Tabolar: Ağlın donan yeri

تابولار: عاقلین دونان یئری!

آپارئجی: انصافعلی هدایت

Aparıcı: İnsafəli Hidayət

 Sep.16.2017 

Tabolar: Ağlın donan yeri

 Güney Azərbaycan Tv 

gunaztv gunaz canli

تابوهای رایج در ایران

آیا می توانید مهمان برنامه فردای من بوده و در باره "نتایج منفی تابوهای سیاسی در ایران" گفتگو کنید؟

تابوهایی مثل عدم تعریف کامل و جامع "ملت"، 

حقوق ملل غیر فارس،

 آموزش زبان مادری، 

عدم تحزب، 

عدم نقد ایران، مرزهای پرگهر مهمتر از حقوق انسانی ایرانیان،

 تحریف سیاسی تاریخ، 

مطلق بودن رهبر و شاه،

 محبوبیت دیکتاتوری به جای دموکراسی، 

فرار از حق تعیین سرنوشت، 

نپرداختن به وجود طبیعی فرد و وجود حقوقی او،

 عدم نقد سیاست های تروریستی ایران، 

عدم نقد سیاست های مداخله گرانه ایران در امور دیگر کشورها،

 عدم حمایت از حقوق اعراب، 

عدم گفتگو از مزایای نفت و بی بهره ماندن اعراب از نفت سرزمین شان،

 نبود اوپوزیسیون جدی در داخل و خارج، 

عدم اعتماد به ملل، 

عدم قبول حقوق ملل، 

تابو بودن سخن از ملت بودن اقوام، 

 تابو بودن اعتراف بر مهمتر بودن حقوق بشر از مرزهای ایران، 

تابو بودن مبارزه با نژادپرستی،

 تابو بودن مخالفت روشنفکران و نویسندگان با جوکسازی های و توهین به ملل،

 تابو بودن بحث های جدی،

 تابو بودن درخواست محاکمه رهبران ایران در مجامع بین المللی، 

تابو بودن نقد و بررسی نوشته شدن نژادپرستانه قانون اساسی، 

نژادپرستانه بودن متون کتاب های درسی در همه سطوح از ابتدایی تا دکترا،

 تابو بودن حمایت و دفاع حقوقی از متهمان به مجاهد،

 تابو بودن سخن گفتن از تلاش های تورکمن ها، شمالی ها، تورکان و عرب ها و کوردها برای تاسیس حکومت های مستقل یا خودمختار خود در ایران معاصر،

 تابو بودن تاریخ ملل و زبان آن ها، 
تابو بودن پرداختن به خواست های ملل،
 تابو بودن گفتگو در باره نقش مثبت رهبرانی چون شیخ محمد خیابانی و پیشه وری، 
تابو بودن پرداختن به قتل های دسته جمعی در زندان های خمینی و خامنه ای،
 تابو بودن مثبت اندیشی در رابطه با آمریکا، اسرائیل، 
تابو بودن مخالفت با چین و روسیه،
 تابو بودن پرداختن به قتل عام و اشغال سرزمین های مسلمانان تورک آزربایجان توسط ارمنی ها، 
تابو بودن یاد آوری قتل عام صدها هزار نفری تورکان آزربایجان در دوران جنگ جهانی اول در آزربایجان غربی،
 تابو بودن پرداختن به اهداف واقعی ایران از تلاش برای دستیابی به موشک ها و سلاح های هسته ای،
 تابودن بودن سخن گفتن از این که ایران به تصمیم های سازمان ملل و مجامع بین المللی تسلیم نمی شود و ملل ایرانی را به سوی جنگ می برد،
 تابو بودن سخن از زیر سوال بردن نیروهای امنیتی و نظامی ایران، 
تابو بودن سخن گفتن از میلیاردها دلار اختلاس و عدم رسیدگی به آن ها در دادگاه های علنی،
 تابو بودن سخن گفتن از علل مهاجرت ملل پیرامون به مرکز،
 تابو بودن سخن گفتن از بیکاری در پیرامون،
 تابو بودن سخن گفت از فقر روز افزون در پیرامون، 
نابو بودن سخن گفتن از علل رواج و ترویج مواد مخدر در میان ملل، 
تابو بودن سخن گفتن از استعمار و مستعمرگی ملل پیرامون، 
تابو بودن اشاره و گفتگو در باره تمرکز ثروت و پول و سرمایه گذاری در مرکز،
 تابو بودن گفتگو در باره عدم شمول آموزش های عمومی به زبان مادری یا حتی فارسی در ایران، 
تابو بودن اندیشه در باره نگاه و اندیشه استعماری و منفعت طلبی مرکز به پیرامون و نیروهای انسانی و انرژی و معادن آن ها و دسترسی به آب های گرم، 
تابو بودن گفتگو در باره این که فارس ها همه منافع ایران را می بلعند، 
تابو بودن اندیشه کردن در باره قربانی کردن آب های پیرامون برای توسعه مرکز کویری ایران، 
تابو بودن صحبت از رواج ایدز، بیماری های مقاربتی، فحشا، زنا، از بین رفتن اخلاق اجتماعی، 
تابو بودن پرداختن به منافع زبان رسمی اجباری در ایران 

