تورکلویوموزه‌ ایفتیخار اتمه‌ لی7

 

تورکلویوموزه‌ ایفتیخار اتمه‌ لی

تورک‌ کیملیگینه‌ ایفتیخار اتمه‌لی و هر یوللا، اولور اولسون، تورک کیملیگیمیزی، دشومانلارین‌ گوزلرینه سوخمالییق.

بو ایکی قشقایی تورکلرینه ایفتیخار اتمه‌لی دیر!

انصافعلی هدایت

Bu Yolu Getmək Zorundayıq

 

Bu Yolu Getmək Zorundayıq

Salamlar Umud bəy. 

Sağ olun bu gözəl məlumat üçün. Təbii ki Par-farsların arxasında bir güclü devlət və çox böyük mal-pul var.

 Onların gəliri, düşüncə otaqlarından qaynaqlanır. Rahatcasına yazıb, pozurlar .

Üniversitetlərdə lisans, yüksək lisans, və doktüra geçirmək imkanları var.

 Bizlərin isə, vətənimiz, işğalda, malı gücümüz Pan-farsların əlində, üniversitəmiz, hətta məktəbimiz belə yoxdur. 

Başqa bir yöndən də baxarsaq, gündəlikimizdə, fəhləliklə məşğuluq.

 Bizlər, artıq vaxtımızda qələm çalırıq.

Bu fərqlərə baxmayaraq, biz, bir dərin və geniş yol açmışıq. Yüzlər min bu yolun yolçusu və fədayısı dır. 

O Pan-farsların çalışmaları, bizim yolumuza daş qoymaq və insanların ayılıban bizə qoşulmalarının qarşısında durmaq dır. 

Onlan belə, mənim sözlərımdən bu sonuc çıxmaz ki çalışmamalıyıq. Yox, yox, daha çox çalışmağa yer var dır.

 Əlbəttəki daha çox çalışmalıyıq. Yazmalı, tədqiqat aparmalı, danışmalı, hətta online üniversitə və məktəblər açmalıyıq. Teorik kitablar yazmalıyıq.Tafıx yazıb, yaratmalıyıq. 

Başqa bir tərəfdən isə, bizim millətimizin bir çoxu dilsiz savadsız dır. Onların dönmüş və donmuş beyinlərin sözlə, danışıqla açmalıyıq.

Millətimizin beyinləri, İran fars zəhərindən arınmalıyıq. Yenidən,  zəhərlənməmiş və padzəhərli bir millət və dövlət məfkurəsin yaradıban, qəlblərə və beyinlərə salmalıyıq.

 Yolumuz uzun, çətin amma olası bir yol dur. Bu yol da bizim, yolçularda bizim dir. Geci tezi bu yolçularla, bu yolu getmək zorundayıq.

İnsafəli Hidayət

با این ویدئو به عمق شستشوی مغزی خودمان پی ببریم.

 

.
با این ویدئو به عمق شستشوی مغزی خودمان پی ببریم.

ایران مسئول جنگ ایران بر ضد عراق است

همان طور که ده‌ها بار گفته و نوشته‌ام، مسئول آغاز جنگ ایران بر علیه عراق، ادامه آن، تلاش برای اشغال عراق و سرنگونی رهبر ملل در عراق، همچنین حملات شیمیایی به کردها و حلبچه، ایران به رهبری فارس‌ها، پانفارس‌ها، فرماندهان سپاه پاسداران و خمینی به همراه ملاهای اطرافش بودند که در جنگ نقش اصلی را داشتند.

همان مسئولان، تلاش می کردند تا گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی را مسئول حملات شیمایی، ترورها، انفجارها در حرم امام‌ها و ... نشان بدهند و خودشان را از مسئولیت بری بکنند.

همان سیستم شستشوی مغزی پانفارس توانسته است، ملل در ایران را به خیلی از چیزی‌هایی که احزاب مسلح انجام نداده اند، قانع بکند و ملل را به دشمن گروه های سیاسی تبدیل بکند‌.
ما، هنوز، تاریخ سی-چهل سال قبل را زندگی می کنیم اما ذهن ما را رسانه های دولتی شکل داده، کنترل کرده و راه می برند.

ما مانند صفحه های دیسک یا سی‌دی هستیم که رژیم و سیستم شستشوی مغزی آن‌ها، هر چه می خواهد را بر ذهن ما جای می دهد ولی ما تصور می کنیم که اطلاعات و قضاوت های ما حاصل تفکر و تحقیق خود ماست.
در حالی که ما بر اساس همان داده‌هایی که رژیم و سیستم شستشوی مغزی  او در کاب‌ها، ریانه‌ها، نشریات، سمینارها و ... داده است، نه تنها فکر می کنیم، بلکه بر اساس طرح، نقشه، خواست و اراده آن‌ها هم رفتار می کنیم.

