دیالوگ: آیا سپاه پاسداران یک تشکیلات تروریستی-مافیایی است؟

برنامه هفته صد وسوم دیالوگ
موضوع: آیا سپاه پاسداران یک تشکیلات تروریستی-مافیایی است؟
مجری و مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
تهیه کننده: جواد اسماعیل بیلی
میهمانان برنامه:
دکتر حسن کیانزاد
رضا پرچی زاده
جلیل آزادیخواه
عبدالله بلوچ
صلاح ابوشریف الاحوازی
برنامه دیالوگ، هرهفته، در روز شنبه . از ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز، از "گوناز تی وی" بطور زنده پخش می شود

https://youtu.be/hHBi4J7xm80

تروریسم چیست؟

Definitions of terrorism. ... In the United States of America, terrorism is defined as "premeditated, politically motivated violence perpetrated against noncombatant targets by subnational groups or clandestine agents."

تروریسم به عمل یا اندیشه خشونت آمیز با انگیزه های سیاسی گفته می شود که بر علیه اهداف غیر جنگی و توسط زیر مجموعه های ملی یا گروه های مخفی انجام می گیرد.

مافیا چیست؟

Mafia, is a secret criminal society or a group of people of similar interests or backgrounds prominent in a particular field or enterprise

مافیا؛ یک مجموعه ای  مجرمانه و سری است و به مجموعه ای از افراد با علایق یا گذشته مشابه، گفته می شود که در یک زمینه یا پروژه مشخص و در ماورای آن چه در ظاهر دیده می شوند، عمل می کند.

حال که معنی تروریسم و مافیا را دانستیم، سوال اساسی این است که: آیا سپاه پاسداران یک تشکیلات تروریستی-مافیایی است؟

سپاه پاسداران مجموعه هایی از تشکیلات نظامی، دولتی، رسمی و قانونی است که برای سرکوب اعتراضات، خواست های قانونی و انسانی افراد و ملل در ایران سازماندهی می شود.

زمانی که سپاه می خواهد، نقش مستقیم خودش در نقض قانون اساسی و قوانین عادی، نقض حقوق انسانی ملل و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز ملی ملل را برعهده نگیرد، از "سازمان بسیج" استفاده می کند که ظاهرا یک نیروی نظامی "مردمی!" باید باشد.

در حالی که وزارتی به نام "وزارت اطلاعات" وجود دارد و قانونی و پاسخگو است، سپاه پاسداران بطور غیر قانونی، به تشکیل سازمان اطلاعاتی موازی با وزارت اطلاعات اقدام کرده است که بدون التفات به قانون و مقراراتی که در مجلس تصویب شده و باید توسط قوه قضائیه اجرایی شود، افراد و گروه ها را دستگیر می کند. سپاه پاسداران در باره "اطلاعات موازی" و دستگیری های غیر قانونی خودش، به هیچ نهاد نظارتی پاسخگو نیست.

باید دستگیری افراد و اعضای گروه های سیاسی و غیر سیاسی، بر اساس قوانین مصوب مجلس و با اجازه و دستور کتبی دادگاه یا قوه قضائیه صورت بگیرد ولی

سپاه پاسداران خود را در ماورای قانون و قوه قضائیه دیده و قانون شکنی می کند و افراد و گروه ها را بدون اجازه دادگاه ها دستگیر می کند.

در حالی که باید سازمان ها و افراد سپاه تسلیم قوانین باشند، خودشان را در ورای قوانین و نهادهای نظارتی می دانند و آن ها را در خدمت خودشان گرفته اند.

سپاه پاسداران دارای زندان های بکلی مخفی و سری است. در حالی که باید همه زندان ها، در آدرس های مشخص و در زیر نظر قوه قضائیه و طبق قوانین تصویب شده در مجلس، تاسیس و اداره شوند و به نهادهای نظارتی پاسخگو باشند اما سپاه در باره زندان های مخفی خودش، پاسخگو نیست.

سپاه پاسداران متهمان دستگیر شده خودش را برای اعتراف اجباری، تحت شکنجه های روحی و جسمی شدید و طولانی و غیر قانونی قرار می دهد.

سپاه پاسداران در زندان هایش، به دختران و پسران دستگیر شده، تجاوز جنسی کرده است.

سپاه پاسداران افراد را در زندان ها به قتل می رساند و از آن ها با عنوان "خودکشی" یاد می کند.

سپاه پاسداران مجموعه ای از واحدهای نظامی است و باید بخشی از دولت باشد اما دولت در سایه و دولت مخفی و اصلی ایران را تشکیل داده و ایران را بر اساس اراده فرهاندهان سپاه اداره می کند.

سپاه پاسداران افراد مورد نظر و وابسته به خودش را به دولت، وزارتخانه ها، سازمان ها، نهادهای، مجلس و قوه قضائیه تزریق و تحمیل می کند و سیاست های غیر قانونی و ضد مردمی خودش در آن وزارتخانه ها، سازمان ها و نهادهای قانونی را به پیش می برد.

سپاه پاسداران با هدف بدست آوردن قدرت مطلق سیاسی، نظامی، امنیتی، انتظامی، قانونگذاری و اجرای قوانین در ایران، با  تزریق افراد سپاهی در وازتخانه ها و سازمان ها، آن ها را در خدمت اهداف خودش می گیرد.

سپاه پاسداران از همه توان انسانی، نظامی و نفوذ خود در وازتخانه ها و سازمان ها برای حذف رقبای نظامی، انتظامی، سیاسی و اقتصادی مورد نظر خودش، استفاده می کند. در حقیقت، سپاه پاسداران از رانت "سپاه و سپاهی بودن"، برای به حداکثر رساندن قدرت سیاسی، نظامی، اقتصادی سپاه و فرماندهان آن سوء استفاده می کند.

سپاه پاسداران افراد سیاسی، دگر اندیش، فعالان ملی ملل تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، کرد، لر، و ... همچنین افراد عادی، مخالفان نظام، زنان خودش فروش را به تشخیص خودش و نه به فرمان قوانین، ترور کرده، به قتل می رساند.