ووو

عشق عمیق مولانا جلال الدین محمد رومی به تبریز

حضرت اجل مولانا، اولین ناسیونالیست تورک آزربایجانی در مثنوی، در حق جایگاه تبریز در آن دوره چنین می گوید. باید بخاطر داشته باشیم که مولانای رومی، بخش مهمی از دنیای متمدن و پیشرفته آن روزگاران را دیده بود و براحتی می توانست تبریز را با دیگر سرزمین هایی که دیده است، مقایسه کند:

آن غريب مــمـتــحـن از بـيـــم وام

در ره آمـــد سوي آن دارالــــســلام

3105

شد سـوي تـبريز و كـوي گــلســتـان

خـفتـه اوميـدش فـراز گــل ســتـان

3106

زد ز دارالمــلـك تـــبـريـز سـنـــي

بر اميــدش روشــنـي بــر روشنــي

3107

جانش خـندان شـد از آن روضه رجال

از نـسـيــم يوسف و مــصـر وصـال

3108

گــفت يــا حـادي انـخ لــي ناقتــي

جاء اســعـادي و طــارت فـاقـتـــي

3109

ابـركـي يــا ناقتــي طــاب الامــور

ان تــبريزا منــاخـــات الـصـــدور

3110

اشـرحـي يا نـاقـتي حــول الـريـاض

ان تبــريــزا لــنـا نــعم المــفــاض

3111

سـاربــانــا بـار بـگــشا ز اشتــران

شـهر تـبريز است و كـوي گـلســتـان

دوست بسیار ارجمند و بزرگوارم، جناب یوسف عزیزی بنی طرف، مصراع عربی را این چونه به فارسی ترجمه کرده اند:

ترجمه: 3108 گفت ای ساربان شترم را برزمین بنشان که سعادت فرو آمد و تنگدستی پرکشید.

ترجمه 3109: شترکم سر جایت بمان که امور بر وفق مراد است و تبریز ایستگاه قلب هاست.

ترجمه 3110: شترکم خوش باش در اين گلستان زیرا که تبریز فیض کاملی برای ماست.

زیبایی عشق به تبریز در اسن کلمات صد چندان عمیق تر از کلمات فارسی نیست؟

ای تبریز، چه بر سر تو آورده اند که اکنون به خرابه ای و عقب مانده ترین جا و سرزمین بدل شده ای؟

انصافعلی هدایت

ایده های خامی برای کار و تحقیق

1.               آیا مردم و روشنفکر ایرانی دموکرات هستند؟

 2.             بررسی بستر و زمینه های نژادپرستی در ایران

3.                معنی سواد، سوادآموزی و بیسوادی در ایران

4.              آیا مرزهای کشورها مقدس و غیر قابل تغییرند؟

5.                        مرزهای آزادی های انسان تاکجاست؟

6.     چرایی آزادی و تبلیغ پانفارسییسم و نژادگرایی در ایران 

7.     آیا می توان دوباره به پانفارسیسم و ایرانیسم اعتماد کرد؟

8.                  مقایسه آزادی مطبوعات در ایران و تورکیه

9.                      روشنفکر ایرانی و حقوق ملل یا اقوام 

10.     چرا اعتراضات قانونی ملل در ایران بایکوت می شوند؟

 11.                                ایرانیان: تعقل یا احساسات 

12.                       اسلامگرایی یا اسلامزدایی در تورکیه

 13.                            چرا قوانین ایران جرمزا هستند؟

14.                   اقتصاد و برخ بهره در ایران و خاورمیانه

 15.                                        جایگاه زن در ایران

16.                          آیا ایران به سوی انقلاب می رود؟

17.            نژادپرستی ساختاری، حقوقی و اداری  در ایران

18.                       خط گوروش گرایی به کجا می رود؟

19.                    احزاب و اپوزیسیون در تورکیه و ایران

20.        چرا ملل ایرانی از حق داشتن احزاب محروم هستند؟

21.      علم و تحقیق و خرید و فروش مدارک جعلی دانشگاهی

22.                روشنفکر نماینده کیست؟ چه مسئولیتی دارد؟

23.                تحریف: مسئولیت نویسنده و خبرنگار ایرانی

24.          چرا فراکسیون تورک، برای ایران یک تهدید است؟

25.                 چرایی تور ستیزی و عرب ستیزی در ایران

26.              پیامدهای مرگ دریاچه اورومیه برای خاورمیانه

27.                                         مرزهای آزادی بیان

28.                                   مفهوم حق تعیین سرنوشت

29.                           پیامد های حقوقی "قوم" و "ملت"