شستشوی مغزی یعنی همین و این که متوجه منشاء جریان‌ها نیستم و نمی شویم. و براحتی بر اساس مهندسی اجتماعی رفتار‌می کنیم.

تنها راه مقابله با سیستم شستشوی مغزی پانفارسیسم و پان‌ایرانیسم،  شورش و عصیان بر علیه تمامی آموزه های مستقیم و غیر مستقیم آن سیستم است.

انصافعلی هدایت

رابطه فرهنک فحاشی و انکار بحران‌های اجتماعی در ایران فارسزده

 

رابطه فرهنک فحاشی و انکار بحران‌های اجتماعی در ایران فارسزده

نوشته است:

این نظر سنجی بر اساس چه تحقیقاتی و از سوی چه موسسه‌ای هست؟ اصلن شما از کجا به این نتیجه رسیدید که اونها بد دهان هستند؟ در مقابل چه حرفی بد دهنی کردن؟

به نظرم خیلی هم تحت تاثیر ترکیه قرار نگیر. مطمئن باش اونا عاشق چشم و ابروی شما نیستن.

نوشتم1:

فقط کافی است به کامنت‌هایی که ایرانی‌ها (زن، مرد) نسبت به هم (کسانی که هموطن می‌نامند یا نسبت به خارجی‌ها) می نویسند، مراجعه بکنید.

 ایرانی‌ها (بخصوص فارس‌زبان‌ها) به تمامی افراد توهین کرده، آن‌ها را تهدید می کنند. فرقی نمی کند که آن فرد یک چهره ورزشی باشد یا سیاسی، اقتصادی، و یا ... متولد و شهروند ایران باشد یا هر کجای دیگر دنیا.

 توهین جزو اصلی فرهنگ ارتباطی، اجتماعی، عاطفی، اخلاقی، انسانی، فلسفی، دینی-مذهبی و .‌‌‌.. فارس ها و حتی ملل اسیر در ایران شده است.

 ایرانی ها، از فحش، به عنوان یک ابزار ارتباط با دنیای پیرامون، وسیله حمله به دیگران، وسیله ای برای ابراز وجود فرهنگی و ملی و ‌‌‌... استفاده می‌کنند.

 ایرانی ها از توهین، در همه حالت‌ها، و برای رویا رویی و نشان دادن قدرتشان به زن، مرد، کودک، بزرگ، عالم و جاهل، ایرانی و غیر ایرانی استفاده می‌کنند. 

این، نشان می‌دهد که ایرانی‌ها، به یک نوع بیماری واگیر و همه‌گیر روانی-اجتماعی، به سقوط اخلاقی، عاطفی، احساسی، اجتماعی، انسانی، حقوقی، فرهنگی، و ..‌ مبتلا شده اند. 

سقوط در همه زمینه‌های زندگی فردی، جمعی و ملی، به فرهنگ ماندگار، پایدار و سبک زندگی ایرانیان بدل شده است. 

ایرانیان از ابراز توهین‌های زشت و خشونت‌بار که خودشان، از آن‌ها به عنوان "فحش‌های ناموسی" یاد می‌کنند هم، لذت‌ می‌برند.

آن‌ها از فحش‌های خشن و رکیک در انظار عمومی، در خیابان‌ها، در شبکه های اجتماعی استفاده می‌کنند.

فحش‌هایشان را با ویدئو ضبط و پخش می‌کنند. اصلا و ابدا هم، خجالت نمی کشند و شرم نمی کنند. 

حتی اعتراضات آنان به دولت و سیستم سیاسی هم به انواع فحش‌های رکیک آلوده است.

 شعارهای بظاهر سیاسی ایرانیان در اعتراضات خیابانی جوامع و گروه‌های پانفارس، (چه در ایران و چه در خارج از ایران)، پر از فحش‌های بسیار رکیک و خشونت‌بار است و هیچ پیام و نشانه مثبتی از صلح طلبی، توسعه فکری، فلسفی، اخلاقی، حقوقی و انسانی و ‌... را حمل نمی‌کنند.

این اعتراضات سیاسی، مرتجعانه و عقب گرد محسوب می شوند و تنه به تن لمپنیسم ملی و همه‌گیری می‌زند که از دوره رضاخان به سیاست راه یافته است.

استثنا در این‌ مورد، اعتراضات ملل غیرفارس و فمنیست‌ها هستند که آلوده به توهین، تهدید و لمپنیسم نیستند یا کمتر آلوده هستند.

اعتراضات خیابانی فارس‌ها، از پیام‌های حقوق‌بشری، دموکراسی، آزادی و جایگاه ملل و حقوق ملی ملل خالی است.

