شش ماه زندان برای خواننده "داها ناغئللارا اینانمئرام من"

خواننده: غلامرضا ایماندار

شعر: داها ناغئللارا اینانمئرام من  

I do not believe stories any more 

(من دیگر به قصه ها ایمان ندارم)

"داها ناغئللارا اینانمئرام من" عنوان یک کلیپ-موسیقی تورکی آزربایجانی است. این کلیپ، این روزها در میان مردم تورک آزربایجان جنوبی دست بدست می گردد. اما سرنوشت غلامرضا ایماندار؛ خواننده و تهیه کننده  این موسیقی، مانند سرنوشت آهنگش نیست بلکه در پی شکایت پلیس اینترنت (فتا) شهر مرند، شعبه دوم دادگاه کیفری مرند دستور بازداشت این خواننده 47 ساله را داد و مدت ها او را در زندان نگه داشت.

پلیس اینترنت مدعی شده است که این خواننده، چهار سال قبل، در یک گروه شهری در رابطه با قضات دادگستری این شهری انتقادهایی را منتشر کرده است.

این دادگاه در سازدهم بهمن 1396 غلامرضا ایماندار به به شش ماه زندان و پرداخت یک میلیون تومان محکوم کرده است.

گرچه این خواننده آزربایجانی می تواند به این حکم اعتراض بکند ولی جالب این است که قاضی دادگاه پای حکم خودش را امضاء نکرده و مسئولیتش را بر عهده نگرفته است.

مقایسه تحمیل زبان فارسی و تحمیل حجاب اجباری

تحمیل زبان، با هویت انسان سر و کار دارد و انسانیت شما را مسخ می کند.

هدف در تحمیل یک زبان (فارسی) به ملتی که زبانشان"تورکی" یا "تورکمنی"، "عربی"، "بلوچی" و ... است، تحقیر انسانیت انسانی آنان و از بین بردن اساسی ترین حقوق انسانی تورکان، تورکمنان، عرب ها و ... است

اما در تحمیل "حجاب"، با "حق انتخاب آزادانه" پوشش و لباس مخالفت می شود!

در حجاب اجباری، زن بودن خانم ها مورد حمله نیست ولی در تحمیل زبان فارسی بر ملل دیگر، انسانیت تورکان، تورکمن ها، عرب ها، بلوچ ها و ... مورد حمله واقع می شود.