سپاه پاسداران در عربستان ، در بلوچستان، در کردستان و در بخش هایی از آزربایجان عربی به پاکسازی نژادی و قومی و دینی دست زده و در بسیاری از مناطق و روستاها، همه مردان بالا 10 سال را کشته است.

طبق قانون، هر نوع قاچاقی، غیر قانونی است و قاجاقچی، چه فرد باشد یا سازمان یا تشکیلاتی نظامی، مجرم است و باید مجازات شود ولی با آن که دولت ها و رئسای جمهور ایران در 40 سال گذشته، از ده ها اسکله، راه، گمرک و ترمینال های قاچاق سپاه پاسداران سخن گفته اند و از واژه "برادران قاچاقچی" هم استفاده کرده اند اما نه تنها سپاه و سپاهیان قاچاقچی محاکمه نشده اند بلکه افشاگران را تنبیه هم کرده اند.

اگر افراد عادی با اتهام قاچاق مواد مخدر دستگیر شوند، اگر اعدام نشوند، ممکن است به ده ها سال زندان محکوم بشوند ولی با آن که سپاه پاسدارن قاچاقچی اصلی مواد مخدر به ایران و مسئول شبکه های اصلی توزیع مواد افیونی و اعتیاد آور در میان مصرف کننده ایرانی است، مجازات نمی شود.

این سپاه پاسداران است که از طریق اسکله های قاچاق و غیر قانونی، از طریق گمرک های رسمی و غیر رسمی در اختیار خودش، مواد مخدر را به دیگر کشورهای هدف اسال می کند.

سپاه پاسداران دگر اندیشان، نویسندگان، روزنامه نگاران و متفکران را ترور می کند. از جمله معرف قربانیان ترورهای سپاه، ترور مجموعه ای از دگراندیشان و نویسندگان و افراد شناخته شده ای همچون سعید حجاریان بودند.

سپاه پاسدارن برای قلع و قمع مخالفان، در مراکز و اماکن مقدس شیعیان، بمب گذاری کرده و مسئولیت آن انفجارها را بر گرده گروه های مورد نظر خود گذاشتته است و آنگاه، با سوء استفاده از هیجان افکار عمومی و مسدود بودن اطلاع رسانی به مردمان، به انتقامگیری از آن گروه ها و افراد نزدیک به آن گروه ها، پرداخته و قتل عدم های فجیعی براه انداخته است.

سپاه پاسدارن در رقابتی ناسالم، پروژه های عمرانی را از دست پیمانکاران عادی و غیر نظامی بیرون می کشد و با ساخت و ساز غیر علمی و ضد مهندسی، باعث ضرر و زیان های بسیار هنگفتی به جان و مال افراد و بیت المال می شود.

سپاه پاسداران با ساخت و ساز ضد مهدسی سد ها، راه های آهن و پل هایی که باعث ضرر و زیان شدید به جان و مال مردم در اطراف دریاچه اورمیه، در سیل تورکمن صحرا، شیراز، لرستانات و خوزستان شده است، مسئول است و باید پاسخ گو باشد و در دادگاه محاکمه بشوند ولی سپاه مسئولیت کارهای خود را نمی پذیرد.

سپاه پاسداران با ارسال ماموران خود در کسوت های سیاسی و تجاری، ده ها  ایرانی مخالف حکومت، در اقسا نقاط دنیا و بخصوص در اروپا را ترور کرده است.

سپاه پاسداران برای صدور انقلاب به عراق، زمینه های دخالت در آن کشور را مهیا کرد. سپس با نفوذ در میان شیعیان ناراضی و کردهای عراق و ارسال اسلحه به عراق و ... زمینه جنگی هشت ساله ایران با عراق را فراهم کرد.

سپاه پاسداران، ده ها بار برای ایجاد انقلاب و شورش در کشورهای عربی و بخصوص در عربستان اقدام کرده و بارها، سلاح های قاچاق شده به عربستان سعودی توسط سپاه کشف شد.

سپاه پاسداران در حمله به سفارتخانه ها و کونسولگری های خارجی در شهرهای ایران، نقش اصلی و سازمان دهنده را ایفا می کرد. همه افراد حمله کننده با سفارت ها و کونسولگری ها، شناسایی شده اند اما چون پاسدار بوده یا از سپاه دستور مستقیم گرفته بوده اند، هیچ وقت دستگیر و محاکمه نشده اند.

سپاه پاسداران در انفجار پایگاه های نظامی آمریکا در اقصا نقاط جهان، نقش اصلی را بر عهده داشت و در رسانه های رسمی و غیر رسمی وابسته به خودش، از آن حملات تمجید می کرد و کشته شدگان در آن نوع عملیات را "شهید" می نامید.

سپاه پاسداران در ترور رئیس جمهور اسبق مصر؛ انور سادات در اکتبر 1981 نقش مستقیم داشته، با نامیدن یک خیابان به نام خالد اسلامبولی، از تروریست انور سادات ، قدردانی  و حمایت کرد.

سپاه پاسداران در انفجار چندین هواپیمای مسافربری خارجی توسط افراد و گروه های مورد نظر خود، نقش اساسی را داشت.

سپاه پاسداران در انفجار ده ها مرکز خرید و فروش، دفاتر آژانس های هواپیمایی، ایستگاه های راه آهن و مترو، نقش اصلی مستقیم و غیر مستقیم داشت.

سپاه پاسداران در تاسیس گروه های شبه نظامی در کشورهای مسلمان و عربی، نقش موسس، تدارکاتچی نظامی، اطلاعاتی و مالی را داشت.

سپاه پاسداران اصلی ترین حامی مالی گروه های تروریستی در جهان بوده و است.

سپاه پاسداران در جنگ ها و بمبگذاری های جاری در عراق، سوریه، یمن، لبنان، افغانستان و ... نقش اساسی سازماندهی، آموزش، تدارکات مالی، تسلیحاتی و اطلاعاتی را بر عهده داشته و دارد.

سپاه پاسداران، بطور دایم، رهبران کشورهای دور و نزدیک را به انتقامگیری، شورش و ترور تهدید می کند.