 لذا، اعتراضات خیابانی و حضور رکیک و خشن در شبکه‌های اجتماعی، نوعی از توحش و عقب‌گرد اجتماعی و انسانی ایرانیان را نمایش می‌دهد.

آیا باز هم اثبات همه‌گیر بودن بی‌شرمی‌ها، بی حیایی‌ها، بی آبرویی‌ها، بد دهنی‌ها، رکیک بودن‌ها، فحاش بودن‌ها و خشونت‌های کلامی  و ...  ایرانی‌ها به اثبات آماری نیاز دارد؟

آیا تا کنون، با انبوه هجمه‌های انباشته از فحش‌های ایرانیان و سخنان خشن، در صفحه‌های اجتماعی افراد مشهور، سیاستمداران، روزنامه‌نگاران، نویسندگان، هنرمندان، منتقدان، مذهبی‌ها، سکولارها، ضد مذهبی‌ها و ... روبرو نشده‌اید؟ 

آیا هنوز متوجه عمق و گستره فرهنگ فحش و خشونت کلامی در میان ایرانیان نشده‌اید؟

با این وجود، ادعا می کنید که متخصص هستید؟ و جامعه را زیر نظر دارید؟ و تغییرات و علل تغییرات اجتماعی و رفتارهای اجتماعی یا فردی را هم دنبال می کنید؟ 

اگر تا بحال متوجه فحش‌ها، حاکمیت فرهنگ فحش بر ایرانیان و خشونت کلامی و لذت بردن ایرانیان از فحش‌ها و اعمال انواع خشونت نشده‌اید، کافی است سری به کامنت هایی که در صفحه شخص من (انصافعلی هدایت) یا دیگر فعالان سیاسی، مدنی، حقوق بشری، دموکراسی و آزادیخواه، فعالان ملل و استقلال خواهان، فدرالیست‌ها، فمنیست‌ها، ... بزنید تا متوجه عمق بحران و سقوط اجتماعی، فکری، اخلاقی، مذهبی، فلسفی، ارتباطی، زبان ارتباطی، و ..‌. ایرانیان فارسزده بشوید.

کافی است که در صفحه من (انصافعلی هدایت)، به ویدئوی سخنرانی عالیجناب رجب طیب اردوغان در سازمان ملل مراجعه بکنید تا با ثمره فرهنگ 2500 ساله فارس‌های حاکم، بل زبان و فرهنگ و تمدن و فارسیسم آشنا بشوید.

در زیر آن ویدئو، حدود 1360 نفر کامنت نوشته‌اند. حدود 90٪ کامنت‌ها، حاوی فحش‌های بسیار رکیک ایرانان است.

راستی، در چنین جامعه‌ای، با چنین شرایطی، وظیفه متخصصان، جامعه شناسان، روانشناسان اجتماعی و فردی، هنرمندان، صاحبان نفوذ، مذهبی‌ها، عالمان اخلاق و فلسفه، و  ... چیست؟ و چگونه باید باشد؟

آیا نباید متخصصان رشته‌های مختلف و جامعه شناسان و روانشناسان، این سقوط اخلاقی، فرهنگی، انسانی، اجتماعی، حقوقی جمعی در ایران را دیده، تحقیق کرده و راه حل نشان می دادند؟

اما متخصصان و روشنفکران ایرانی، یا این بحران‌های همه گیر اجتماعی را ندیده‌اند یا دیده‌اند ولی راه حل را در انکار آن‌ها جستجو کرده اند.

چرا که خود جامعه الیت‌، جامعه روشنفکری، اساتید دانشگاهی، دانشگاهیان، روحانیان و آیت الله‌ها و مذهبی‌ها، وزرا، رئسای جمهور، آقازاده‌ها، نمایندگان مردم در سطوح مختلف، مدیران ریز و درشت، دولتمردان و کارمندان، معلمان، نظامیان، ثروتمندان، فقرا، و ... به این عارضه جمعی و لمپنیسم مبتلا هستند. 

وقتی استاد دانشگاه و شاعر ایرانی، در سر کلاس یا کنفرانس یا در رسانه های فارسی زبان و .‌‌.. به مخالفانشان فحش می‌دهند و تلاش‌ می‌کنند تا مخالفان را از راه توهین و تهدید ساکت و خاموش بکنند، باید هم عمق و گستره فرهنگ فحش را کتمان و انکار بکنند.

لکن، کتمان و انکار، راه حل درمان دردهای اجتماعی، مثل فرهنگ توهین و تهدید دیگران نیست. انکار این رفتارها، به خشونت‌های بیشتر و عمیق تر در آینده دامن خواهد زد.

کتمان کردن بحران‌ها و جریان‌ها، نیازها و خواست‌های اجتماعی-ملی، هم تایید ضمنی بحران‌ها و مسئله‌های اجتماعی از یک طرف و هم تلاشی برای نادیده گرفتن آن‌ها، از طرف دیگر است. 

