Savə: Azərbaycanın nar şəhəri

Savə: Azərbaycanın nar şəhəri

January 3, 2014 at 4:54pm

PublicFriendsFriends except AcquaintancesOnly MeCustomClose FriendsToronto, Ontario AreaSee all lists...FamilyWriterAllameh Tabatabai UniversitytebrizJournalistGunaz TvAcquaintancesGo Back

İnsafəli Hidayət - GunAz TV

Nağıllarda gəlib, İsam rəsulu, həzrəti Məhəmməd anadan olan gün, Azərbaycanın Sava şəhərinin qırağında olan dəryaçə (göl) bir gecədə qurudu. Bu göl tüğyan edib adamlara zərər vurmasın diyə hər il bir adamı bu gölə qurbanlıq verib və suda boğarmışlar. 

Bir başqa nağılda Sava adını  bir  yerlı qəhrəmanın adlısı bilir ki, Rüstəmlə savaşda ölür və onun iftixarına bu şəhərə Sava deyilir. Digər hikayədə isə Sava sözü Fars "se an" ya Üç Su sözündən alınmiş ki, Savə-yə çevrilibdir.

Nar şəhəri Savə, uqyanuslardan 998 metrə yüksüklikdə qərargahlanıb və "Əcəm İraq" vilayətinin bir mahalı və şəhəri tanınır ki, Mərkəzi iyalət adilə bəlli olur. İyalətin paytəxti, Ərak şəhəridir ki Türk və Azərbaycan şəhəri tanınır və nufusunun çoxluğu Türklərdən ibarətdir. Savanın 2012 inci ildə 201 min 828 adam nufusu varidir. Bu şəhər Qızvin, Qum, Tehran və Həmədan iyalətlərilə qonşudur.

Müxtəlif silsilələr bu topraqları işğal edərkən, Sava və Əcəm İraqda həmən dövlətə bağlı olurmuş. Moğullar bu öllkəyə hakim olan zaman, Markopolo bu şəhərdən ziyarət edib və ona gorada yazıb.

Savanın Türk xalqı Səfəvilər zamanında Şiyəliyi qəbul ediblər. Farsların israrı var ki bu şəhər fars şəhəridir və Türklər ikinci yerdə olurlar amma fars hakimiyyətinə bağlı olan devlət radyo və tilvizyasının hazırladığı filimlərdə savənin adamları Türk görünür, Türkü danışırlar və Toyları, musiqiləri və habelə xalq oyunları Türkcədir. Amma bu şəhərdə farsların neçə fayız olduğun demirlər. Eyni haldakı Tehranda da nar şəhərin (Savanı) Türk şəhəri bilirlər amma farslar bəzi kəndlərdə Türklərdən ğeyri dilli çox az sayda olan adamları önə çəkib və qabaxda tutur ta bu mahalın Türk və Azərbaycanlı olmağın inkar etsinlər.

Bu fikrə dayanaraq, bəzi az danışılan sözcüklıərdən mişal gətirirlər. Bu misallar, oranın Azərbaycan toprağı və xalqın çoxluğunun Türk olmamağın təsdiq etmir bəlkə Azətbaycanın Sava iyalətində digər xalqlar və dillərin olmağın və Azərbaycanlı Türklərin himayəsində yaşamalarım təsdiq və təyid edir.

Narlı Sava şəhərinin Yayları çox isti və Qışları çox soyux olur. Bu  mahalda hizlı yel əsir ki sürəti 90 kilovmetrə hər sahatda qalxır. Numunə oilaraq, 1372 ilin bayram ayında hər bir sahatda 90 kilovmetr sürətlə savadan geçmiş dir.

Nar şəhəri sadəcə nar vermir bəlkə yüzlər şayır, siyasətçi, yazar və tarıxçı veribdir.  Bunlardan birisi Səlman Savəci dir ki Hafizlə bir zamanda yaşırmış və divanında 12000 beyt qəzəl yadıgar qoyub. Tilimxan 12 inci əsrin Türk şayiridir. Əbusəyid Avi şeyir, tarixçi və fikir sahibimiş. Hətta şiyələrin 12 inci imamının üçüncü məxsul nayibi: Hüseyn Bın Ruh Nobəxi də bu mahalın Avə kəndindən dir.

Savanın 9 nəşriyyəsi var ki, Mədiyneye Goftegu (danışıq şəgəri) 1389 ilində dövlət vasitəsilə bağlanıb. Pəyame Əndişə (fikir sözü), Golhaye Savə  (sava gülləri), Yaqute Sorx (qızıl yaqut), Sobhe Savə (savənin sabahı) və Siymangar (siymançı) iki həftədən bir nəşr olan mətbuədirlər. Əhdi Cavid (əbədi əhd) və Siymayi Cavid (əbədi üz) aylıq mətbuədirlər.

Bu şəhərin 12 danişgahi var ki minlər öyrəncini təlim və tərbiyət edir. Üç din məktəbidə var ki, birisi xanımlara ayitdir.

Bu haqda İnsafəli Hidayət GünAz TVdən bir canlı proqram yaydı ki, iki dəfə tikrar olacaq. Ondan əlavə, Gunazın sitəsində, Yuetube-unda və Facebook-unda görmək imkanınız var.

Aşağadakı üç linklərdə bu mahalın dili, musiqisi, ənənələri və coğrafiyasilə tanış olursunuz.

http://youtu.be/n2X0OByjaU0

http://youtu.be/YuQU6cj8Uos

http://youtu.be/2kcPQijEctU

Like

Hankı səbəblərdən iki Azərbaycan birləşmeyib?

Hankı səbəblərdən iki Azərbaycan birləşmeyib?