 30.                                          منافع زبان رسمی

 31.                      بررسی چرایی انکار وجود قوم فارس 

32.                                       مرزهای دموکراسی 

33.                  چرایی تلاش برای تحریف یا از بین بردن

متون مکتوب بین المللی از طرف پانفارسیسم

34.                         چرایی تاریخسازی جعلی در ایران

35.     بررسی میزان رشد اقتصادی مرکز و پیرامون در ایران

36.                تبعیض ها در بین مرکز و پیرامون در ایران

37.                                علایم استعمار و مستعمرگی

 38.                  فرق نژادپرستی و مبارزه برای حقوق ملی

39.          بررسی جایگاه جوک در دشمن تراشی در منطقه  

40.              نژادپرستی رسانه ای: رسانه های فارسی زبان

و جایگاه اخبار ملل در آن ها 

41.   بررسی حقوق بشر و بهره مندی ملل غیر فارس از آن ها

 42.            چرا فعالیت حقوق بشری، روی فعالان سیاسی و

فارس متمرکز شده است؟

43.             آیا ایران یکپارچه، با حقوق بشر سازگار است؟

44.                               دموکراسی و حقوق اقلیت ها

 45.                            چرا افراد نژادپرست می شوند؟

46.                              راه های مبارزه با نژادپرستی

 47.                       چگونگی مبارزه با اختلاس در ایران

48.            مفهوم مسئولیت اخلاقی و ضدیت با آن در ایران

49.                                           ایران یعنی چه؟

50.     لزوم تعریف مجدد واژه های سیاسی، حقوقی و اجتماعی

51.                 آیا در فکر ایرانی، تقسیم قدرت ممکن است؟

52.         نبود استاندارد واحد در تعریف استعمار و مستعمرگی

در ایران

53.                    استاندارد دو گانه فکری و عملی ایرانیان

54.           بررسی نوع فدارلیسم امارات متحده عربی و اردن

55.             آیا ایران به عصر فاشیسم عریان وارد می شود؟

 56.          بررسی مهاجرت های دسته جمعی و ادعای ارضی

در قوانین بین الملل (کوردها در آزربایجان غربی)

57.                      بررسی چرایی عدم شکل گیری تحزب

در میان ملل ساکن ایران

58.                  نقش روشنفکر ایرانی در ترویج تبعیض ها

59.                             تمرکز نابرابر ثروت در ایران 

60.                  توهم: اقتصاد ایران در دست تورکان است

 61.               بررسی سیاست "یکسان سازی" دوران پهلوی

62.                        بررسی وضعیت حقوقی ملل و اقوام

در دوران قاجاریه و بعد از قاجاریه

63.      بررسی پیش فرض: ایران یک ملت بوده و خواهد بود

64.                   حقوق شهروندی ملل غیر فارس چیست؟

65.                             آزادی عقیده و بیان یعنی چه؟

66.                      آیا محاکمات در ایران عادلانه است؟

 67.            آیا در استخدام در مشاغل ایران تبعیض هست؟

 68.                             بررسی "حق انتخاب شدن" و

چرایی سانسور این حق در ایران

69.                                     مفهوم خوشبخت شدن

70.                        ایده آلیست بودن یا رئالیست بودن؟

71.             بررسی نقش مثبت و منفی دانشگاه های ایران

در توسعه

72.                 مشروطه انقلاب بود یا اصلاحات از بالا؟

73.              جایگاه آزربایجان و ستارخان در مشروطه و

  بعد از مشروطه در ایران

74.             جایگاه نفت در سیاست و دیکتاتوری در ایران

75.            جایگاه مطبوعات ایران در روشنگری اجتماعی

در قبل و بعد از پهلوی ها

76.                              ایران و ایرانیت نامساوی با

هویت فردی و جمعی ملل و جوامع

78.               بررسی سیستم تربیتی نژادپرستانه در ایران

اگرضریب روشنفکری ملل دیگر کشورها به اندازه ایرانیان پایین بود، چه کار می کردند؟

انصافعلی هدایت

در این مقاله انگلیسی گفته اند که متوسط آی کیو (ضریب هوشی یا ضریب روشنفکری) 100 است ولی "بطور خودکار، 68% افراد در بین 85 تا 115 قرار می گیرند. 