بسیار عجیب است که متخصصان و روسنقکران ایرانی می‌توانند، اینگونه دوزیست باشند و دوزیست بمانند.

کتمان مسایل و بحران‌های اجتماعی، به معنی عجز و ناتوانی از ارائه راه حل به آن بحران‌هاست و نوعی دفاع در برابر بحران و مسئله است.

 آن متخصصان و روشنفکران، به مانند لاک‌پشت‌هایی هستند که به لاکشان می خزند، تا وضعیت موجود را حفظ بکنند. تا شاید، رقیب یا بحران، خود بخود حذف بشود و یا از میدان در برود.

کتمان کنندگان، چون ناتوان از ارائه راه حل معقول و مقبول برای بحران‌ها هستند، مسائل و بحران‌ها را به گذر زمان و حل و تغییر خود بخودی آن حوالت می دهند.

با این وجود، هیچ بحرانی با کتمان و انکار و نادیده گرفته شدن، خود بخودی حل نشده و نمی شود. بلکه رشد کرده و غامض‌تر، پیچیده تر، عمیق‌تر، گسترده تر و غیر قابل کنترل‌تر می شوند و روزی، همان بحران‌ها، به انفجار در درون اجتماع منجر خواهند شد.

اگر متخصصان و روشنفکران، خواست ملل برای حقوق ملی را در یکصد سال گذشته حل می کردند، اگر آن‌ها، وجود و هستی ملل غیر قارس را انکار نمی‌کردند، اگر مسائل اجتماعی و سیاسی در بین ملل استعمار زده ایرانی را حل می کردند، اکنون آن‌ بحران‌ها به چنین ابعاد بسیار گسترده‌ای منتج نمی‌شدند‌.

اگر مسایل و بحران‌های ملی ملل غیرفارس، با نهضت جنگل، با شیخ محمد خیابانی، با شیخ خزئل، با پیشه وری، با شریعتمداری، و ‌... حل می شدند، اکنون این قدر پیچیده و بهم‌ تنیده و غامض نمی شدند. 

در نتیجه، منطقه و ملل نسبت به هم دشمنی نمی ورزیدند. برای کشتار هم و انتقامگیری، ثانیه شماری نمی‌کردند.

اگر از تقسیم سرزمین یک ملتی مثل تورک‌ها، در میان ملل دیگر و همسایه خودداری می‌شد، وضعیت بغرنج و ادعاهای جغرافیایی، سیاسی و اجتماعی کنونی پیش نمی آمد و دشمنی‌ها به این شدت نمی‌بودند.

اگر تن به قانون‌ها داده می شد، اگر در همان زمانی که آزربایجان و آیت الله شریعتمداری با اصل دیکتاتوری ولایت فقیه مخالفت کردند، راه حلی برای برون رفت از بن بست دیکتاتوری می اندیشیدند و دست از احساسات ایرانی و ترس از استقلال ملل غیر فارس بر می‌داشتند، در طول این سال‌ها، صدها هزار کشته نمی‌دادیم.

در زمان آیت الله شریعتمداری، در آزربایجان، تنها یک حزب بود که نام ایران را با خود حمل می کرد: "حزب خلق مسلمان ایران". 

چون با ملت تورک و حقوق ملی-سرزمینی تورک‌ها مخالفت شد، از میان بیش از بیست حزب و جبهه آزربایجانی، نام هیچ کدام حاوی کلمه ایران نیست و ملت تورک در ایران استعمارگر، از کلمه و معنای ایران و ایرانی بودن متنفر هستند و فارس‌ها را هم دشمن و حقوق، آزادی‌ها و استقلال خود می دانند. 

وقتی ملل غیرفارس زبان، خواهان آموزش به زبان‌های ملی و مادری خودشان بودند و برای دست‌یابی به آن، بارها و بارها قیام کرده‌اند و خون داده اند، اگر روشنفکران و متخصصان، برای آن‌ها راه حلی می‌یافتند و حقوق، اراده و خواست آن ملل را انکار نمی‌کردند، به نقطه دشمنی میان فارس‌ها و زبان فارسی با دیگر ملل نمی‌رسیدیم.

کتمان ملل، زبان، تاریخ و هستی آنان، و حتی تلاش برای نابودی همه جانبه آن ملل، تلاش برای استعمار ملل از یک طرف و انکار استعمار ایرانی از طرف دیگر، تلاش برای ملت سازی بر اساس پانفارسیسم و انکار هویت‌های ملی و سرزمینی سایر ملل، و .‌. وضعیت و سلسله بحران‌های موجود و آینده را رقم می‌زند و خواهد زد.