سپاه پاسداران همه کشورهای منطقه خلیج را به بستن تنگه هرمز و مانع تراشی در صدور نفت و گاز دیگر کشورها تهدید می کند.

سپاه پاسداران کشورهای مسلمان خاورمیانه را به بمباران موشکی توسط نیروهای سپاه و گروه های وابسته به خودش تهدید می کند.

سپاه پاسداران تنها حامی و مجری تفکر تولید سلاح های اتمی و موشک های دور بر ددر ایران بوده و است که از آن ها برای تهدید صلح و ثبات منطقه و جهان استفاده می کند.

در حالی که عرب ها و بخصوص عرب های لبنان، سوریه و فلسطین در حال مذاکره و صلح با اسرائیل هستند، سپاه پاسداران، بطور دایم، اسرائیل را به "نابودی" تهدید می کند.

در این مثال ها مشاهده می کنیم که سپاه پاسداران برای دستیابی به اهداف نظامی، انتظامی، سیاسی، اقتصادی خودش، به مثابه یگ سازمان تروریستی و مافیایی، از شیوه های زیر استفاده می کند.

سپاه پاسداران با نفوذ دادن و مامور به خدمت کردن پرسنل رسمی یا استعفا داده خود در دیگر سازمان ها و نهادها، آن ها را در راستای سیاست ها و خواست های سپاه مهندسی می کند.

سپاه پاسداران با ترور و کشتن افراد عادی و غیر مسلح، نویسندگان و متفکران، سرکوب اعتراضات بحق و قانونی کارگران، کارمندان و ملل در ایران، آن اقشار و ملل را به سکوت و به عدم تفکر و عمل، سوق می دهد.

سپاه پاسداران برای حذف رقبا و محالفان، از تاسیس زندان ها و سازمان های اطلاعاتی موازی دولت ولی غیر رسمی و غیر پاسخگو حمایت می کند.

سپاه پاسداران به دستگیری، شکنجه روحی-جسمی و تجاوز به دختران، زنان و مردان در زندان ها ادامه می دهد.

سپاه پاسداران با ایجاد ترس و وحشت در میان مردم و فعالان مدنی در عرصه های مختلف اجتماعی و محیط زیستی، رشد فعالیت های مدنی را کنترل کرده و باعث عقب ماندگی جامعه می شود.

سپاه پاسداران سانسور و ترس را بر نویسندگان، روزنامه نگاران، مطبوعات و دیگر رسانه ها و اینترنت مستولی کرده است.

سپاه پاسداران رقبای سیاسی، حقوقی، مهندسی، مالی، تجاری، قاچاق، قاچاق و توزیع مواد مخدر و صدور آن به خارج از ایران را با تهدید یا ترور و یا قتل، حذف می کند.

آیا چنین سازمان و تشکیلاتی، مشخصات مافیایی و تروریستی بودن را دارد؟
آیا سپاه واقعا یک سازمان نظامی دولتی و در عین حال سازمانی تروریستی است؟
علایم‌ تروریستی بودن یک تشکیلات چیست؟
علایم‌ مافیایی بودن یک تشکیلات چیست؟
دلایل تروریست بودن سپاه چیست؟
دلایل مافیایی بودن سپاه چیست؟
آیا سپاه تروریست است، چون غربی ها و بخصوص آمریکایی ها ادعا می کنند یا دلایل دیگری هم موجود هست؟
سپاه پاسداران چه نیازی دارد که مجبور به تروریست و مافیا بودن شده باشد؟
آیا یک تشکیلات رسمی نظامی یک کشور، می تواند تروریست باشد؟
آیا یک کشور خارجی می تواند تشکیلات رسمی، قانونی و نظامی یک کشور دیگر را "تروریست" بخواند؟
سپاه در زمینه های داخلی تروریست است یا در سطح بین المللی؟
اگر سپاه پاسداران، تشکیلاتی تروریستی و مافیایی باشد، باید کشورها با آن چگونه رفتار بکنند؟
ادعای موضعگیری سازمان های رسمی و قانونی نظامی دیگر کشورها در رابطه با تروریست بودن سپاه چه خواهد بود؟
آیا با تروریست خوانده شدن سپاه پاسداران، راه برای تروریست نامیدن سازمان ها و نهادهای نظامی و امنیتی در دیگر کشورها باز نخواهد شد؟
پوشیدن اونیفورم سپاه در روزهای اخیر از چه چیزهایی حکایت می کند؟
برای پاسخ گویی به این قبیل از سوال ها و ایجاد سوال های دیگر، چند متفکر، مهمان برنامه این هفته "دیالوگ" در گوناز تی وی خواهند بود.
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
یازدهم (11) آپریل 2019
اجرای زنده برنامه، در 13 آوریل 2019
hedayat222@yahoo.com

The Iranian Revolutionary Gard is a terrorist and a Mafia organization?

https://youtu.be/hHBi4J7xm80

In this panel of Dialogue (103) I, Ensafali Hedayat have five gusts to discuss on weather "the Iranian Revolutionary Gurd Is a terrorist and a mafia Organization?"
1. Dr.Hassan Kianzad, from Pan-Iranist Party
2. Dr. Reza Parchizadeh, writer, researcher and political activist
3. Mr. Jalil Azadikhah, Kurd Writers Union Spokperson
4. Mr. Abdulla Baloch, A leadership member of Balochestan National movement Party
5. Mr. Salah Abu-Sharif Alahwazi, the leader of the
Ahwazi Democratic Papular Front

آیا سپاه پاسداران یک تشکیلات تروریستی-مافیایی است؟

مقدمه بحث "دیالوگ" روز شنبه 13 آپریل 2019 که بطور زنده از "گوناز تی وی" پخش خواهد شد

تروریسم چیست؟

Definitions of terrorism. ... In the United States of America, terrorism is defined as "premeditated, politically motivated violence perpetrated against noncombatant targets by subnational groups or clandestine agents."

تروریسم به عمل یا اندیشه خشونت آمیز با انگیزه های سیاسی گفته می شود که بر علیه اهداف غیر جنگی و توسط زیر مجموعه های ملی یا گروه های مخفی انجام می گیرد.