آثار مخرب "پان و "پانیزم" در ایران

انسان ها بطور طبیعی به وطن، ملت، زبان، تاریخ، تمدن، ادبیات، موسیقی و ... و دیگر داشته هایش خودشان عشق و محبت می ورزند. به آن ها افتخار می کنند و خواهان حفظ و حراست از آن ها هستند. در شناساندن و اعتلای آن ها می کوشند. می خواهند، تاریخ، فرهنگ، زبان، هنر، هویت و ... شان، سری در میان سرها داشته باشند. می خواهند این داشته هایشان برسمیت شناخته شده و در کنار داشته های دیگر ملل، بصورت رسمی، مورد شناسایی و آموزش قرار گیرند و در زندگی روزمره، اداری، کاری و آموزشی منشاء درآمد و تامین معاش شان قرار بگیرند. آیا این عشق و محبت به وطن، ملت، زبان، تاریخ، هنر و خلاصه تمدنی که به ارث برده اند، پان است؟ اگر این عشق و محبت پان نیست، پس "پان" چیست؟
آیا پان به معنی تسلط یک ملت بر ملل دیگر و تلاش ملت مسلط برای تحمیل زبان، تاریخ، تمدن خود به ملل دیگر و انکار تاریخ، تمدن، ملت بودن، زبان و حقوق انسانی ملل تحت سلطه است؟
چه رابطه ای بین استعمار و پانیسم وجود دارد؟
آیا بین پانفارسیسم و استعمار ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... رابطه ای وجود دارد؟
پانیسم از کی وارد ایران شد؟
پان چه مشخصه هایی دارد؟ با کدام علایم می توان قضاوت کرد که ملتی پان است یا ملتی پان نیست؟
پان و پانیزم با ایران و ایرانیان چه کرده است و چه می کند؟
چرا احزاب پانفارس . پان ایرانیست در فارسیستان مستقر نیستند و در میان ملل تورک و عرب متمرکز شده اند؟
در ایران، کدام ملت از ملل ساکن در ایران فعلی پان هستند؟
آیا در مسلک پان بودن، لزوما باید حقوق انسانی ملل دیگر را منکر شد؟
آیا تحمیل و آموزش اجباری زبان فارسی به دیگر ملل از علایم پانفارسیسم است؟
آیا عدم تدریس هنر و موسیقی و نقاشی، هنرهای دستی و ... ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... نشانه های پان فارسیسم نیست؟
چرا در ایران و در استان ها دانشگاه های هنر آن ملل تدریس نمی شود؟
چرا فقط تاریخ فارس تدریس می شود؟
آیا ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... دارای تاریخ نیستند؟
چرا از تاریخ ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... به زشتی و بدی یاد می شود؟
آیا تلاش برای رسمیت زبان تورکی به معنی پان بودن تورکان است؟
آیا تلاش برای آموزش تورکی در مدارس و دانشگاه ها در همه رشته های تحصیلی، به معنی پان تورک بودن هست؟
آیا سخن گفتن از تاریخ و نشان دادن تاریخ تحریف شده مات تورک توسط ملت فارس، پان تورکیسم است؟
چرا تمامی رادیوها و تلویزیون های 24 ساعته ختی در سرزمین های آزربایجان و با اکثریت مطلق تورک هم فارس است و اگر قشقایی ها، تورکمنان، تورکان همدان، اراک، قزوین، زنجان و ... خواهان رادیو و تلویزیون 24 ساعته در زبات تورکی خودشان باشند، پان تورک هستند؟
چرا وقتی کتاب های تورکی مجوز چاپ نمی گیرند، کسی ادارات دولتی را به پانفارسیسم متهم نمی کند؟
چرا مطبوعات استان ها مجبورند، اکثر صفحاتشان را به زبان فارسی اختصاص بدهند ولی مطبوعات سراسری یا مرکزی، هیچ مطلبی به زبان تورکی، تورکمنی، قشقایی، بلوچی، عربی و ... منتشر نمی کنند؟
چرا با رسمی و اجباری بودن آموزش زبان فارسی . انکار حق آموزش زبان های ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... کسی پانفارس نمی شود؟
چرا وقتی آب لرستان، قشقاییستان و عربستان به اصفهان، کرمان، یزد، شیراز، کاسان و ... برده می شضود و این سرزمین ها به کویر بدل می شوند، سخن از سیاست های تخریبی و استعماری پانفارسیسم نیست؟
چرا صنایعی که در هر روز به میلیون ها تن آب نیاز دارند، در شهرهایی گنجانده شده اند که آب لازم برای آن صنایع را ندارند؟ چرا آن صنایع در کنار رودهای دایمی و پر آب اما سرزمین لرها، قشقایی ها، عرب ها، تورکمن ها، شمالی ها، آزربایجان متمرکز نشده اند؟
آیا سیاست های تبدیل سرزمین های ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... به صادر کننده مواد خام به فارسیستان، استعماری و پانفارسیسم نیست؟
چرا همه بانک ها به پانفارسیسم تعلق دارد و ملل دیگر هیچ بانکی ندارند؟
آیا کوچ بیش از نیمی از ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... به فارسیستان برای پیدا کردن کار، از سیاست های پانفارسیسم نشات نمی گیرد؟
آیا سیاست های دولت برای خشکاندن دریاچه اورومیه به معنی از بین بردن آزربایجان و تحمیل مهاجرت های وسیع به ملت تورک برای ترک سرزمینش نیست؟نام این سیاست چیست؟
چرا در مطبوعات، کتاب ها، روزنامه ها، مدارس و دانشگاه ها، برنامه های رادیوها و تلویزیون ها، در فیلم ها و سریال ها، در نمایش های تاتر و ... "به طور سهوی" فقط به عرب و تورک توهین شده و تاریخ این دو ملت تحریف می شود؟ چرا این "اشتباه سهوی برای زبان و لهجه استاندارد فارس و تاریخ فارس اتفاق نمی افتد؟
چرا قانون اساسی بر رسمیت زبان فارسی تاکید کرده و زبان ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... را در سایه زبان فارسی نگه داشته است؟ آیا قانون اساسی پانفارسیست نیست؟
آیا وقتی روزنامه ها پی در پی به انکار زبان و هویت تورکی اقدام می کنند، به پانفارسیسم متهم و محاکمه نمی شوند ولی فعالان ملی-مدنی ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... به خاطر تقاضا برای اجرای اصل ناقص و معیوب قانون اساسیبه پان تورکیسم متهم و محتکمه می شوند؟
چرا پانفارسیسم از رسمی شدن زبان ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... در ایران می ترسد؟ آیا زبان ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... امنیت پانفارسیسم را به خطر می اندازد؟
آیا "مهاجر" خواندن ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... و تهدید این ملل به "کوچ اجباری از سرزمین هایشان، به معنی پانفارسیسم و ضدیت با این ملل نیست؟

کدام ملت در ایران، تجزیه طلب بوده و زیر بناهای استقلال خواهی دیگر ملل را مهیا می سازد؟
آیا با توجه به این همه مخالفت با حقوق انسانی ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... از طرف پانفارسیسم، این ملل نباید به حق جدایی و استقلال خود از پانفارسیسم روی بیاورند؟

آیا ادعای بازگرداندن جمهوری آزربایجان به ایران، یا ادعای "ایران تاریخی" و "ایران فرهنگی" به معنی پانفارسیسم نیست؟
آیا پانفارسیسم با خامنه ای و سیاستمداران کنونی، فرقی دارد یا این که امنیت منطقه ای را با ادعاهای امپریالیستی و سلطه طلبانه اش به خطر نمی اندازد؟
چرا پانفارسیسم فقط خواهان باز پس گرفتن جمهوری آزربایجان و الحاق آن به ایران است ولی از ارمنستان، گرجستان، بخشهایی از عراق، افغانستان، پاکستان، هندوستان و ... سخن نمی گوید؟
چرا زبان و ادبیان سیاسی و کامیونیکیشن و ارتباطی پانفارسیسم با هر مخالفی، نه تنها ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ... بلکه مردم خاورمیانه، تورکیه، اروپا و آمریکا هم بی ادبانه و توهین آمیز و تحقیر آمیز است؟
چرا پانفارسیسم تنها به تاریخ خودش تاکید می کند؟ آیا ملل دیگر آثار باستانی بهتر از آثار ایرانیان ندارند؟
پانفارسیسم چطور می تواند این همه فخر بفرشد، در حالی که بیش از 70% زبانش فارسی نیست؟ ریاضیات، حساب، هندسه، جبر، مثلثات، حقوق، فلسفه، منطق، فقه، دین، اخلاق، تاریخ، قواعد ادبی و شعریش، فیزیک، شیمی، کامپیوتر، اینترنت، بانکداری، پولی و معاملاتش، خورد و خوراک و ابزارهایش و ... فارسی نیستند؟ و فارسی زبان علم و هنر و ادب و توسعه و فن و ترقی و نیست؟