بر این اساس، ایرانیان در مرز عقب ماندگی "فهمی" یا "ادراکی" یا "اینتلکچول" یا "روشنفکرانه" قرار دارند!

https://www.verywell.com/what-is-considered-a-low-iq-2795282

یکی از دوستان به این آمار و من و دیگر دوستانی که آن را منتشر کرده ایم ایراد گرفته است که ... من در پاسخ به آن دوست این متن را نوشته ام

 

کوروش ... اگر درک و فهم روشنفکری ما این قدر پایین باشه که فرق راست و دورغ را عمدا نمی خواهیم بفهمیم، دیکتاتوری برامون دموکراسی نشان داده می شود و ما هم قبول می کنیم. 

چرا؟ 

چون فاقد درک و فهم روشنفکری هستیم! 

آنوقت حقوق بشر و حقوق فردی و اجتماعی خودمان را نمی فهمیم و عمدا تلاش می کنیم تا حقوق بشر و دموکراسی و آزادی را بر اساس دیدگاه احمقانه و عقب مانده خودمان بررسی کنیم. 

اگر چنین ملتی در فرانسه هم باشند، دموکراسی را به خاک و خون می کشانند!

 نه؟

 اول باید فهم روشنفکرانه از دموکراسی و حقوق بشر و آزادی ها داشته باشیم! تا بتوانیم بژادپرست نباشیم که فکر بکنیم مغولستانی که بهتر از ماست، آدم حسابی و روشنفکر فهیم و دراک نداره! 

این نوع تفکر که تو داری و علنا هم بر زبان جاری می کنی و متاسفانه به این عقب ماندگیت هم افتخار می کنی، اوج عقب ماندگی در درک و فهم روشنفکرانه است. 

حتی نمی توانیم ادای روشنفکری در بیاوریم و ژست روشنفکرانه بگیریم. چه رسد به روشنفکر شدن. 

ما کجا و درک و فهم روشنفکرانه کجا! 

...

 تازه نمی فهمیم که چه خنگی هستیم که نمی توانیم راه نجاتمان را پیدا کنیم. 

من در باره در باره ضریب هوشی نوشته ام. در اسناد علمی کشورهای غربی از ضریب "هوشی" سخن نمی گویند. 

از اینتلکچول یا "میزان درک روشنفکرانه" و روشنفکری که در مقابل "عقب ماندگی" است، سخن می گویند. ....

 من از افراد دفاع نمی کنم و از افراد سخن نمی گویم. همان طور که این خبر جالب هم از افراد، حرفی به میان نمی آورد. 

متوسط فکر ما، "فهم و درک روشنفکرانه" ما، در زیر متوسط افراد انسانی قرار دارد. 

ما حتی در این رتبه بندی، در رده 54 قرار داریم. یعنی دیگرانی و دیگر ملت ها و کشور که از نظر درک روشنفکرانه 54 کیلومتر از ما جلوتر هستند! 

متوجه ماجرا هستید؟

 یعنی این که مصدق هم دیکتاتور بوده، شاه هم، پدرش رضا پالانی هم، خمینی هم، خامنه ای هم، و ... همه افرادی عقب مانده ایم. 

باید به راه برون رفت از این بن بست اندیشید، نه به ندیدن این عیب و عقب ماندگی شعوری. 

ما همیشه عیوب خودمان را ندیده و برای برون رفت از آن باتلاق هم کاری نکرده ایم. بلکه به وضع موجود (نفهمی روشنفکرانه) افتخار کرده ایم و تلاش می کنیم تا بیش از گذشته در آن غرق شویم و بجای مبارزه با آن، به دیگران حمله می کنیم و آن ها را متهم هم می کنیم. 

دیگران عامل عقب ماندگی درک روشنفکرانه ما ایرانیان نیستند!!!

کوروش ... باید برای این تعصب کور کورانه تو خندید.  

 نه در تورکیه بوده ای و نه در کشورهای عربی و نه در مغولستان اما براحتی و همانند یکی از اعضای این جامعه فارس محور نژادپرست، خود برتر بین هستید.

  مبارکتان باد! 

نخواهید که بدانید که در درک و فهم روشنفکرانه، از دنیا خیلی عقب مانده اید. 

کافی است تا جمله های آخرین کامنت خودت را بخوانی تا ببینید که چقدر نژادپرست و ضد انسانی فکر می کنید اما جالب است که نمی خواهید بفهمید!! 

این تحقیق اگر درست باشد، در باره شما سخن می گوید. 

اگر افراد عقب مانده باور می کردند که عقب مانده هستند و درک روشنفکرانه  ای ندارند، آیا برای تغییر خودشان کاری نمی کردند؟

 

 

***

سنت= ترمز / جسارت = حرکت در جامعه

انصافعلی هدایت

دهم سپتامبر 2017

تورنتو - کانادا

hedayat222@yahoo.com

بعضی از دوستان ما در جامعه آزربایجان جنوبی (بسان بستر بزرگترش؛ ایران)، با هر دیدگاه و نظریه ای جدیدی که ارائه می شود، بشدت مخالفت می کنند. 