January 1, 2014 at 8:01pm

PublicFriendsFriends except AcquaintancesOnly MeCustomClose FriendsToronto, Ontario AreaSee all lists...FamilyWriterAllameh Tabatabai UniversitytebrizJournalistGunaz TvAcquaintancesGo Back

Yazar və bərnamə aparıcısı      
İnsafəli Hidayət

Hər ilin ən son günü Dünya Azərbaycanlılar Həmrəylik Günüdür və Azərbaycan aşıqləri, iki qardaşların bir birinə qovuşması arzısılə, toplanıb və şənlik edirlər. Bu Azərbaycan sevərlər üçün ən böyük bayramdır.

Bir Azərbaycanın iki yerə bölünməsi bir həqiqi məsələdir və xiyalda türənmir bəlkə həqiqi, acı və can üzər tarixdən 200 ildən əlavə geçir amma iki qardaş birləşmeyiblər və hələ ayrılığın davamı da var. Bu ayrılığın davamına olan səbəbləri tanımax lazım dır. Yoxsa, yenəədə bu acı həqiqət davam edəcək və minlər Azırbaycan birliyi maraqlısı birliyi görmədən dünyasın deyişəcək dir.

Bir vətəni iki yerə bölmək bəzi digər topraqlarda bəzi qardaşların da başına gəlib amma onlar bu hadisəni cürbə cür zaviyələrdən araşdırıb, qudrət və zəyif və ayrılığa səbəb olan hadisələri aydınlaşdırıblar. Sonrada iki qırılmış qardaşları və bacıları birləşdiriblər. Güney və Quzey Azərbaycanda aynı yolları getməli və axtarıb tapmalı dırlar. Yoxsa bu ayrılıq sona qədər gedəbilər.

Səbəblər:
    

1. Hər iki azərbaycan iki istemarçının əl altısı olub və ayrılığın 200 il çəkdiyindən dolayı, öz kimliklərinin bir böyük parçasın itiriblər. Bir tərəfdə Ruslar, ayrı tərəfdəyisə Farslar hüviyyət ya kimliyimizi amac tutublar.

2. Kimliyimizi unutduğumuz üçün, düşməni öz yerimizə tutub və onun mənfəətlərin öz mənfəətlərimiz his etmişik. Bu çalpaşıq düşməkdən dolayı, tamam gücümüzlə düşməni qorumuşux.

3. Alman kimi iki bölünən bir millətin hər iki tərəfinin bir müstəqil dövləti varımış ki, işğalçıların iradəsinin xilafına belə, bir milləti, birdaha bir yerə toplanmağ üçün siyasi və ictimayı iradə işə alınabilərdi və iki düvlət bir millət adına danişib və son qərarları vermək imkanları varıdır.

4. Şumalı Azərbaycan 180 ildən sonra bir müstəqil dövlət sahibi olub və Əbülzəl Elçibəy hakimiyyəti zamanında sərhədləri ortadan qaldırmaq üçün lazim qədər siyasi iradə varıdır amma bu iradə bir tərəfli və qarşısız qaldı.

5. hələki var 200 ildın sonra Cənubi Azərbaycanda dövlətçilikdə dərin bir boşluq var. Canubi Azərbaycan xalqı və xalqı iradısi yerinə, Farslar və İran iradəsi meydanda dır və təbii ki, Azərbaycan və Güney adına hər cür birliklə müxalifət edəcək dir və beyləliklədə iki Azərbaycanın bütövləşmək imkanı yerdə qalacaq dır.

6. Bunlan beylə və indi Şumali Azərbaycanda lazımi qədər siyası və midya iradəsi birlik üçün yoxdur amma hər nəqədər az iradə olursa da, Güney iradəsindən yüzlər qat əlavədir. Niyəki orda bir dövlət və bir siyasi hakimiyyət və iradə vardir. Güneydə bu altı yapı, siyasi təşkilat, siyasi iradə və qurum yoxdur.

7.O zamanadək ki, güney özü öz adına danışmazsa və farslar onun yerinə danışırsa, iki qardaşın bir olması olumsuz dur.

8. Güney xalqının iradısi birlik haqqında mübhəm dir. Necəki Güney parti və qurumlarının gücü duman altındadır. Çün İranın Farçıl dövləti bunların aydın olmasına izin verməz. Şumalı Azərbaycan dövlətidə Fars hakimiyyətilə Güneylə birləşmək haqqında müzakirə aparmaz.

9. Güney istərsə Quzeylə birləşsin, öz səsinə və siyasi qudrətinə dayanmalıdır və lazimi siyasi iradıni və təşkilatı yaratmalı dır.

10. Güneydə Milli Hərəkət dərin və geniş olursa da, bir siyasi amma güclü təşkilatı yaratmağa imkansızdır. Böylə olarkən, Quzey, dünya dövlətləri və beynalxalq təşkilatlarla müzakirə üçün,  Güneyin diyasporası ya xaric qolu meydana girməli və özün Güneylilərin siyasi səsi və iradəsi kimi təşkilatlandırmalı dır.

11. Güneyin xarıcədəki siyası təşkilatları ya NGO-larının heç birisinin Güneydə olan həqiqi gücü və potansiyeli  aşıkar deyil və heç birisi bütöv Güney Azərbaycan adına danışıb və müzakirə aparabilməz və lazim məşruiyyəti də olmaz.

12. Güney Azərbaycanın siyasi toplumları və NGO-ları Azərbaycanın azadlıqdan məhrum olan xalqının adına bir ünvan altında toplanıb və Güneyın xarıcı qolu adına həm dünya dövlətləri, Şumalı Azərbaycanın siyasi iradəsilə, Beynalxalq Təşkilatlarla və həmdə İran adlanan farslar hakimiyyətilə müzakirə aparmaq imkanı olar. Bu tışkilat yaranırsa, ikiyə bölünmüş Azərbaycan, iki tərəfli iradə əsasına birləşməyə imkan tapar.

Bu proqram, 2014 inci ilin birinci ayının birinci günündə canlı olaraq GunAz TVidən yayıldı. Bu proqramın tikrarından əlavə, vidyosun Gunaz TVinin Facebook-unda, Gunaz TV-nin vebsitəsində və, Günaz TV-nin Youtube-unda izləmək mümkündür.