پانفارسیسم بر چه پایه هایی متکی و خود محور است و بقیه را برسمیت نمی شناسد؟

انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
نهم فوریه 2018
hedayat222@yahoo.com

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 14 ب- عملی ژورنالیسم - خبر یازاق

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 14

ب- عملی ژورنالیسم - خبر یازاق
بو درسده، اوچ خبر "آرازنیوز"دان و ایکی خبر "گونازتی وی"دن و بیر یالات تاریخدن، نمونه لر گوتورموشم تا اونلاری سیزلهخ برابر خبر یازماق آچئسئندان، حاللاجلییاق!
خبرلر، لینک لرده دیرلر.
http://www.araznews.org/fa/?p=42130
http://www.araznews.org/fa/?p=42168
http://www.araznews.org/fa/?p=42135
https://www.gunaz.tv/fa/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1/%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8%DB%8C-1/%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86--%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84-103363
https://www.gunaz.tv/fa/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%D8%A8%D8%B1-2/%D8%B5%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D8%AD%DA%A9%D9%85-%D8%AD%D8%A8-%D9%88--%D9%84%D8%A7%D9%82-%D8%A8%D9%87--%D9%87-%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%AA-%D8%B1%DA%A9--%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-103361
https://www.facebook.com/amin.parviz/posts/1800544636644400?hc_location=ufi
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
هشتم فوریه 2018
hedayat222@yahoo.com

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 14 الف - تئوری - آرمانشهرین گرک لری

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 14

الف - تئوری - آرمانشهرین گرک لری

آرمانشهر، اوتوپیا، و آرزئلار شهری نین بحصی یارئمچئلیق قالمئش دی. بو گون، داها درین بو بحثی آپاردیم.

لوطفن، بحثه ویدئودا دیققت ادین و اگر منیم فیکیرلریمه نقدیز وار، خبر وئرین!