مخالفت این دسته، بخاطر منطق و استدلال یا راهی بهتر و کوتاه تر و سریعتر، از راهی که دوستان دیگر ارائه داده اند نیست بلکه به خاطر آن، با یک عقیده یا رفتار و ابراز نظر مخالفت می کنند که خودشان در شفیره جامعه جامد شده و تمامی اصول فکری، اخلاقی، اجتماعی، دینی، قانونی و ... را مقدس و غیر قابل تغییر می دانند.

 این افراد برای ابراز مخالفت خود، نه راه حل و یا روش جدید جلوی پای جامعه می گذارند و نه نقدشان بر اساس یک فکر منسجم و حرکت آفرین است. 

این دسته از افراد، با تکیه بر "عوامگرایی" یا "پاپولیسم"، بر افراد متفکر و مبتکر و خلاق جامعه ما، فشار روانی وارد می کنند تا آن ها و بطور غیر مستقیم، دیگر افراد  فکور جامعه ما را مجبور به سکوت فکری بگذارند یا آنان را مجبور بکنند تا نظریات جدید خودشان را پس بگیرند و از افکار جدیدشان عقب نشینی کنند و یا از اظهار نظر خود صرف نظر کنند. 

در هر حالت، این ها، "گروه های فشار طبقه سنتی" جامعه هستند که باعث می شوند تا جامعه با رکود فکری و خلاقیت و ابتکار و اختراع مواجه شود. گر چه آن هخا این مقصد و هدف را در ذهن نداشته باشند اما رفتارشان، جز نقش گروه فشار، چیز دیگری را در پی ندارد.

این افراد در طیف "سرکوبگران خلاقیت و ابتکار" قرار دارند و بسان پلیس فکری جامعه عمل می کنند تا جامعه هیچ حرکتی نداشته و دریای آرامش روانی آن افراد طوفانی نشود. 

در حالی که اگر دریای جامعه بشری و جامعه آزربایجان جنوبی طوفانی نشود، جامعه ایستا مانده و خواهد گندید و از بین خواهد رفت.

بنا بر این، باید همه دیدگاه های سیاسی، اجتماعی و فکری، حقوقی و ... بطور آزادانه مطرح شود. 

طبیعی است که موضع من مخالفت با "نقد" و "انتقاد" نیست بلکه میزان رواج نقد علمی، فکری و استدلالی در هر جامعه ای، زنده و پویایی و در حرکت بودن آن جامعه را می سنجد و نشان می دهد. نقد و انتقاد، شاخص میزان و سرعت حرکت جامعه است.  

البته که هر فردی می تواند و حق دارد تا افکار دیگران را نقد کند. نقد یک علم است که در بسیاری از رشته های دانشگاهی در غرب،  به دانشجویان آموزش داده می شود. 

در مقابل نقد، "خلاقیت" و "نوآوری" هم رشته دیگری است که به علاقه مندان تعلیم می شود تا هم خلاق باشند و هم بر اساس خلاقیت، افکار و دیدگاه های دیگران را نقد کنند تا جامعه از برخورد این ها، نظریه جدیدی را تولید کند.

شما حق دارید که فکر دیگران را نقد بفرمایید ولی به نام نقد، سعی نکنید تا فشار روانی و احساساتی بر روی صاحب فکر ایجاد و وارد کنید. 

ما برای رشد آزربایجان و اندیشه های ملت-دولت شوندگی، به اندیشه های جدید و انقلابی نیاز داریم. 

چرا؟

اگر اندیشه های قدیمی و ساری و جاری در جامعه می توانستند، درد ما را دوا کنند، تا حالا، مرحمی در آلام فکری، سیاسی، اجتماعی و ... ما نهاده بودند و اوضاع ما همینی نبود که هست.

 چرا ما در باتلاقی از انواع معضلات فکری، اجتماعی و ...گرفتار شده و خموده شده ایم؟ چرا در تلاشیم تا از این وضعیت که حتی اغلب ما متوجه نشده ایم که یک "بحران" گسترده و عمیق است، بیرون برویم؟ 

 برای این که هنوز خودمان را از باتلاق عقاید سنتی رها نکرده ایم. 

برای رهایی و آزادی و استقلال وطن و ملت و تاسیس دولت، نیاز با نظریات جدید و تکان دهنده و انقلابی داریم تا بتواند بمانند لودری قدرتمند، موانع فکری-سنتی و اعتقادی ما را روبیده و از راه برون رفت ما، دور بریزد. 

شما چه نظریه ای در مقابل این فکر جسورانه و جدید دارید؟ 

این سوال و نوشته، به آن معنا نیست که من با این فکر موافق یا مخالف هستم. به این معنی است که به آزادی فکر و بیان نظریات، بخصوص نظریات جدید و تکان دهند، شوکزا و و حرکت آفرین نیازمندیم. 