Like

حقوق بشر و حق نبرد با اشغالگران : آذربایجان در اشغال احزاب مسلح کرد

حقوق بشر و حق نبرد با اشغالگران : آذربایجان در اشغال احزاب مسلح کرد

January 17, 2014 at 12:21am

PublicFriendsFriends except AcquaintancesOnly MeCustomClose FriendsToronto, Ontario AreaSee all lists...FamilyWriterAllameh Tabatabai UniversitytebrizJournalistGunaz TvAcquaintancesGo Back

حقوق بشر و حق نبرد با اشغالگران : آذربایجان در اشغال احزاب مسلح کرد

کردها برای چه آذربایجان را اشعال کرده بودند؟

  انصافعلی هدایت - گوناز تی وی 

 یادتان باشد، این ملا حسنی نبود که آغازگر کشتار در منطقه بود و بگفتار  بعضی ها؛ کرد و تورک می کشت. این تهران و مرکز بود که با "حق تعیین سرنوشت ملت ها" و خواست عمومی ملت ها برای اداره سرزمین خود و تاسیس نهادهای اجتماعی خود برای تامین حقوق همه جانبه اش، مخالفت می کرد و می کند و خون ریزی می کرد و خواهد کرد

تورک و کرد را با هم دشمن نکنیم ولی باید هر حزب و تشکیلاتی، مسئولیت اعمال و رفتار  خود را به گردن بگیرد و با متهم کرد طرف دیگر و مظلوم نمایی، از زیر بار مسئولیتش شانه خالی نکند؟ این شگرد، برای فریب کسانی که تاریخ را نمی دانند، کار ساز است

 از طرف دیگر، در آن زمان، چرا رهبران پخته و با تجربه احزاب کرد (دموکرات و کومله) در سرزمین های کردستان نماندند؟ 

مگر آن ها خواهان نوعی از استقلال سیاسی یا خودمختاری یا خوگردانی و یا ...  در منطقه سرزمینی کردستان خود  برای نبودند؟ پس،  در شهرها و روستاهای آذربایجان چه کار می کردند؟ برای گردش دسته جمعی اما مسلحانه به شهرها و روستاهای آذربایجان آمده بودند؟ آذربایجان نباید تاوان اعمال کردها را پس بدهد. مگر نه این که باید از آذربایجان در مقابل ؟اشغال نظامی توسط کردها دفاع کرد، نه اتهام زد

آیا رهبران و احزاب کرد که از پایان جنگ جهانی دوم فعال بوده و تجربه سیاسی و نظامی داشتند، چشم طمع به سرزمین های آذربایجان ندوخته بودند؟

 آیا اگر احزاب کرد موفق به شکست جمهوری ضعیف اسلامی آن زمان می شدند و دولت مستقل خود را تاسیس می کردند، خاک های اشغال کرده آذربایجان را پس می دادند؟

 آیا تجربه اشغال قره باغ توسط ارمنی ها در آن جا تکرار نمی شد؟ 

 فکر می کنم، باید منصفانه اندیشیم و باید بپذیریم که فرزندان شجاع اما غیر نظامی آذربایجان قبل از این که نیروهای مسلح ایران بخود بیایند، برای آزادی وطن خود از اشغال کردهای مسلح، قیام کرده و مسلح شدند؟

 این حسنی یا آذربایجان نبود که جنگ، خونریزی و اشغال را آغاز کرد. حسنی و آذربایجان از هموطنان و سرزمین هایی که احزاب کرد اشغال کرده بودند، دفاع کرد و اشعالگران را از سرزمین های مادری خود بیرون ریخت  

باید قبول کرد که برای باز پسگیری سرزمین های آذربایجان در آن زمان، آن همه افراد بیگناه: زن، مرد، کودک، پیر و جوان - از دو طرف - کشته شده اند. باید تعداد کشته ها از هر دو طرف به طور دقیق معین شوند و احزاب کرد مسلح، مسئولیت کشتار و آغاز جنگ و خون ریزی در منطقه را بعهده بگیرند

باید مشخص شود که در هنگام اشغال آذربایجان توسط احزاب کرد مسلح، احزاب تا دندان مسلح کرد چه تعداد تورک و  و غیر تورک را کشته اند؟

 احزاب تروریست کرد، باید در همه سطوح، تمامی  مسئولیت های آغازگر بحران و کشتار در منطقه را به گردن بگیرند

 من (انصافعلی هدایت) از ملا حسنی حمایت نمی کنم اما  تا آنجایی که می دانم، او مسئولیت اعمالش: درست و غلط را بر عهده گرفته است اما احزاب مسلح کرد، هنوز هم به نقش خود در اشعال و ادامه کشتار، اعتراف نکرده و مسئولیت ها و پیامدهای اشغال سرزمین های آذربایجان و پیامدهای خونین دفاع در مقابل اشغال و آزاد سازی سرزمین های آذربایجان از اشغال را  به عهده نگرفته اند؟ 

احزاب کرد و رهبران آن ها فکر می کردند، چون خمینی ارتش مرکزی را از بین برده است، کردها می توانندف نه تنها کردستان را آزاد سازند بلکه می توانند بخش هایی از خاک آذربایجان را هم اشغال کرده، به کردستان ملحق سازند و کردستان بزرگ را در سرزمین های آذربایجان ما تاسیس کنند؟ 

آیا به جای احزاب کرد و رهبران آن ها، باید حسنی و مردم آذربایجان مسئول جنایات باشند و جوابگو باشند؟ 

آیا اگر حسنی نبود و به جمهوری اسلامی و خمینی اعتقاد نداشت، باید فرزندان آذربایجان در مقابل اشغالگری  آذربایجان توسط کردهای مسلح، سکوت می کردند؟ 