انصافعلی هدایت

هشتم فوریه 2018

تورنتو - کانادا

hedayat222@yahoo.com

دانشگاه های ایران، مراکز تولید کنسرو علم و عالم

این روزها، نتایج یک تحقیق بسیار مهم(!) و علمی(!) در صدر اخبار رسانه های داخلی و خارجی ایرانیان قرار گرفته است.
این همه استقبال از نتایج یک تحقیق، نشان می دهد که مدیران کشور بر کارهای تحقیقی تاکید می کنند. آن ها می خواهند بر اساس علم و تحقیق، سیاست های کشور را به پیش ببرند. همچنین، جامعه هم به علم، تحقیق و نتایح علمی، بسیار تشنه بوده و علاقه مند است.
بگذریم که در خیابان ها و کوچه های اطراف دانشگاه های ایران، دفاتری فعال هستند که "علم" و "تحقیق" حاضر، آماده و کنسرو شده برای مصرف را به خریداران و نیازمندان می فروشند.
افراد محقق(!) و دانشمند ایرانی(!) هم با خرید و مصرف آن علوم کنسرو شده، متخصص و دکتر می شوند و می توانند شکم علم، جمعیت و سیاست در ایران را سیر کنند.
چرا نتوانند به نیازهای علم، سیاست و اجتماع پاسخ علمی بدهند؟
مگر با تغییر لباس از لباس های سنتی به پوشاک غربی، متمدن و عربی نشدیم؟
مگر با دزدیدن حق انتخاب لباس مردانه از مردان، یا با کلاه پهلویبر سر، بجای کلاه بومی و ملی، کشور ترقی نکرد و غربی و پیشرفته نشد؟
مگر با اجبار زنان به پوشیدن دامن و کلاه، زنان آزاده (!) نشدند؟
مگر با نوشتن قانون اساسی از روی قوانین غربی، مشروطه(!) نشدیم؟
مگر با تشکیل احزاب به شکل کشورهای غربی، وارد سیاست و رقابت های حزبی نشده ایم؟
مگر با کپی برداری از دانشگاه های غربی، بلغور کردن نظریات غربی در دانشگاه های ایران یم قرن اخیر، تولید علم و نظریه نکرده ایم؟
مگر در شعار، نه غربی و نه شرقی، استقلال و خودکفایی علمی، تکنولوژیکی، کشاورزی کشور را تامین نکرده ایم؟
مگر هر وقت دل دولتمردان و متخصصان علوم مختلف هوس کرده، نتوانسته ایم، آمارهای مختلف کشور را دستکاری کرده و خودمان را بفریبیم که ما در حال پیشرفت، آن هم در روی برگه های خط خطی شده کاغذها هستیم؟
در همین راستا و در همین روزها، اعلام کرده اند که این آمار و ارقام، حاصل یک تحقیق گسترده و علمی، با هزینه های سرسام آور اما مفید برای اجتماع است. این تحقیق و نتایج علمی-آماری آن، توسط موسسه تحقیقاتی "ایسپا" بدست آمده است.
آیا ایسپا یکی از مراکز تولید علم(!) در اطراف خیابان انقلاب یا در منطقه ای باکلاس(!) با دفتر و دستک عریض و طویل نیست؟
این تحقیق در یازده استان و با مشارکت 4500 نفر از ایرانیان انجام گرفته است. در نتیجه، باید پاسخ دهندگان به هر سوال، 4500 نفر باشند که موافق، مخالف یا بدون نظر خواهد بود. این 4500 نفر یا نظر مساوی با 100% آنان خواهد بود. اگر در جمع جواب ها، یک نفر با این 4500 نفر علاوه یا از آن کسر شود، تحقیق، موقعیت علمی خود را زا دست خواهد داد.
از طرف دیگر، هر 1% افزایش در آمارها یا کاهش در آن ها، معادل 45 نفر است.
با توجه به این نکات، گفته شده که نتایج این تحقیق، در حضور (حداقل) یک معاون رئیس جمهور؛ حسن روحانی، مورد موشکافی قرار گرفته است. یعنی، این نظرسنجی، یک تحقیق بسیار جدی و سرمایه گذاری شده است که سیاست های دولت را تغییر خواهد داد یا دگرگون کرده است.
اگربا این همه اوصاف، به مجموع درصدهای درج شده در زیر هر سوال، دقت بفرمایید، متوجه خواهید شد که "تحقیق و نظرسنجی" در ایران کشک و غیر علمی است(!).
چرا که می دانیم، باید مجموع پاسخ هر سوال، 100 یا 100% باشد. یعنی باید حضورهمه 4500 نفر را نشان بدهد. نباید یک میلیونم، به آن افزوده شده یا از آن کاسته شود.
با این حال، اگر دقت بفرمایید، مشاهده خواهید کرد، جواب 100% است. مثلا، پاسخ سوال یک (آیا از تلگرام استفاده می کنید؟) 100 درصد افراد شرکت کننده در این نظرسنجی را در بر گرفته است.
در پاسخ به سوال دوم (دلیل استفاده از تلگرام) درصد تعداد پاسخ دهندگان، بجای 100% با بیش از 70 درصد رشد، به 170.2 درصد رسیده است. خطای در محاسبه با افزایشی معدل 3159 نفر است(!!).
همین اشتباه در نتایح گزینه ها، غیر علمی و نادرست بودن این تحقیق را نشان می دهد و باید آن را به سطل آشغال انداخت. هر نوع دخالت آن در سیاستگذاری، منجر به فاجعه خواهد شد.
در سوال سوم (دیدگاه مردم در باره رفع فیلتر تلگرام) درصد پاسخ دهندگان 79.8 درصد شده است. یعنی در این پاسخ ها، نظرات 909 شرکت کننده در این تحقیق، نادیده گرفته شده است.
در سوال قبلی، با افزایش درصدها به میزان 70.2 درصد روبر بودیم. در این سوال با کاهشی معادل 20.2 درصد از مجموع پاسخ دهندگان مواجه هستیم.
یعنی این مجموعه محققان، در ابتدائی ترین آمارها هم نتوانسته اند، علمی رفتار کنند و با مشکل در محاسبه روبرو بوده اند.
در سوال چهارم (استفاده از فیلتر شکن) پاسخ، 99 درصد است و باز هم یک درصد شرکت کنندگان از قلم افتاده اند. یعنی نظرات 45 نفر نادیده گرفته شده است. چرا؟ محققان چرا مرتکب این فاجعه شده اند؟
در پاسخ به سوال بعدی (نمایش واقعیت ها در صدا و سیما) مجموع پاسخ به سه گزینه، 96.7 درصد است. باز هم نتایج با کل شرکت کنندگان تطبیق نمی کند. یعنی محققان از دخالت دادن نظرات 148 نفر خودداری کرده اند. چرا؟
پاسخ سوال بعدی (عملکرد صدا و سیما) دارای 4 گزینه است. مجموع پاسخ ها، از 100% گذشته و به 100.1% رسیده است. همین میزان اندک هم نتایج را غیر علمی و غیر قابل اعتماد می کند.
خوشبختانه محققان دانشمند ایرانی (!) توانسته اند، در سوال بعدی، نتایح چهار گزینه را با هم بدرستی جمع کرده و از ادامه یک کار غیر علمی (حداقل در این بند) جلوگیری بکنند. مجموع پاسخ های سوال مربوط به "عملکرد نیروهای امنیتی" 100% شده است.
سوال مربوط به "عملکرد نیروهای امنیتی نسبت به تجمعات قبل" هم دارای چهار پاسخ است اما وقتی آن ها را با هم جمع می کنیم، عدد 99.6% بدست می آید.
باز هم شکافی عمیق در محاسبات علمی در سطح توانایی های دانش آموزان اول ابتدایی، خودش را نشان می دهد.
سوال بعدی (راه های پیگیری اخبار تجمعات) دارای 8 گزینه است که باید مجموع جواب ها 100% نظرات 4500 نفر را شامل شود.

اگر مجموعه نتایج گزینه های این تحقیق(!) را با هم جمع کنیم، با یک شاهکار آماری مواجه خواهیم شد.
طبق نتایج گزینه ها، بیش از 141 درصد از 4500 شرکت کننده در این پاسخ ها رای خودشان را اعلام کرده اند. یعنی 141.1% در این تحقیق شرکت داشته اند.
یعنی حدود 1849ر نفر بر آمار تحقیق افزوده اند تا این نتیجه غیر علمی بدست آید.
سوال بعدی در باره "خواسته تجمع کنندگان" است که بیش از 3 گزینه ندارد. براحتی می توان نتایج آن ها را با هم جمع کرده و متوجه شد که عددی معادل 119.6 بدست می آید. خواهیم دید که 19.6 درصد بیشتر از 100% شده است.
لذا، باید مانند شادگرد 7 ساله پی می بردند که یک جایی از این محاسبات و خود نظرسنجی، از نظر علمی، دارای مشکل بوده و غیر قابل عرضه به جامعه است.
جالب است که بدانیم، خریدارانی مانند ریاست جمهوری هم متوجه این عیوب بظاهر ساده و غیر علمی هم نشده اند.
همین نکته های بظاهر ساده، نشان می دهند که علم و تحقیق در ایران چه وضعیتی دارد و بنام علم ،چه کارهای غیر علمی که نمی شود!
در یک طرف، دولت و ریاست جمهوری قرار دارد که به این نوع آمار نیاز داشته است تا سیاست های غلط خودش را با تکیه بر مبانی بظاهر علمی(!) پیش ببرد.
در طرف دیگر، محققانی قرار داشته اند که می خواسته اند تا آماری(!) سرسری، داده و صدها میلیون تومان از پول این ملت را بدزدند.
یکی از جاهایی که توانایی فوق العاده (!) تیز هوشان ایرانی انسان را متعجب می کند، توانایی فوق العاده عملیات پیچیده محاسبات ریاضی 3 رقمی سوال آخر است. این سوال به "موضع گیری ترامپ"، رئیس جمهور آمریکا مربوط است.