مافیا چیست؟

Mafia, is a secret criminal society or a group of people of similar interests or backgrounds prominent in a particular field or enterprise

مافیا؛ یک مجموعه ای  مجرمانه و سری است و به مجموعه ای از افراد با علایق یا گذشته مشابه، گفته می شود که در یک زمینه یا پروژه مشخص و در ماورای آن چه در ظاهر دیده می شوند، عمل می کند.

حال که معنی تروریسم و مافیا را دانستیم، سوال اساسی این است که: آیا سپاه پاسداران یک تشکیلات تروریستی-مافیایی است؟

سپاه پاسداران مجموعه هایی از تشکیلات نظامی، دولتی، رسمی و قانونی است که برای سرکوب اعتراضات، خواست های قانونی و انسانی افراد و ملل در ایران سازماندهی می شود.

زمانی که سپاه می خواهد، نقش مستقیم خودش در نقض قانون اساسی و قوانین عادی، نقض حقوق انسانی ملل و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز ملی ملل را برعهده نگیرد، از "سازمان بسیج" استفاده می کند که ظاهرا یک نیروی نظامی "مردمی!" باید باشد.

در حالی که وزارتی به نام "وزارت اطلاعات" وجود دارد و قانونی و پاسخگو است، سپاه پاسداران بطور غیر قانونی، به تشکیل سازمان اطلاعاتی موازی با وزارت اطلاعات اقدام کرده است که بدون التفات به قانون و مقراراتی که در مجلس تصویب شده و باید توسط قوه قضائیه اجرایی شود، افراد و گروه ها را دستگیر می کند. سپاه پاسداران در باره "اطلاعات موازی" و دستگیری های غیر قانونی خودش، به هیچ نهاد نظارتی پاسخگو نیست.

باید دستگیری افراد و اعضای گروه های سیاسی و غیر سیاسی، بر اساس قوانین مصوب مجلس و با اجازه و دستور کتبی دادگاه یا قوه قضائیه صورت بگیرد ولی

سپاه پاسداران خود را در ماورای قانون و قوه قضائیه دیده و قانون شکنی می کند و افراد و گروه ها را بدون اجازه دادگاه ها دستگیر می کند.

در حالی که باید سازمان ها و افراد سپاه تسلیم قوانین باشند، خودشان را در ورای قوانین و نهادهای نظارتی می دانند و آن ها را در خدمت خودشان گرفته اند.

سپاه پاسداران دارای زندان های بکلی مخفی و سری است. در حالی که باید همه زندان ها، در آدرس های مشخص و در زیر نظر قوه قضائیه و طبق قوانین تصویب شده در مجلس، تاسیس و اداره شوند و به نهادهای نظارتی پاسخگو باشند اما سپاه در باره زندان های مخفی خودش، پاسخگو نیست.

سپاه پاسداران متهمان دستگیر شده خودش را برای اعتراف اجباری، تحت شکنجه های روحی و جسمی شدید و طولانی و غیر قانونی قرار می دهد.

سپاه پاسداران در زندان هایش، به دختران و پسران دستگیر شده، تجاوز جنسی کرده است.

سپاه پاسداران افراد را در زندان ها به قتل می رساند و از آن ها با عنوان "خودکشی" یاد می کند.

سپاه پاسداران مجموعه ای از واحدهای نظامی است و باید بخشی از دولت باشد اما دولت در سایه و دولت مخفی و اصلی ایران را تشکیل داده و ایران را بر اساس اراده فرهاندهان سپاه اداره می کند.

سپاه پاسداران افراد مورد نظر و وابسته به خودش را به دولت، وزارتخانه ها، سازمان ها، نهادهای، مجلس و قوه قضائیه تزریق و تحمیل می کند و سیاست های غیر قانونی و ضد مردمی خودش در آن وزارتخانه ها، سازمان ها و نهادهای قانونی را به پیش می برد.

سپاه پاسداران با هدف بدست آوردن قدرت مطلق سیاسی، نظامی، امنیتی، انتظامی، قانونگذاری و اجرای قوانین در ایران، با  تزریق افراد سپاهی در وازتخانه ها و سازمان ها، آن ها را در خدمت اهداف خودش می گیرد.

سپاه پاسداران از همه توان انسانی، نظامی و نفوذ خود در وازتخانه ها و سازمان ها برای حذف رقبای نظامی، انتظامی، سیاسی و اقتصادی مورد نظر خودش، استفاده می کند. در حقیقت، سپاه پاسداران از رانت "سپاه و سپاهی بودن"، برای به حداکثر رساندن قدرت سیاسی، نظامی، اقتصادی سپاه و فرماندهان آن سوء استفاده می کند.

سپاه پاسداران افراد سیاسی، دگر اندیش، فعالان ملی ملل تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، کرد، لر، و ... همچنین افراد عادی، مخالفان نظام، زنان خودش فروش را به تشخیص خودش و نه به فرمان قوانین، ترور کرده، به قتل می رساند.

سپاه پاسداران در عربستان ، در بلوچستان، در کردستان و در بخش هایی از آزربایجان عربی به پاکسازی نژادی و قومی و دینی دست زده و در بسیاری از مناطق و روستاها، همه مردان بالا 10 سال را کشته است.

طبق قانون، هر نوع قاچاقی، غیر قانونی است و قاجاقچی، چه فرد باشد یا سازمان یا تشکیلاتی نظامی، مجرم است و باید مجازات شود ولی با آن که دولت ها و رئسای جمهور ایران در 40 سال گذشته، از ده ها اسکله، راه، گمرک و ترمینال های قاچاق سپاه پاسداران سخن گفته اند و از واژه "برادران قاچاقچی" هم استفاده کرده اند اما نه تنها سپاه و سپاهیان قاچاقچی محاکمه نشده اند بلکه افشاگران را تنبیه هم کرده اند.

اگر افراد عادی با اتهام قاچاق مواد مخدر دستگیر شوند، اگر اعدام نشوند، ممکن است به ده ها سال زندان محکوم بشوند ولی با آن که سپاه پاسدارن قاچاقچی اصلی مواد مخدر به ایران و مسئول شبکه های اصلی توزیع مواد افیونی و اعتیاد آور در میان مصرف کننده ایرانی است، مجازات نمی شود.