مقصر این بحران‌ها و پیامدهای خونین و زیانبار آن‌ها در آینده، تنها و تنها بر دوش پانفارسیسم، پان ایرانیسم و روشنفکران آن‌ها و دولت های پانفارس است.

ملل و گروه‌های اجتماعی و فرهنگی، خواست‌های خودشان را ابراز کرده و خواستار حل مسالمت آمیز آن‌ها در همین یکصد سال اخیر شده‌اند اما این، پانفارسیسم و پان ایرانیسم و مدافعان آن‌ها بوده‌اند و هستند که با آن خواست‌ها، حقوق و اراده ملی ملل و گروه های اجتماعی دشمنی کرده، سرکوبشان کرده‌اند. 

بعد از سرکوب هم، به انکار وجود چنان خواست‌ها، حقوق و جریان‌ها همت مضاعف گماشته‌اند ولی این انکارها و سرکوب‌ها کارکردی کوتاه مدت داشته‌اند و دارند.

آینده، تایید خواهد کرد که دشمنی با ملل غیر فارس و انکار مسائل، بحران‌ها، حقوق، اراده ملی ملل و اراده گروه‌هایی مانند حقوق زنان، نه تنها با سرکوب از بین نرفته‌اند، بلکه عمیق تر، گسترده‌تر و قدرتمندتر از گذشته شده و برای بهم ریختن نظمی که بر اساس انکار و سرکوب شکل گرفته، دوباره و دوباره، به میدان خواهند آمد.

برون فکنی و انتساب مسائل و بحران‌های اجتماعی یا در حال شکل‌گیری و تبدیل شدن به بحران هم، یکی از روش‌های انکار بحران‌ها است. 

پهلوی دوم هم بحران اجتماعی-درونی ایران را به خارج از مرزهای ایران نسبت می‌داد. اما بحران چنان گسترده و عمیق شد که او و رژیمش را نابود کرد.

شما نمی توانید با منتسب کردن من به طرفداری از تورکیه و جمهوری آزربایجان، از بحران فرار بکنید‌. 

من انکار نمی کنم که طرفدار تورکیه، آزربایجان و ملت تورک‌ هستم. بلکه آماده جانفشانی برای منافع ملت تورک در هر کجای جهان هستم.

نه تنها من، بلکه تورک‌هایی که در مستعمره ذهنی و سرزمینی ایران فارسزده زندگی می‌کنند، خودمان را تورک می دانیم. خودمان را عین تورکیه و آزربایجان و حتی تمامی ملت تورک در جهان می دانیم. 

تورک بودن و جزو ملت تورک بودن، جزو شعارهای اصلی ملت تورک در همه کشورها است و به آن افتخار می کنیم. تورک بودن و حمایت از کشورهای تورک، اتهام نیست، افتخار است.

در نتیجه، تورک بودن یا طرفداری من از جمهوری تورکیه و آزربایجان، بحران و فرهنگ‌ توهین و خشونت کلامی و بی اخلاقی ملی-فرهنگی حاکم بر ایران و ایرانیان را حل نمی کند. 

به فکر راه حلی برای بحران‌های اجتماعی در ایران باشید. وگرنه، فردا به بحران‌های بسیار خطرناکتر و خونین‌تری بدل خواهند شد.

با احترام

انصافعلی هدایت

1. توجه بفرمایید که صفاتی که در این مقاله به ایرانیان نسبت داده می شود، همه افراد را در برنمی گیرد، بلکه تعداد اندکی هستند که از این صفات در ملاء عام بری هستند.

نتیجه نظر سنجی: دوستی با دشمن ملل غیرفارس، حماقت است

 نتیجه نظر سنجی: دوستی با دشمن ملل غیرفارس، حماقت است

در نظر سنجی قبلی، 94% شرکت کنندگان، "فارس‌ها‌ را استعمارگر و دشمن و زبان فارسی را عامل استعمار ملل غیر فارس" اعلام کرده بودند.

در ادامه آن، در این نظرسنجی، جمله ناقص زیر آورده و از شرکت کنندگان خواسته شد تا یکی از چهار جمله را در تکمیل جمله اصلی انتخاب بکنند.

(متاسفانه، اینستاگرام اجازه نمی دهد تا شرکت کنندگان بیش از یک گزینه را انتخاب بکنند.)

جمله اصلی نظرسنجی: "چون فارسی وسیله استعمار و فارس‌ها دشمن هستند ..."

الف- 40 ٪ گزینه چهارم را انتخاب کرده و معتقدند که "ملل، باید مدارس را تحریم و  خانه ها را به مدرسه تبدیل بکنند."

یعنی، فارس‌ها و پان ایرانیست‌ها، با جنگ زبانی، و از طریق آموزش اجباری زبان فارسی، موفق به شستشوی مغزی ملل و در نتیجه، توانسته‌اند، در حرمله اول، ذهن انسان‌ها را استعمار کرده، در مرحله بعدی هم، ملل غیر فارس، به استعمار وطن و منابعشان توسط فارس‌ها تن داده‌اند.