در نهایت تعجب، ایرانیان توانسته بودند، موفق به یک محاسبه ساده شده و عدد گم شده 100 برای این پاسخ ها را بطور صحیح درج کنند.
این است نتایج سیستم آموزشی-ایدئولوژیکی حاکم بر کشور که محققان آن، توانایی یک عملیات ساده ریاضی و آماری را ندارند.
این تحقیق علمی(!) نشان می دهد که موسسات تحقیقی و دانشگاه های ایرانی، بسیار افت کرده اند. دارای حداقل استانداردهای علمی هم نیستند.
این مشکل ریشه در جمهوری اسلامی و آخوندها ندارد بلکه از زمانی که تکیه دانشگاه ها در ایران، ایدئولوژی و نژادپرستی بوده است، علم را به بوته فراموشی سپرده و شعار و ایدئولوژی را به مرکز تولید شبهه علمی در دانشگاه ها بدل کرده اند.
آن ها در تلاش هستند تا تاریخ و ادبیات، سیاست و دین بافته شده از دروغ را هم بسازند و هم درست و صحیح و واقعی نشان داده و به خلایق بباورانند. در نتیجه، از آن چه پرهیز شده و می شود، کارعلمی ساده است.
وای به حال و روز ملت و دانشگاه و سیاستمدارانی که با تکیه بر چنین داده های دانشگاهی، برنامه ریزی می کنند و می خواهند مردم و کشور را به پیش ببرند.
طبیعی است که با تکیه بر چنین تحقیقات علمی(!) بجای رسیدن به کاروان توسعه جهانی و منطقه ای، از کاروانی که در 2500 سال قبل، در حرکت بوده هم عقب خواهیم ماند.

امیدوارم که این همه اشتباه در خود تحقیق رخ نداده باشد بلکه در انتشار عکس بالایی، رخ نموده باشد!

انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
نهم فوریه 2018
hedayat222@yahoo.com

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 13 الف- تئوری- آرمانشهرلیک یا آر...

آزربایجان میللی فعاللار اوچون ژورنالیسم 13
الف- تئوری- آرمانشهرلیک یا آرزولار شهری

تاسسوف ایله بو درسده، فنی و تکنیکی موشکوللر ایله اوزبه اوز قالدیم و درس دفعه لرجه کسیلدی. آخئردادا یارئمچئلئق قالدی.
گئچمیش درسلرده، ژورنالیسمی "موحافیظه کار"، "مونتقید" و "اینقیلابچی" ژورنالیسمه بولموشدوم. بونلاردان، ساده جه اینقیلابچی ژورنالیسم و ژورنالیست، بئینینده و آزرولارئندا، "اوتوپی یا" یا "آرزولار شهری" قورا بیلرلر.
نیه کی بو دسته ژورنالیست، موجود شهری، شهرلیلری، وطنی، وطنداشلئقلارئ، قانداشلئقلاری، دیلداشلئقلاری و دینداشلئقلاری کافی و درگرلی گورمور. بونلاردان گئچیب، وطنه، وطنداشا، قارداشا و قانداشا، دیلداشا و دینداشلارا داها یاخجی و شریف بیر یاشام و توپلوم آزرولور.
بو آرزلار، بو اینسانئن یارادئجئلئق قوووه سینین باشئ دئر. بو آرزئلار، اینسانا، ایرلی یورومک اوچون، ماتور دور. هدف و یول دور. بیتمز و توکنمز بیر دونیا دیر. بو آرزولار دیر کی بشری گئچمیشدن قئرئر و گله جگه گوتورور.
آرزولارئمئزدا "آرزئلار شهری" قورماق اوچون، نه لر لازیم دیرلر؟
1. بیر سورو اینسانلار، آرزو قورماق و آزرو اتمک بئله باشارمئرلار. یادا آرزئلاری، ائوز شخصی یا عاییله وی آرزولار دیبگینده دیر. یانی، آرزئسئ داها یاخجی یئمک، داها یاخجی ایچمک، داها یاخجی گییمک، داها پوللو اولماق، داها گوزل ائوی ائشیگی اولماق، داها چوخ شیک شئیلرین مالیکی اولماق، داها چوخ دولانماق، داها گوزل خانیملا یاتئب، دورماق و ... کیمی آرزولاردیر.
بو آرزولار، توپلومو، اخلاقدان، اینصافدان، اینسانییت دن، ائراق ادر. اینسان بیر مصرف آلتینه دونر. خیانت و جینایتی قبول ادر. چون، آماجی ائوزونون و عاییله سینین داها چوخ شئیلری، هر یئردن اولور اولسون، الده اتمه سی دیر و بو بیر اخلاقسیزلئغا گئدر کی بو گونکو ایران، بو یولدا دورت ناللئ چاپئر.
خیاللار و آرزئلار گرک کی اخلاق چارچیوه سینده اولسون و هامئ اینسانلارئن منفعتین، شخصین ائوز منفعتی قدر، تامین اتسین! هامئنئن برابر حاققئ اولسون.
بس اینقیلابچی ژورنالیست، بیر یازاردئر کی وطن، خالق، اینسانلئق اوچون آرزولار خلق ادیر و او آرزولارا آل تاپماق اوچون، هر نه الیندن گلیر، اونلاری ادیر.
2. آرزولاردان لذذت و کئف آپارماقدا، شرط دیر.
اگر یاراتدئغی آرزولاردان کئف آپارماز ایسه، اونلاری خالق اوچون الده اده بیلمز و اینانجینئن ایچی بوش اولار. اینسانئن، ایچی دولو اینانچئ اولمالئ دئر. آرزئلارئن ایچین، شخصی آمما روح لذذتی ایله دولدوراجاق تا اونلار اوچون، جاندان، مالدان و عوموردن گئچسین و فداکارلئق اتسین!
3. فداکارلئق، یعنی آرزولارا چاتماق اوچون، یئنی ایستکلر یاراتمالئ دیر. یئنی ایستکلر هم تکامول تاپمئش ایستکلردیرلر همده اونجه کی ایستکلرین ایجراسئ و عملده یارادئلماسئ دئرلار.
4. حتمن گرک بو آرزولار، گئچمیش ایله موقاییسه ده، داها یاخجی و فایدالئ بیر دورومو گوسترمهلی دیرلر.
تکجه، موجود دورومدان ناراضی اولماق، مسئله دئییل بلکه گئچمیش تاریخدن داها یاخشی بیر دورومو آرزولاماق و اونا چاتماق اوچون بیر موجادیله لازیم دیر.
بو شرطلرین قالانئن، گلن درسده تقدیم ادیرم!