این سپاه پاسداران است که از طریق اسکله های قاچاق و غیر قانونی، از طریق گمرک های رسمی و غیر رسمی در اختیار خودش، مواد مخدر را به دیگر کشورهای هدف اسال می کند.

سپاه پاسداران دگر اندیشان، نویسندگان، روزنامه نگاران و متفکران را ترور می کند. از جمله معرف قربانیان ترورهای سپاه، ترور مجموعه ای از دگراندیشان و نویسندگان و افراد شناخته شده ای همچون سعید حجاریان بودند.

سپاه پاسدارن برای قلع و قمع مخالفان، در مراکز و اماکن مقدس شیعیان، بمب گذاری کرده و مسئولیت آن انفجارها را بر گرده گروه های مورد نظر خود گذاشتته است و آنگاه، با سوء استفاده از هیجان افکار عمومی و مسدود بودن اطلاع رسانی به مردمان، به انتقامگیری از آن گروه ها و افراد نزدیک به آن گروه ها، پرداخته و قتل عدم های فجیعی براه انداخته است.

سپاه پاسدارن در رقابتی ناسالم، پروژه های عمرانی را از دست پیمانکاران عادی و غیر نظامی بیرون می کشد و با ساخت و ساز غیر علمی و ضد مهندسی، باعث ضرر و زیان های بسیار هنگفتی به جان و مال افراد و بیت المال می شود.

سپاه پاسداران با ساخت و ساز ضد مهدسی سد ها، راه های آهن و پل هایی که باعث ضرر و زیان شدید به جان و مال مردم در اطراف دریاچه اورمیه، در سیل تورکمن صحرا، شیراز، لرستانات و خوزستان شده است، مسئول است و باید پاسخ گو باشد و در دادگاه محاکمه بشوند ولی سپاه مسئولیت کارهای خود را نمی پذیرد.

سپاه پاسداران با ارسال ماموران خود در کسوت های سیاسی و تجاری، ده ها  ایرانی مخالف حکومت، در اقسا نقاط دنیا و بخصوص در اروپا را ترور کرده است.

سپاه پاسداران برای صدور انقلاب به عراق، زمینه های دخالت در آن کشور را مهیا کرد. سپس با نفوذ در میان شیعیان ناراضی و کردهای عراق و ارسال اسلحه به عراق و ... زمینه جنگی هشت ساله ایران با عراق را فراهم کرد.

سپاه پاسداران، ده ها بار برای ایجاد انقلاب و شورش در کشورهای عربی و بخصوص در عربستان اقدام کرده و بارها، سلاح های قاچاق شده به عربستان سعودی توسط سپاه کشف شد.

سپاه پاسداران در حمله به سفارتخانه ها و کونسولگری های خارجی در شهرهای ایران، نقش اصلی و سازمان دهنده را ایفا می کرد. همه افراد حمله کننده با سفارت ها و کونسولگری ها، شناسایی شده اند اما چون پاسدار بوده یا از سپاه دستور مستقیم گرفته بوده اند، هیچ وقت دستگیر و محاکمه نشده اند.

سپاه پاسداران در انفجار پایگاه های نظامی آمریکا در اقصا نقاط جهان، نقش اصلی را بر عهده داشت و در رسانه های رسمی و غیر رسمی وابسته به خودش، از آن حملات تمجید می کرد و کشته شدگان در آن نوع عملیات را "شهید" می نامید.

سپاه پاسداران در ترور رئیس جمهور اسبق مصر؛ انور سادات در اکتبر 1981 نقش مستقیم داشته، با نامیدن یک خیابان به نام خالد اسلامبولی، از تروریست انور سادات ، قدردانی  و حمایت کرد.

سپاه پاسداران در انفجار چندین هواپیمای مسافربری خارجی توسط افراد و گروه های مورد نظر خود، نقش اساسی را داشت.

سپاه پاسداران در انفجار ده ها مرکز خرید و فروش، دفاتر آژانس های هواپیمایی، ایستگاه های راه آهن و مترو، نقش اصلی مستقیم و غیر مستقیم داشت.

سپاه پاسداران در تاسیس گروه های شبه نظامی در کشورهای مسلمان و عربی، نقش موسس، تدارکاتچی نظامی، اطلاعاتی و مالی را داشت.

سپاه پاسداران اصلی ترین حامی مالی گروه های تروریستی در جهان بوده و است.

سپاه پاسداران در جنگ ها و بمبگذاری های جاری در عراق، سوریه، یمن، لبنان، افغانستان و ... نقش اساسی سازماندهی، آموزش، تدارکات مالی، تسلیحاتی و اطلاعاتی را بر عهده داشته و دارد.

سپاه پاسداران، بطور دایم، رهبران کشورهای دور و نزدیک را به انتقامگیری، شورش و ترور تهدید می کند.

سپاه پاسداران همه کشورهای منطقه خلیج را به بستن تنگه هرمز و مانع تراشی در صدور نفت و گاز دیگر کشورها تهدید می کند.

سپاه پاسداران کشورهای مسلمان خاورمیانه را به بمباران موشکی توسط نیروهای سپاه و گروه های وابسته به خودش تهدید می کند.

سپاه پاسداران تنها حامی و مجری تفکر تولید سلاح های اتمی و موشک های دور بر ددر ایران بوده و است که از آن ها برای تهدید صلح و ثبات منطقه و جهان استفاده می کند.

در حالی که عرب ها و بخصوص عرب های لبنان، سوریه و فلسطین در حال مذاکره و صلح با اسرائیل هستند، سپاه پاسداران، بطور دایم، اسرائیل را به "نابودی" تهدید می کند.

در این مثال ها مشاهده می کنیم که سپاه پاسداران برای دستیابی به اهداف نظامی، انتظامی، سیاسی، اقتصادی خودش، به مثابه یگ سازمان تروریستی و مافیایی، از شیوه های زیر استفاده می کند.