اگر در مقابل نظریات و تئوری های جدید مقاومت بکنیم، افراد خلاق و جسور، جسارت خودشان را از دست می دهند و ایده های خودشان را مطرح نمی کنند. 

آن وقت است که راه رهایی ما از این باتلاق، بدست افرادی که پاپولیست و ضد نو آوری ها هستند، بسته می شود. در زندانی می مانیم که پاپولیست ها و عوام زدگی آن ها، برای جامعه و افکار ما می سازند. 

من تصور می کنم که هر فکری، هر قدر به نظربعضی ها، اصلا مهم نیاید، می تواند جرقه ای برای یک فکر بلند و محرک جریان فکری مهم و گسترده ای باشد. 

یک ماشین بسیار سنگین، با چرخاندن کلید استارتر و جرقه اولیه ای که از باطری به ماتور می رود و همه پیستون ها را بحرکت در می آورد، راه می افتد و سرعت می گیرد.

باید همه را تشویق کنیم تا سنت ها و تابوهای فکری، اعتقادی، دینی و اجتماعی را بشکنند تا شاید کلید گم گشته جامعه ایستاده را پیدا کنیم تا آن را بحرکت در بیاوریم! 

زنده باد افکار جدید و افراد جسوری که از شفیره ای که افکار رایج در جامعه، ایجاد کرده اند، خودشان را آزاد کرده و به فکر رهایی بقیه جامعه از شفیره و یا از قبرستانی هستند که در آن آرامیده ایم.

 من خیلی تمایل دارم که در رسانه های ما، برنامه ای با عنوان "جسارت و جسور" راه اندازی شود تا هم افراد جسور را به قهرمان ملی و مدل روز بدل کند و هم افکار جدیدی را معرفی کرده و سنت شکنی فکری و اعتقادی و اجتماعی را مد روز حرکت ملی آزربایجان جنوبی بکند. 

تا آن زمانی که حرکت ملی آزربایجان نتوانسته است، از قالب های کهنه بدر آید و طرحی نو در اندازد، جریان اجتماعی در آزربایجان جنوبی ایستا خواهد بود. 

البته در هر اجتماعی و از جمله در آزربایجان جنوبی، قشری بسیار سنت گرا هست و خواهد بود که همیشه نگران شکسته شدن نرم های جاری فکری و رفتاری جامعه هستند. 

این قشر گر چه در جامعه، از طرف عوام حمایت می شوند، ولی آن ها بسان ترمز در اتومبیل ها هستند و اجازه نمی دهند تا جامعه از نظر فکری، اعتقادی و تولید و توزیع و ... حرکت کند. 

ماتور جامعه را کسانی بحرکت در می آورند که جسور و نترس هستند و برای هر مشکلی یا هر موضوعی، یک راه حلی یا یک روش جدبدی ارائه می دهند. 

این افراد موتور حرکت اجتماعی هستند و جامعه بر دوش افکار و اعمال و اختراعات و اکتشافات آن ها حرکت می کند و بجلو می رود.

تلاش کنیم تا از عوامزدگی بیرون بپریم و از عوام زده ها نهراسیم. جامعه بر دوش افراد خلاق به پیش می رود. افراد خلاق، مردمانی انقلابی و آرمانگرا هستند که برای رفاه هر چه بیشتر مردم تلاش می کنند ولی عوامزده ها، نمی خواهند رفاه و آسانی کارها در جامعه رواج یابد.

 

دیالوگ: خطرات افکار داعشی برای کشورها و ملل خاورمیانه - بخش دوم

برنامه هفته بیست و دوم دیالوگ

مدیر برنامه: انصافعلی هدایت 

 

میهمانان برنامه: 

احمد اوبالی

دکتر نادر اسکویی

 ناصر بلیدی ای

 عبدالله بلوچ

   ويدئو: گوناز تی وی  -  ۱۸ شهریور ۱۳۹۶

 

 

دیالوگ: خطرات افکار داعشی برای کشورها و ملل خاورمیانه - بخش اول

برنامه هفته بیست و دوم دیالوگ

مدیر برنامه: انصافعلی هدایت 

میهمانان برنامه: 

احمد اوبالی

دکتر نادر اسکویی

 ناصر بلیدی ای

 عبدالله بلوچ

 ويدئو: گوناز تی وی  -  ۱۸ شهریور ۱۳۹۶

Türklük-İran və Vətəndaşlıq Haqları

Aparıcı:  İnsafəli Hidayət  

 

Sep. 09.2017 

یکی باید فریاد بزند

انصافعلی هدایت

هشتم سپتامبر 2017

تورنتو - کانادا

hedayat222@yahoo.com

دوستان گرامی! 