برای مقابله با استعمار و شستشوی ذهنی، باید با زبان فارسی قطع رابطه کرد. 

باید تمامی خانه‌ها، به مدرسه تبدیل بشوند. 

باید هر باسواد و فعال ملی، به معلم بدل بشود.

باید زبان مادری به کودکان و حتی بزرگسالان آموزش داده بشود‌.

 باید تاریخ خود ملل را آموخت.

باید روش‌های انتقاد را بخوبی آموخت.

پس از طی این مراحل است که انسان‌ها از استعمار و سیستم شستشوی مغزی پانفارسیسم و پان‌ایرانیسم آزاد شده، استقلال فکری خواهند یافت و برای استقلال ملی و آزادی، حقوق بشر و ‌‌... جانفشانی خواهند کرد.

در عین حالی که ارزانترین راه حل هم، گذر از این مسیر است. وگرنه، با ذهن، ادبیات، دین، مذهب، ایدئولوژی، سیاست، راه‌حل ها، و تجربه های آموخته در سیستم پانفارسیسم:

اولا، حرکت در مسیر استقلال‌خواهی دشوار خواهد بود. 

ثانیا، پس از دست‌یابی به استقلال، ابتلا به ارتجاع و بازگشت به پانفارسیسم و تبدیل شدن به دم فارس‌ها محتمل است. چرا که ذهن‌ها مستعمره باقی مانده‌اند.

ب - در مقابل این گزینه، 22٪ شرکت کنندگان خواستار اتخاذ استراتژی "مقابله بمثل" با فارس ها هستند.

این دسته از رای دهندگان، با انتخاب جمله "ملل غیر فارس هم باید با فارس‌ها و فارسی دشمنانه رفتار بکنند" خواستار دشمنی با دشمن شده اند. 

یعنی، اگر فارس‌ها، پانفارس‌ها و پان‌ایرانیست‌ها با حقوق ملی، سرزمینی و حاکمیتی ملل غیر فارس مخالفت می‌کنند و در این راه، از تمامی ابزارهای مادی و معنوی، برلی دشمنی بهره می برند، چرا باید با فارس ها به همان روش مقابله نکرد؟ 

چرا نباید با تمامی وسایل، ابزارها، امکانات و راه‌های ممکن با فارس ها دشمنی نکرد؟

چرا نباید با دشمنان فارس ها، برای نابودی آن‌ها متحد نشد؟

این دسته معتقدند که دوستی با دشمن، عین حماقت است و به گله‌ای گاو و گوسفند تشبیه می شوند که برای ثروتمندتر شدن صاحب گله تلاش می کنند، غافل از این که دیر یا زود، صاحب گله، آن‌ها را بدست قصاب خواهد سپرد.

ج - گروه سوم پاسخگویان ( 21٪، ) راه میانه تری را انتخاب کرده‌اند. این دسته خواهان آن هستند تا "ملل غیر فارس، باید به هر شکل ممکن، در تضعیف فارس‌ها و فارسی بکوشند". 

این دسته، راه حل، تضعیف فارس‌ها را انتخاب کرده‌اند. تحریم اقتصادی، تحریم رسانه‌ای، تحریم فرهنگی، تحریم آموزشی، تخریب سیستم ارتباطات و زیرساخت‌های متعلق به فارس‌ها، دامن زدن به اختلافات درونی فارس زبان‌ها، ایجاد اختلال در (یا نابودی) سیستم‌های مالی-مالیاتی، ایجاد ناامنی در مناطقی که فارس‌ها را در صد سال گذشته به آن مناطق کوچانده‌اند و ... را می‌توان از جمله روش های تضیف فارس‌ها و فارسی عنوان کرد.

د - در نهایت هم، 17٪ رای دهندگان "ملل باید از خرید و خواند کتاب‌ها و نشریات فارسی اجتناب بکنند" را انتخاب کرده اند.

این گزینه کمترین انتخاب بوده است اما در تکمیل راه‌های دیگر مقابله با فارس‌ها و فارسی است.

یعنی، بخشی از جوامع و ملل معتقدند که آن‌ها با زور و ضرب چماق دولت فارس‌ها، به زبان فارسی درس خوانده و متخصص شده‌اند. آن‌ها نیاز دارند تا کتاب بخوانند و سرگرمی داشته باشند. کار و ایجاد درآمد، یک ضرورت حیاتی است و بسیاری از افراد در دستگاه‌های دولتی یا مرتبط با سیستم پانفارس استخدام شده اند و ... لذا، مجبور به استفاده از زبان فارسی هستند.