آیا باید تن به اشغال می دادند؟ 

یا این از حقوق اولیه و انسانی فرزندان سرزمین های اشغال شده بوده و است که در مقابل اشغالگر ایستاده و او را عقب  برانند و سرکوب کنند؟

 آیا باید تاوان تهاجم احزاب کرد به آذربایحان را (کردها خود را به مطلومیت می زنند) مردم آذربایجان بدهیم؟

 یا باید مهاجم ، اشغالگر و آغازگر جنگ خونین را محاکمه کرد؟ 

فکر کنم، در موضوع حقوق بشر، حق دفاع جانانه از سرزمین و هموطنان را نباید فدای رضایت احزاب کرد کنیم

اکنون که سال ها از آغاز جنگی خونین می گذرد، منافع کردها نشان دادن مظلومیت و پیدا کردن حامی در پوستین حقوق بشر است. این استراتژی مناسبی جهت سرپوش گذاردن بر جنایاتی است که آغازگر بوده اند و مسئولش هستند

منافع مردم و سرزمین اشغال شده آذربایجان توسط گروه های مسلح کرد، در سکوت یا در حمایت از اشغالگر و یا در کتمان تاریخ چند دهه قبل نیست. است؟ 

چرا نمی پرسیم، احزاب مسلح کرد با چه هدفی  مناطق آذربایجان را و آن هم مسلحانه، اشغال کرده بودند؟ آیا می خواستند ما را هم از بند استعمار ایران آزاد کنند؟

آیا به هنگام ورود احزاب تا دندان مسلح کرد به آذربایجان، آذربایجانیان  در مقابل آن ها مسلحانه ایستاده بودند؟ یا آن احزاب بدون رو به رویی با هر گونه مقاومت مسلحانه، وارد مناطق و سرزمین آذربایجان شده بودند؟

آیا نبودن مقاومت مسلحانه در هنگام آغاز اشغال آذربایجان، نشان نمی دهد که پدران ما  در فکر جنگ یا خونریزی با کردها نبودند، چه رسد که به کشتار و قتل عام بیگناهان آماده شده باشند؟ 

آیا اشغال بدون مقاومت آذربایجان نشان نمی دهد که مردم این منطقه در صلح و صفا و آرامش بوده اند و آمادگی نظامی برای دفاع از خود و وطنشان نداشته اند و برای همین هم  غافلگیر شده اند؟ اما بعدها مسلح شده و برای مقاومت و آزادی وطن، اقدام کرده اند؟ 

آیا طبق قوانین بین المللی ، مردم آذربایجان حق نداشتند در مقابل گروه های تا دندان مسلح کرد، به سلاح سرد و گرم مسلح شده و سرزمین های خودشان را آزاد کنند؟ 

در این نبرد برای آزادی وطن، طبیعتا صدها تن از هر دو طرف کشته شده اند. اما مسئول جنگ و خونریزی کسی است که دفاع می کند  یا طرفی است که آغازگر و اشغالگر است؟

Like

حمایت ایران از تروریست ها، موانع بعدی رابطه با غرب

حمایت ایران از تروریست ها، موانع بعدی رابطه با غرب

January 16, 2014 at 2:14am

PublicFriendsFriends except AcquaintancesOnly MeCustomClose FriendsToronto, Ontario AreaSee all lists...FamilyWriterAllameh Tabatabai UniversitytebrizJournalistGunaz TvAcquaintancesGo Back

Cümə Axşamı, 15.01.2014 04:12

انصافعلی هدایت - برای گونازتی وی

رهبران و مقام های ایران، بعد از صرف صدها میلیارد دلار پول و بیش از 15 سال  فریاد زدن "انرژی هسته ای حق مسلم ماست" در چند روز گذشته احتمال لغو بخشی از تحریم های جهانی علیه ایران را جشن  گرفته اند و به ملل ساکن در ایران وانمود می کنند که غرب در برابر خواست ایران تسلیم شده و ایران بهشت خواهد شد.

با به قدرت رسیدن روح الله خمینی و در سایه تبلیغات 34 ساله دستگاه های سیاسی و تبلیغاتی ایران، ملل ساکن در این کشور کمتر متوجه هستند که حمایت ایران از تروریست ها در اقصا نقاط جهان، می تواند هر نوع توافق جهانی را به نقطه صفر برگرداند و به موضوع جدیدی برای ایران و جهان برای تداوم انواع دیگری از تحریم های جهانی بدل شود. چرا که حساسیت جهانی در باره تروریسم، کمتر از حساسیت جهانی در باره فعالیت های اتمی ایران نیست.

ماموران آموزش دیده تروریستی ایران نه تنها مخالفان این رژیم را که جانشان را برداشته و به دیگر کشورها پناهنده شده بودند را دزدیده و به ایران برده و اعدام کرده است، بلکه ده و صدها عملیات تروریستی مستقیم یا با واسطه را سازماندهی کرده و صدها تن از شهروندان ملل ساکن ایران و شهروندان دیگر کشورها را بقتل رسانده اند. ده ها مرکز دینی، توریستی، هتل ها، سفارتخانه ها، پایگاه های نظامی، کشتی ها نظامی و تفریحی و تجاری و ... را منفجر کرده ، صدها تن را کشته اند.

همه این کشتارها به نام "صدور انقلاب"، "رفع فتنه از عالم"، "انحراف ذهن رهبران کشورهای دیگر از تمرکز به ایرانو حمایت ایران از مسئله تروریسم" که ایران آن را دینی- اسلامی و ضد آمریکایی و ضد غربی نشان می داد، انجام می گرفت.

اگر چه این روزها در اخبار نشانه هایی از پیشرفت در مذاکرات هسته ای دیده می شود و همه پیشرفت های این مذاکرات، حاصل عقب نشینی های ایران از مواضع 15 - 20 سال اخیرش است، اما مسئله و موضوعات جدیدی روی می دهد و می تواند آینده این توافق ها را تیره سازد و یا توافق ها را از بین ببرد.