ما اینجا جمع نشده ایم که وقتمان را پر کنیم یا ملت را سرگردان نماییم. هدف، بیان مشکلات و پیدا کردن راه حل های ممکن و متصور است. 

بیش از 90% فعالان سیاسی در ایران که می توان آن ها در در دسته بندی پانفارسیست ها و پان ایرانیست ها قرار داد، معتقدند که قوم و ملتی به نام "فارس" موجود نیست.

ولی بنا به گفته همان افراد و سازمان ها، "اقوام"ی با نام های "تورک"، "عرب"، "تورکمن"، "قشقایی"، "بلوچ"، "گیلکی"، "مازنی" و " ..." در ایرانی امروزی وجود دارند. 

سوال این است: پس چرا باید "زبان رسمی " ما زبان ملتی یا قومی باشد که نیست و در ایران زندگی نمی کند؟ 

اگر بنا بر "واجبیت" و "ضرورت" یک زبان "رسمی" و اداری است، چرا زبان تورکی یا عربی یا هر دوی آن زبان ها به عنوان زبان رسمی انتخاب نشوند که مطمئن هستیم که دو ملت، صاحب آن زبان های زنده موجود هستند و تورکی و عربی در چندین کشور رشد و توسعه یافته اند؟ 

در حالی که بر عکس تورکی و عربی توسعه یافته، زبان فارسی در بخش هایی از ایران، افغانستان و تاجیکستان رایج است. 

تورکی و عربی، زبان علم و ریاضیات، هندسه، جبر، کهکشان، موسیقی، هنر، تکنولوژی، و ... هستند اما (شاید دست لرزان) بتوان ادعا کرد که زبان فارسی، زبان شعر و ادب فارسی است.

قطعا زبان فارسی در همه زمینه های علمی، فلسفی، ریاضی، تکنولوژیک، کامپیوتر و نرم افزار و ... هیچ امکاناتی برای توسعه ذهنی و فکری بشر ندارد. زبان فارسی قابلیت رشد و "آپ دیت" شدن را ندارد 

.لیکن عربی و تورکی، زبان علم، ریاضیات، هندسه، جبر، تکنولوژی، کامپیوتر، نرم افزار و ... هستند. 

اگر شماها با تورکی و عربی به خاطر نژادپرستی تان مخالف هستید و می خواهید حتما باید یک زبان ملت بیگانه بر این ممالک محروسه حاکم باشد، چرا فرانسه، انگلیسی، اسپانیایی، و ... حتی روسی را زبان رسمی نکنیم که زبان علم و تکنولوژی هستند؟ 

مسئله بعدی: فعالیت سیاسی و فکری است

در سیاست و فعالیت سیاسی، فعالیت های حقوقی و حقوق بشری، اندیشه ها و رفتارهای دموکراتیک و دموکراسی خواهانه،  نباید از اقشار عقب مانده و ضد توسعهدر جامعه تقلید و تبعیت کرد و از آن ها هراسید. 

اگر حرکت جامعه را بر دوش افراد ترسو بپذاریم، ترسوها، حرکت جامعه را به عقب گرد بدل می کنند.

برای حرکت به سوی آینده تاریک، افراد جسور با اندیشه های جدید و روشنگر لازم است. ما نمی توانیم با افکار لنگ، در مسابقه دوی که همه جوامع بشری شرکت کرده اند، حضور داشته باشیم و انتظار داشته باشیم که برنده هم خواهیم شد. 

می دانیم که فکر افراد، با کلماتی که در هر زبان رایج است، یا کلماتی که آن زبان تولید می کند، شکل و فرم می گیرد. 

افکار ایرانیان، به میزان توسعه یافتگی و توسعه پذیری زبان فارسی وابسته است اما می دانسم که زبان فارسی مثل یک حیوان چلاقی است که نمی تواند جوامع ایرانی را در میدان سرعت جوامع بشری  پیش ببرد. 

زبان فارسی، همه ما را می بازاند. ما روی وسیله ای (زبان فارسی) شرط بندی کرده ایم که از اول می دانیم، برای نیازهای عصر ما توسعه نیافته و نمی تواند به نیازهای جدید ما پاسخ بدهد.

با زبان فارسی و افکاری که این زبان توانایی ساخت و شکل دهیش را دارد، همه ما می بازیم و خواهیم باخت. شک نکنید! 

چون زبان فارسی، متناسب افرادی هست که از نظر ذهنی خیلی کودک هستند. این جامعه و افکارش، هنوز در دوران شعر و ادب فردوسی و حافظ مانده است. متوقف شده و توسعه نیافته است. 

