانیم، جهان را به زیر بیرق تورک ها در آورده بوده اند و اداره می کرده اند.
هر علمی که امروزه برای ما صیحیح و علمی دیده یم شود، ممکن است فردا روزی غلط و خنده دار و غیر باور دیده بشوند ولی همین غلط های امروز می توانند راه ما را در این زمان باز بکنند و ما را در این جهان با منابع محدود انسان هایی که برای دسترسی به ان ها و کنترل آن ها با هم می جنگند، پیش ببرند.
گر چه فردا روزی ممکن است بشر پیشیمان بشود که چنین راهی را برگزیده و با آن زیسته است اما آیا فعلا چاره ای چز تسلیم به آن چه به نام علم و دانش و تکنولوزی با ما داده و به ما تحمیل کرده اند و باورانده اند که بهترین و آیا امروزه کانالیزه و مجبور نشده ایم که یک راه برای توسعه را انتخاب بکنیم و راه های دیگر را عقب ماندگی بنامیم؟دقیقترین علوم ممکن در این زمان ها، در دست انسان است؟ آیا فعلا انتخاب و چاره ای دیگری داریم؟
انصافعلی هدایت