بسیاری از ملل از خواندن و نوشتن به زبان مادری خودشان عاجز و ناتوان هستند و دولت فارس‌ها، برای شستشوی مغزی آن‌ها، از زبان فارسی استفاده کرده و استفاده می کند.

لذا، برای مقابله با استعمار و شستشوی مغزی این دسته‌ از ملل غیرفارس، باید از همان زبان فارسی استفاده کرده، افراد ملل را به خودآگاهی ملی رساند. وگر نه، نمی توان با این افراد ارتباط فرهنگی-فکری، عاطفی و علمی ایجاد کرد.

همان طور که ملاحظه می فرمایید و عکس سوال و جواب ها هم ضمیمه گزارش است، صد در صد شرکت کنندگان در این نظر سنجی، فارس ها را استعمارگر و دشمن و زبان فارسی را وسیله استعمار ملل می دانند و راه رهایی از استعمار را هم در مبارزه با آن دو تصور می کنند. 

تضعیف فارس‌ها و فارسی و دشمنی با آن‌ها، نکته های مشترک تمامی رای دهندگان است.

با احترام

انصافعلی هدایت

مغول بودن افتخار است

 مغول بودن افتخار است

انصافعلی هدایت

شوک درمانی اجتماعی، سیاسی، فکری و حقوقی

 

شوک درمانی اجتماعی، سیاسی، فکری و حقوقی

تنها راه دست‌یابی به حقوق ملی ملل غیرفارس زبان استقلال این ملل از ایران است.

 حتی دست‌یابی به حقوق برای توده فارس زیان‌ها هم از راه استقلال ملل غیر فارس زبان و کوچکتر شدن ایران فارسزده می گذرد.

چرا که استقلال ملل غیر فارس، شوک اجتماعی، سیاسی، فکری، حقوقی و ... بسیار بزرگی را به همه ملل غیر فارس و به توده فارس زبان وارد خواهد کرد.

شوک حاصل از استقلال ملل، هم آن ملل و هم توده‌های فارس زبان شده را از سیستم متوهم پرور پانفارس-پان‌ایرانیستی بیدار و رها خواهد کرد. 

در این صورت است که ملل و توده‌های  فارس‌زبان، از توهم برتری نژادی، تاریخی و .‌‌.. به خود آمده و برای کسب حقوق انسانی فردی و ملی تلاش خواهند کرد.

ایران و فرهنگ فارس، به مانند مواد مخدر عمل و همه را متوم کرده است. 

به همین دلیل است که انسان‌ها، فرق بین واقعیت ها و توهم را نمی فهمند. به توسعه در هیچ زمینه ای بها نمی دهند. چون تصور می کنند که توسعه یافته هستند.

 با استقلال ملل غیر فارس زبان، نه تنها خود ملل غیر فارس زبان بلکه توده‌های فارس زبان هم آزادی، دموکراسی، حقوق بشر، انتخابات واقغی، توسعه، انسانیت بر اساس حقوق مساوی انسان‌ها را تجربه خواهند کرد.

انصافعلی هدایت ۰۰

تضعیف زبان فارسی در افغانستان

 

افغان‌ها، مخالفت با زبان و فرهنگ فارسی را با تغییر کلمه "دانشگاه" به "پوهنتون" ادامه می‌دهند.

فارسی، روز به روز تضعیف خواهد شد.

قتل‌عام افغان‌ها در ایران، راه را برای زدودن فارسی از افغانستان هموارتر خواهد کرد. فارسی زبان‌ها در افغانستان تحت فشارهای زیاد خواهد بود

انصافعلی هدایت 

تغییر فکری و رفتار ایرانی ها ناممکن است

 

تغییر فکری و رفتار ایرانی ها ناممکن است

دوستی نوشته است:

منابع تاریخی و تحقیق پانفارس‌ها، پان‌ایرانیست‌ها، مانقودها و آسیمیله شده‌ها، مطالبی است که همان پانفارس‌ها در اینترنت پخش می‌کنند یا در ویکی پیدیای فارسی می نویسند.

نوشتم:

 فرقی نمی کند که فارس‌ها، پانفارس‌ها، پان‌ایرانیست‌ها، شستشوی مغزی شدگان، آسیمیله ها و مانقوردها، توسط کتاب‌های درسی در مدارس و دانشگاه‌ها، یا توسط رادیو تلویزیون های فارسی زبان داخلی و خارجی تغذیه بشوند و یا توسط همان نویسندگان سیستم شستشوی مغزی در اینترنت و ویکی‌پیدیای فارسی تغذیه فکری نشوند. نتیجه عین هم خواهد بود. چون منبع تنوع نیافته و تغییر نکرده است. 