سپاه پاسداران با نفوذ دادن و مامور به خدمت کردن پرسنل رسمی یا استعفا داده خود در دیگر سازمان ها و نهادها، آن ها را در راستای سیاست ها و خواست های سپاه مهندسی می کند.

سپاه پاسداران با ترور و کشتن افراد عادی و غیر مسلح، نویسندگان و متفکران، سرکوب اعتراضات بحق و قانونی کارگران، کارمندان و ملل در ایران، آن اقشار و ملل را به سکوت و به عدم تفکر و عمل، سوق می دهد.

سپاه پاسداران برای حذف رقبا و محالفان، از تاسیس زندان ها و سازمان های اطلاعاتی موازی دولت ولی غیر رسمی و غیر پاسخگو حمایت می کند.

سپاه پاسداران به دستگیری، شکنجه روحی-جسمی و تجاوز به دختران، زنان و مردان در زندان ها ادامه می دهد.

سپاه پاسداران با ایجاد ترس و وحشت در میان مردم و فعالان مدنی در عرصه های مختلف اجتماعی و محیط زیستی، رشد فعالیت های مدنی را کنترل کرده و باعث عقب ماندگی جامعه می شود.

سپاه پاسداران سانسور و ترس را بر نویسندگان، روزنامه نگاران، مطبوعات و دیگر رسانه ها و اینترنت مستولی کرده است.

سپاه پاسداران رقبای سیاسی، حقوقی، مهندسی، مالی، تجاری، قاچاق، قاچاق و توزیع مواد مخدر و صدور آن به خارج از ایران را با تهدید یا ترور و یا قتل، حذف می کند.

آیا چنین سازمان و تشکیلاتی، مشخصات مافیایی و تروریستی بودن را دارد؟
آیا سپاه واقعا یک سازمان نظامی دولتی و در عین حال سازمانی تروریستی است؟
علایم‌ تروریستی بودن یک تشکیلات چیست؟
علایم‌ مافیایی بودن یک تشکیلات چیست؟
دلایل تروریست بودن سپاه چیست؟
دلایل مافیایی بودن سپاه چیست؟
آیا سپاه تروریست است، چون غربی ها و بخصوص آمریکایی ها ادعا می کنند یا دلایل دیگری هم موجود هست؟
سپاه پاسداران چه نیازی دارد که مجبور به تروریست و مافیا بودن شده باشد؟
آیا یک تشکیلات رسمی نظامی یک کشور، می تواند تروریست باشد؟
آیا یک کشور خارجی می تواند تشکیلات رسمی، قانونی و نظامی یک کشور دیگر را "تروریست" بخواند؟
سپاه در زمینه های داخلی تروریست است یا در سطح بین المللی؟
اگر سپاه پاسداران، تشکیلاتی تروریستی و مافیایی باشد، باید کشورها با آن چگونه رفتار بکنند؟
ادعای موضعگیری سازمان های رسمی و قانونی نظامی دیگر کشورها در رابطه با تروریست بودن سپاه چه خواهد بود؟
آیا با تروریست خوانده شدن سپاه پاسداران، راه برای تروریست نامیدن سازمان ها و نهادهای نظامی و امنیتی در دیگر کشورها باز نخواهد شد؟
پوشیدن اونیفورم سپاه در روزهای اخیر از چه چیزهایی حکایت می کند؟
برای پاسخ گویی به این قبیل از سوال ها و ایجاد سوال های دیگر، چند متفکر، مهمان برنامه این هفته "دیالوگ" در گوناز تی وی خواهند بود.
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
یازدهم (11) آپریل 2019
اجرای زنده برنامه، در 13 آوریل 2019
hedayat222@yahoo.com

دیالوگ: آیا دموکراسی، انتخابات و نمایندگی در ایران و تورکیه قابل مقایسه است؟

برنامه هفته صد ودوم دیالوگ
موضوع: آیا دموکراسی، انتخابات و نمایندگی در ایران و ترکیه قابل مقایسه است؟
مجری و مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
تهیه کننده: جواد اسماعیل بیلی
میهمانان برنامه:
جناب زمان فئیلی: روزنامه نگار کرد
دکتر محمدحسین یحیایی: نویسنده و دارای دکترای اقتصاد
جناب فرامرزخان بختیار: رهبر حزب اتحاد لرستانات و خان لر
 جناب محمد شوری: روزنامه نگار انتقادگر ضد ولایت فقیه 
برنامه دیالوگ، هرهفته، در روز شنبه، از ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز، بطور زنده از "گوناز تی وی" پخش می شود.
گوناز تی وی ۱۷ فروردین ۱۳۹۸

با آن که جناب پرزیدنت "رجب طیب اردوغان"، به رئیس جمهوری "دیکتاتور منش" متهم است اما در انتخابات اخیر شهری کشور تحت فرمان او، سیزده حزب، از جمله یک حزب کمونیست و یک حزب سوسیالیست و یک حزب کردی متهم به تروریسم شرکت کردند.

می شود گفت که در جناج فکری و سیاسی رئیس جمهور تورکیه، تنها حزب خود او و یک حزب دیگر بودند و بقیه یازده حزب، در مخالفت با سیاست های رئیس جمهور به میدان آمده بودند.

یکی از جالبترین نشانه های حضور دموکراسی در تورکیه، داشتن حق نظارت بر آرا در صندوق های رای، توسط افراد، روزنامه نگاران، احزاب و خود نامزدهای مستقل است. رای دهندگان می توانستند، از طریق اینترنت و از هر کجای دنیا، از تعداد و میزان آرای احزاب و افراد، در هر صندق، آگاه شده و از هر نوع دستکاری احتمالی در آرا جلوگیری بکنند.

جناب رئیس جمهور تورکیه برای این که آرای مردم شهرهای استانبول، آنکارا و ازمیر را به خود جلب کند، سه تن از اصلی ترین وزرای کابینه خود را از دولت خارج کرده و به رقابت در انتخابات شهرداری در آن شهرها وارد کرد اما باخت و او این باخت را قبول کرد و به انتقاد از سیاست های خودش پرداخت. دشمن داخلی یا خارجی نتراشید.