ساغ اولون
انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
1028 فورییه نین آلتئسئ
hedayat222@yahoo.com

آزربایجان میللی فعالار اوچون ژورنالیسم 13 ب- عملی ژورنالیسم - خبر یازماق

آزربایجان میللی فعالار اوچون ژورنالیسم 13

ب- عملی ژورنالیسم - خبر یازماق

بو درسده بئش خبری "تابناک" و "گوناز تی وی" نین وئبسایتئندان گوتورموشم.

خبرلر چوخ جالیب و اونلاردان اورگنمک اوچون چوخ شئیلر وار. 

من بو خبرلرین اوستونه، تیتر یازماقدا تا لید و خبرین متنینه قدر، ال قویورام و ادیت یا ایصلاح و ویراستارلئق درسلرین بیرلیکده آپارئرام.

خبرلرین لینک لری کامنت لرده موجود دور و اونلارا بارماق باسدئغئمئز موضولار، خبر یازماق اوچون اونملی دیرلر.

ساغ اولون

انصافعلی هدایت

تورنتو - کانادا

1028 فورییه نین آلتئسئ

hedayat222@yahoo.com

دیالوگ: آیا ملل ساکن در ایران، احساس امنیت می کنند؟ - بخش دوم

برنامه هفته چهلم و دوم دیالوگ
مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
میهمانان برنامه:
دکتر محمدحسین یحیایی
اسفندیار خلف پپپ فرامرز بختیار
ناصر بلیده ای 
برنامه دیالوگ شنبه هرهفته، ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز از تلویزیون گوناز تی وی پخش می شود 
گوناز تی وی
چهاردهم بهمن ۱۳۹۶