با آن که هنوز توافق ایران و کشورهای طرف مذاکره تکمیل نشده است، اولین مشکل بین المللی ولی غیر اتمی ایران با دنیا و با غرب خود را نشان داد و ایران بدون توجه با حساسیت های جامعه جهانی به تروریسم، قبر "عماد مغنیه" رهبر سابق حزب الله لبنان را با دسته گل آراست و بدین وسیله، از اقدامات تروریستی او و حزب الله لبنان حمایت کرد.

این اقدام به ظاهر کوچک ایران به دو منظور انجام گرفته است:

 1. ایران به تروریست های وابسته به خودش اطلاع می دهد که روند سازش با غرب، به رابطه ایران و تروریست ها صدمه نخواهد زد و ایران همچنان از آن ها حمایت خواهد کرد.

2. ایران می خواست میزان حساسیت غرب و بخصوص آمریکا را بسنجد و بداند که خط قرمزهای آمریکا تا کجاست و ایران تا کجا می تواند در سایه مذاکرات هسته ای، از تروریست های دست پرورده خود حمایت کند.

این دسته گل را وزیر خارجه ایران محمدجواد ظریف بر قبر مغنیه گذاشت تا سیاست های دو گانه ایران در دوران بعد از توافق های اتمی و تسلیم بی قید وشرط ایران در صحنه جهانی را ترسیم کند ولی آمریکا در بروز اعتراض شدید و علنی خود به رفتار وزیر خارجه ایران، هیچ تردیدی نشان نداد و آن را محکوم کرد.

وزارت خارجه آمریکا این بیانیه را در وب سایت سفارتخانه مجازی و رسمی خود برای ایرانیان و به فارسی منتشر کرده است. طبق این بیانیه، مغنیه مسئول کشتار صدها انسان بیگناه، بخصوص آمریکایی ها است. نهادن دسته گل بر قبر چنین آدمی، نه تنها پیام اشتباهی را القا می کند، بلکه به تنش های منطقه ای هم می افزاید.

انصافعلی هدایت - گوناز تی وی

Like

معیار نژادپرست بودن و نبودن

معیار نژادپرست بودن و نبودن

February 18, 2014 at 10:34am

PublicFriendsFriends except AcquaintancesOnly MeCustomClose FriendsToronto, Ontario AreaSee all lists...FamilyWriterAllameh Tabatabai UniversitytebrizJournalistGunaz TvAcquaintancesGo Back

معیار نژادپرست بودن و نبودن

 انصافعلی هداست - برای گوناذ تی وی

 آیا می دانی که نژادپرست هستی؟ 

نمی دانی؟ 

شک داری؟ 

برای این که بدانی نژادپرست هستی یا نه، باید به چند سوال ساده، جواب "بله" یا "نه" بدهی تا متوجه بشوی که نژادپرست هستی یا نه

 شاید تو از نژاد و خون عرب، تورک، کرد، لر و ... باشی و شاید هم نباشی و خودت رو ایرانی بدونی  

شاید هم خودت رو بشناسی و بدانی که فارس و ایرانی نیستی و هویت مخصوص بخودت رو داری  

شاید هم هویت اصیل تو فارس است. به من ربطی ندارد. این هویت و کیستی ای هست که تو ، به خودت داده ای و تعریف می کنی  

من مخالف هویتی که تو برای خودت می خواهی و نسبت می دهی، نیستم و به حقوق انسانی و اراده تو، احترام می گذارم  

 هویت: شناخت و تعریف هر انسانی از  کیستی خودش است. هر انسانی آن کسی است که جزئیات مشخصه مشخصاتش خودش را، خودش تعریف و توصیف می کند و می خواهد آن گونه باشد که خودش می خواهد 

مانند هویت ایرانی هایی که بعدها سفر کرده، آمریکایی یا انگلیسی و یا ... شده اند و برای خودشان هویت جدیدی ساخته اند که در بدو تولد فاقد آن هویت و مشخصه شناسایی بوده اند  

اما من، با تولدم، تورک بوده ام. با زاده شدنم، آذربایجانی تورک بوده ام. مادرم، در رحمش با من به تورکی سخن می گفت 

وفتی بدنیا آمدم، زبان پدر و مادرم، تورکی بود. آن دو خودشان را "تورک" می دانستند و تا زمانی که به مدرسه برای تحصیل اجباری زبان و تاریخ فارس ها نرفته بودند، خودشان  را تورک، وطنشان را هم آذربایجان می دانستند 

سرزمینم آذربایجان نام داشت و من، نه در ایران که در آذربایجان بدنیا آمده بودم و با تولدم، تورک آذربایجانی بودم که در زیر سیطره استعماری به نام ایران متولد شده بودم  

وقتی من زاده شدم و چشم باز کردم، زبان ، فرهنگ، اقتصاد، تاریخ، جغرافیا، موسیقی، ادبیات، مدارس، و ... ما تورکان آذربایجانی، تحت سیطره استثمارگری به نام ایران و نژاد فارس بود و متاسفانه هنوز هم هست 

من متوجه شده ام که بر اساس سیاست های استعماری فارس ها، داشته های من: زبان و ...  و هویت من، به نفع زبان و هویت استعمارگر فارس، در حال از بین رفتن و تغییر است  

آیا ایران و ایرانی ها (امثال تو) من و هم وطنانم را محق می دانید که ایران و زبان فارسی را نپذیریم و انکار کنیم؟ 

نه؟  

این قدر ضد انسانی و نژادپرستانه، فکر و عمل می کنید؟

پس چرا شما با ما همین معامله را می کنید؟ هویت ما را انکار می کنید. می خواهید برای ما هویت جدیدی که خواست شماست، بتراشید؟ 

و با همه این رفتارهای ضد قوانین بین المللی و ضد حقوق بشری، باز هم ما را هموطن خود می خوانید؟