آیا دموکراسی در دو کشور ایران و تورکیه  قابل مقایسه است و می توان سیاست های داخلی و بین المللی رهبران آن این دو کشور را با هم مقایسه کرد؟

آیا ممکن است تا در انتخابات در ایران، احزاب ضد ولایت فقیه یا افرادی که به ولایت فقیه و رهبری علی خامنه ای اعتراض دارند، حضور و مشارکت داشته باشند؟

آیا افراد و احزاب می توانند، در ایران، بر میزان آرای هر صندوق، آرای هر حزب و  هر فرد نظارت کامل داشته باشند؟

در تورکیه، حزبی که متهم به تروریسم یا حمایت از تروریست ها است و رهبر آن هم در زندان هست، از زندان، در انتخابات شرکت کرده و آرایی را کسب کرده است. آیا مردمان تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره که در ایران "اقلیت قومی" نامیده می شوند، و مسلحانه هم عمل نمی کنند و متهم به تروریسم هم نیستند، می توانند در انتخابات با احزاب ملی و منطقه ای خودشان مشارکت داشته باشند؟

چرا ملل  تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره که "اقلیت قومی" نامیده می شوند و ملت بودن و حقوق ملی‌شان انکار می شود، حق داشتن احزاب مستقل که از منافع آن ملل در مقابل ملت مسلط و دولت مرکزگرا، دفاع بکنند را ندارند؟

آیا احزاب و افراد در مجالس ایران، می توانند و حق انتقاد صریح از سیاست های حقوق بشری، داخلی و بین المللی، اتمی، تروریستی ایران در منطقهّ را دارند؟

آیا احزاب ونمایندگان در ایران می توانند، رهبر یا رئیس جمهور را به دیکتاتوری و اعمال سیاست هایی بر خلاف منافع ملی و ملل  تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره متهم بکنند؟

آیا نامزدهای ریاست جمهوری، نمایندگی برای مجلس، نمایندگی برای شهرداری ها  و محلات در تورکیه هم مانند نامزدهای ریاست جمهوری، مجلس، شوراهای شهری و روستایی، مجلس خبرگان و... هم برای تبلیغات بسیار سنگین و پیروزی در انتخابات به رای دهنده گان رشوه چند ده هزار لیری می دهند؟ آیا نازدهای انتخاباتی در تورکیه، رای دهندگان احتمالی را به رستوران های گرانقیمت و برای صرف ناهار و شام دعوت می کنند، یا به اماکن زیارتی، مسافر می کنند تا آرا را بدست بیاورند؟

آیا دادن رشوه از طرف نامزدها به رای دهندگان احتمالی، به معنی پیش خرید کردن مردمان، برای کسب سود آن همه سرمایه گذاری های مالی در رقابت های انتخاباتی نیست؟

برای چه احزاب و نمایندگان برای بدست آوردن پست و مقام نمایندگی، صدها میلیون یا میلیاردها  تومان هزینه کرده و سرمایه گذاری می کنند؟ 

آیا این نوع نمایندگان می توانند از حقوق مردمان دفاع بکنند یا بر اساس اصول اقتصادی، باید چندین برابر سرمایه گذاری خود را بشکل سود، در دوران نمایندگی بدست بیاروند؟

در این صورت، آیا نمایندگان، به دموکراسی، به حقوق بشر، پیشرفت جامعه و مردم فکر خواهند کرد؟

آیا چنین نمایندگانی بطور طبیعی، به بخشی از بدنه مافیایی سیاست، قدرت و اقتصاد بدل نخواهند شد و بخشی از سیستم چپاول مردم نخواهند بود؟

آیا نمایندگان و احزاب در ایران و در تورکیه، از رهبر و رئیس جمهور مستقل هستند و می توانند با سیاست های او در هر زمینه ای مخالفت بکنند؟

آیا آگاهی های سیاسی عموم مردم در ایران و تورکیه، در مقابل  قدرت و سیاست های دولت در هر زمینه ای، قابل مقایسه است؟

آیا مردمان در ایران جسارت، توانایی و معلومات لازم برای پرسشگری از مسئولان و نمایندگان را دارند؟

برای این که مردم پرسشگر باشند و رهبران و نمایندگان از پاسخ های تو خالی و تکراری بپرهیزند و بر سر مردم کلاه نگذارند، معلومات مورد نیاز مردم، باید از کجا تامین بشود؟

برای پاسخ با این مسایل و ایجاد سوال های دیگر در ذهن شما، چهار مهمان در برنامه امشب دیالوگ حضور دارند.

جناب زمان فئیلی: روزنامه نگار، نویسنده، متفکر و فعال سیاسی کرد

دکتر محمدحسین یحیایی: دکترای اقتصاد، متفکر و نویسنده تورک

جناب محمد شوری: نویسنده، روزنامه نگار معترض و ضد ولایت فقیه، رانده شده از طرف جناح های سیاسی حاکم بر ایران که در محدودیت بسیار شدید زندگی می کند، فارس

جناب فرامرزخان بختیار: نویسنده، متفکر، رهبر حزب اتحاد لرستانات، کارشناس علوم سیاسی از آمریکا و خان لر

انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

ششم (06) مارچ 2019

hedayat222@yahoo.com

آیا دموکراسی، انتخابات و نمایندگی در ایران و تورکیه قابل مقایسه است؟

مقدمه ای برای ورود به برنامه "دیالوگ" شنبه (06 مارچ 2019) که بطور زنده از "گوناز تی وی" و از ساعت 21:30 بوقت تبریز، پخش خواهد شد

با آن که جناب پرزیدنت "رجب طیب اردوغان"، به رئیس جمهوری "دیکتاتور منش" متهم است اما در انتخابات اخیر شهری کشور تحت فرمان او، سیزده حزب، از جمله یک حزب کمونیست و یک حزب سوسیالیست و یک حزب کردی متهم به تروریسم شرکت کردند.

می شود گفت که در جناج فکری و سیاسی رئیس جمهور تورکیه، تنها حزب خود او و یک حزب دیگر بودند و بقیه یازده حزب، در مخالفت با سیاست های رئیس جمهور به میدان آمده بودند.