در حالی که ما به زبان و افکاری نیاز داریم که بتواند وسیله ای برای پرواز و رسیدن ما به جت هایی باشد که سال هاست در حال پرواز به جلو هستند. 

چرا این قدر بر زبان الکن فارسی تعصب دارید؟ 

زبان فارسی چه افکار و امکانات رشد فکری برای جامعه بشری به ارمغان آورده است؟ 

اگر این زبان، هم چیزی داشته که نداشته (اوج زبان فارسی نژادپرستی در شاهنامه و غزلسرایی حافظ است) مربوط و متناسب با 1000 سال قبل بوده است. 

ما باید از کاروان عقب مانده ایران جدا شویم یا پوست اندازی کنیم و از این پوستی که دیگر متناسب رشد جامعه و نیاز جامعه ما نیست، فاصله بگیریم.

چرا که کاروان ایران می خواهد با الاغ راه بپیماید و زبان فارسی همان الاغ چلاق است. 

در حالی که برای رسیدن به جوامعی که از نظر فکری رشد یافته اند، نیازمند طیاره هستیم. 

زبان های تورکی و عربی بومی منطقه و طیاره ملل این منطقه هستند. اگر با این طیاره ها مخالفید، با طیاره دیگری سفر بکنید، نه با الاغ! 

 در سیاست هم باید صریح و روشن بود. باید برای رسیدن به هدف، کوتاهترین مسیر  را انتخاب کرد. 

نه تنها دولت بلکه سیستم فکری، ایدئولوژی، علمی، سیاسی، حقوقی، اجتماعی، آموزشی، تقنینی، قضایی، تکنولوژیک و ... ایران از بن و پایه غیر انسانی، ضد دموکراسی، ضد حقوق بشر، ضد آزادی ها، ضد توسعه، ضد زن، ضد حقوق ملل، عقب مانده، عقب نگه دارنده، ترمز کننده، جامدگر، ایستا و ... است. 

ما مانند قوم یهود در دوران بعد از عبور از نیل شده ایم که به گرد خودمان در صحرایی بی انتها و بدون رهبری و بدون هدف، می چرخیم. 

این گمگشتگی ما 40 ساله نیست. گمگشتگی ما عمری بیش از یکصد ساله دارد. 

چرا؟

چون، هنوز ما به عضر روشنگری مشروطه برنگشته ایم. 

راستی، چرا هنوز نتوانسته ایم به اهداف انسانی مشروطه خواهان باز گردیم؟

چه کسانی ما را، راه و هدف های ما را گم کرده اند و گم می گردانند؟

چه کشانی این ملل را در بیراه برده و همیشه با سخنانی زیبا، فریبشان می دهند؟ 

واقعیت آن است که مسئولیت این گم گشتگی ما بر عهده رهبران و اندیشمندانی است که به نرخ روز نان می خورند و در پی دولت حاکم وعوام هستند.

این، اندیشمندان جوامع ما نیستند که جامعه و نیازهای آن را رهبری می کنند بلکه این، دولت و عوام است که افکار اندیشمندان را رهبری و سازماندهی می کنند؟ آیا می توان این افراد را روشنفکر نامید؟

ما به نیوتون نیاز داریم که حاذبه را از نو کشف کند و ضد راهی برود که دولت و عوام (پوپولیست ها) می روند. 

ما به جسورانی نیاز داریم که بتوانند فریاد بزنند، "زمین مرکز دنیا نیست! ... زمین به گرد خورشید می چرخد!" 

ما به آدم هایی نیاز داریم که بگویند "پدر انسان، نوعی میمون بوده است" 

ما به آدم هایی نیاز داریم که فریاد بزنند "ما همه دروغ می گوییم و شما را گمراه می کنیم!" 

رهبرانی لازم است که باید بنویسند و بگویند "دموکراسی آنی نیست که در دانشگاه ها و کتاب های شما، به شما تلقین می کنند. دموکراسی در زندگی نیمی از دنیا جریان دارد. کافی است، نگاه کنید و یاد بگیرید"

 کسانی که فریاد  بزنند: آزادی یعنی آزادی بیان همه چیز و نفی هر چیزی که دلت می خواهد"

 فریادی که بشنوید که: آزادی یعنی بی دینی، نفی خدا، نفی دین، نفی تاریخ مصنوعی ساخت حکومت ها، نفی مرزهای پر گهر، نفی اخلاقی که بر ما حاکم است، نفی جایگاه زنی که برده مهریه و مرد است و خودش را پیشفروش می کند. 

بگوید: بشر حقوقی دارد و باید تک تک آن حقوق را بدون چون چرا پذیرفت و به آن تن داد و گردن نهاد و برای اجرای آن ها اگر منافع ما را هم تهدید بکند، با صاحب حقوق همراه بود

 ... وگرنه، عقب تز از این هم خواهیم ماند ...

***