آیا، حداقل،  می پذیرید که از این لحظه به بعد، در همه چیز، در آن مملکت، هویت تورکی و آذربایجانی من و هویت ایرانی تو،  100 درصد برابر و یکسان (در عمل و اجرائیات) باشند؟

یعنی، هر چه برای زبان، تاریح، اقتصاد، سرزمین، فرزندان، حال و آینده تو روا است، عین همان  و بدون ذره ای کم و کاستی و به همان میزان، برای زبان، تاریخ، موسیقی، هنر، سرزمین، آموزش، توسعه، رفاه، اقتصادی، و ... من تورک هم روا باشد و عملی شود؟

برای این 90 سالی که همه داشته های ما تورکان را به نفع داشته ها و نداشته های تو ، عقب نگه داشتید، چه کار خواهید کرد؟

این برابری رسمی 100 درصدی، آموزشی در مدارس و  دانشگاه ها به زبان تورکی، انجام امور اداری، فرهنگی، اقتصادی، زبانی، هویتی و ... را نمی پذیرید؟

نه؟

من، چرا باید زبان و تاریخ و ادبیات، هنر، تمدن و ... تو را بپذیرم ؟ 

چرا باید داشته های خودم را به نفع تو و به ضرر خودمان دور بریزم؟

چرا؟

با استناد به کدام قانون انسانی و بین المللی چنین رفتار می کنی و حق و حقوق ما تورکان را نمی پذیری؟

اگر قرار نیست که در مدرسه ها و دانشگاه ها، ادارات، و ... زبان من هم مانند زبان تو رسمی باشد و هویت من، مثل گذشته (تا همین الآن) کتمان خواهد شد، و در همه امور سیاسی و اجتماعی 100 در صد برابر و یکسان رفتار نخواهد شد، به چه دلیلی باید، ما تورکان با شما ها شریک شده و در زیر سقف یک کشور زندگی کنیم؟

چرا باید زبان و تاریخ و کشور تو (!) را ، زبان و تاریخ و وطن خودمان بدانیم؟ 

چرا باید تو، وطن و زبانت را بپذیریم؟ 

در حالی که تو عمدا و آگاهانه،  تورک بودن و صاحب حق بودن ما تورکان را انکار می کنی؟

ما، خودمان وطن و هویت داریم. نیازی به وطن جعلی شما (ایران که ویران باد!) نداریم  

شما یا هر کس دیگر، نمی توانید، حق ندارید و نباید، خواست و هویت نژادپرستانه و فارس خودتان را به کسانی که نمی خواهند، تحمیل کنید 

این تعصب در شما، عین نژادپرستی هیتلر گونه، ضد انسانی، ضد حقوق بشری و شرم آور است 

راستی 

چرا وقتی من از حقوق انسانیم دفاع می کنم، تو بجای حمایت از من و حقوق انسانی بغارت رفته من تورک، به من حمله می کنی؟ و در کنار استعثمارگر و منکر هویت من می نشینی؟ و با عمل و رفتارت از استثمارگر و استعمارگر دفاع می کنی؟ ریشه این خواست و اراده تو در کجاست؟ 

آیا ریشه این تعصب تو، درنژادپرستی و آموزش های رسمی و ضد تورکی که در ایران به تو و من داده اند، نیست؟

پس چه دلیلی جز نژادپرستی در پشت مخالفت تو با حقوق انسانی ما انسان ها است؟

روزی خواهد آمد که اگر تو مرده باشی، نسل های آینده ات، از خواندن عقاید تو، در تاریخ، شرمنده خواهند شد و بجای تو از فرزندان ما معذرت خواهند خواست. کاری که خودت می توانی، همین امروز بکنی و روابط میان دو ملت تورک و فارس را تیره تر از این نکنی

فکر می کنی نژادپرست هستی یا نیستی؟

برای این که با نژادپرستی مبارزه بکنی، چه خواهی کرد؟

راستی! من تو را و حقوقت را و حق زبانت را، حق زیستنت را، حق توسعه یافنت را، حق آزادیت را، حق داشتن رفاه، حق امنیت، حق داشتن وطن و حق ... را محترم می دانم. پس من نژادپرست نیستم

 اما برای گرفتن حقوق بغارت رفته خودم، التماست نمی کنم و از تو اجازه نمی خواهم. تو، اگر دریافتی که نژادگرستی، از همین الآن و در پیشگاه تاریخ، محکوم هستی

Ensafali Hedayat

دلم برای "ناز" یکی
تنگ تنگ
سخت تنگ است
گر چه
با دو دست-بند
با زخم زنجیر
در شبی که درختان زمستان زده
در یخ می شکنند
در یخچال پ...
بنام عشق و دوستی
...
پاسخ گرمت
همین بود:
"زندان"!
بر عشق بی غش من
یخ زدم
سخت است باورش
اما
دل نداده
و ضربه مهلک
از دلدار
نوش نکرده اید؟
ضربه بر روح و جسم
خود خواست و راند
"نباید نزدیکش شوی"
امر مطاع
و من
دل داده
بی چاره
دور
تنها
گر چه می خواهم اما
حتی نمی توانم
برایش دسته گلی بفرستم
با این دو تصویر
از راه دور
خودم را
آروم می کنم:
والنتاینش مبارک!

Like ·  · Share · 48 minutes ago · Edited

• Seen by 2
• 

  Ensafali Hedayat
  

  من که خوشم آمد.

  47 minutes ago · Like

نهضت اعتصاب غذای عمومی برای کسب حقوق ملت آذربایجان راه بیندازیم

انصافعلی هدایت - گوناز تی وی

عزیز پورولی؛ فعال مدنی- سیاسی که در زندان مرکزی تبریز در بند اسارت است، در حمایت ازاعتصاب غذای پنج زندانی سیاسی آذربایجان؛ محمود فضلی، بهبود قلیزاده، لطیف حسنی، آیت مهر علی بیگلو و شهرام رادمهر دست به اعتصاب غذا زد. اعتصاب غذای این 5 فرزند آذربایجان از زندان تبریز آغاز شد ولی زندان های "اوین" تهران و زندان"شهریار کرج" هم با مزه و طعم اراده پولادین فرزندان تبریز و آذربایجان آشنا شدند.