رهبران پانفارس ها و پان ایرانیست ایران، ملل سرزمین های تورک، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد و همچنین ملت فارس را می ترسانند که نبادا کاری بکنید که ایران مثل عراق، سوریه، لبنان یا افغانستان بشود و "امنیت" از بین برود. "امنیت" و "نا امنی" دو واژه ای است که همه رهبران پانفارس و پان ایرانیست، روشنفکرانشان، احزاب، اساتید حوزه و دانشگاه هایشان، رسانه ها و مطبوعاتشان، چه در حاکمیت و چه در ضدیت با حاکمیت، بر آن تاکید می کنند. در این صورت است که باید پرسید: معنی امنیت در ایران چیست؟ حضور و فعالیت های دادگاه های انقلاب، نشانه احساس نا امنی نیست؟ سخن"خودی" و "غیر خودی"، حضور پر رنگ شورای نگهبان، عدم آزادی انتخابات آزاد، نشانه ناامنی نیست؟ آیا زنان و دختران ملل ساکن ایران احساس امنیت می کنند؟ آیا انسان ها امنیت انتخاب نوع و رنگ پوشش آرایش خودشان را دارند؟ آیا نبودن احزاب و "ان جی او"های ملل تورک، عرب، توکمن، بلوچ و ... نشانه ناامنی نیست؟ عدم اجرای اصول مربوط به حقوق ملت در قانون اساسی، علامت ناامنی نیست؟ اگر ایران کشوری امن است، چرا با رسمی و آموزش اجباری زبان های مادری مخالفت می کنند؟ آیا اعتیاد نشانه ناامنی نیست؟ آیا خشکانیدن دریاچه اورمیه نشانه ناامنی نیست؟ آیا بیکاری گسترده، به معنی امنیت است؟ آیادر ایران، امنیت شغلی وجود دارد؟ آیا مردم، در خیابان ها امنیت اجتماعی را احساس می کنند؟ آیا حضور قمه کشان، نشانه امنیت است؟ آیا ریشه یافتن رشوه برای پیشبرد کارهای اداری و حقوقی، امنیت است؟ آیا خودکشی های ده ها هزار نفری در هر سال، نشانه امنیت در ایران است؟ آیا مردم در رابطه با بانک ها و موسسات مالی و پولی احساس امنیت می کنند که پولشان دزدیده نشود؟ آیا مردم در رابطه با مبالغ روی چک های بانکی احساس امنیت می کنند؟ آیا مردم امنیت دارند تا به همدیگر اعتماد بکنند؟ آیا جوامع در ایران، امنیت اخلاقی وجود دارد؟ آیا ایرانیان امنیت روانی، مالی، عاشقانه، و خانوداگی در در کانون خانواده احساس می کنند؟ در صورتی که ملل ساکن در ایران احساس امنیت می کنند، چرا دسته دسته، پناهنده می شوند و دین عوض می کنند؟ آیا علاقه مندان به محیط زیست احساس امنیت می کنند؟ آیا علاقه مندان به توسعه فکری، فرهنگی، هنری، اقتصادی و اجتماعی جوامع ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ...، می توانند در امنیت، فعالیت بکنند؟ اگر امنیت وجود دارد، چرا نباید افرادی که تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ...بوده و در زبان فارسی لهجه دار هستند، استخدام بشوند؟ آیا امنیت برای تولیدکنندگان فکری، هنری، نوشتاری، و ... در نشر و انتشار آثار خلاقیت هایشان وجود دارد؟ آیا مردم از دست ماموران پلیس و اطلاعات و بسیج و ... احساس امنیت می کنند؟ آیا مردم، ناعدالتی در دادگاه ها را احساس نمی کنند؟ اگر امنیت موجود است، چرا از اجرای حقوق بشرمی ترسند؟ آیا مردم و روشنفکران می توانند در محیطی امن اندیشه و دیدگاه ها یا انتقادهایشان را مطرح بکنند؟ آیا فعالان سیاسی دارای امنیت هستند؟ آیا کسانی که می خواهند برای شوراهای شهری و روستایی، یا مجلس یا خبرگان یا ریاست جمهوری و ... کاندیدا بشوند، احساس امنیت می کنند؟ آیا مکتشفان و مخترعان امنیت دارند که ابداعاتشان در هنگان ثبت سرقت نشود؟ آیا امنیت غذایی و خوراکی در ایران هست؟ آیا امنیت دارویی، پزشکی و بیمارستانی وجود دارد؟ آیا در ازدواج امنیت وجود دارد؟ در طلاق چه؟ آیا دول و ملل جهان احساس امنیت می کنند که ایران از تروریسم حمایت نکند؟ آیا ملل و دول جهان احساس امنیت می کنند که ایران بمب اتم نسازد؟ آیا ملل منطقه احساس امنیت می کنند که ایران در امور داخلی دیگر کشورها دخالت نکرده و دست از خونریزی و کشتار انسان ها بردارد؟ در این برنامه دیالوگ، من، به اتفاق 1. دکتر محمدحسین یحیایی؛ اقتصاددان تورک 2. جناب اسفندیار خلف؛ از جبهه ملی ایران 3. جناب فرامرز بختیاری؛ مسئول حزب اتحاد بختیاری لرستان و کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه بالتیمور آمریکا 4. جناب ناصر بلیده ای؛ رئیس سازمان ملت های بدون نمایندگی در سازمان ملل متحد و سخنگوی حزب مردم بلوچستان در خدمت شما خواهیم بود و سعی خواهیم کرد تا در این برنامه و احتمالا در برنامه های آینده، به بخشی از نتایج این سوال ها پاسخ بدهیم که: هزینه های داخلی عدم احساس امنیت فکری، روانی، جسمی، اجتماعی و اقتصادی چیستند؟ هزینه هایی خارجی که این عدم امنیت بر ایران و ملل ساکن در ایران تحمیل می کند؟ عدم احساس امنیت، چه تاثیرهایی بر رشد و توسعه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و علمی ایران می گذارد؟ آیا می توان در شرایط موجود عدم امنیت را به امنیت بدل کرد؟ آیا دولت و نظام حاکم مترصد از بین بردن نا امنی های داخلی و خارجی که بر زندگی افراد و ملل ساکن ایران تاثیر منفی گذاشته و می گذارد، است تا جامعه از هر نظر به توسعه رهنمون شود؟ آیا شعار مرگ بر همه دنیا به دوستی و همکاری با همه کشورها و ملل بدل خواهد شد؟

انصافعلی هدایت تورنتو - کانادا دوم فوریه 2018 hedayat222@yahoo.com

دیالوگ: آیا ملل ساکن در ایران، احساس امنیت می کنند؟ - بخش اول

برنامه هفته چهلم و دوم دیالوگ
مدیر برنامه: انصافعلی هدایت
میهمانان برنامه:
دکتر محمدحسین یحیایی
اسفندیار خلف پپپ فرامرز بختیار
ناصر بلیده ای 
برنامه دیالوگ شنبه هرهفته، ساعت ۲۱:۳۰ به وقت تبریز از تلویزیون گوناز تی وی پخش می شود 
گوناز تی وی
چهاردهم بهمن ۱۳۹۶