مادامی که آلترناتیو فکری، انتقاد و زبان علمی نداشته باشند و نتوانند از منابع زبان‌های دیگر استفاده بکنند، در فارسی زبانان و ایران به سان یکصد سال گذشته خواهد چرخید و جوامع ایران عقب مانده‌تر از گذشته خواهند ماند.

چون منبعی نیست که در فکر و زندگی آن‌ها تغییری ایجاد بکند.

از طرف دیگر، عقل و ذهن ایرانی‌ها به جهان خارج از مرزهای خود بسته است.

انصافعلی هدایت

94 درصد معتقدند که رابطه فارس‌ها و زبانشان با دیگر ملل و زبان‌هایشان دشمنانه است

 

94 درصد معتقدند که رابطه فارس‌ها و زبانشان با دیگر ملل و زبان‌هایشان دشمنانه است

در این نظرسنجی از مخاطبان پرسیدیم: 

به نظر شما، رابطه فارس‌ها و زبان فارسی با ملل غیرفارس و زبان‌هایی همچون تورکی، عربی، بلوچی و ... را چگونه ارزیابی می کنید؟

پاسخ‌ها:

بیر - این رابطه، حذف کننده، دشمنانه و دگر ستیزانه است.

 34% شرکت کنندگان این گزینه را انتخاب کرده اند. یعنی، رابطه فارس‌ها و زبان فارسی با دیگر ملل و زبان ها را دشمنانه ارزیابی کرده اند. بنا بر لین، هم زبان فارسی و هم فارسی زبانان، دیگران را دشمن خودشان فرض کرده و با انواع وسایل و امکانات ممکن و در اختیارشان، در تلاش هستند تا دیگران را نابود بکنند. یعنی فارس ها، همه را دشمن خودشان می بینند و با دنیای اطراف، سر جنگ و ناسازگاری دارند. 

ایکی - این رابطه، دوستانه، رقیب و مانند شرکت در یک مسابقه آزادانه است.

 تنها 6٪ شرکت کنندگان در این نظرسنجی معتقد هستند که رابطه فارس‌ها و زبان فارسی با دیگر ملل و زبان آن‌ها، دوستانه، رقابتی و مانند شرکت در یک مسابقه آزادانه است.

یعنی 94 ٪ شرکت کنندگان، این رابطه را دوستانه و رقابتی نمی دانند.

به نظر آنان، زبان فارسی توانائیش را در یک مسایقه آزاد، با دیگر زبان‌ها بنمایش نمی گذارد. بلکه فارس زبان‌ها با ابزارهایی که از قدرت و حاکمیت بدست آورده‌اند، دست و بال زبان دیگر ملل را بسته‌اند و ادعا می‌کنند که آن ملل و زبان‌هایشان قادر به مسابقه با فارس‌ها و زبان فارسی نیستند. 

اُوچ - این رابطه، استعمار گرانه و وسیله استعمار ملل غیر فارس است.

31٪ شرکت کنندگان معتقد هستند که رابطه فارس‌ها با دیگر ملل استعماری است. زبان فارسی هم ابزار و سیله‌ای برری استعمار است.

پاسخ دهندگان، فرض را بر این گذاشته اند که زبان فارسی به مانند تفنگی در دست فارس‌ها برای کشتن یا اجبار به تسلیم دیگر ملل به خواست و اراده فارس‌ها است. 

دُرد - این رابطه، وسیله شستشوی مغزی و موجب عقب ماندگی افراد و ملل می‌شود.

29٪ هم‌ معتقدند که زبان فارسی وسیله ای برای ارتباط با هم و برای درک هم، ساختن و برای توسعه جهان و زندگی آن‌ها نیست بلکه وسیله و ابزاری برای شستشوی مغزی دیگران و حتی القای احساس حقارت بوسیله فارسی در ملل غیرفارسی است که مجبور به آموزش و استفاده از زبان فارسی هستند.

نتیجه: 94٪ معتقدند که رابطه فارس‌ها و زبان فارسی با ملل تورک، عرب، بلوچ و دیگران، دشمنانه، استعماری و  در جهت منافع فارس‌ها و برای شستشوی مغزی آنان است.

طبیعتا، احساس این نابرابری و دشمنی، موجب نارصایتی از این رابطه و عکس العمل در مقابل فارس‌ها و زبان فارسی می شود.

راه حل دم دستی ملل غیرفارس، دشمنی متقابل و رفتار خصمانه با فارس‌ها و زبان فارسی است.

ممکن است شدت این رفتار دشمنانه با فارس ها در این اوضاع و احوال چندان خودنمایی نکند. چرا که فارس‌ها در قدرت بوده و ابزارهای سرکوب و کشتار را در دست دارند اما در صورتی که این وضعیت بهم‌ بخورد، دشمنی انباشته شده، بطور انفجاری و غیرقابل کنترل خود را نشان خواهد داد.

انصافعلی هدایت