من هم این تجربه را داشتم و می دانم 24 روز اعتصاب غذا یعنی چه و از تاثیرات منفی اعتصاب غذا بر سلامتی جسم، روح و روان انسان ها آگاهم.

وقتی نامه ای نوشته و تمامی مردم آذربایجان و فعالان حقوق بشری ایران و جهانیان را از نیت و قصد خودم آگاه کردم، می خواستم همه مبارزان راه آزادی با من هم صدا شوند و نهضت اعتصاب عمومی راه بیندازیم تا به اهداف آذربایجان و نه اهداف من، دست یابیم اما تنها ماندم. هم در زندان تنها ماندم و هم در جامعه. کسی، همصدای من نشد و در اعتصاب غذا به من نپیوست.

اکنون این مردان وطن، تنها سرمایه انسانی خود: "جانشان" را در کف گرفته اند و به میدان آمده اند. ما مردم آذربایجان و روشنفکران این سرزمین در شنیدن صدای مبارزان خودمان، خیلی سهل انگاری می کنیم. نباید بیش از این، سهل انگاری کرده و آنان را تنها بگذاریم.

مبارزه برای بدست آوردن حقوق مردم آذربایجان، تنها بر عهده یک یا چند نفر نیست و نباید هم باشد. اگر برای هدفی استراتژیک در راستای منافع آذربایجان و مردمش می جنگیم، باید از هر فرصت دوست ساخته یا دشمن تراشیده، جهت نیل به اهداف استراتژیک ملت تورک آذربایجان بهره برگیریم.

مدت هاست ما روشنفکران به خواست این فعالان سیاسی زندانی گوش نداده و پیام آنان را بگوش جان نشنیده ایم. آن زندانیان با این گرسنگی شان از ما نمی خواهند که ستایششان کنیم. آنان نمی خواهند قهرمان ما باشند. پر چه قهرمانان ملی ما در این زمانه هستند.

آنان با به خطر انداختن جانشان، می خواهند ما را متحد کرده و در راستای منافع ملت آذربایجان به حرکت در آورند.

عزیز پورولی جلوتر از من تو، دریافته که آن 5 تن چه می خواهند. پورولی با آغاز اعتصاب غذای خود، به ندای مبارزه آنان پاسخی مناسب داده است. اکنون نوبت دیگر زندانیان سیاسی و مدنی آذربایجان است تا آرامش را از دشمنان آذربایجان بگیرند و جهانیان را از خواب غفلت بیدار کنند.

به نطر می رسد، باید همه زندانیان سیاسی و مدنی و حتی زندانیان عادی آذربایجانی در حمایت از آنان از یک سو، خانواده های زندانیان اعتصاب غذا کرده از سوی دیگر به نهضت اعتصاب غذای آذربایجان بپیوندند.

فعالان سیاسی و مدنی آذربایجان هم بدنه این نهضت را تشکیل بدهند و دست به اعتصاب غذای عمومی و سمبلیک بزنند و همه با هم، دوش به دوش هم دشمن و حاکمیت را با عمل خود، در بحران سیاسی و مدنیفرو ببریم.

در این شرایط، همه از خود و حاکمیت سوال خواهند کرد که چرا مردم و فعالان سیاسی آذربایجان نه تنها در زندان ها بلکه در خانه ها، در خاک های تاریخی آذربایجان جنوبی و شمالی، در ایران، در ترکیه، در اروپا و آمریکا دست به اعتصاب غذا زده اند؟

در پاسخ به این سوال، خواست و حقوق ملت آذربایجان عریان خواهد شداز سطح به اوج و رسانه ها خواهد آمد و اراده ملت آذربایجان برای بدست آوردن حقوق خود، مانند رعد و برقی به رخ جهانیان خواهد درخشید.

در عین حالی که من هم به جمع کسانی پیوسته ام که با امضای طومارهایی از زندانیان اعتصاب غذا کرده می خواهیم تا به اعتصاب غذای خود پایان دهند و به این اقدام مهم احترام می گذارم اما همه ملت آذربایجان را برای حمایت از این فعالان سیاسی و تحت فشار قرار دادن حاکمیت و افکار عمومی جهانیان، به اعتصاب غذای سمبلیک و عمومی دعوت می کنم.

با نهضت اعتصاب غذای عمومی در همه گوشه و کنار جهان، صدای زندانیانمان و خواست ملت آذربایجان را به گوش جهانیان برسانیم. با پیوستن با این حرکتی که از زندان های ایران آغاز شده است، در جهت تحقق حقوق ملت آذربایجان حرکت کنیم.

سکوت و بی عملی امروزه ما، حرکت ملی را برای سال ها عقب نگه خواهد داشت. با اعتصاب غذای عمومی، خون تازه ای را به رگ های حرکت ملی ملت آذربایجان تزریق کنیم.

اعتصاب غذا های خود را در فیس بوک، در وبلاگ ها بنویسیم. به وب سایت ها بفرسستیم. خبرهایمان را به رادیوها و تلویزیون ها برسانیم. در جلو سفارتخانه ها، کنسولگری ها، خواست هایمان را بنمایش بگذاریم.  

نسل تو خالی ایرانی - خطر در کمین آذربایجان

انصافعلی هدایت - گوناز تی وی

شصت و هفت (67 ) درصد جوانان ایرانی هدف روشنی برای زندگی و آینده خود ندارند و در نوعی بلاتکلیفی بسر می برند. این، نتیجه اصلی یافته های یک تحقیق علمی-اجتماعی در ایران است.

جوانان، چرخ تولید و تحرک همه جوامع بشری هستند. اگر جامعه ای نیروی جوان خود را از دست بدهد، در همه زمینه ها بازنده خواهد بود. آن جامعه نمی تواند در مقابل تهاجم خارجی مقاومت کند. اقتصادش فرو می پاشد. تولیدش از بین می رود و مانند پر کاهی در طوفان عمل می کند.