رهبران پانفارس ها و پان ایرانیست ایران، ملل سرزمین های تورک، تورکمن، عرب، بلوچ، کرد و همچنین ملت فارس را می ترسانند که نبادا کاری بکنید که ایران مثل عراق، سوریه، لبنان یا افغانستان بشود و "امنیت" از بین برود. "امنیت" و "نا امنی" دو واژه ای است که همه رهبران پانفارس و پان ایرانیست، روشنفکرانشان، احزاب، اساتید حوزه و دانشگاه هایشان، رسانه ها و مطبوعاتشان، چه در حاکمیت و چه در ضدیت با حاکمیت، بر آن تاکید می کنند. در این صورت است که باید پرسید: معنی امنیت در ایران چیست؟ حضور و فعالیت های دادگاه های انقلاب، نشانه احساس نا امنی نیست؟ سخن"خودی" و "غیر خودی"، حضور پر رنگ شورای نگهبان، عدم آزادی انتخابات آزاد، نشانه ناامنی نیست؟ آیا زنان و دختران ملل ساکن ایران احساس امنیت می کنند؟ آیا انسان ها امنیت انتخاب نوع و رنگ پوشش آرایش خودشان را دارند؟ آیا نبودن احزاب و "ان جی او"های ملل تورک، عرب، توکمن، بلوچ و ... نشانه ناامنی نیست؟ عدم اجرای اصول مربوط به حقوق ملت در قانون اساسی، علامت ناامنی نیست؟ اگر ایران کشوری امن است، چرا با رسمی و آموزش اجباری زبان های مادری مخالفت می کنند؟ آیا اعتیاد نشانه ناامنی نیست؟ آیا خشکانیدن دریاچه اورمیه نشانه ناامنی نیست؟ آیا بیکاری گسترده، به معنی امنیت است؟ آیادر ایران، امنیت شغلی وجود دارد؟ آیا مردم، در خیابان ها امنیت اجتماعی را احساس می کنند؟ آیا حضور قمه کشان، نشانه امنیت است؟ آیا ریشه یافتن رشوه برای پیشبرد کارهای اداری و حقوقی، امنیت است؟ آیا خودکشی های ده ها هزار نفری در هر سال، نشانه امنیت در ایران است؟ آیا مردم در رابطه با بانک ها و موسسات مالی و پولی احساس امنیت می کنند که پولشان دزدیده نشود؟ آیا مردم در رابطه با مبالغ روی چک های بانکی احساس امنیت می کنند؟ آیا مردم امنیت دارند تا به همدیگر اعتماد بکنند؟ آیا جوامع در ایران، امنیت اخلاقی وجود دارد؟ آیا ایرانیان امنیت روانی، مالی، عاشقانه، و خانوداگی در در کانون خانواده احساس می کنند؟ در صورتی که ملل ساکن در ایران احساس امنیت می کنند، چرا دسته دسته، پناهنده می شوند و دین عوض می کنند؟ آیا علاقه مندان به محیط زیست احساس امنیت می کنند؟ آیا علاقه مندان به توسعه فکری، فرهنگی، هنری، اقتصادی و اجتماعی جوامع ملل تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ...، می توانند در امنیت، فعالیت بکنند؟ اگر امنیت وجود دارد، چرا نباید افرادی که تورک، تورکمن، عرب، بلوچ و ...بوده و در زبان فارسی لهجه دار هستند، استخدام بشوند؟ آیا امنیت برای تولیدکنندگان فکری، هنری، نوشتاری، و ... در نشر و انتشار آثار خلاقیت هایشان وجود دارد؟ آیا مردم از دست ماموران پلیس و اطلاعات و بسیج و ... احساس امنیت می کنند؟ آیا مردم، ناعدالتی در دادگاه ها را احساس نمی کنند؟ اگر امنیت موجود است، چرا از اجرای حقوق بشرمی ترسند؟ آیا مردم و روشنفکران می توانند در محیطی امن اندیشه و دیدگاه ها یا انتقادهایشان را مطرح بکنند؟ آیا فعالان سیاسی دارای امنیت هستند؟ آیا کسانی که می خواهند برای شوراهای شهری و روستایی، یا مجلس یا خبرگان یا ریاست جمهوری و ... کاندیدا بشوند، احساس امنیت می کنند؟ آیا مکتشفان و مخترعان امنیت دارند که ابداعاتشان در هنگان ثبت سرقت نشود؟ آیا امنیت غذایی و خوراکی در ایران هست؟ آیا امنیت دارویی، پزشکی و بیمارستانی وجود دارد؟ آیا در ازدواج امنیت وجود دارد؟ در طلاق چه؟ آیا دول و ملل جهان احساس امنیت می کنند که ایران از تروریسم حمایت نکند؟ آیا ملل و دول جهان احساس امنیت می کنند که ایران بمب اتم نسازد؟ آیا ملل منطقه احساس امنیت می کنند که ایران در امور داخلی دیگر کشورها دخالت نکرده و دست از خونریزی و کشتار انسان ها بردارد؟ در این برنامه دیالوگ، من، به اتفاق 1. دکتر محمدحسین یحیایی؛ اقتصاددان تورک 2. جناب اسفندیار خلف؛ از جبهه ملی ایران 3. جناب فرامرز بختیاری؛ مسئول حزب اتحاد بختیاری لرستان و کارشناس علوم سیاسی از دانشگاه بالتیمور آمریکا 4. جناب ناصر بلیده ای؛ رئیس سازمان ملت های بدون نمایندگی در سازمان ملل متحد و سخنگوی حزب مردم بلوچستان در خدمت شما خواهیم بود و سعی خواهیم کرد تا در این برنامه و احتمالا در برنامه های آینده، به بخشی از نتایج این سوال ها پاسخ بدهیم که: هزینه های داخلی عدم احساس امنیت فکری، روانی، جسمی، اجتماعی و اقتصادی چیستند؟ هزینه هایی خارجی که این عدم امنیت بر ایران و ملل ساکن در ایران تحمیل می کند؟ عدم احساس امنیت، چه تاثیرهایی بر رشد و توسعه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و علمی ایران می گذارد؟ آیا می توان در شرایط موجود عدم امنیت را به امنیت بدل کرد؟ آیا دولت و نظام حاکم مترصد از بین بردن نا امنی های داخلی و خارجی که بر زندگی افراد و ملل ساکن ایران تاثیر منفی گذاشته و می گذارد، است تا جامعه از هر نظر به توسعه رهنمون شود؟ آیا شعار مرگ بر همه دنیا به دوستی و همکاری با همه کشورها و ملل بدل خواهد شد؟

انصافعلی هدایت
تورنتو - کانادا
دوم فوریه 2018
hedayat222@yahoo.com