تک بیر وارلیق وار

تک بیر وارلیق وار

انصافعلی هیدایت 

​

​تانری بویوردو:

"کل شئی حی من الماء"

​و قادین...

بیر قادین... یاغمور باخیشلی بیر قادین

سویون قوروبوندا یوکسلیر،

دامجیلاردان هؤرولموش اوقیانوسلار زنجیری و ساچلارینین قالخان گۆللری.

او، بیر جام دورو ایچمه‌لی سودورمو؟

ایچمک اۆچون، یوخسا تاپینماق اۆچون؟

او، یومشاق گۆجون اؤزودور.

​عؤمورلرین گؤی قورشاغی اونون ساچلاریندان کئچیب شلاله‌یه آخیر،

و سو، اونون هر آن چیچک آچان ساچلاریندا پارتیلداییر.

اونلار، حیات نفسینی هاوایا اۆفله‌ین پیچیلداشان دوداقلاردیرلار.

بیز تک بیر دامجیداکی ایشیق عکسلری‌ییک،

بو صحنه‌ده گؤز قیرپیملیق بیر زامانی اویناییریق.

​آه... بله... هله...

بیر اوقیانوس ایچینده‌کی دامجی اۆچون نه کئچمیش واردی، نه ده گله‌جک.

سونسوزلوق اۆچون زامان یوخدور.

زامان... بیر زینداندا، بیر دوستاقدا قالان اۆچون رؤیاداکی بیر یالاندیر.

دوستاقداکی بیر خیالپَرَست اۆچون نه کئچمیش وار، نه گله‌جک—او، زامان اؤلچندیر.

​دامجی اوقیانوسلا قووشاندا،

"اؤزلوگون" آناسینا قوربان وئرر.

یوخولار و کابوسلار، اؤز کؤپوکلرینده‌کی شیمشک دامجیلاری‌نین باجی-قارداشی‌دیلار،

سودا و آنادا بیر-بیرینه باغلیدیلار.

بیز "سوآنانیق" (Watermom).

​هامیمیز گۆن ایشیغینداکی یوخو گؤرن دامجیلاریق،

یوخ اولوب، ایلکین یوکسلیش نقطه‌سینه دؤنوروک.

سو و آنا.

سو، او قادیندیر.

قادین، او سودور.

تکجه بیری وار: سونسوز سوآنا.

The One

​By Ali

And the woman...

A woman... a raining woman

Rising on the sunset of water,

A long chain of braided oceans of drops and rising roses of her hair.

Isn't she a glass of pure drinking water?

To drink or to worship?

She is the soft power itself.

​The rainbow of lives goes through her hair into the waterfall,

And water shines in the blooming hair of hers every moment.

They are the whispering lips blowing life into the air.

We are reflexes of the light in a single drop,

Playing a blinking, passing time in the scene.

​Ah... yes... yet...

There was no past, nor a future for a drop in an ocean.

There is no time for the infinite.

Time... is a dreaming illusion for one trapped in a cell, a prisoner.

No past, no future for a dreamer in a cell—the timer.

​When a drop meets the ocean,

It loses selfness for the Mother.

Dreams and nightmares are siblings of lightning droppings in their bubbles,

Connected in the water and Mom.

We are the Watermom.

​We all are dreamer drops in the sunlight,

Vanishing, back into the rising point.

The water and the Mom.

The water is the woman.

The woman is the water.

There is just the one: infinite Watermom.

03:17

16 April 2026