ایران جزو معدود کشورهایی است که جوانان آن در چنین گردابی به تله خود بافته حاکمیت افتاده و جوانان خود را از دست داده و آماده تسخیر توسط هر قوه خارجی یا داخلی اما انسجام یافته است.

آقای مجید ابهری؛ متخصص علوم رفتاری و آسیب شناسی اجتماعی، این یافته تحقیق خود را بیان کرده است. با آن که در ایران، آمار همه موضوع های اجتماعی نا درست و در عین حال، محرمانه است، می توان به گفته های این متخصص اعتماد کرد. چرا که او به داده های آماری استناد می کند که تیم علمی او تحقیق کرده و بدست آورده است.

به گفته آقای مجید ابهری: 67 درصد جوانان ایرانی هدف روشنی برای زندگی آینده خود ندارند و در نوعی بلاتکلیفی بسر می برند.

او این ارقام را با تحقیق در میان 8.740 دختر و پسر 17 تا 26 ساله شهرهای تهران، مشهد، اصفهان، رشت، زنجان و کرمانشاه بدست آورده است.

او در تحلیل این داده اطلاعاتی خود گفته است: جوانان نمی‌دانند چه می‌خواهند؟ هدفشان از تفریح و سرگرمی چیست؟ چه چیزهایی آن‌ها را خوشحال می‌کند؟

این متخصص علوم رفتاری و آسیب شناس اجتماعی افزوده است: این جوانان از هر فرایندی زود خسته شده و در پی موضوع دیگری می‌روند؟

می توان نتیجه گرفت که جوان ایرانی ثبات فکری و رفتاری ندارد و نمی توان بر روی او حساب و برنامه ریزی کرد.

همین موضوع نشان می دهد که تربیت و آموزش 34 ساله حاکمیت جمهوری اسلامی جوانان ایرانی را تهی از تفکر و انگیزه برای زنده ماندن کرده است. زندگی برای آنان جذابیتی ندارد. به تولید و ایجاد ثروت و علم نمی اندیشند. خانواده و اخلاق از بین رفته است و سنت های هزاران ساله پاسخ گوی نیازهای او نیست.

آقای ابهری در باره فاصله میان دو نسل از یک خانواده هم گفته است: این جوانان، گاهی به سراغ تلویزیون می‌روند. گاهی به سراغ ماهواره اما زمانی از هرگونه سرگرمی بیزار می‌شوند.

او تصریح کرده است: ۵۴ درصد از این افراد معتقدند که والدین آن‌ها، زبان آن‌ها را نمی‌فهمند و والدین آنان قصد دارند فرزندانشان به موضوعات مورد علاقه آن‌ها جلب شوند. در حالی که این والدین اصولا شرایط روحی و روانی فرزندان خود را درک نمی‌کنند و توقع دارند، جوانان مثل افراد میانسال و سالمند لباس بپوشند و آرایش و پیرایش کنند و رفتار کلی فرزندان مشابه با والدین باشد.

این یافته های علمی نشان می دهند که ارزش های اخلاقی و اجتماعی مورد توافق و پسند نسل جوان که با پدر و مادر خود هم زندگی می کند، متفاوت است.

آقای ابهری در سنجش شرایط استخراج شده از تحقیق خود گفته است: کار‌شناسان به این نتیجه رسیده اند که اگر شرایط جوانان جامعه به این شکل ادامه یابد، تا چند سال دیگر با جامعه جوان بی‌ هدف و فاقد تکیه‌ گاه روحی و رفتاری مواجه خواهیم شد.

ده ها میلیون جوان در ایران 17 تا 26 ساله هستند. اغلب آنان در سن تحصیل در مدرسه، دانشگاه، سربازی و ازدواج هستند. آنان باید پر از جنب و جوش باشند. نشاط باید وجود آنان را انباشته باشد. باید پر از افکار و تخیلات تولیدی در زمینه های علمی، تجاری و کشف حقیقت و کشف جهان اطراف باشند. باید به تجربه های جدید روی بیاورند اما چنین نیستند.

آنان اگر با خانواده خود این همه بیگانه هستند و با آنان سازگار نیستند، باید به دنبال راه جدیدی از تفکر، فلسفه و روش زندگی باشند. اما این تحقیق علمی نشان می دهد که چنین نیست. آنا تهی، خالی و اجوف هستند.

این خطر تنها جامعه فارس زبانان را تهدید نمی کند که جامعه اش به این زودی ها از درون بریزد، بلکه تمامی جوامع ایرانی را نشان می دهد.

گر چه این پروژه تحقیقاتی استان ها مسمی به آذربایجان را در بر نگرفته است اما استان رنجان یکی از ایالت های بسیار مهم آذربایجان جنوبی است که در این تحقیق جا گرفته است.

گر چه نمی دانیم که اوضاع در این استان چگونه است اما می توانیم حدس بزنیم که اوضاع ترک های زنجان بهتر از فارس ها نباید باشد. اگر هم هست، تفاوت ها چندان عمیق نباید باشند.

در نتیجه، خطر تهی بودن جوانان، آذربایجان را هم تهدید می کند. حرکت هویت طلبانه آذربایجان می تواند امیدی نو و جدیدی را در دل این قشر گسترده از جامعه و فرزندان آذربایجان باز کند اما فعالان این عرصه و بخصوص اندیشمندان و محققان آذربایجانی باید برای برون رفت از این بحران و ایجاد شوق و شور و امید به آینده در میان جوانان جامعه آذربایجانی اقدام کنند.

نشانه های عملی رواج خالی و تهی بودن مغز جوانان را در رواج روز افزون مواد مخدر، بیکاری و نیمه خاموش شدن حرکت ها و جنبش های عمومی در جامعه، می توان دید.