یکی از جالبترین نشانه های حضور دموکراسی در تورکیه، داشتن حق نظارت بر آرا در صندوق های رای، توسط افراد، روزنامه نگاران، احزاب و خود نامزدهای مستقل است. رای دهندگان می توانستند، از طریق اینترنت و از هر کجای دنیا، از تعداد و میزان آرای احزاب و افراد، در هر صندق، آگاه شده و از هر نوع دستکاری احتمالی در آرا جلوگیری بکنند.

جناب رئیس جمهور تورکیه برای این که آرای مردم شهرهای استانبول، آنکارا و ازمیر را به خود جلب کند، سه تن از اصلی ترین وزرای کابینه خود را از دولت خارج کرده و به رقابت در انتخابات شهرداری در آن شهرها وارد کرد اما باخت و او این باخت را قبول کرد و به انتقاد از سیاست های خودش پرداخت. دشمن داخلی یا خارجی نتراشید.

آیا دموکراسی در دو کشور ایران و تورکیه  قابل مقایسه است و می توان سیاست های داخلی و بین المللی رهبران آن این دو کشور را با هم مقایسه کرد؟

آیا ممکن است تا در انتخابات در ایران، احزاب ضد ولایت فقیه یا افرادی که به ولایت فقیه و رهبری علی خامنه ای اعتراض دارند، حضور و مشارکت داشته باشند؟

آیا افراد و احزاب می توانند، در ایران، بر میزان آرای هر صندوق، آرای هر حزب و  هر فرد نظارت کامل داشته باشند؟

در تورکیه، حزبی که متهم به تروریسم یا حمایت از تروریست ها است و رهبر آن هم در زندان هست، از زندان، در انتخابات شرکت کرده و آرایی را کسب کرده است. آیا مردمان تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره که در ایران "اقلیت قومی" نامیده می شوند، و مسلحانه هم عمل نمی کنند و متهم به تروریسم هم نیستند، می توانند در انتخابات با احزاب ملی و منطقه ای خودشان مشارکت داشته باشند؟

چرا ملل  تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره که "اقلیت قومی" نامیده می شوند و ملت بودن و حقوق ملی‌شان انکار می شود، حق داشتن احزاب مستقل که از منافع آن ملل در مقابل ملت مسلط و دولت مرکزگرا، دفاع بکنند را ندارند؟

آیا احزاب و افراد در مجالس ایران، می توانند و حق انتقاد صریح از سیاست های حقوق بشری، داخلی و بین المللی، اتمی، تروریستی ایران در منطقهّ را دارند؟

آیا احزاب ونمایندگان در ایران می توانند، رهبر یا رئیس جمهور را به دیکتاتوری و اعمال سیاست هایی بر خلاف منافع ملی و ملل  تورک، تورکمن، قشقایی، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی و غیره متهم بکنند؟

آیا نامزدهای ریاست جمهوری، نمایندگی برای مجلس، نمایندگی برای شهرداری ها  و محلات در تورکیه هم مانند نامزدهای ریاست جمهوری، مجلس، شوراهای شهری و روستایی، مجلس خبرگان و... هم برای تبلیغات بسیار سنگین و پیروزی در انتخابات به رای دهنده گان رشوه چند ده هزار لیری می دهند؟ آیا نازدهای انتخاباتی در تورکیه، رای دهندگان احتمالی را به رستوران های گرانقیمت و برای صرف ناهار و شام دعوت می کنند، یا به اماکن زیارتی، مسافر می کنند تا آرا را بدست بیاورند؟

آیا دادن رشوه از طرف نامزدها به رای دهندگان احتمالی، به معنی پیش خرید کردن مردمان، برای کسب سود آن همه سرمایه گذاری های مالی در رقابت های انتخاباتی نیست؟

برای چه احزاب و نمایندگان برای بدست آوردن پست و مقام نمایندگی، صدها میلیون یا میلیاردها  تومان هزینه کرده و سرمایه گذاری می کنند؟ 

آیا این نوع نمایندگان می توانند از حقوق مردمان دفاع بکنند یا بر اساس اصول اقتصادی، باید چندین برابر سرمایه گذاری خود را بشکل سود، در دوران نمایندگی بدست بیاروند؟

در این صورت، آیا نمایندگان، به دموکراسی، به حقوق بشر، پیشرفت جامعه و مردم فکر خواهند کرد؟

آیا چنین نمایندگانی بطور طبیعی، به بخشی از بدنه مافیایی سیاست، قدرت و اقتصاد بدل نخواهند شد و بخشی از سیستم چپاول مردم نخواهند بود؟

آیا نمایندگان و احزاب در ایران و در تورکیه، از رهبر و رئیس جمهور مستقل هستند و می توانند با سیاست های او در هر زمینه ای مخالفت بکنند؟

آیا آگاهی های سیاسی عموم مردم در ایران و تورکیه، در مقابل  قدرت و سیاست های دولت در هر زمینه ای، قابل مقایسه است؟

آیا مردمان در ایران جسارت، توانایی و معلومات لازم برای پرسشگری از مسئولان و نمایندگان را دارند؟

برای این که مردم پرسشگر باشند و رهبران و نمایندگان از پاسخ های تو خالی و تکراری بپرهیزند و بر سر مردم کلاه نگذارند، معلومات مورد نیاز مردم، باید از کجا تامین بشود؟

برای پاسخ با این مسایل و ایجاد سوال های دیگر در ذهن شما، چهار مهمان در برنامه امشب دیالوگ حضور دارند.

جناب زمان فئیلی: روزنامه نگار، نویسنده، متفکر و فعال سیاسی کرد

دکتر محمدحسین یحیایی: دکترای اقتصاد، متفکر و نویسنده تورک

جناب محمد شوری: نویسنده، روزنامه نگار معترض و ضد ولایت فقیه، رانده شده از طرف جناح های سیاسی حاکم بر ایران که در محدودیت بسیار شدید زندگی می کند، فارس

جناب فرامرز بختیار: نویسنده، متفکر، رهبر حزب اتحاد لرستانات، کارشناس علوم سیاسی از آمریکا و خان لر

انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

ششم (06) مارچ 2019

hedayat222@yahoo.com